อ้วนเสี้ยว

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ ยฺเหวียน (袁)

อ้วนเสี้ยว (ยฺเหวียน เช่า)
袁紹
ภาพวาดอ้วนเสี้ยวในยุคราชวงศ์ชิง (清)
มหาขุนพล / ไต้จงกุ๋น (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 196 (196) – 28 มิถุนายน ค.ศ. 202
กษัตริย์	พระเจ้าเหี้ยนเต้
ขุนพลขวา / อิ้วจงกุ๋น (右將軍 โย่วเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 195 (195) – ค.ศ. 196 (196)
กษัตริย์	พระเจ้าเหี้ยนเต้
ข้าหลวงมณฑลกิจิ๋ว (冀州牧 จี้โจวมู่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 191 (191) – 28 มิถุนายน ค.ศ. 202
กษัตริย์	พระเจ้าเหี้ยนเต้
ก่อนหน้า	ฮันฮก
ถัดไป	อ้วนซง
นายกองพันมณฑลราชธานี (司隸校尉 ซือลี่เซี่ยวเว่ย์) (แต่งตั้งตนเอง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 190 (190) – ค.ศ. 191 (191)
กษัตริย์	พระเจ้าเหี้ยนเต้
ขุนพลทหารม้าและรถรบ / กีกี้จงกุ๋น (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) (แต่งตั้งตนเอง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 190 (190) – ค.ศ. 191 (191)
กษัตริย์	พระเจ้าเหี้ยนเต้
เจ้าเมืองปุดไฮ (勃海太守 ปั๋วไห่ไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 190
กษัตริย์	พระเจ้าเหี้ยนเต้
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด	ไม่ทราบ อำเภอฉางฉุ่ย มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต	28 มิถุนายน พ.ศ. 202 นครหานตาน มณฑลเหอเป่ย์
คู่สมรส	เล่าชือ (劉氏 หลิวชื่อ) ภรรยาคนอื่นอย่างน้อย 1 คนและอนุภรรยาอย่างน้อย 5 คน
บุตร	อ้วนถำ (袁譚 ยฺเหวียน ถาน) อ้วนฮี (袁熙 ยฺเหวียน ซี) อ้วนซง (袁尚 ยฺเหวียน ช่าง)
บุพการี	ยฺเหวียน เฝิง (袁逢) (บิดา)
ความสัมพันธ์	ยฺเหวียน อาน (袁安) (บรรพบุรษ) ยฺเหวียน จี (袁基) (พี่ชายต่างมารดา) อ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียน ชู่) (น้องชายต่างมารดา) ภรรยาของเอียวปิว (楊彪 หยาง เปียว) (พี่สาวหรือน้องสาว) ภรรยาของเกา กง (高躬) (พี่สาวหรือน้องสาว) อ้วนอุ๋ย (袁遺 ยฺเหวียน อี๋) (ลูกพี่ลูกน้อง) โกกัน (高幹 เกา ก้าน) (หลานลุงหรือหลานน้า)
อาชีพ	ขุนพล, ขุนนาง, ขุนศึก
ชื่อรอง	เปิ่นชู (本初)
บรรดาศักดิ์	เฮาแห่งเงียบ (鄴侯 เย่โหว)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้	จักรวรรดิฮั่น พันธมิตรกวานตง ทัพอ้วนเสี้ยว
ผ่านศึก	การสังหารหมู่ขันที การทัพปราบตั๋งโต๊ะ ยุทธการที่เจี้ยเฉียว ยุทธการที่เฟิงชิว การทัพปราบอ้วนสุด ยุทธการที่กัวต๋อ
ชื่อภาษาจีน
จีนตัวเต็ม	袁紹
จีนตัวย่อ	袁绍
การถอดเสียง ภาษาจีนมาตรฐาน พินอิน Yuán Shào Gwoyeu Romatzyh Yuan Shaw เวด-ไจลส์ Yüan2 Shao4 IPA [ɥɛ̌n ʂâu] กวางตุ้งมาตรฐาน การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล Yùhn Siuh ยฺหวิดเพ็ง Jyun4 Siu6 IPA [jy̏ːn sìːu] หมิ่นใต้ Tâi-lô Uân Siō
เปิ่นชู (ชื่อรอง)
จีน	本初
การถอดเสียง ภาษาจีนมาตรฐาน พินอิน Běnchū

อ้วนเสี้ยว (เสียชีวิต 28 มิถุนายน ค.ศ. 202) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ยฺเหวียน เช่า (จีน: 袁紹; พินอิน: Yuán Shào, ) ชื่อรอง เปิ่นชู (จีน: 本初; พินอิน: Běnchū) เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) อ้วนเสี้ยวครอบครองอาณาเขตภาคเหนือของจีนในช่วงสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น อ้วนเสี้ยวยังเป็นพี่ชายต่างมารดาของอ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียนชู่) ขุนศึกผู้ครอบครองภูมิภาคแม่น้ำห้วย (淮河 หฺวายเหอ) แม้ว่าทั้งสองพี่น้องไม่ค่อยลงรอยกัน

อ้วนเสี้ยวเป็นหนึ่งในขุนศึกที่ทรงอิทธิพลที่สุดในช่วงเวลานั้น เป็นหัวหอกของทัพพันธมิตรขุนศึกเพื่อต่อต้านตั๋งโต๊ะ (董卓 ต่ง จั๋ว) ผู้คุมพระเจ้าเหี้ยนเต้ (漢獻帝 ฮั่นเซี่ยนตี้) เป็นองค์ประกันในนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) แต่ทัพพันธมิตรก่อการไม่สำเร็จเพราะความแตกแยกภายใน ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 200 อ้วนเสี้ยวเปิดศึกกับโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ผู้เป็นขุนศึกอริ แต่พ่ายแพ้ในยุทธการที่กัวต๋อ (官渡 กวานตู้) อ้วนเสี้ยวเสียชีวิตด้วยอาการป่วยในอีก 2 ปีต่อมาที่เงียบกุ๋น (鄴城 เย่เฉิง) ความล้มเหลวในท้ายที่สุดของอ้วนเสี้ยวแม้จะมีภูมิหลังครอบครัวที่มีชื่อเสียงและมีความได้เปรียบเชิงภูมิศาสตร์ มักถูกกล่าวว่าเป็นเพราะอ้วนเสี้ยวไม่เด็ดขาดและไม่ยอมรับฟังคำแนะนำจากที่ปรึกษาของตน

ประวัติ

อ้วนเสี้ยวเป็นชาวอำเภอหรู่หยาง (汝陽縣 หรู่หยางเซี่ยน) เมืองยีหลำ (汝南郡 หรู่หนานจฺวิ้น) ซึ่งอยู่ในอำเภอฉางฉุ่ย (商水縣 ฉางฉุ่ยเซี่ยน) มณฑลเหอหนาน (河南) ในปัจจุบัน ตระกูลของอ้วนเสี้ยวมีบทบาทสำคัญในราชการพลเรือนของราชวงศ์ฮั่น (漢) มามากว่า 4 ชั่วรุ่น โดยมีสมาชิกครอบครัวจำนวนมากที่ดำรงตำแหน่งระดับสูงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 อ้วนเสี้ยวสืบเชื้อสายจากยฺเหวียน อาน (袁安) ผู้รับราชการในรัชสมัยพระเจ้าเจียงเต้ (漢章帝 ฮั่นจางตี้) ชาติกำเนิดที่แท้จริงของอ้วนเสี้ยวเป็นที่มาของข้อโต้แย้งบางประการ แล้วกลายเป็นหนึ่งในประเด็นหลักของความขัดแย้งระหวว่างอ้วนเสี้ยวกับอ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียน ชู่) ที่เป็นน้องชายต่างมารดาหรือเป็นลูกพี่ลูกน้อง อ้วนเสี้ยวเป็นบุตรชายของยฺเหวียน เฝิง (袁逢) และเป็นพี่ชายคนโต ซึ่งอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้อ้วนสุดไม่พอใจ ทั้งอ้วนเสี้ยวและอ้วนสุดได้รับการยอมรับว่าเป็นเหลนของยฺเหวียน อาน ตามที่บันทึกใน เว่ย์ชู (魏書) ของอองซิม (王沈 หวาง เฉิ่น)

มารดาของอ้วนเสี้ยวเดิมเป็นหญิงรับใช้ของยฺเหวียน เฝิง เนื่องจากเดิมยฺเหวียน เฝิงไม่มีทายาทชาย การเกิดของอ้วนเสี้ยวจึงทำให้มารดาได้เลื่อนสถานะเป็นอนุภรรยา สามก๊กจี่ (三國志 ซานกั๋วจื้อ) ระบุว่าแท้จริงแล้วอ้วนเสี้ยวเป็นลูกพี่ลูกน้องของอ้วนสุดที่อายุมากกว่าอ้วนสุด และถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมของยฺเหวียน เฉิง (袁成) พี่ขายของยฺเหวียน เฝิง ซึ่งไม่มีทายาทชายเช่นกัน การรับอ้วนเสี้ยวเป็นบุตรบุญธรรมทำให้อ้วนสุดไม่พอใจ เพราะมารดาของอ้วนสุดที่เป็นอนุภรรยาของยฺเหวียน เฝิง มีสถานะสูงกว่ามารดาของอ้วนเสี้ยว แต่ด้วยการที่ยฺเหวียน เฉิงรับอ้วนเสี้ยวเป็นบุตรบุญธรรม ทำให้อ้วนสุดไม่ได้เป็นผู้ชายที่มีสถานะสูงที่สุดในรุ่นของตนในตระกูลอ้วนอีกต่อไป อ้วนเสี้ยวได้รับอภิสิทธิ์เหนือกว่าอ้วนสุด แม้ว่าอ้วนสุดจะเป็นเชื้อสายโดยตรงของตระกูลอ้วนก็ตาม

เมื่ออ้วนเสี้ยวและอ้วนสุดเกิดความขัดแย้งกันในภายหลัง อ้วนสุดใช้ฐานะของมารดาอ้วนเสี้ยวในการกล่าวหาว่าอ้วนเสี้ยวไม่ใช่ "บุตรแท้" ของตระกูลอ้วน เมื่อเทียบกับอ้วนสุดแล้ว อ้วนเสี้ยวมีบุคลิกที่จริงจังมากกว่าและให้ความเคารพผู้มีความสามารถโดยไม่คำนึงถึงภูมิหลัง จึงทำให้อ้วนเสี้ยวได้รับการต้อนรับจากผู้คนจำนวนมากตั้งแต่วัยเด็ก รวมไปถึงโจโฉ (曹操 เฉา เชา) และเตียวเมา (張邈 จาง เหมี่ยว)

รับราชการภายใต้ราชวงศ์ฮั่น(ค.ศ. 169-189)

บทความหลัก: สิบขันที

เมื่อครั้งที่อ้วนเสี้ยวยังอยู่ในวัยหนุ่ม เขาได้มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือกลุ่มนักศึกษาหัวรุนแรงหรือตังเหริน(黨人) บางคนให้รอดพ้นจากความตายหรือประสบชะตากรรมอันเลวร้ายอื่น ๆ ในช่วงที่สองของหายนะแห่งคณะอภิชน หนึ่งในคนของพวก"ตังเหริน" นามว่า ฮี หยง ซึ่งอ้วนเสี้ยวได้ตีสนิทกันภายหลังจากที่เขาหลบหนีมายังเมืองยีหลำ และกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน เมื่อช่วงที่สองของหายนะแห่งคณะอภิชนได้เริ่มต้นขึ้น ฮี หยงมักจะแอบเข้าไปในลกเอี๊ยงอย่างลับ ๆ ซึ่งเขาได้ปรึกษาหารือกับอ้วนเสี้ยวในการวางแผนหาวิธีช่วยเหลือพวก"ตังเหริน" เมื่อครั้งที่พวก"ตังเหริน"กำลังสิ้นเนื้อประดาตัว ได้มีแผนที่จะให้ความช่วยเหลือด้วยวัตถุปัจจัย เมื่อครั้งที่พวก"ตังเหริน"ถูกคุมขัง ได้มีแผนที่จะให้เข้ามาในระบบราชการเพื่อให้พวกตังเหรินสามารถหลบหนีไปได้ ภายหลังจากที่เขาได้เข้ารับราชการ ในช่วงแรก อ้วนเสี้ยวได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของแม่ทัพใหญ่ โฮจิ๋น ซึ่งได้มอบไว้วางใจแก่เขาอย่างสุดซึ้ง

ภายหลังจากจักรพรรดิฮั่นหลิงสวรรคตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 189 โฮจิ๋นและอ้วนเสี้ยวได้วางแผนลับที่จะกำจัดสิบขันที แต่สมเด็จพระจักรพรรดินีเหอซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นไทเฮาทรงไม่เห็นด้วยกับความคิดของพวกเขา จากนั้นโฮจิ๋นได้ตัดสินใจเรียกตั๋งโต๊ะนำกองทัพเข้ามายังลกเอี๊ยง ราชธานีของจักรวรรดิเพื่อกดดันไทเฮา สิบขันทีรู้สึกหวาดกลัวและปลอมรับสั่งพระราชเสานีย์ในนามของไทเฮา เรียกโฮจิ๋นเข้ามาในพระราชวังชั้นใน อ้วนเสี้ยวได้ห้ามปรามโฮจิ๋น โดยกล่าวเตือนว่าเขาควรออกคำสั่งให้บุกเข้าโจมตีสิบขันทีทันทีแทนที่จะเข้าไปในพระราชวัง ภายหลังโฮจิ๋นปฏิเสธที่ยอมรับคำแนะนำของเขาถึงสามครั้ง อ้วนเสี้ยวและอ้วนสุดได้นำกองกำลังทหารชั้นยอด 200 นาย ไปรออยู่ภายนอกวัง วันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 189 ภายในพระราชวัง โฮจิ๋นถูกพวกสิบขันทีดักซุ่มและลอบสังหาร ศีรษะที่ถูกตัดขาดได้ถูกโยนข้ามกำแพง เหล่าผู้ติดตามของโฮจิ๋นต่างโกรธแค้นจึงจุดไฟเผาพระราชวังและบุกเข้าไปข้างใน เข่นฆ่าทุกคน(ยกเว้นอิสตรี) โดยเฉพาะคนที่ไม่มีหนวดขนบนใบหน้า ถึงขั้นให้ชายหนุ่มหลายคนที่ไม่มีหนวดขนบนใบหน้าต้องแสดงอวัยวะเพศชายของตนเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเข้าใจผิดว่าเป็นขันทีและถูกสังหาร มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 2,000 คนในการสังหารหมู่ ในขณะที่จักรพรรดิฮั่นเช่าตี้ซึ่งเป็นยุวจักรพรรดิและตันหลิวอ๋อง(จักรพรรดิเซี่ยนตี้ในอนาคต) ได้หลบหนีในช่วงเหตุการณ์ชุลมุน ด้วยภาวะสูญญากาศทางอำนาจที่เกิดขึ้นทำให้ตั๋งโต๊ะซึ่งได้พบเจอจักรพรรดิและท่านอ๋อง พร้อมกับสบโอกาสยึดอำนาจควบคุมเมืองหลวงของจักรวรรดิเมื่อเขาเดินทางมาถึง

จากนั้นตั๋งโต๊ะได้ปรึกษาหารือกับอ้วนเสี้ยวเกี่ยวกับแผนการของเขาที่จะทำการปลดจักรพรรดิฮั่นเช่าตี้ออกจากราชบัลลังก์และสถาปนาตันหลิวอ๋องขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน แต่อ้วนเสี้ยวกลับไม่เห็นด้วย ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนจึงตกต่ำลงและอ้วนเสี้ยวได้หลบหนีจากลกเอี๊ยงไปยังกิจิ๋ว(ตอนใต้ของมณฑลเหอเป๋ย์ในปัจจุบัน) ในตอนนั้น อ้วนเสี้ยวเพิ่งจะออกจากประตูเมืองลกเอี๊ยง ตั๋งโต๊ะได้มีความคิดที่จะส่งคนไปตามหาเขา แต่เลขาเจียวปี(โจวปี้) นายทหารเหงาเค่ง(อู่เฉียง) และฮี หยงได้ให้ความช่วยเหลืออ้วนเสี้ยวอย่างลับ ๆ โดยเกลี้ยกล่อมให้ตั๋งโต๊ะปล่อยเขาไป ด้วยคำแนะของทั้งสามคนดังกล่าว ตั๋งโต๊ะได้แต่งตั้งให้อ้วนเสี้ยวเป็นเจ้าเมืองปั๋วไห่เพื่อเป็นการเอาใจเขา

แนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะ(ค.ศ. 190-191)

บทความหลัก: การทัพปราบตั๋งโต๊ะ

ความก้าวหน้าของซุนเกี๋ยน

อย่างไรก็ตาม ในช่วงต้นปี ค.ศ. 190 อ้วนเสี้ยวได้กลายเป็นศัตรูอย่างเปิดเผย แนวร่วมพันธมิตรของเจ้าหน้าที่ระดับภูมิภาคและเจ้าเมืองจากมณฑลตะวันออก รวมทั้งโจโฉ อ้วนสุด ฮันฮก เตียวเมา และเปาสิ้น รวมตัวกันเพื่อเปิดศึกโค่นล้มอำนาจของตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้ประกาศตั้งตนเองเป็นผู้บัญชาการกองพลทหารม้ารถศึก(車騎將軍) และตั้งค่ายที่เมืองโห้ลายหรือเหอเน่ย์(河內) ใกล้กับที่ลุยน้ำข้ามฟากบนแม่น้ำหวงทางตอนเหนือของลกเอี๊ยง วันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 190 ตั๋งโต๊ะได้สั่งประหารชีวิตสมาชิกตระกูลอ้วนทั้งหมดในลกเอี๊ยง จากนั้นเขาได้ส่งทูตออกไปพร้อมกับราชโองการรับสั่งให้เจ้าหน้าระดับภูมิภาคแยกย้ายสลายตัว อย่างไรก็ตาม สมาชิกของแนวร่วมพันธมิตรต่างเชื่อฟังอ้วนเสี้ยว และให้ประหารชีวิตทูตทั้งหมดแทน(ยกเว้นฮันหยง) จากนั้นตั๋งโต๊ะได้ส่งโฮจิ้น ลิโป้ และฮัวหยงไปต้านทานกองกำลังแนวหน้าของแนวร่วมพันธมิตรที่นำโดยซุนเกี๋ยน แม้จะประสบความสำเร็จในช่วงแรก ซุนเกี๋ยนได้ใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งกันเองระหว่างโฮจิ้นและลิโป้ และเอาชนะพวกเขาที่หยางเริน ภายหลังจากความพ่ายแพ้ในครั้งนั้น ตั๋งโต๊ะได้ตัดสินใจที่จะย้ายเมืองราชธานีไปยังเมืองฉางอัน ซึ่งฐานที่มั่นบ้านเกิดของเขาในแคว้นเหลียงจิ๋วอยู่ใกล้กัน หนึ่งปีต่อมา ตั๋งโต๊ะได้ทำการเผาเมืองลกเอี๊ยงจนวอดวายและล่าถอยไปทางตะวันตกพร้อมกับผู้อพยพจำนวนมาก แม้ว่าจะไม่มีฐานที่มั่นในการส่งกำลังบำรุง แต่ซุนเกี๋ยนและโจโฉได้เรียกร้องให้เร่งติดตามกองทัพของตั๋งโต๊ะที่กำลังล่าถอย แต่อ้วนเสี้ยนและเหล่าผู้นำแนวร่วมพันธมิตรคนอื่น ๆ ต่างไม่เห็นด้วยกับพวกเขา ซุนเกี๋ยนได้รับคำสั่งนัดพบกับอ้วนสุด โจโฉจึงนำกองกำลังของตนออกติดตามไปเพียงลำพัง และประสบความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับให้กับลูกสมุนของตั๋งโต๊ะ นามว่า ซีเอ๋ง

การสลายตัว

ในช่วงเวลานี้ อ้วนเสี้ยวและฮันฮกได้ตั้งใจที่จะสร้างความชอบธรรมของแนวร่วมพันธมิตรโดยการสถาปนาเล่าหงี ผู้ตรวจการแคว้นอิวจิ๋ว(ตอนเหนือของมณฑลเหอเป๋ย์ในปัจจุบัน) ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่แทนที่จักรพรรดิเซี่ยนตี้ อย่างไรก็ตาม เล่าหงีได้ปฏิเสธ เนื่องจากมีความจงรักภัดดีต่อจักรพรรดิเซี่ยนตี้อย่างเหนียวแน่น เมื่อภาพเมืองราชธานีที่ถูกเผาทำลายได้ปรากฏต่อสายตาของพวกเขา เหล่าผู้นำแนวร่วมพันธมิตรที่แตกคอกันเองต่างตระหนักว่าราชวงศ์ฮั่นได้มาถึงจุดจบแล้ว และเริ่มวางแผนในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งสถานะของพวกเขาเอง และในไม่ช้าพวกเขาต่างแยกย้ายกลับไปยังฐานบ้านเกิดของตน

รวบรวมทางตอนเหนือของจีน (ค.ศ. 191-199)

การยึดครองและรวบรวมแคว้นกิจิ๋ว (ค.ศ. 191)

แผนที่ที่แสดงให้เห็นถึงขุนศึกที่สำคัญในยุคราชวงศ์ฮั่นใน ค.ศ. 190 รวมทั้งอ้วนเสี้ยว

เนื่องจากมีผู้คนอาสาสมัครจำนวนมากจากมณฑลต่าง ๆ แห่เข้าร่วมกับอ้วนเสี้ยว เมืองปั๋วไห่จึงไม่เพียงพอที่จะเสริมกองทัพของเขาเพิ่มเติมได้ ดังนั้นอองกี่จึงแนะนำให้อ้วนเสี้ยวจัดตั้งพันธมิตรลับกับขุนศึกกองซุนจ้านและยุยงให้ฝ่ายหลังบุกเข้าโจมตีแคว้นกิจิ๋วของฮันฮก เมื่อเผชิญหน้ากับการบุกเข้าโจมตีที่กำลังใกล้เข้ามาของกองซุนจ้าน ฮันฮกรู้สึกหวาดกลัวมาก ดังนั้นเขาจึงเชื่อฟังผู้วิ่งเต้นของอ้วนเสี้ยวอย่างโกกัน (หลานชายของอ้วนเสี้ยว) และซุนซิม(ซุนเฉิน) ยินยอมมอบอำนาจการปกครองของแคว้นกิจิ๋วให้กับอ้วนเสี้ยวเพื่อที่จะขับไล่กองซุนจ้านออกไป จากนั้นอ้วนเสี้ยวได้เริ่มสร้างรัฐขุนศึกจากเมืองเงียบกุ๋นหรือเย่เฉิง เมืองหลวงของแคว้นกิจิ๋ว เพื่อสกัดการขยายอิทธิพลของอ้วนสุด อ้วนเสี้ยวได้จับมือพันธมิตรกับโจโฉและเตียวเมา และแต่งตั้งผู้ติดตามของเขานามว่า โจวหย่ง ให้เป็นผู้ตรวจการแคว้นอิจิ๋ว ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ซุนเกี๋ยนดำรงอยู่แล้ว และส่งเขาไปโจมตีดินแดนของซุนเกี๋ยนในแคว้นอิจิ๋ว ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเดินทางกลับจากเมืองลกเอี๊ยง เพื่อเป็นการตอบโต้ อ้วนสุดจับมือพันธมิตรกับกองซุนจ้านและโตเกี๋ยม และสั่งให้ซุนเกี๋ยนบุกเข้าโจมตีพี่ชายต่างมารดาของตน

แม้ว้าโจวหย่งจะสามารถเอาชนะกองทัพของซุนเกี๋ยนในยุทธการที่อำเภอหยงเซีย เขาได้พ่ายแพ้ให้กับซุนเกี๋ยนในการสู้รบครั้งต่อไป การสู้รบครั้งแรกระหว่างสองพี่น้องได้ยุติลงโดยการเข้าข้างอ้วนสุด: เขาได้เผชิญหน้าและเอาชนะกองทัพของอ้วนเสี้ยวทั้งในอำเภอหยงเซียและเมืองกิวกั๋ง(จิ่วเจียง)คืนตำแหน่งในเมืองเองฉ่วนภายใต้ซุนเกี๋ยนและกำจัดโจวหย่งในฐานะภัยคุกคามครั้งแล้วครั้งเล่า แม้ว่าเมืองกิวกั๋งจะยังไม่ถูกพิชิต ในอีกมุมมองหนึ่ง สำหรับอ้วนเสี้ยว สถานการณ์นั้นยากลำบากอย่างมาก นอกจากความล้มเหลวในทางตอนใต้แล้ว เขายังถูกคุกคามจากกองซุนจ้าน ซึ่งเชื่อว่าอ้วนเสี้ยวต้องรับผิดชอบต่อการตายในสนามรบของกองซุนอวด(公孫越) ลูกพี่ลูกน้องของเขา และประกาศสงครามกับเขาอย่างเป็นทางการ โดยปฏิเสธการคัดค้านด้วยความหวังดีของอ้วนเสี้ยวทั้งหมด สิ่งนี้ได้นำไปสู่การปะทะสู้รบกันระหว่างอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้านในยุทธการที่เจี้ยเฉียว

ยุทธการที่อำเภอหยงเซีย ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวครั้งแรกในการต่อสู้รบระหว่างสองพี่น้องตระกูลอ้วนเป็นจุดเริ่มต้นของระยะใหม่ในความสับสนวุ่ยวายของสงครามซึ่งนำไปสู่จุดจบของราชวงศ์ฮั่น การสู้รบฆ่ากันเองเช่นนี้เป็นการยืนยันถึงการล้มเลิกแนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะ เมื่อขุนศึกแห่งที่ราบตอนเหนือของจีนได้เริ่มต่อสู้รบกันเพื่อแย่งชิงอำนาจสูงสุดในการปกครองแผ่นดินจีน

เพื่อมุ่งเน้นไปที่ความขัดแย้งกับกองซุนจ้าน อ้วนเสี้ยวได้จับมือเป็นพันธมิตรกับเล่าเปียว เพื่อต่อต้านอ้วนสุด ในช่วงฤดูหนาวของปีนั้น อ้วนเสี้ยวได้เอาชนะกองทหารชั้นยอดของกองซุนจ้านในยุทธการที่เจี้ยเฉียวด้วยการใช้อาวุธหน้าไม้จำนวนมาก ราชสำนักฮั่นได้ออกคำสั่งให้อ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้านทำสัญญาสงบศึก จากนั้นอ้วนเสี้ยวจึงกลับไปที่เมืองเงียบกุ๋นและเริ่มตั้งเป้าหมายไปยังกองโจรแห่งภูเขาดำ(เฮซานเจ๋ย) ซึ่งคอยสร้างปัญหาในแคว้นกิจิ๋ว ด้วยความช่วยเหลือชั่วคราวจากลิโป้ อ้วนเสี้ยวสามารถเอาชนะกองโจรแห่งภูเขาดำไว้ได้ แม้จะสูญเสียอย่างหนักก็ตาม ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม อ้วนเสี้ยวได้ประสบความสำเร็จในการลดภัยคุกคามจากกองโจรแห่งภูเขาดำที่มีต่อแนวปีกตะวันตกของเขาอย่างมาก

การพิชิตแคว้นเฉงจิ๋ว (ค.ศ. 192–196)

แม้ว่าจะได้รับคำเตือนจากจอสิวว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวอาจะเป็นการหว่านเมล็ดพันธุ์ของปัญหาในอนาคต แต่อ้วนเสี้ยวยืนยันที่จะส่งอ้วนถำ บุตรชายคนแรกของเขาไปปกครองที่แคว้นเฉงจิ๋ว

ในปีต่อมา อ้วนเสี้ยวประสบความสำเร็จอย่างมากในการรวบรวมดินแดนอาณาเขตของตน ในเวลาเดียวกัน อ้วนถำยังประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมในการขยายดินแดนของเขาในแคว้นเฉงจิ๋ว สามารถขับไล่เต๊งไก๋ ขุนพลของกองซุนจ้านใน ค.ศ. 193 และเอาชนะขงหยง เสนาบดีแห่งเมืองปักไฮใน ค.ศ. 196

การปฏิเสธตัวประกันจักรพรรดิ (ค.ศ. 195–196)

ใน ค.ศ. 195 จอสิวได้แนะนำให้อ้วนเสี้ยวทำการต้อนรับจักรพรรดิเซี่ยนตี้ที่แคว้นกิจิ๋วเพื่อที่เขาจะได้สามารถควบคุมรัฐบาลส่วนกลางของราชวงศ์ฮั่นได้อย่างมีประสิทธิภาพและใช้จักรพรรดิเป็นหุ่นเชิดเพื่อสร้างความชอบธรรมในการปกครองของเขา อย่างไรก็ตาม กัวเต๋าและอิเขงได้คัดค้านข้อเสนอของเขาด้วยเหตุผลที่ผิดว่า หากอ้วนเสี้ยวทำเช่นนั้น เขาจะต้องยอมอ่อนข้อต่อจักรพรรดิเซี่ยนตี้ในการตัดสินใจที่สำคัญ อ้วนเสี้ยวซึ่งชื่นชอบการมีอิสระของตนอยู่แล้วจึงเชื่อฟังกัวเต๋าและอิเขงและปล่อยให้โอกาศหลุดลอยไป ในทางตรงกันข้าม โจโฉซึ่งเป็นคู่แข่งของเขาได้ฉวยโอกาศนี้ในการต้อนรับจักรพรรดิเซี่ยนตี้สู่ฐานที่มั่นในนครฮูโต๋ ซึ่งเป็นเมืองราชธานีใหม่ของจักรวรรดิที่เพิ่งถูกก่อตั้งขึ้น

ใน ค.ศ. 196 ราชสำนักฮั่น ภายใต้การควบคุมของโจโฉ ได้แต่งตั้งอ้วนเสี้ยวให้ดำรงตำแหน่งเป็นมหาเสนา อย่างไรก็ตาม อ้วนเสี้ยวไม่ยอมรับการแต่งตั้ง เนื่องจากตำแหน่งมหาเสนานั้นต่ำกว่าตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่โจโฉดำรงอยู่ ด้วยเหตุนี้ โจโฉจึงยอมสละตำแหน่งและเสนอให้อ้วนเสี้ยวเข้ารับตำแหน่งทันที อ้วนเสี้ยวได้รับการอวยยศศักดิ์เป็นเหมย์โหว

การกวาดล้างกองซุนจ้าน (ค.ศ. 198–199)

ใน ค.ศ. 198 อ้วนเสี้ยวได้บุกเข้าโจมตีกองซุนจ้านและโอบล้อมกองกำลังที่เหลือของเขาที่เมืองอีจิ้ง (อำเภอสง มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ในช่วงต้นปี ค.ศ. 199 อ้วนเสี้ยวสามารถเอาชนะกองซุนจ้านได้อย่างเบ็ดเสร็จในยุทธการที่อี้จิง และมีอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือสี่มณฑลทางตอนเหนือของแม่น้ำฮวงโห จากนั้นภายหลังจากได้สร้างพันธมิตรกับชนเผ่าโฮห้วน(อูหวน)ที่ชายแดนทางเหนือ อ้วนเสี้ยวได้หันความสนใจไปที่โจโฉซึ่งกำลังรวบรวมฐานอำนาจไว้ที่ทางใต้ของแม่น้ำฮวงโห

การทัพกัวต๋อ

บทความหลัก: ยุทธการที่กัวต๋อ

มณฑลของจีนใน ค.ศ. 199:

  อ้วนเสี้ยว

  โจโฉ

  อื่น ๆ

ทั้งสองฝ่ายต่างเตรียมพร้อมสำหรับศึกตัดสินชี้ขาด ในช่วงปลายปี ค.ศ. 199 ทั้งสองฝ่ายได้สู้รบปะทะกันที่อำเภอลิมหยงหรือหลี่หยาง(ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอซุน มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นจุดข้ามผ่านที่สำคัญของแม่น้ำฮวง โจโฉเตรียมการป้องกันที่ตำบลกัวต๋อหรือกวนตู้(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอจงมู่ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ทางตอนใต้ของแม่น้ำเพียงเล็กน้อย เมื่อเล่าปี่ได้แปรพักตร์จากโจโฉในเดือนแรกในปี ค.ศ. 200 และปักหลักที่แคว้นชีจิ๋ว โจโฉได้ละทิ้งออกจากแนวรบทางตอนเหนืออย่างเปิดเผยต่ออ้วนเสี้ยวและหันเหไปทางตะวันออกเพื่อจัดการกับเล่าปี่ เตียนห้องได้เร่งเร้ากระตุ้นให้อ้วนเสี้ยวฉวยโอกาศบุกเข้าโจมตีโจโฉอย่างเต็มกำลังในขณะที่เขาไม่อยู่ แต่อ้วนเสี้ยวกลับปฏิเสธที่จะเปิดฉากโจมตีอย่างเต็มกำลัง เขากลับส่งกองกำลังทหารขนาดเล็กไปก่อกวนข้าศึก อิกิ๋ม ขุนพลที่ได้รับการแต่งตั้งโดยโจโฉให้ปกปองด่านข้ามแม่น้ำฮวง สามารถเอาชนะกองกำลังทหารของอ้วนเสี้ยวไว้ได้

ไม่นานภายหลังจากที่โจโฉกลับมายังกัวต๋อ อ้วนเสี้ยวได้ให้ตันหลิมแต่งหนังสือกล่าวโทษประณามโจโฉในสิ่งที่เป็นหัวใจหลักของการประกาศสงคราม จากนั้นเขาได้เคลื่อนกองทัพหลักของเขาไปยังฐานทัพแนวหน้าของอำเภอหลิมหยง ทางตอนเหนือของแม่น้ำฮวง ในเวลานั้น กองทัพทหารผ่านศึกหลักของอ้วนเสี้ยวมีจำนวนมากกว่า 100,000 นาย เสริมด้วยหน่วยทหารอาสาสมัครที่มีทักษะน้อยกว่าจำนวนแสนนาย ด้วยจำนวนทหารที่มีมากกว่าของโจโฉและกองกำลังทหารม้าขนาดใหญ่ที่มีอยู่ การโจมตีครั้งแรกของอ้วนเสี้ยวเกือบที่จะครอบงำตำแหน่งข้าศึกของเขา มีการบันทึกในจดหมายเหตุสามก๊กว่า โจโฉได้พิจารณาที่จะสละตำแหน่งที่มั่นหลายครั้ง และปรึกษาหารือกับหัวหน้านักยุทธศาสตร์นามว่า ซุนฮก เกี่ยวกับการตัดสินใจนั้น ซึ่งซุนฮกไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งและสนับสนุนให้โจโฉยึดที่มั่นต่อไป ภายหลังจากการแปรพักตร์อย่างไม่คาดคิดของเขาฮิว ซึ่งเป็นนักยุทธศาสตร์และเพื่อนสนิทของอ้วนเสี้ยว โจโฉได้รับข้อมูลลับที่น่าเชื่อเกี่ยวกับตำแหน่งที่ตั้งของคลังเก็บเสบียงของอ้วนเสี้ยว ในช่วงปลายปี ค.ศ. 200 โจโฉและงักจิ้นได้นำกองกำลังทหารบุกเข้าโจมตีคลังเก็บเสบียงของอ้วนเสี้ยวที่อำเภออัวเจ๋า(อูเฉา) และเผาทำลายทิ้ง สร้ายความเสียหายอย่างมากต่อขวัญกำลังใจของกองทัพอ้วนเสี้ยว นายทหารสองคนของอ้วนเสี้ยวอย่างเตียวคับและโกลำได้แปรพักตร์ไปอยู่ข้างโจโฉทันที เมื่อพวกเขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นในอำเภออัวเจ๋าและคนอื่น ๆ อีกหลายคนได้ทำตาม อ้วนเสี้ยวไม่สามารถหยุดยั้งกระแสความคิดนี้ได้และหนีไปทางเหนือข้ามแม่น้ำหวงพร้อมกับเหล่าผู้จงรักภักดีหลายร้อยคน

ความปราชัยครั้งแรกของอ้วนเสี้ยวถือว่าเป็นการตัดสินชี้ขาดเช่นกัน ภายหลังจากนั้น เขาได้สูญเสียความได้เปรียบเหนือโจโฉและไม่มีวันพลิกฟื้นกลับคืนมา ใน ค.ศ. 201 โจโฉได้เอาชนะเขาอีกครั้งในยุทธการที่อำเภอซองเต๋ง(ชังถิง) และดำเนินการยึดดินแดนหลายแห่งของอ้วนเสี้ยวในแคว้นกิจิ๋ว

ความพยายามที่จะพลิกวิกฤตอย่างไร้ประโยชน์และถึงแก่อสัญกรรม(ค.ศ. 201-202)

ภายหลังจากยุทธการที่อำเภอซองเต๋ง กองกำลังทหารที่กำลังอ่อนล้าของโจโฉได้เดินทางกลับไปยังทางใต้เพื่อพักผ่อน ในขณะเดียวกัน อ้วนเสี้ยวสามารถจัดตั้งกองทัพที่ปราชัยของเขาเสียใหม่เพื่อยับยั้งการก่อกบฎในดินแดนของเขาเอง ในไม่ช้าได้จัดตั้งระเบียบขึ้นมาใหม่และกลับคืนสู่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนสงคราม อ้วนเสี้ยวมีบุตรชายสามคน และชื่นชอบบุตรชายคนที่สามของเขา นามว่า อ้วนซง เนื่องจากรูปร่างหน้าตาดีของเขา และทั้งอ้วนถำและอ้วนซงต่างเป็นตัวเลือกของเขาในการสืบทอดตำแหน่ง อย่างไรก็ตาม อ้วนเสี้ยวไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะให้ใครมาสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา ก่อนที่เขาจะถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 202 ปล่อยให้ดินแดนที่เขาปกครองถูกแก่งแย่งชิงกันโดยบุตรชายของเขาและโจโฉ

ไม่นานภายหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของอ้วนเสี้ยว สิมโพยและฮองกี๋ สองที่ปรึกษาทรงอิทธิพล ต่างสนับสนุนอ้วนซง และผลักดันให้เขาสืบทอดตำแหน่งต่อจากอ้วนเสี้ยว แม้ว่าจะได้รับการคัดค้านจากอ้วนถำ นางเล่าซือ(หลิวซือ) ภรรยาของอ้วนเสี้ยวได้ให้การสนับสนุนอ้วนซงและอ้วนถำไม่สามารถทำอะไรได้เลยเพื่อเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ เมื่อเขารีบเดินทางกลับมาจากแคว้นเฉงจิ๋ว จากนั้นนางเล่าซือได้กลายเป็นผู้คุมครอบครัวตระกูลอ้วน ภายหลังจากที่สามีของนางเสียชีวิต ได้สังหารอนุภรรยาทั้งห้าของอ้วนเสี้ยวด้วยความหึงหวงและทำให้พวกนางเสียโฉม ตามคำเตือนก่อนหน้าของจอสิว ความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นในกองทัพอ้วนเสี้ยว โจโฉได้ใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายภายในครอบครัวตระกูลอ้วนให้เป็นประโยชน์ต่อเขาและกำจัดทายาทและคนที่เหลือของอ้วนเสี้ยวโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 207

โจโฉได้แสดงความเคารพหลุมฝังศพของอ้วนเสี้ยว ภายหลังจากได้พิชิตเมืองเงียบกุ๋นใน ค.ศ. 204 เขาได้ร้องไห้เสียใจถึงสหายเก่าของเขาต่อหน้าเหล่าผู้ติดตามของเขาและมอบของขวัญปลอบใจต่อครอบครัวอ้วนเสี้ยวและเงินบำนาญของรัฐบาล

ครอบครัวตระกูล

• บรรพบุรุษ:
  • อ้วนอัน หรือ หยวนอัน ทวด รับราชการทำหน้าที่เป็นเจ้ากรมการศึกษาและเจ้ากรมโยธา
  • หยวนจิง (袁京), ปู่ทวด, รับราชการทำหน้าที่เป็นเจ้ากรมโยธา
  • อ้วนถัง หรือ หยวนทาง (袁湯), ปู่, รับราชการทำหน้าที่เป็นเจ้ากรมการศึกษาและเจ้ากรมโยธาและหัวหน้าฝ่ายทหาร
• บิดา: อ้วนฮอง หรือ หยวนเฝิง (袁逢), รับราชการทำหน้าที่เป็นเจ้ากรมโยธา
• พี่น้อง:
  • หยวนจิ (袁基), พี่ชายคนโตต่างมารดา, เป็นรัฐมนตรีกระทรวงราชพาหนะ
  • อ้วนสุด หรือ หยวนซู่, น้องชายคนเล็กต่างมารดา, ขุนศึก, ได้ประกาศสถาปนาตั้งตนเป็นจักรพรรดินามว่า พระเจ้าต๋องซือ
• คู่ครอง:
  • ภรรยาเอก, มารดาของอ้วนถำและอ้วนฮี
  • นางเล่าซือ หรือ หลิวซือ (劉夫人), มารดาของอ้วนซง
  • เหล่าอนุภรรยาทั้งห้า, ถูกสังหารทั้งหมดโดยเล่าฮูหยิน
• บุตร:
  • อ้วนถำ, บุตรชายคนโต, ทำสงครามกับอ้วนซงภายหลังจากบิดาของเขาเสียชีวิต ถูกสังหารโดยโจโฉ
  • อ้วนฮี หรือ หยวนซี, บุตรชายคนที่สอง, ย้ายไปอยู่ที่อิวจิ๋วภายหลังจากบิดาของเขาเสียชีวิต, ต่อมาได้ลี้ภัยไปอยู่ที่เหลียวตงร่วมกับอ้วนซ่ง, ถูกสังหารโดยกองซุนของ
  • อ้วนซง หรือ หยวนซาง, บุตรชายคนที่สาม, ทายาทของอ้วนเสี้ยว, ทำสงครามกับอ้วนถำภายหลังจากบิดาของเขาเสียชีวิต, ได้ลี้ภัยไปอยู่ที่เหลียวตงร่วมกับอ้วนฮี, ถูกสังหารโดยกองซุนของ
• ญาติ:
  • อ้วนหงุย หรือ หยวนเว่ย (袁隗), ผู้เป็นอา, รับราชการทำหน้าที่เป็นเจ้ากรมการศึกษาสองครั้ง, และมหาราชครู ถูกสังหารโดยตั๋งโต๊ะ
  • Yuan Cheng (袁成), uncle
  • Yuan Yi, elder cousin, served as Prefect of Chang'an, and Inspector of Yang Province
  • Yuan Xu (袁敘), younger cousin
  • Yuan Yin (袁胤), younger cousin, served as Administrator of Danyang
  • Yuan Manlai (袁滿來), cousin
  • Yuan Yida (袁懿達), cousin
  • Yuan Renda (袁仁達), cousin
  • โกกัน, หลาน

ดูเพิ่ม

• รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

บรรณานุกรม

• ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
• ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
• เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
• ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
• de Crespigny, Rafe (1990). Generals of the South: The foundation and early history of the Three Kingdoms state of Wu (internet ed.). Canberra: Australian National University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-07..
• de Crespigny, Rafe (1996). To Establish Peace: being the Chronicle of the Later Han dynasty for the years 189 to 220 AD as recorded in Chapters 59 to 69 of the Zizhi tongjian of Sima Guang. Vol. 2. Canberra: Faculty of Asian Studies, Australian National University. ISBN 978-0-7315-2526-3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-29. สืบค้นเมื่อ 2009-10-15.
• de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.