ข้ามไปเนื้อหา

ราซะทินจาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ราซะทินจาน
ရာဇသင်္ကြန်
ผู้ปกครองร่วมแห่งมยีนไซ่ง์
ครองราชย์17 ธันวาคม ค.ศ. 1297 – ค.ศ. 1312/13
ก่อนหน้าตำแหน่งใหม่
ถัดไปพระเจ้าสีหตู (กษัตริย์แห่งมยีนไซง์–ปี้นยะ)
อุปราชแห่งแมะคะยา
ครองราชย์19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1293 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1297
ก่อนหน้าตำแหน่งใหม่
ประสูติป. ค.ศ. 1263
มยีนไซง์
สวรรคตก่อน 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1313
แมะคะยา
ราชวงศ์มยีนไซ่ง์
พระราชบิดาTheinkha Bo
พระราชมารดาพระนางมยีนไซ่ง์
ศาสนาพุทธเถรวาท

ราซะทินจาน (พม่า: ရာဇသင်္ကြန်, ออกเสียง: [jà.za̰ θɪ́ɰ̃.d͡ʑàɰ̃]; ประมาณ ค.ศ. 1263 – 1312/13) ผู้ร่วมก่อตั้งอาณาจักรมยีนไซง์ ปัจจุบันคือบริเวณพม่าตอนกลาง[1] พระองค์เป็นผู้บัญชาการกองทัพพุกาม โดยร่วมกับพระเชษฐาและพระอนุชาคืออะทินคะยาและพระเจ้าสีหตูในการป้องกันพม่าตอนกลางให้รอดพ้นจากการรุกรานของมองโกล เป็นผลสำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1287

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

ราซะทินจานสด็จพระราชสมภพ ป. ค.ศ. 1263 ในครอบครัวสำคัญที่มยี่นไซ่ง์ในพม่าตอนกลาง Theinkha Bo เป็นน้องชายของเจ้าฟ้า (หัวหน้า) แห่งเบนนะกะ และต้องหนีหลังมีความขัดแย้งกับเขาใน ค.ศ. 1260 ข้อมูลวิชาการดั้งเดิม (สมัยอาณานิคมอังกฤษ) ระบุตัวพระราชบิดาเข้ากับชาวไทใหญ่[2][3] แต่ Michael Aung-Thwin นักประวัติศาสตร์ ปฏิเสธข้อกล่าวอ้างดังกล่าว เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใดที่สนับสนุนข้อกล่าวอ้างดังกล่าว[note 1] อย่างไรก็ตาม Theinkha Bo สมรสกับธิดาของนายธนาคารผู้มั่งคั่งที่มยีนไซ่ง์[note 2] ราซะทินจานเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในบรรดาพระราชโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์ พระองค์มีพระเชษฐานามอะทินคะยา และพระอนุชานามสีหตู และพระขนิษฐานามละมยัต[note 3]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ (Aung-Thwin 1996: 884–885): Arthur Phayre was the first one to make the assertion, based purely on the chronicles' use of sawbwa, equating the office with ethnicity. GE Harvey (Harvey 1925: 76) inserted the word "Shan", in what he claimed was the direct quote from Hmannan, which says no such thing. In all, no historical evidence of any kind (in Burmese, Shan or anything else) that indicates the ethnicity of their father or the three brothers exists.
  2. ↑ (Maha Yazawin Vol. 1 2006: 254): พระราชมารดามาจากสามัญชนที่ร่ำรวยในตระกูล athi (အသည်) (Aung-Thwin 1996: 884): athi คือชนชั้นที่ไม่ยึดติดกับราชบัลลังก์หรือพระสงฆ์
  3. ↑ พงศาวดาร Zatadawbon Yazawin (Zata 1960: 42) และมหาราชวงศ์ (Maha Yazawin Vol. 1 2006: 258–259) ระบุว่าราซะทินจานเป็นพระราชโอรสองค์แรกสุด ตามมาด้วยอะทินคะยา สีหตู และพระขนิษฐา แต่มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (Yazawin Thit Vol. 1 2012: 156–157) แก้ไขตามจารึกร่วมสมัย พงศาวดารต่อมา (Hmannan, Dutiya Hmannan) และงานวิชาการต่าง ๆ ยอมรับว่าอะทินคะยาเป็นพระราชโอรสองค์โต

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Coedès 1968: 209
  2. ↑ Phayre 1967: 57
  3. ↑ Harvey 1925: 76

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Aung-Thwin, Michael A. (November 1996). "The Myth of the "Three Shan Brothers" and the Ava Period in Burmese History". The Journal of Asian Studies. Cambridge: Cambridge University Press. 55 (4): 881–901. doi:10.2307/2646527. JSTOR 2646527.
  • Aung-Thwin, Michael Arthur; Hall, Kenneth R. (2011). New Perspectives on the History and Historiography of Southeast Asia. Routledge. ISBN 9781136819643.
  • Aung-Thwin, Michael A. (2017). Myanmar in the Fifteenth Century. Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 978-0-8248-6783-6.
  • Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
  • Duroiselle, Charles (1920). Report of the Superintendent, Archaeological Survey of Burma for the Year Ending 31st March 1920. Rangoon: Office of the Superintendent, Government Printing, Burma.
  • Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
  • Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
  • Maha Sithu (2012) [1798]. Kyaw Win; Thein Hlaing (บ.ก.). มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2nd printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
  • Phayre, Lt. Gen. Sir Arthur P. (1967) [1883]. History of Burma. London: Susil Gupta.
  • Royal Historical Commission of Burma (2003) [1832]. Hmannan Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3. Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
  • Than Tun (December 1959). "History of Burma: A.D. 1300–1400". Journal of Burma Research Society. XLII (II).
  • Than Tun (1964). Studies in Burmese History (ภาษาพม่า). Vol. 1. Yangon: Maha Dagon.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ราซะทินจาน&oldid=12723299"