งิมหุน
งิมหุน (เฉิน ฮุน) | |
|---|---|
| 岑昏 | |
| เสนาบดีกรมรักษาราชวัง (衛尉 เว่ย์เว่ย์) | |
| ดำรงตำแหน่ง ? – ค.ศ. 280 | |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| ราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) | |
| ดำรงตำแหน่ง ?–? | |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ไม่ทราบ |
| เสียชีวิต | ค.ศ. 280[a] |
| อาชีพ | ขุนนาง |
งิมหุน[2] หรือ ยิมหุน[3] (เสียชีวิต ค.ศ. 280) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉิน ฮุน (จีน: 岑昏; พินอิน: Cén Hūn) เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ
[แก้]งิมหุนดำรงตำแหน่งเสนาบดีกรมรักษาราชวัง (衛尉 เว่ย์เว่ย์) ในบรรดาเก้าเสนาบดี (九卿 จิ่วชิง) ในรัชสมัยของซุนโฮจักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก[4] นักประวัติศาสตร์บรรยายถึงงิมหุนว่าเป็นข้าราชการทุจริตที่กดขี่ราษฎร แต่ครั้งหนึ่งงิมหุนเคยนำเหล่าขุนนางคนอื่น ๆ ไปทูลขอร้องซุนโฮให้ทรงไว้ชีวิตจาง ช่าง (張尚) ขุนนางผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการราชวัง (中書令 จงชูลิ่ง) หลังจากที่จาง ช่างทำให้จักรพรรดิซุนโฮทรงไม่พอพระทัย[5]
ในปี ค.ศ. 280 ราชวงศ์จิ้นพิชิตง่อก๊ก หลังซุนโฮทรงยอมจำนนราชวงศ์จิ้น อดีตขุนนางของง่อก๊กหลายคนกล่าวโทษว่างิมหุนเป็นต้นเหตุของการล่มสลายของง่อก๊กและทูลโน้มน้าวให้ซุนโฮประหารชีวิตงิมหุน ซุนโฮทรงตกลงอย่างไม่เต็มพระทัย แม้ว่าภายหลังพระองค์ทรงเสียพระทัยกับการตัดสินของพระองค์และพยายามจะยกเลิกรับสั่งประหารชีวิต แต่ก็สายก็เกินไปเพราะงิมหุนถูกประหารชีวิตไปแล้ว[6][7]
ในนวนิยายสามก๊ก
[แก้]ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก งิมหุนได้รับการบรรยายว่าเป็นขันทีในพระราชวังและเป็นคนสนิทของซุนโฮ งิมหุนยุยงให้จักรพรรดิซุนโฮใช้อำนาจอย่างกดขี่ และมีบทบาทสำคัญในการก่อให้เกิดการฉ้อราษฎร์บังหลวงและความเสื่อมถอยที่นำไปสู่การล่มสลายของง่อก๊กในปี ค.ศ. 280 หลังซุนโฮยอมจำนนต่อราชวงศ์จิ้น อดีตขุนนางของง่อก๊กหลายคนกล่าวโทษว่างิมหุนเป็นต้นเหตุของการล่มสลายของง่อก๊ก จึงนำตัวงิมหุนไปประหารชีวิตด้วยการแล่เนื้อจนตาย
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]- ↑ บทชีวประวัติซุนโฮในสามก๊กจี่บันทึกว่างิมหุนเสียชีวิตในวันปิ่งอิ๋น (丙寅) ในเดือน 3 ของศักราชเทียนจี้ (天紀) ปีที่ 4 ในรัชสมัยของซุนโฮ[1] อาจเป็นการเขียนบันทึกผิดพลาดเพราะไม่มีวันปิ่งอิ๋นในเดือนนั้น วันปิ่งอิ๋นที่ใกล้เคียงที่สุดและวันที่สอดคล้องกันในปฏิทินเกรโกรีคือวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 280 (วันปิ๋งอิ่นของเดือน 2) และ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 280 (วันปิ๋งอิ่นของเดือน 4)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ([天紀四年]三月丙寅，殿中親近數百人叩頭請皓殺岑昏，皓惶憒從之。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
- ↑ ("ครั้นพระเจ้าซุนโฮได้เสวยราชสมบัติแล้วก็มีพระทัยกำเริบ เชื่อฟังถ้อยคำงิมหุนผู้เปนขันที มิได้เอาใจใส่กิจการบ้านเมืองทั้งปวงเสพย์สุราเปนนิจ") "สามก๊ก ตอนที่ ๘๗". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 6, 2025.
- ↑ ("ครั้นพระเจ้าซุนโฮเสด็จกลับเข้าไปข้างใน ยิมหุนขันทีซึ่งเปนคนสนิธจึงทูลถามว่า ราชการครั้งนี้พระองค์จะคิดประการใด พระเจ้าซุนโฮจึงบอกว่า อันราชการทางบกนี้เรากะเกณฑ์พลทหารไปสกัดอยู่ทุกตำบลแล้ว ยังวิตกอยู่แต่กองทัพเรือซึ่งองโยยเปนแม่กองยกมานั้น ยังหาผู้ใดที่จะออกไปรับต้านทานมิได้ ยิมหุนจึงทูลว่า อันกองทัพเรือนั้นพระองค์จะปรารมภ์ไปไย ไว้พนักงานข้าพเจ้าจะคิดกลอุบายตีให้แตกไปจงได้ พระเจ้าซุนโฮจึงถามว่าจะคิดเปนประการใด ยินหุนจึงทูลว่า ข้าพเจ้าคิดว่าจะขอให้เอาเหล็กมาตีเปนสายโซ่สักห้าร้อยสาย ๆ ละห้าสิบวาขึงกั้นแม่น้ำเมืองกังตั๋งเสีย แล้วจะได้ปักขวากเหล็กไว้ใต้นํ้านอกสายโซ่ออกไป ถ้ากองทัพเรือยกมาก็จะโดนขวากเหล็กเข้าติดอยู่ เรือก็จะทลุล่มลงทแกล้วทหารก็จะล้มตายฉิบหายไปเอง") "สามก๊ก ตอนที่ ๘๗". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 6, 2025.
- ↑ (環濟《吳紀》曰：天紀二年，衛尉岑昏表修百府。自宮門至朱雀橋，夾路作府舍；又開大道，使男女異行。夾道皆築高牆、瓦覆，或作竹藩) ชูเสฺวจี้ (初學記) เล่มที่ 24.
- ↑ (尚書岑昬率公卿已下百餘人，詣宮叩頭請，尚罪得減死。) อรรถาธิบายจากอู๋จี้ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 53.
- ↑ (三月丙寅，殿中親近數百人叩頭請皓殺岑昏，皓惶憒從之。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
- ↑ (皓殿中親近數百人叩頭請皓曰：「北軍日近，而兵不舉刃，陛下將如之何！」皓曰：「何故？」對曰：「坐岑昏。」皓獨言：「若爾，當以奴謝百姓。」衆因曰：「唯！」遂並起收昏。皓駱驛追止，已屠之也。) อรรถาธิบายจากจิ้นจี้ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 48.
บรรณานุกรม
[แก้]- ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).