ข้ามไปเนื้อหา

พระเจ้าซอลู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าซอลู
စောလူး
กษัตริย์แห่งพุกาม
พระมหากษัตริย์พม่า
ครองราชย์11 เมษายน ค.ศ. 1077 – เมษายน ค.ศ. 1084
ก่อนหน้าพระเจ้าอโนรธามังช่อ
ต่อไปพระเจ้าจานซิต้า
ประสูติ19 เมษายน ค.ศ. 1049
วันพุธ แรม 1 ค่ำ เดือนกะโซน 411 ME[note 1]
พุกาม
สวรรคตก่อนวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1084
อน วันอาทิตย์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือนกะโซน 446 ME
เกาะ Pyidawtha, ใกล้มะกเว
ชายาUsaukpan[1]
Manisanda
พระราชบุตรSaw Yun
พระรัชกาลนาม
Śrīvájrabharaṇatribupati
ราชวงศ์พุกาม
พระราชบิดาพระเจ้าอโนรธามังช่อ
พระราชมารดาอัคคมเหสี[2]
ศาสนาพุทธเถรวาท

พระเจ้าซอลู (พม่า: စောလူး [sɔ́ ]; หรือ Min Lulin (မင်းလုလင် [mɪ́ɰ̃ lṵlɪ̀ɰ̃]); 19 เมษายน ค.ศ. 1049 – ป. 21 เมษายน ค.ศ. 1084) กษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งอาณาจักรพุกามเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอโนรธามังช่อมหาราชองค์แรกของพม่า เมื่อพระราชบิดาสวรรคตด้วยการถูกควายเผือกขวิดในปี ค.ศ. 1077 (พ.ศ. 1620) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทน โดยตลอด 7 ปีแห่งการครองราชย์ทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอเนื่องจากมิได้ทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เอง ทรงพึ่งแต่เหล่าที่ปรึกษาของพระราชบิดารวมทั้งพระชินอรหันต์พระอาจารย์ของพระราชบิดา ทำให้ในปี ค.ศ. 1084 (พ.ศ. 1627) ระงมันพระสหายสนิทของพระองค์ ซึ่งเป็นบุตรชายของราชครูพระอาจารย์ของพระองค์ ซึ่งทรงบัญชาให้ไปปกครองเมืองพะโคได้จับพระองค์เป็นตัวประกันและปลงพระชนม์พระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ ซึ่งขณะนั้นจานซิต้าซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ได้พยายามยกกองทัพมาช่วยพระองค์แต่ไม่ทัน และระงมันได้พยายามเข้าครอบครองอาณาจักรพุกาม จึงทำให้จานซิต้าได้ยกกองทัพมาต่อสู้กับระงมันและในที่สุดจานซิต้าก็ได้ชัยชนะ เหล่าขุนนางทั้งหลายรวมทั้งพระชินอรหันต์จึงได้อัญเชิญจานสิตาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าจานซิต้า

พระชนม์ชีพช่วงต้น

[แก้]

ซอลูเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอโนรธามังช่อกับราชินีอัคคมเหสี พระมเหสีวังใต้[2] พงศาวดารพม่ามีความขัดแย้งกันของวันเวลาที่เกี่ยวกับชีวิตและรัชสมัยของพระองค์ ตารางด้านล่างนี้แสดงวันที่ตามพงศาวดารหลักทั้งสี่ฉบับ[3] และนักวิชาการ[2]

ข้อมูล พระราชสมภพ–สวรรคต พระชนมายุ รัชสมัย ความยาวรัชสมัย
Zatadawbon Yazawin (ส่วนรายพระนามพระมหากษัตริย์)[4] 1050–1084 34 1077–1084 7
Zatadawbon Yazawin (ส่วนดวงชะตาเชื้อพระวงศ์)[5] 1049–1084 34 1077–1084 7
มหาราชวงศ์ 1006–1061 55 1035–1061[note 2] 26
มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ 1010–1065 54 กุมภาพันธ์ 1060 – 1065 5
มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว 1020–1065 45 1060–1065 5
นักวิชาการ 19 เมษายน 1049[2]ก่อน 21 เมษายน 1084[6] 34 11 เมษายน 1077–ก่อน 21 เมษายน 1084 7[2]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. Per (Yazawin Thit 2012: 108, footnote 2) which cites (Tin Naing Toe 2006: 71–76)'s conversion of Zatadawbon Yazawin's horoscope of Saw Lu.
  2. (Maha Yazawin Vol. 1 184–185): ซอลูสวรรคตในปี 423 ME (ค.ศ. 1061–1062) หลังสวรรคต เกิดช่วงว่างระหว่างรัชกาล 2 ปี พระเจ้าจานซิต้าขึิ้นครองราชย์ในปี 425 ME (ค.ศ. 1063–1064)

อ้างอิง

[แก้]
  1. Yazawin Thit Vol. 1 2012: 108
  2. 1 2 3 4 5 Yazawin Thit Vol. 1 2012: 108, footnote #2
  3. Maha Yazawin Vol. 1 2006: 348
  4. Zata 1960: 39
  5. Zata 1960: 64
  6. Yazawin Thit Vol. 1 2012: 111, footnote #4

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Aung-Thwin, Michael A. (2005). The Mists of Rāmañña: The Legend that was Lower Burma (พิมพ์ครั้งที่ illustrated). Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 9780824828868.
  • Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
  • Hall, D.G.E. (1960). Burma (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). Hutchinson University Library. ISBN 978-1-4067-3503-1. {{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้)
  • Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
  • Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
  • Kala, U (1724). มหาราชวงศ์ (ภาษาพม่า). เล่มที่ 1–3 (พิมพ์ครั้งที่ 2006, 4th printing). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
  • Maha Sithu (2012) [1798]. Kyaw Win; Thein Hlaing (บ.ก.). มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (ภาษาพม่า). เล่มที่ 1–3 (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
  • Royal Historians of Burma (c. 1680). U Hla Tin (Hla Thamein) (บ.ก.). Zatadawbon Yazawin (พิมพ์ครั้งที่ 1960). Historical Research Directorate of the Union of Burma.
  • Royal Historical Commission of Burma (1832). มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (ภาษาพม่า). เล่มที่ 1–3 (พิมพ์ครั้งที่ 2003). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.