พระเจ้ามังฆ้องที่ 2

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มังฆ้อง (แก้ความกำกวม)

พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 ဒုတိယ မင်းခေါင်
กษัตริย์แห่งอังวะ
ครองราชย์	ป. สิงหาคม ค.ศ. 1480 – 7 เมษายน ค.ศ. 1501
ก่อนหน้า	พระเจ้าสีหสุระแห่งอังวะ
ถัดไป	พระเจ้าชเวน่านจ่อชีน
ประสูติ	9 ตุลาคม ค.ศ. 1446 วันอาทิตย์ ขึ้น 4 ค่ำ เดือนตะดี้นจุ 808 ME อังวะ
สวรรคต	7 เมษายน ค.ศ. 1501(1501-04-07) (54 ปี) แรม 5 ค่ำ เดือนดะกู้ตอนปลาย 862 ME อังวะ
ชายา	พระนางอตุลสิริธัมมเทวี
พระราชบุตร	พระเจ้าสีหสุระที่ 2 แห่งอังวะ พระเจ้าชเวน่านจ่อชีน
ราชวงศ์	โม่ญี่น
พระราชบิดา	พระเจ้าสีหสุระแห่งอังวะ
พระราชมารดา	พระนางอมิตตสิริมหาธัมมเทวี
ศาสนา	พุทธเถรวาท

พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 (พม่า: ဒုတိယ မင်းခေါင် [dṵtḭja̰ mɪ́ɰ̃ɡàʊɰ̃]; 9 ตุลาคม 1446 – 7 เมษายน 1501) เป็นกษัตริย์แห่งอังวะใน ค.ศ. 1480 ถึง 1501 ตลอดรัชสมัย 20 ปีเป็นจุดเริ่มต้นของความเสี่อยถอยของอังวะในการควบคุมพื้นที่พม่าตอนบน ยะแม่ที่น ภูมิภาคทางตะวันออกของอังวะ ก่อกบฏหลังพระเจ้ามังฆ้องขึ้นครองราชย์และเป็นอิสระตลอดรัชสมัย ภูมิภาคแปรและสารวดีตอนใต้ก่อกบฏใน ค.ศ. 1482 และยังคงเป็นอิสระ ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1490 กลุ่มรัฐไทใหญ่แห่งโม่ญี่น โม่ก้อง, เมืองมีด และกะเล่ ต่างแยกออกไปและเริ่มรุกรานดินแดนอังวะตอนเหนือ พระเจ้ามังฆ้องทรงพึ่งพาความช่วยเหลือทางทหารจากพระเจ้าเมงจีโย อุปราชตองอูมากขึ้น เมื่อสิ้นรัชสมัยของพระองค์กลับเป็นฝ่ายตองอูที่ขึ้นมามีอำนาจเหนืออังวะ

พระเจ้ามังฆ้องสถาปนาพระราชโอรสองค์ใหญ่คือสีหสุระที่ 2 เป็นกษัตริย์และปกครองร่วมกับพระองค์เป็นเวลา 15 ปี แต่พระเจ้าสีหสุระที่ 2 ก็สวรรคตเพียง 1 เดือนก่อนที่พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 จะสวรรคตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1501 โดยผู้สืบราชบัลลังก์คือพระราชโอรสองค์เล็ก ชเวนันจอชิน (นรปติที่ 2)

ช่วงที่เป็นมกุฎราชกุมาร

พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าสีหสุระแห่งอังวะ ผู้แต่งตั้งพระองค์เป็นมกุฎราชกุมารในรัชสมัยของพระองค์ (1468–1480) และได้รับที่ดินศักดินาที่ภูมิภาค Dabayin บรรดาพระอนุชาของพระองค์ปกครองหลายภูมิภาค โดยพระปิตุลามังศรีชวาและตะโดเมงสอปกครองภูมิภาคแปรและสารวดีตอนใต้ ตามลำดับ

บรรณานุกรม

• Fernquest, Jon (Autumn 2005). "Min-gyi-nyo, the Shan Invasions of Ava (1524–27), and the Beginnings of Expansionary Warfare in Toungoo Burma: 1486–1539" (PDF). SOAS Bulletin of Burma Research. 3 (2). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-10-10. สืบค้นเมื่อ 2010-04-24.
• Kala, U (1720). Maha Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
• Phayre, Lt. Gen. Sir Arthur P. (1883). History of Burma (1967 ed.). London: Susil Gupta.
• Royal Historians of Burma (c. 1680). U Hla Tin (Hla Thamein) (บ.ก.). Zatadawbon Yazawin (1960 ed.). Historical Research Directorate of the Union of Burma.
• Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.