จำลอง ดาวเรือง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จำลอง ดาวเรือง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง
30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
นายกรัฐมนตรี พลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
ดำรงตำแหน่ง
พ.ศ. 2480 – พ.ศ. 2490
ข้อมูลส่วนบุคคล
พรรคการเมือง สหชีพ
ศาสนา พุทธ

จำลอง ดาวเรือง (9 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 3 สมัย และเป็นนักการเมือง หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วย นายจำลอง ดาวเรือง นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ และนายถวิล อุดล และเป็นรัฐมนตรีที่ถูกสังหารเมื่อปี พ.ศ. 2492[1]

ประวัติ[แก้]

นายจำลอง ดาวเรือง เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2453 ที่บ้านงัวบา ตำบลงัวบา อำเภอวาปีปทุม เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายมา และนางสอน ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน

งานการเมือง[แก้]

จำลอง ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2480 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 3 สมัย

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร[แก้]

จำลอง ดาวเรือง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ

  1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 จังหวัดมหาสารคาม
  2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 จังหวัดมหาสารคาม
  3. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป สิงหาคม พ.ศ. 2489 (เลือกตั้งเพิ่มเติม) จังหวัดมหาสารคาม

รัฐมนตรี[แก้]

จำลอง ดาวเรือง ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี 4 สมัย

  1. รัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 12 ของนายทวี บุณยเกตุ[2]
  2. รัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13 ของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช[3]
  3. รัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 17 ของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
  4. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 18 ของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์[4]

ถึงแก่กรรม[แก้]

นายจำลอง ดาวเรือง ถูกจับกุมพร้อมกับ อดีตรัฐมนตรีอีสานอีก 2 คน คือ นายถวิล อุดล นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ รวมทั้ง ดร.ทองเปลว ชลภูมิ ก็ถูกนำตัวไปสังหารที่บริเวณทุ่งบางเขน ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 11 ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 โดย กรมตำรวจ ในเวลานั้นอ้างเหตุว่า มีโจรคอมมิวนิสต์มลายู มาชิงตัว 4 อดีตรัฐมนตรี และเกิดการต่อสู้ขึ้น จนทำให้ทั้ง 4 คน ถูกลูกหลงเสียชีวิตทั้งหมด แต่ไม่ใคร่จะมีใครเชื่อข้ออ้างดังกล่าวนัก เนื่องจากไม่มีตำรวจเสียชีวิตหรือบาดเจ็บแม้แต่รายเดียว

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]