พระเจ้าแสนเมือง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระเจ้าแสนเมือง
စောအို
กษัตริย์แห่งเมาะตะมะ
ครองราชย์10 เมษายน 1311 – กันยายน 1323
ก่อนหน้าพระเจ้ารามประเดิด
ถัดไปพระเจ้ารามมะไตย
อัครมเหสีแม่นางตะปี
พระราชบุตรพระยาอายกำกอง
May Hnin Aw-Kanya
ราชวงศ์หงสาวดี
พระราชบิดาสมิงมังละ
พระราชมารดานางอุ่นเรือน
ประสูติค.ศ. 1284
เมาะตะมะ
อาณาจักรพุกาม
สวรรคตกันยายน ค.ศ. 1323
เมาะตะมะ
อาณาจักรหงสาวดี
ศาสนาพุทธเถรวาท

พระเจ้าแสนเมือง[1] (พม่า: စောအို, ออกเสียง: [sɔ́ ʔò]; 1284 – 1323) เป็นพระมหากษัตริย์มอญรัชกาลที่ 3 แห่งเมืองเมาะตะมะ ครองราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1311 ถึง 1323 โดยพระองค์ได้ประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการจากอาณาจักรสุโขทัย

หลังจากที่พระบิดาคือสมิงมังละและพระมารดาคือนางอุ่นเรือน พระขนิษฐาในพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ก่อกบฏยึดราชบัลลังก์จากพระเจ้ารามประเดิด ก็ได้เชิญพระองค์ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุได้ 27 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา

ตลอด 12 ปีในรัชสมัยของพระองค์ อาณาจักรหงสาวดีมีแต่ความสงบสุขและพระองค์ยังได้ตัดความสัมพันธ์และประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการจากสุโขทัยในราว ค.ศ. 1317/1318 กระทั่งสามารถบุกเข้ายึดลำพูนและตะนาวศรี ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1321

พระเจ้าแสนเมืองเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อในกันยายน ค.ศ. 1323 ขณะพระชนมายุได้เพียง 39 พรรษา เจ้าชีพระราชอนุชาของพระเจ้าแสนเมืองได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้ารามมะไตย เนื่องจากพระราชโอรสของพระเจ้าแสนเมืองยังเยาว์อยู่

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ
  1. ประชุมพงศาวดารเล่ม 2, หน้า 24
บรรณานุกรม