พระเจ้ามินดง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้ามินดง
မင်းတုန်းမင်း
-Mindon Min-2.JPG
พระมหากษัตริย์พม่า
เจ้าชายแห่งมี่นโด้น
ระหว่าง18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1853 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878
ครองราชย์6 กรกฎาคม ค.ศ. 1854
ก่อนหน้าพระเจ้าพุกามแมง
ถัดไปพระเจ้าธีบอ
พระมเหสีพระราชินี 62 องค์ รวมทั้งพระนางจักราเทวี
พระราชบุตร
รายละเอียด
พระราชโอรสธิดา 110 องค์ รวมทั้ง: ธีบอและพระนางศุภยาลัต
นามเต็ม
ศิริบวรวิชัยนันทยศปัณฑิต ตรีภวนาทิตยาธิบดี มหาธรรมราชาธิราช
(သီရိပဝရဝိဇယာနန္တယသပဏ္ဍိတ တြိဘဝနအာဒိတျာ မဟာဓမ္မရာဇာဓိရာဇာ)
ราชวงศ์โก้นบอง
พระราชบิดาพระเจ้าแสรกแมง
พระราชมารดาพระนางแมนุ มเหสีตำหนักใต้
ประสูติ8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808(1808-07-08)
อังวะ
มองลวีน
สวรรคต1 ตุลาคม ค.ศ. 1878 (70 ปี)
มัณฑะเลย์
ฝังพระศพพระราชวังมัณฑะเลย์
ศาสนาพุทธเถรวาท

พระเจ้ามินดง (พม่า: မင်းတုန်းမင်း, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃dóʊɰ̃ mɪ́ɰ̃], มี่นโด้นมี่น; 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878)[1][note 1] มีพระนามตอนเสด็จพระราชสมภพว่า มองลวีน (မောင်လွင်)[3] เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์โก้นบองระหว่าง ค.ศ. 1853–1878[4] พระองค์เป็นผู้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่อมรปุระและมัณฑะเลย์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปการปกครองให้ทันสมัยขึ้น ตอนที่พระองค์ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงสถาปนาพระนางจักราเทวี น้องร่วมพระบิดาคือพระเจ้าแสรกแมง ขึ้นเป็นอัครมเหสี และสถาปนาเจ้าหญิงราชธิดาพระเจ้าจักกายแมง คือ พระนางอเลนันดอเป็นมเหสี

ในสมัยของพระองค์ต้องประสบปัญหาความขัดแย้งกับอังกฤษ การสูญเสียดินแดนของพม่าตอนล่าง และปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในประเทศ

ปัญหาผู้สืบทอด[แก้]

ภาพของพระเจ้ามินดงในเอกสารชาวตะวันตก

พระมเหสี พระราชโอรส และพระราชธิดา[แก้]

พระเจ้ามินดงทรงมีพระชายา 45 พระองค์ พระราชโอรส 53 พระองค์ พระราชธิดา 81 พระองค์

พระมเหสี พระราชโอรส พระราชธิดา หมายเหตุ
พระนางจักราเทวี -
พระนางอเลนันดอ
พระนางมยอกนันดอ -
พระนางอนอกนันดอที่ 1 -
พระนางอนอกนันดอที่ 2 -
เจ้าจอมมารดามากเว
  • พระองค์เจ้าหญิงมินกิ่น
  • พระองค์เจ้าหญิงปยินซี
สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวงลองชี
เจ้าจอมเสงดน -
พระนางตองซองดอ
  • เจ้าฟ้าสากู
  • เจ้าฟ้าชายโมห์นหยิ่น
  • เจ้าฟ้าหญิงโมห์นหยิ่น
พระนางมยอกสองดอที่ 1
  • เจ้าฟ้ามาโลน
  • เจ้าฟ้าชายปยินซี
  • เจ้าฟ้าวุนโธ
พระนางมยอกสองดอที่ 2
  • เจ้าฟ้าหญิงกะนี
  • เจ้าหญิงงาเป
  • เจ้าฟ้าชายเมทคยา
  • เจ้าฟ้าหญิงคยานัต
  • เจ้าฟ้าหญิงซินหยิ่น
พระสนมเอกตองชเวเยที่ 1
พระสนมเอกตองชเวเยที่ 2
พระสนมเอกมยอกชเวเยที่ 1 -
พระสนมเอกมยอกชเวเยที่ 2
เจ้าจอมมารดาซอพเว
  • พระองค์เจ้าหญิงปิน
  • พระองค์เจ้ามอเมฆ
เจ้าจอมมารดากอนิทวา
  • พระองค์เจ้าชายทอนเช
  • พระองค์เจ้าชายพินเล
  • พระองค์เจ้าชายกอธานี
  • พระองค์เจ้าชายปันยา
  • พระองค์เจ้าหญิงมยินโกน
  • เจ้าหญิงตองตา
  • พระองค์เจ้าหญิงปะเดง
  • พระองค์เจ้าหญิงเมียวคยี
  • พระองค์เจ้าหญิงมินลัต
เจ้าจอมมารดาลิมบัน
  • พระองค์เจ้าหญิงสะลิ่น
  • พระองค์เจ้าชายเชบิ่น
  • พระองค์เจ้าชายยานอง
เจ้าจอมมารดาทัทปุน
  • พระองค์เจ้าชายชเวกู
  • พระองค์เจ้าชายมอเลง
  • พระอง์เจ้าชายตองนโย
เจ้าจอมมารดายากเว
  • พระองค์เจ้าชายเมงตน
เจ้าจอมมารดาเลทพันสิ่น
เจ้าจอมมารดาเซวา
  • พระองค์เจ้าหญิงกยอกนยัต
เจ้าจอมมารดากอกโกธา
  • พระองค์เจ้าชายคธา
เจ้าจอมมารดาทนาทสิ่น
  • พระองค์เจ้าชายกอว์ลิ่น
เจ้าจอมเมียนสิ่น -
เจ้าจอมมารดาปเวกาน
  • พระองค์เจ้าหญิงจอหล้า
  • พระองค์เจ้าหญิงยินเคย์
เจ้าจอมมารดาโมน
  • พระองค์เจ้าหญิงหินกาน
เจ้าจอมมารดาฮเลงกุ่น
  • พระองค์เจ้าหญิงตองวินกอง
เจ้าจอมมารดาเลกยา
  • พระองค์เจ้าชาย
เจ้าจอมตะนองเดง -
เจ้าจอมมารดาทยาสิ่น
เจ้าจอมสีป่อ -
เจ้าจอมมารดามะคยีมินซอก
  • พระองค์เจ้าหญิงเมงนอง
เจ้าจอมมารดาหติเลง
  • พระองค์ชายทาคะยา
เจ้าจอมยัวทิท -
เจ้าจอมงาบินสิ่น -
เจ้าจอมนานน -
เจ้าจอมมารดากยอกทาลน
  • พระองค์เจ้าหญิงนยองลา
เจ้าจอมมีกวงเดก -
เจ้าจอมมารดายัวปาเล
  • พระองค์เจ้าชายติลิน
เจ้าจอมมารดาเกียมยิน
  • พระองค์เจ้าชายปยินมานา
เจ้าจอมมารดาเทียนนี
  • พระองค์เจ้าชาย
  • พระองค์เจ้าหญิง
  • พระองค์เจ้าหญิง
เจ้าจอมกยอคเย
เจ้าจอมสินเด
เจ้าจอมกเยงทอง

หมายเหตุ[แก้]

  1. ข้อมูลบางส่วนอ้างว่าพระองค์เสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 1814[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Saler 2014, p. 605.
  2. Myint-U 2001, p. 107.
  3. Myint-U 2001, p. 105.
  4. Myanmar (Burma): a travel survival kit. Lonely Planet Publications. 2000. p. 239. ISBN 9780864427038.

บรรณานุกรม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mindon Min

ก่อนหน้า พระเจ้ามินดง ถัดไป
พระเจ้าพุกามแมง 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์พม่า
(อาณาจักรพม่ายุคที่ 3)

(พ.ศ. 2396–2421)
2rightarrow.png พระเจ้าธีบอ