ข้ามไปเนื้อหา

พระเจ้าสเน่ห์มิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าสเน่ห์มิน
စနေမင်း
กษัตริย์ตองอู, กษัตริย์ผู้เสด็จพระราชสมภพในวันเสาร์
พระมหากษัตริย์พม่า
ครองราชย์4 พฤษภาคม ค.ศ. 1698 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1714
ราชาภิเษก24 กรกฎาคม ค.ศ. 1698[1]
ก่อนหน้าพระเจ้ามังกะยอดิน
ต่อไปพระเจ้าตะนินกันเหว่
พระราชสมภพป. 1 เมษายน ค.ศ. 1673
วันเสาร์ ปลายเดือนดะกู้ 1034 ME[note 1]
อังวะ
สวรรคต22 สิงหาคม ค.ศ. 1714 (41 พรรษา)
วันพุธ ขึ้น 14 ค่ำ เดือนตอตะลี่น 1076 ME[note 2]
อังวะ
ฝังพระศพ23 สิงหาคม ค.ศ. 1714[note 3]
พระราชวังอังวะ
ชายาMaha Dewi[2]
Thiri Dewi
Nanda Dewi
พระราชบุตรพระเจ้าตะนินกันเหว่
พระนามเต็ม
Thiri Maha Thiha Thura Dhamma Yaza
ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดาพระเจ้ามังกะยอดิน
พระราชมารดาSanda Dewi[3]
ศาสนาพุทธเถรวาท

พระเจ้าสเน่ห์มิน (พม่า: စနေမင်း, ออกเสียง: [sənè mɪ́ɰ̃]; แปลตรงตัว'"กษัตริย์วันเสาร์"'; ป. 1 เมษายน ค.ศ. 1673 – 22 สิงหาคม [ตามปฎิทินเก่า: 11 สิงหาคม] ค.ศ. 1714) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ตองอูครองราชย์ต่อจากพระเจ้ามังกะยอดินพระบิดาของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698 ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศพม่าได้มีขนาดเล็กลงมากบ้านเมืองอ่อนแอลงซึ่งมีผลทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง[4]

พระชนม์ชีพช่วงต้น

[แก้]

พระเจ้าสเน่ห์มินเสด็จพระราชสมภพจากพระเจ้ามังกะยอดินกับพระมเหสี Sanda Dewi (สกุลเดิม Khin Ma Shwe San Oo) ประมาณ เมษายน ค.ศ. 1673 พระองค์ได้รับที่ดินที่ Dabayin และตอนยังทรงพระเยาว์เป็นที่รู้จักในพระนาม Debayin Mintha พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1688 (วันพุธ ขึ้น 14 ค่ำ เดือนตอตะลี่น 1050 ME)[5]

รัชสมัย

[แก้]

ใน ค.ศ. 1707 พระเจ้าสเน่ห์มินทรงนำเชลยศึกมุสลิมจากตาน-ดแวและพาไปตั้งถิ่นฐานที่ Myedu มุสลิมสามพันคนจากอาณาจักรมเยาะอู้ที่อ่อนแอ่ลี้ภัยในรัชสมัยของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698–1714 ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ถูกแบ่งและตั้งถิ่นฐานที่ตองอู, Yamethin, Nyaung Yan, Yin Daw, เมะทีลา, Pin Dale, Tabet Swe', Bhodhii, Syi Tha, Siputtara, Myae du และ Depayin[6]

พระเจ้าสเน่ห์มินยังทรงมีหมวดเรือสองลำชื่อ Elahee และ Selamat ซึ่งทั้งสองชื่อเป็นชื่ออาหรับอิสลาม มีบันทึกว่าเรือเหล่านี้แวะจอดที่ Forte St. George เรือ Elahee ถูกใช้ส่งมิชชันนารีแลกเปลี่ยนระหว่างจักรวรรดิโมกุลกับอาณาจักรพม่า เดินเรือโดยชาวอาหรับ[7][8] ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างราชสำนักอังวะกับราชสำนักมุสลิมแห่งโมกุลเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1706 โดยมีการบันทึกแลกเปลี่ยนของขวัญจากโรงงานอังกฤษในเมืองมัทราส[9][10][11]

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

[แก้]

มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าสเน่ห์มิน ได้แก่

หมายเหตุ

[แก้]
  1. (Zata 1960: 48): พระองค์เสด็จพระราชสมภพในวันเสาร์ ปลายเดือนดะกู้ 1034 ME (18 มีนาคม ถึง 10 เมษายน ค.ศ. 1673) หมายความว่าพระองค์เสด็จพระราชสมภพในวันเสาร์หนึ่งต่อไปนี้: 18 มีนาคม, 25 มีนาคม, 1 เมษายน หรือ 8 เมษายน ค.ศ. 1673
  2. (Hmannan Vol. 3 2003: 353): วันพุธ ขึ้น 14 ค่ำ เดือนตอตะลี่น 1076 ME = 22 สิงหาคม [ตามปฎิทินเก่า: 11 สิงหาคม] ค.ศ. 1714
  3. (Hmannan Vol. 3 2003: 353): วันต่อมาพระบรมศพถูกเผาที่พระราชวังอิงวะ

อ้างอิง

[แก้]
  1. Maha Yazawin Vol. 3 2006: 283
  2. Hmannna Vol. 3 2003: 353–354
  3. Hmannan Vol. 3 2003: 321
  4. Phayre 1967: 140
  5. Maha Yazawin Vol. 3 2006: 260
  6. Royal decree copied from the Amarapura Royal Library in 1801 by Kyauk Ta Lone Bo. Shin (1961)
  7. Early English Intercourse with Burma by D.G.E. Hall p. 201-2
  8. "Twentieth Anniversary Special Edition of Islam Damma Beikman." Myanmar Pyi and Islamic religion. The reprint of the records of the lectures given by Pathi U Ko Lay in 1973.
  9. Early English Intercourse with Burma by D.G.E. Hall p.201-2.
  10. Early English Intercourse with Burma by D.G.E. Hall p. 200. "Madaras Public Proceedings" 11 April 1706
  11. Early English Intercourse with Burma by D.G.E. Hall p. 200. "Madaras Public Proceedings" 24 July 1712

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Kala, U (1724). Maha Yazawin Gyi (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
  • Phayre, Lt. Gen. Sir Arthur P. (1883). History of Burma (1967 ed.). London: Susil Gupta.
  • Royal Historians of Burma (c. 1680). U Hla Tin (Hla Thamein) (บ.ก.). Zatadawbon Yazawin (1960 ed.). Historical Research Directorate of the Union of Burma.
  • {{cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | author-link=Royal Historical Commission of Burma | title
ก่อนหน้า พระเจ้าสเน่ห์มิน ถัดไป
พระเจ้ามังกะยอดิน พระมหากษัตริย์พม่า
(อาณาจักรพม่ายุคที่ 2)

(พ.ศ. 2241 - พ.ศ. 2257)
พระเจ้าทนินกันเว