จีนโซ่

จีนโซ่
รูปลักษณ์ของนะ ปะเรนมะชี่นมี่นคอง
กษัตริย์แห่งพุกาม
ครองราชย์	ค.ศ. 1021–1038
ก่อนหน้า	กู้นซอจ้องพยู
ต่อไป	โซะกะเต้
ประสูติ	ป. ธันวาคม ค.ศ. 1000 ป. เดือนปยาโต 362 ME (ประสูติในวันอังคาร) พุกาม
สวรรคต	ป. เมษายน ค.ศ. 1038 (37 พรรษา) โมนยวา
ราชวงศ์	พุกาม
พระราชบิดา	ญองอู้ ซอยะฮ่าน
พระราชมารดา	Taung Pyinthe
ศาสนา	พุทธ

พระเจ้าจีนโซ่ (พม่า: ကျဉ်စိုး, ออกเสียง: [tɕɪ̀ɰ̃só]; ป. ค.ศ. 1000–1038) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1021 ถึง 1038

พระราชประวัติ

พระเจ้าจีนโซ่เป็นราชบุตรของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งทั้งสามนั้นเป็นพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ในขณะที่มเหสี 2 องค์ ทรงพระครรภ์อยู่ ซึ่งต่อมาพระโอรสในครรภ์ก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาพระเจ้าจีนโซ่ได้บีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ซึ่งเคยชิงราชสมบัติพระบิดาพระองค์) สละราชบัลลังก์และออกผนวช พระเจ้าจีนโซ่จึงขึ้นครองราชย์แทน

พระเจ้าจีนโซ่ได้ชื่อว่าเป็นนายพรานที่มีฝีมือ พระองค์สวรรคตระหว่างที่ออกล่าสัตว์ใกล้เมืองโมนยวา โดยการถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยธนู ปัจจุบันพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็น หนึ่งในนะหลวง 37 ตน ตามความเชื่อเรื่องนะของพม่าในนาม เจ้ามี่นคองแห่งปะเรนมะ (ပရိမ္မ ရှင်မင်းခေါင်, [pəɹèɪɰ̃ma̰ ʃɪ̀ɰ̃ mɪ́ɰ̃ɡàʊɰ̃])

วันที่

พงศาวดารต่าง ๆ จะมีวันที่ไม่ตรงกันในเรื่องพระชนม์ชีพและรัชสมัย Zatadawbon Yazawin พงศาวดารที่เก่าที่สุด ถือเป็นพงศาวดารที่ให้ข้อมูลในสมัยพุกามถูกต้องมากที่สุด ตารางข้างล่างระบุวันที่ในพงศาวดารหลัก 4 เล่ม เช่นเดียวกันกับวันที่ของฉบับหอแก้วที่ยึดตามวันครองราชย์ที่ได้รับการยืนยันจากจารึกของอโนรธามังช่อใน ค.ศ. 1044 ความยาวรัชสมัยของจีนโซ่ตาม Zata อยู่ที่ 17 ปี แต่พงศาวดารอื่น ๆ ระบุเป็น 6 ปี โดย Zata รายงานว่าโซะกะเต้ ผู้สืบทอด ปกครองเพียง 6 ปี

พงศาวดาร	พระราชสมภพ–สวรรคต	พระชนมายุ	รัชสมัย	ความยาวรัชสมัย
Zatadawbon Yazawin	1000–1038	38	1021–1038	17
มหาราชวงศ์	950–977	26	971–977	6
มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่และมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว	964–992	27	986–992	6
ฉบับหอแก้วที่ปรับแล้ว	992–1020	27	1014–1020	6

บรรณานุกรม

• Aung-Thwin, Michael A. (2005). The Mists of Rāmañña: The Legend that was Lower Burma (illustrated ed.). Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 9780824828868.
• Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
• Kala, U (1724). Maha Yazawin Gyi (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
• Royal Historians of Burma (c. 1680). U Hla Tin (Hla Thamein) (บ.ก.). Zatadawbon Yazawin (1960 ed.). Historical Research Directorate of the Union of Burma.
• Royal Historical Commission of Burma (1832). มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.

ก่อนหน้า		จีนโซ่		ถัดไป
กู้นซอจ้องพยู		พระมหากษัตริย์พม่า (อาณาจักรพม่ายุคที่ 1) (พ.ศ. 1564–1581)		โซะกะเต้