พญาธรรมราชา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พญาธรรมราชา (พม่า: ဗညားဓမ္မရာဇာ, ออกเสียง: [bəɲá dəma̰jàzà]; บางครั้งเรียก พระเจ้าสุโทธรรมราชาธิราช, ประมาณ 1392 – 1424) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระเจ้าบินยธรรมราชา กษัตริย์องค์ที่ 10 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1421 ถึง 1424 โดยพระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก พระเจ้าราชาธิราช พระราชบิดาที่สวรรคตระหว่างออกล่าสัตว์

ในรัชสมัยพระองค์แทบจะไม่เคยปกครองแผ่นดินอย่างแท้จริงเพราะต้องเผชิญหน้ากับการก่อกบฏโดยพระราชอนุชาทั้ง 2 คือ พญาราม และ พญาเกียร รวมถึงการรุกรานจาก อาณาจักรอังวะ ของชาวพม่า หลังการสิ้นสุดสงครามระหว่างหงสาวดีและอังวะใน สงครามสี่สิบปี พระองค์สวรรคตด้วยการถูกวางยาพิษโดยฝีมือของพญารามเมื่อ ค.ศ. 1424 หลังจากนั้นไม่นานพญารามได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พญารามที่ 1