พระเจ้ามังลอก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พระเจ้ามังลอก (อังกฤษ: Naungdawgyi) เป็นพระโอรสพระองค์โตของพระเจ้าอลองพญา ในบรรดาพระโอรส 6 พระองค์ ขึ้นครองราชย์เนื่องจากทรงเป็น "เองเชเมง" หรือ อุปราชวังหน้า ซึ่งเมื่อการสวรรคตของพระเจ้าอลองพญา ในสมัยของพระองค์ได้เกิดการกบฏครั้งสำคัญคือมังฆ้องนรธาขุนพลคู่บารมีของพระเจ้าอลองพญา รวมไปถึงการแก่งแย่งอำนาจจากเจ้านายฝ่ายพม่าด้วยกันเอง ทำให้ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องทำการปราบกบฎอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยอุปนิสัยที่มีเมตตาของพระองค์ จึงทำเพียงขับไล่ หรือคุมขังผู้ทำผิดเสียเป็นส่วนมาก แต่ไม่ประหารชีวิตบางครั้งก็ถึงกับอภัยโทษให้ผู้ทำผิดอยู่บ่อยๆ

ด้านศาสนา[แก้]

พระเจ้ามังลอกเป็นผู้ที่สนใจศึกษาพระศาสนามากที่สุดพระองค์หนึ่ง ทั้งยังให้การทำนุบำรุงพระศาสนาด้วยดีมาตลอด มีการสร้างวัดและให้ความสำคัญกับเรื่องพระธรรมคำสอน โดยเผยแพร่ไปทั่วทั้งอาณาจักร ในสมัยของพระองค์ยังไม่มีแนวคิดที่จะเปิดศึกกับอยุธยา มีเพียงการทำสงครามกับเชียงใหม่ที่จะแยกตัวเท่านั้น

สวรรคต[แก้]

ทรงมีพระอาการประชวรอยู่บ่อยครั้งนับตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ จนสุดท้ายอาการประชวรของพระองค์หนักขึ้นเรื่อยๆ และได้สวรรคตลงหลังครองราชย์ได้เพียงสามปี ผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมาคือพระอนุชาของพระองค์ พระเจ้ามังระ ซึ่งเป็นผู้ประกาศสงครามกับกรุงศรีอยุธยา พระเจ้ามังลอก มีชื่อที่เรียกในภาษาพม่าว่า "นองดอจี" [1][2]

อ้างอิง[แก้]

  1. "The Royal Ark: Burma -- Konbaung Dynasty"
  2. เทปสนทนาเรื่อง วาระสุดท้าย...ของ อาณาจักรอยุธยาและราชวงศ์อลองพญา โดย ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ วีระ ธีรภัทร (เมษายน พ.ศ. 2544)
ก่อนหน้า พระเจ้ามังลอก ถัดไป
พระเจ้าอลองพญา 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์พม่า
(อาณาจักรพม่ายุคที่ 3)

(พ.ศ. 2303 - พ.ศ. 2306)
2rightarrow.png พระเจ้ามังระ