อาณาจักรมยีนไซ่ง์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อาณาจักรมยีนไซง์)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาณาจักรมยีนไซ่ง์
မြင်စိုင်းခေတ်
อาณาจักร

ค.ศ. 1297–ค.ศ. 1313
มยีนไซ่ง์ราว ค.ศ. 1310
เมืองหลวง มยีนไซ่ง์, แมะคะยา, ปีนแล
ภาษา พม่า, ไทใหญ่, มอญ
ศาสนา พุทธเถรวาท, พุทธมหายาน, ความเชื่อเรื่องวิญญาณ
รัฐบาล ราชาธิปไตย
กษัตริย์
 -  ค.ศ. 1297–1310 อตินคายา, ราซะทินจาน, สีหตู
 -  ค.ศ. 1310–1312/1313 ราซะทินจาน, สีหตู
 -  ค.ศ. 1313 สีหตู
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามกลางเมือง
 -  การรุกรานจากมองโกลครั้งที่หนึ่ง ค.ศ. 1277–1287
 -  เข้ายึดมยีนไซ่ง์ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1297
 -  กษัตริย์หุ่นเชิด 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1299
 -  การรุกรานจากมองโกลครั้งที่สอง ค.ศ. 1300–1301
 -  ขับมองโกลออก 4 เมษายน ค.ศ. 1303
 -  สีหตูสถาปนาเป็นกษัตริย์ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1309
 -  สถาปนาอาณาจักรปี้นยะ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1313
 -  ซะไกง์แยกออก 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1315

อาณาจักรมยีนไซ่ง์ (พม่า: မြင်စိုင်းခေတ်, ออกเสียง: [mjɪ̀ɴzáɪɴ kʰɪʔ]) คืออาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนกลางระหว่าง ค.ศ. 1297–1313 สถาปนาโดยเจ้าชายสามพี่น้องแห่งมยีนไซ่ง์ เป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ประกาศตัวเป็นอิสระหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกามเมื่อ ค.ศ. 1287 อาณาจักรมยีนไซ่ง์ประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานของจักรวรรดิมองโกลครั้งที่สองช่วง ค.ศ. 1300–1301 นอกจากนี้ยังสามารถรวบรวมพม่าตอนกลางให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จ โดยเริ่มจากตะโกงทางตอนเหนือ ถึงแปรทางตอนใต้ อาณาจักรมยีนไซ่ง์และการปกครองร่วมกันของเจ้าชายสามพี่น้องสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1310 ถึงปี ค.ศ. 1313 จากการสวรรคตของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระเจ้าสีหตู พระเจ้าสีหตูจึงได้สถาปนาอาณาจักรใหม่คือ อาณาจักรปี้นยะ ขณะเดียวกันพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าสีหตูได้แยกตัวเป็นอิสระจากพระราชบิดาและสถาปนาอาณาจักรซะไกง์ ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1315 ทำให้พม่าตอนกลางแบ่งเป็น 2 อาณาจักรแยกจากกัน กระทั่งมีการสถาปนาอาณาจักรอังวะในอีก 5 ทศวรรษต่อมา