พระเจ้าเมงจีโย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าเมงจีโย
พระเจ้าตองอู
Mingyi Nyo.jpg
อนุสาวรีย์พระเจ้าเมงจีโยในตองอู
พระมหากษัตริย์พม่า
ครองราชย์ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2053 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2073
ราชาภิเษก 11 เมษายน พ.ศ. 2054
ก่อนหน้า ตั้งราชวงศ์ใหม่
รัชกาลถัดไป ตะเบ็งชะเวตี้
อุปราชเมืองตองอู
ระหว่าง เมษายน พ.ศ. 2028 – 16 ตุลาคม พ.ศ. 2053
ก่อนหน้า มิน สินธู
ถัดไป Mingyi Swe
ชายา Soe Min Hteik-Tin
Thiri Maha Sanda Dewi
Yadana Dewi
Maha Dewi
Yaza Dewi
พระราชบุตร ตะเบ็งชะเวตี้
Atula Thiri
ราชวงศ์ ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดา Maha Thinkhaya
พระราชมารดา Min Hla Nyet
ประสูติ กรกฎาคม พ.ศ. 2002
อังวะ
สวรรคต 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2073 (ชันษา 71)[1]
ตองอู
ศาสนา พุทธเถรวาท

พระเจ้าเมงจีโย (สำเนียงพม่าออกว่า มินจีโหญ่) (อังกฤษ: Mingyinyo, พม่า: မင်းကြီးညို) หรือ พระเจ้าสิริชัยสุระ ตามพงศาวดารไทย หรือในนวนิยายผู้ชนะสิบทิศเรียก เมงกะยินโย เป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ตองอู ราชวงศ์และอาณาจักรที่ 2 ของประวัติศาสตร์พม่า พระเจ้าเมงจีโยเดิมเป็นนายทหารที่มีความสามารถในการรบ ได้ทำการรวบรวมชาวพม่าที่อยู่กันอย่างกระจัดกระจายหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกามภายหลังการโจมตีของมองโกล โดยได้รับความช่วยเหลือจากขุนนางสำคัญหลายคน เช่น เมงเยสีตู (บางคนถูกสมมติเป็นตัวละครในนวนิยายผู้สิบทิศ เช่น มหาเถรวัดกุโสดอ)

พระเจ้าเมงจีโยได้สถาปนาเมืองตองอู ซึ่งเป็นเมืองในขุนเขาเป็นปราการที่ดีขึ้นเป็นศูนย์กลางอำนาจใหม่ ต่อมามีการแผ่ขยายอำนาจเข้ายึดเมืองแปรโดยสามารถรบชนะพระเจ้านระบดีแห่งเมืองแปรได้สำเร็จ ต่อมาคิดจะเข้ายึดเมืองหงสาวดีที่มีพระเจ้าสการะวุตพีเป็นกษัตริย์ แต่ไม่สำเร็จเนื่องจากพระเจ้าเมงจีโยสวรรคตเสียก่อน

ในมหาราชวงศ์พงศาวดารพม่า ระบุว่า พระองค์ได้พบกับพระมเหสีเมื่อเสด็จทอดพระเนตรการสร้างเขื่อน ซึ่งต่อมามีพระโอรสเพียงพระองค์เดียว ที่ได้ครองราชย์ต่อมา คือ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้

พระเจ้าเมงจีโย สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2074 พระนามของพระองค์อาจแปลได้ว่า "พระองค์ดำ" (มิน = กษัตริย์, จี = ยิ่งใหญ่, โหญ่ = ดำ) [2][3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Hmannan Vol. 2 2003: 182
  2. ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์. บุเรงนอง (กะยอดินนรธา) กษัตริย์พม่าในโลกทัศน์ไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มติชน, 2550. 214 หน้า. ISBN 974-323-512-4
  3. "กำเนิดอยุธยาและวาระสุดท้ายสุริโยทัย โดย วีระ ธีรภัทร และ ดร.สุเนตร ชุตินธานนท์". ตรินิตี้เรดิโอ F.M. 97.00 Mhz. สืบค้นเมื่อ 22 June 2014. 

บรรณานุกรม[แก้]

  • Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (in Burmese). 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
ก่อนหน้า พระเจ้าเมงจีโย ถัดไป
สิ้นสุดราชวงศ์พุกาม
2leftarrow.png พระมหากษัตริย์พม่า
(อาณาจักรพม่ายุคที่ 2)

(พ.ศ. 2053 - พ.ศ. 2073)
2rightarrow.png พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้