ข้ามไปเนื้อหา

อะทินคะยา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อะทินคะยา
အသင်္ခယာ
ผู้ปกครองร่วมแห่งมยีนไซ่ง์
ครองราชย์17 ธันวาคม 1297 – 13 เมษายน 1310
ก่อนหน้าตำแหน่งใหม่
ถัดไปราซะทินจาน
อุปราชแห่งมยีนไซ่ง์
ครองราชย์19 กุมภาพันธ์ 1293 – 17 ธันวาคม 1297
ก่อนหน้าตำแหน่งใหม่
ถัดไปสีตู
ประสูติค.ศ. 1261/62
623 ME
มยีนไซ่ง์ อาณาจักรพุกาม
สวรรคต13 เมษายน ค.ศ. 1310 (49 ปี)
ขึ้น 15 ค่ำ เดือนกะโซน 672 ME
มยีนไซ่ง์ ดินแดนร่วมมยีนไซ่ง์
ฝังพระศพมยีนไซ่ง์
ชายาสออู
ราชวงศ์มยีนไซ่ง์
พระราชบิดาTheinkha Bo
พระราชมารดาพระนางมยีนไซ่ง์
ศาสนาพุทธเถรวาท

อะทินคะยา (พม่า: အသင်္ခယာ, ออกเสียง: [ʔəθɪ̀ɰ̃ kʰəjà]; ประมาณ ค.ศ. 1261–1310) ผู้ร่วมสถาปนาอาณาจักรมยีนไซ่ง์ ปัจจุบันคือบริเวณพม่าตอนกลาง[1] ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพหลวงอาณาจักรพุกาม พระองค์พร้อมกับพระอนุชาอีก 2 พระองค์ ราซะทินจานและพระเจ้าสีหตู ประสบความสำเร็จป้องกันพุกามพม่าตอนกลางจาก การรุกรานของมองโกลใน ค.ศ. 1287 หลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกาม

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

อะทินคะยาเสด็จพระราชสมภพ ป. ค.ศ. 1261 ในครอบครัวสำคัญที่มยี่นไซ่ง์ในพม่าตอนกลาง Theinkha Bo เป็นน้องชายของเจ้าฟ้า (หัวหน้า) แห่งเบนนะกะ และต้องหนีหลังมีความขัดแย้งกับเขาใน ค.ศ. 1260 ข้อมูลวิชาการดั้งเดิม (สมัยอาณานิคมอังกฤษ) ระบุตัวพระราชบิดาเข้ากับชาวไทใหญ่[2][3] แต่ Michael Aung-Thwin นักประวัติศาสตร์ ปฏิเสธข้อกล่าวอ้างดังกล่าว เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใดที่สนับสนุนข้อกล่าวอ้างดังกล่าว[note 1] อย่างไรก็ตาม Theinkha Bo สมรสกับธิดาของนายธนาคารผู้มั่งคั่งที่มยีนไซ่ง์[note 2] อะทินคะยาเป็นพระราชโอรสองค์โตในบรรดาพระราชโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์ พระองค์มีพระอนุชาสององค์ คือ ราซะทินจานและสีหตู และพระขนิษฐานามละมยัต[note 3]

รับใช้กษัตริย์

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ (Aung-Thwin 1996: 884–885): Arthur Phayre was the first one to make the assertion, based purely on the chronicles' use of sawbwa, equating the office with ethnicity. GE Harvey (Harvey 1925: 76) inserted the word "Shan", in what he claimed was the direct quote from Hmannan, which says no such thing. In all, no historical evidence of any kind (in Burmese, Shan or anything else) that indicates the ethnicity of their father or the three brothers exists.
  2. ↑ (Maha Yazawin Vol. 1 2006: 254): พระราชมารดามาจากสามัญชนที่ร่ำรวยในตระกูล athi (အသည်) (Aung-Thwin 1996: 884): athi คือชนชั้นที่ไม่ยึดติดกับราชบัลลังก์หรือพระสงฆ์
  3. ↑ พงศาวดาร Zatadawbon Yazawin (Zata 1960: 42) และมหาราชวงศ์ (Maha Yazawin Vol. 1 2006: 258–259) ระบุว่าราซะทินจานเป็นพระราชโอรสองค์แรกสุด ตามมาด้วยอะทินคะยา สีหตู และพระขนิษฐา แต่มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (Yazawin Thit Vol. 1 2012: 156–157) แก้ไขตามจารึกร่วมสมัย พงศาวดารต่อมา (Hmannan, Dutiya Hmannan) และงานวิชาการต่าง ๆ ยอมรับว่าอะทินคะยาเป็นพระราชโอรสองค์โต

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Coedès 1968: 209
  2. ↑ Phayre 1967: 57
  3. ↑ Harvey 1925: 76

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Aung-Thwin, Michael A. (November 1996). "The Myth of the "Three Shan Brothers" and the Ava Period in Burmese History". The Journal of Asian Studies. Cambridge: Cambridge University Press. 55 (4): 881–901. doi:10.2307/2646527. JSTOR 2646527.
  • Aung-Thwin, Michael Arthur; Hall, Kenneth R. (2011). New Perspectives on the History and Historiography of Southeast Asia. Routledge. ISBN 9781136819643.
  • Aung-Thwin, Michael A. (2017). Myanmar in the Fifteenth Century. Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 978-0-8248-6783-6.
  • Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
  • Duroiselle, Charles (1920). Report of the Superintendent, Archaeological Survey of Burma for the Year Ending 31st March 1920. Rangoon: Office of the Superintendent, Government Printing, Burma.
  • Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
  • Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
  • Maha Sithu (2012) [1798]. Kyaw Win; Thein Hlaing (บ.ก.). มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2nd printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
  • Phayre, Lt. Gen. Sir Arthur P. (1967) [1883]. History of Burma. London: Susil Gupta.
  • Royal Historical Commission of Burma (2003) [1832]. มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (ภาษาพม่า). Vol. 1–3. Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
  • Than Tun (December 1959). "History of Burma: A.D. 1300–1400". Journal of Burma Research Society. XLII (II).
  • Than Tun (1964). Studies in Burmese History (ภาษาพม่า). Vol. 1. Yangon: Maha Dagon.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=อะทินคะยา&oldid=12723333"