ข้ามไปเนื้อหา

พระเจ้าบาเยงทเว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สิริสุธรรมราชาบาเยงทเว
သီရိသုဓမ္မရာဇာ ဘုရင်ထွေး
กษัตริย์แห่งแปร
ครองราชย์กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1527 – ปลาย ค.ศ. 1532
ก่อนหน้าพระเจ้าตะโดเมงสอ
ถัดไปพระเจ้านรปติ
ประสูติป. คริสต์ทศวรรษ 1470
สารวดี
อาณาจักรอังวะ
สวรรคตป. มิถุนายน ค.ศ. 1533
นอกเมืองแปร
อาณาจักรแปร
ชายาชเวซีนโก้น
Chit Mi
พระราชบุตร
กับพระองค์อื่น ๆ...
พระเจ้านรปติ
พระเจ้ามังฆ้อง
พระนางมี่นคองแมดอ
นรปติเมดอ
เลจุนมิบะยา
พระนามเต็ม
สิริสุธรรมราชา
ราชวงศ์โม่ญี่น
พระราชบิดาพระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร
พระราชมารดาMyat Hpone Pyo
ศาสนาพุทธเถรวาท

พระเจ้าบาเยงทเว (พม่า: ဘုရင်ထွေး, ออกเสียง: [bəjɪ̀ɰ̃ tʰwé]; ป. คริสต์ทศวรรษ 1470–1533) พระนามภาษาไตคือ Hso Yam Hpa (သိူဝ်ယႅမ်ႉၾႃႉ) เป็นกษัตริย์แห่งแปรเมื่อ ค.ศ. 1527 ถึง 1532 อาณาจักรขนาดเล็กที่ก่อตั้งโดยพระเจ้าตะโดเมงสอ พระราชบิดา ใน ค.ศ. 1482 ถูกพิชิตโดยสมาพันธรัฐฉานใน ค.ศ. 1532 และถูกจับเป็นตัวประกันไปยังพม่าตอนบน กระทั่งถูกปล่อยตัวออกมาในภายหลังและเดินทางกลับมายังแปร แต่ถูกปฏิเสธจากพระเจ้านรปติ พระราชโอรสของพระองค์ บาเยงทเวสวรรคตที่ชานเมืองในช่วงกลาง ค.ศ. 1533

พระราชประวัติ

[แก้]

บาเยงทเวเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าตะโดเมงสอผู้ประกาศเอกราชอาณาจักรขนาดเล็กจากอาณาจักรอังวะใน ค.ศ. 1482 บาเยงทเวขึ้นครองราชย์หลังพระราชบิดาสวรรคตใน ค.ศ. 1526 โดยมีบรรดาศักดิ์ทางการว่า สิริสุธรรมราชา (သီရိသုဓမ္မရာဇာ)[1] ไม่นานกษัตริย์องค์ใหม่ก็พบกับความะพิโรธของซะโลน ผู้นำสมาพันธรัฐฉาน เนื่องจากพระองค์ไม่ทรงส่งความช่วยเหลือในสงครามของสมาพันธรัฐกับอังวะในช่วง ค.ศ. 1526–1527 พระราชบิดาของพระองค์เป็นพันธมิตรกับซอโลน และส่งกองทัพเข้าโจมตีอังวะในช่วง ค.ศ. 1524–1525 ใน ค.ศ. 1532 ซอโลนและกองทัพสมาพันธรัฐ (ทหาร 12,000 นาย ม้า 800 ตัว และช้าง 30 เชือก) ได้ล้อมเมืองแปร พระองค์ยอมจำนนในปลาย ค.ศ. 1532 และถูกส่งไปยังเมืองDabayinในพม่าตอนบนในฐานะผู้ถูกเนรเทศ นรปติ พระราชโอรสของพระเจ้าบาเยงทเว ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์รัฐบริวาร[2]

ชีวิตของบาเยงทเวตอนถูกคุมขังนั้นสั้น เพราะซะโลนถูกเสนาบดีลอบปลงพระชนม์ใกล้ Myedu ทำให้พระองค์เสด็จกลับแปรได้ ห้าเดือนหลังสูญเสียราชบัลลังก์ พระองค์เสด็จกลับมายังเขตชานเมืองแปร แต่พระเจ้านรปติไม่ยอมให้พระองค์เสด็จกลับเข้าเมือง พระองค์สวรรคตในป่าใกล้เคียงประมาณหนึ่งเดือนต่อมา[2][3]

พระราชวงศ์

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]

    อ้างอิง

    [แก้]
    1. Yazawin Thit Vol. 1 2012: 328
    2. 1 2 Maha Yazawin Vol. 2 2006: 116–117
    3. Phayre 1967: 88

    บรรณานุกรม

    [แก้]
    • Kala, U (2006) [1724]. มหาราชวงศ์ (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
    • Maha Sithu (2012) [1798]. Kyaw Win; Thein Hlaing (บ.ก.). มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2nd printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
    • Phayre, Lt. Gen. Sir Arthur P. (1967) [1883]. History of Burma. London: Susil Gupta.
    • Royal Historical Commission of Burma (2003) [1832]. มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (ภาษาพม่า). Vol. 1–3. Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
    • Sandamala Linkara, Ashin (1997–1999) [1931]. Rakhine Razawin Thit (ภาษาพม่า). Vol. 1–2. Yangon: Tetlan Sarpay.