ข้ามไปเนื้อหา

โจหยิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โจหยิน (เฉา เหริน)
曹仁
ภาพวาดโจหยินในยุคราชวงศ์ชิง (清)
เสนาบดีกลาโหม / ต้ายสุม้า
(大司馬 ต้าซือหม่า)
ดำรงตำแหน่ง
14 ธันวาคม ค.ศ. 221  6 พฤษภาคม ค.ศ. 223
กษัตริย์โจผี
มหาขุนพล / ไต้จงกุ๋น
(大將軍 ต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง
พฤษภาคม / มิถุนายน  14 ธันวาคม ค.ศ. 221
กษัตริย์โจผี
ขุนพลทหารม้าและรถรบ / กีกี้จงกุ๋น
(車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 220 (220)  พฤษภาคม / มิถุนายน 221
กษัตริย์โจผี
ขุนพลโจมตีภาคใต้
(征南將軍 เจิงหนานเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง
ป. คริสต์ทศวรรษ 210  ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาลโจโฉ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดค.ศ. 168[a]
เสียชีวิต6 พฤษภาคม ค.ศ. 223 (55 ปี)[a]
บุตร
  • เฉา ไท่ (曹泰)
  • เฉา ไข่ (曹楷)
  • เฉา ฟ่าน (曹範)
บุพการี
  • เฉา ชื่อ (曹熾) (บิดา)
ความสัมพันธ์
  • โจซุน (曹純 เฉา ฉุน) (น้องชาย)
  • โจโฉ (曹操 เฉา เชา) (ลูกพี่ลูกน้อง)
อาชีพขุนพล
ชื่อรองจื่อเซี่ยว (子孝)
สมัญญานามจงโหว (忠侯)
บรรดาศักดิ์เฮาแห่งเฉิน (陳侯 เฉินโหว)
ชื่อภาษาจีน
จีน曹仁
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินCáo Rén
จื่อเซี่ยว
(ชื่อรอง)
จีน子孝
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZǐxiào

โจหยิน[4] (168 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 223)[a][5] มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา เหริน (จีน: 曹仁; พินอิน: Cáo Rén) ชื่อรอง จื่อเซี่ยว (จีน: 子孝; พินอิน: Zǐxiào) เป็นขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) ของจีน โจหยินยังเป็นลูกพี่ลูกน้องที่อายุน้อยกว่าของโจโฉอีกด้วย[6] โจหยินรับราชการต่อมาในรัฐวุยก๊ก (魏國 เว่ย์กั๋ว) ในยุคสามก๊ก (三國 ซานกั๋ว) ซึ่งก่อตั้งโดยโจผี (曹丕 เฉา พี) บุตรชายและทายาทของโจโฉ โจหยินมีส่วนสำคัญในการช่วยเหลือโจโฉในช่วงสงครามกลางเมืองที่นำไปสู่การสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่น โจหยินได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีกลาโหมหรือต้ายสุม้า (大司馬 ต้าซือหม่า) หลังโจผีขึ้นครองราชย์ และยังได้รับการยกย่องจากโจผีในฐานที่มีส่วนร่วมในการก่อตั้งรัฐวุยก๊ก อย่างไรก็ตาม โจหยินก็เคยถูกเยาะเย้ยว่าเป็นแม่ทัพชั้นสามัญโดยจูหวน (朱桓 จู หฺวาน) ขุนพลของรัฐง่อก๊ก (吳國 อู๋กั๋ว) ที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก[7]

ประวัติช่วงต้น

[แก้]

โจหยินเป็นลูกพี่ลูกน้องที่มีอายุน้อยกว่าของโจโฉ (曹操 เฉา เชา)[8] ปู่ของโจหยินชื่อเฉา เปา (曹襃) และบิดาของโจหยินชื่อเฉา ชื่อ (曹熾) รับราชการในราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น)[9] โจหยินมีน้องชายแท้ ๆ ชื่อโจซุน (曹純 เฉา ฉุน) บิดาของโจหยินและโจซุนเสียชีวิตตั้งแต่ทั้งสองอายุยังน้อย ทั้งสองจึงอาศัยกับอีกครอบครัวหนึ่งและเมื่อเติบโตขึ้นก็ได้สืบทอดมรดกของครอบครัว ทั้งสองเป็นที่รู้จักว่ามีฐานะร่ำรวย มีข้ารับใช้และผู้ติดตามหลายร้อยคน[10]

การทัพในภาคกลางของจีน

[แก้]

การทัพรบอ้วนเสี้ยว

[แก้]

ยุทธการที่กังเหลงและการทัพในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน

[แก้]

ยุทธการที่ฮวนเสีย

[แก้]

การรับราชการกับโจผี

[แก้]

การเสียชีวิต

[แก้]

ครอบครัว

[แก้]

ในวัฒนธรรมประชานิยม

[แก้]

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. 1 2 3 บทชีวประวัติโจหยินใน สามก๊กจี่ บันทึกว่าโจหยินเสียชีวิตในศักราชอ้วยโช่ (黄初 หฺวางชู) ปีที่ 4 ในรัชสมัยของโจผี[1] บทพระราชประวัติโจผีใน สามก๊กจี่ บันทึกวันเสียชีวิตของโจหยินที่แม่นยำกว่าว่าเป็นวันติงเว่ย์ (丁未) เดือน 3 ศักราชอ้วยโช่ปีที่ 4 ในรัชสมัยของของโจผี[2] วันที่นี้เทียบได้กับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 223 ในปฏิทินเกรกอรี เว่ยชู บันทึกเพิ่มเติมว่าโจหยินมีอายุ 56 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ขณะเสียชีวิต[3] เมื่อคำนวณแล้ว ปีเกิดของโจหยินจึงควรเป็น ค.ศ. 168

อ้างอิง

[แก้]
  1. (黃初四年薨, ...) สามก๊กจี่ เล่มที่ 9.
  2. ([黃初四年三月]丁未,大司馬曹仁薨。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 2.
  3. (魏書曰:仁時年五十六。) อรรถาธิบายจาก เว่ย์ชู ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 9.
  4. ("แล้วโจหยินโจหองพี่น้องคุมคนได้ประมาณพันเศษ กับงักจิ้นชาวเมืองยงเป๋ง ลิเตียนชาวเมืองซันหยง ต่างคนก็มาเข้าด้วยโจโฉ") "สามก๊ก ตอนที่ ๔". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) เทียบกับ (一日,有一個陽平衛國人,姓樂,名進,字文謙,來投曹操。又有一個山陽鉅鹿人,姓李,名典,字曼成,也來投曹操。操皆留為帳前吏。... 不數日,曹氏兄弟曹仁,曹洪,各引兵千餘來助。曹仁字子孝,曹洪字子廉;二人兵馬嫺熟,武藝精通。操大喜,於村中調諫軍馬。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 5.
  5. de Crespigny (2007), p. 46.
  6. (曹仁字子孝,太祖從弟也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 9.
  7. (... 桓喻之曰:「凡兩軍交對,勝負在將,不在衆寡。諸君聞曹仁用兵行師,孰與桓邪?兵法所以稱客倍而主人半者,謂俱在平原,無城池之守,又謂士衆勇怯齊等故耳。今人旣非智勇,加其士卒甚怯,又千里步涉,人馬罷困,桓與諸軍,共據高城,南臨大江,北背山陵,以逸待勞,為主制客,此百戰百勝之勢也。雖曹丕自來,尚不足憂,況仁等邪!」) สามก๊กจี่ เล่มที่ 56.
  8. (曹仁字子孝,太祖從弟也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 9.
  9. (魏書曰:仁祖襃,潁川太守。父熾,侍中、長水校尉。) อรรถาธิบายจาก เว่ย์ชู ใน 'สามก๊กจี่ เล่มที่ 9.
  10. (英雄記曰: ... 年十四而喪父,與同產兄仁別居。承父業,富於財,僮僕人客以百數, ...) อรรถาธิบายจาก ยิง-สฺยงจี้ ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 9.

บรรณานุกรม

[แก้]