ข้ามไปเนื้อหา

ซุนหวน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซุนหวน
孫桓
เจี้ยนอู่เจี้ยงจฺวิน
(建武將軍)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 223 (223)  ค.ศ. 224? (224?)
กษัตริย์ซุนกวน
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดค.ศ. 197/198[1]
เสียชีวิตค.ศ. 224?[2]
บุพการี
ญาติดูพงศาวลีง่อก๊ก
อาชีพขุนพล
ชื่อรองชูอู่ (叔武)
บรรดาศักดิ์ตานถูโหว (丹徒侯)
ชื่ออื่นอฺวี๋ หฺวาน (俞桓)

ซุนหวน หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน หฺวาน (ค.ศ. 197/198 - 224?) ชื่อเกิด อฺวี๋ หฺวาน ชื่อรอง ชูอู่ เป็นขุนพลในรัฐง่อก๊กช่วงยุคสามก๊ก เขาเป็นญาติห่าง ๆ ของซุนกวน ปฐมจักรพรรดิแห่งรัฐจ๊กก๊ก[3]

ชีวิต

[แก้]

ซุนหวนเป็นบุตรชายคนที่สามของซุน เหอ (孫河) ผู้มีชื่อตระกูลเดิมว่า "อฺวี๋" (俞) ซุนหวนเป็นหลานชายห่าง ๆ ของขุนศึกซุนเกี๋ยน ผู้เปลี่ยนชื่อตระกูลของซุนหวนจาก "อฺวี๋" เป็น "ซุน"[4][5][6] ซุนหวนเป็นที่รู้จักจากบุคลิกภาพที่ดีของเขาและการเขียนและทักษะในการโต้วาที เขาได้รับการให้เกียรติอย่างสูงจากซุนกวน บุตรชายคนที่ 2 ของซุนเกี๋ยนและจักรพรรดิผู้ก่อตั้งง่อก๊ก ซุนกวนแต่งตั้งซุนหวนเป็นอู่เว่ย์ตูเว่ย์ (武衞都尉) ใน ค.ศ. 219 ซุนหวนเข้าร่วมการรุกรานดินแดนของเล่าปี่ (อดีตพันธมิตรของซุนกวน) ที่เกงจิ๋ว ซึ่งป้องกันโดยขุนพลกวนอู ทัพของซุนกวนได้รับชัยชนะ ซุนหวนประสบความสำเร็จในการชักชวนทหารของกวนอูประมาณ 5,000 นายให้ยอมจำนนต่อเขา และยังได้อุปกรณ์และปศุสัตว์ของศัตรูจำนวนมากอีกด้วย[7]

ประมาณ ค.ศ. 222 ซุนหวนตอนอายุ 24 ปี ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลราชองครักษ์สงบบูรพา (安東中郎將) และได้รับคำสั่งให้เข้าร่วมกับขุนพลลกซุนของซุนกวนในยุทธการที่อิเหลงต่อเล่าปี่ ผู้นำทัพต่อซุนกวนเพื่อยึดเกงจิ๋วคืน ในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ ซุนหวนนำกองกำลังแยกไปโจมตีกองกำลังแนวหน้าของเล่าปี่ที่อี๋เต้า (夷道) แต่กลับถูกศัตรูล้อมโจมตี เขาจึงขอกำลังเสริมจากลกซุนแต่ถูกปฏิเสธ เมื่อนายทหารคนอื่น ๆ เร่งเร้าให้ลกซุนช่วยซุนหวน ลกซุนก็ปฏิเสธโดยบอกว่าซุนหวนสามารถยึดพื้นที่ได้ และการปิดล้อมจะสิ้นสุดในภายหลังโดยอัตโนมัติ ในที่สุด กองกำลังของซุนกวนก็ทำให้กองกำลังของเล่าปี่พ่ายแพ้อย่างยับเยินในยุทธการที่อิเหลง เมื่อเป็นไปตามที่ลกซุนทำนายไว้ จึงเลิกล้อมเมืองอี๋เต้า หลังจากนั้นซุนหวนนำทัพไปขวางเส้นทางหลบหนีของเล่าปี่ แต่เล่าปี่หนีรอดมาได้ด้วยการเดินทางข้ามเขตภูเขา ต่อมาเล่าปี่กล่าวว่า "(ซุน)หวนยังเป็นเด็กเมื่อข้าไปเยือนจิง[a] แต่ตอนนี้เขากลับบังคับตัวข้าถึงขนาดนี้!" หลังสงครามนี้ ซุนหวนเข้าพบลกซุนและกล่าวว่า "ก่อนหน้านั้น ข้ารู้สึกขุ่นเคืองมากเมื่อเจ้าปฏิเสธที่จะช่วยข้า แต่ตอนนี้ หลังจากได้รับชัยชนะแล้ว ข้าเห็นว่าเจ้ามีวิธีการส่งทหารในแบบของตนเอง"[8][9]

ซุนหวนได้รับการเลื่อนขั้นเป็นเจี้ยนอู่เจี้ยงจฺวิน (建武將軍) สำหรับการมีส่วนสนับสนุนในการต่อสู้ และได้บรรดาศักดิ์ตานถูโหว (丹徒侯) เขาได้รับคำสั่งให้ไปประจำการที่หนิวจู่ (牛渚) และสังเกตการณ์การก่อสร้างกำแพงขนาดเตี้ยที่เหิงเจียง (橫江) เขาเสียชีวิตไม่นานหลังจากนี้[10]

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. จิง (京) ปัจจุบันคือเจิ้นเจียง มณฑลเจียงซู เคยเป็นอำเภอในดินแดนของซุนกวน เล่าปี่เยือนจิงในช่วงต้นคริสต์ทตวรรษ 210 เพื่อพบซุนกวนตอนที่ทั้งคู่ยังเป็นพันธมิตร

อ้างอิง

[แก้]
  1. ชีวประวัติซุนหวนในสามก๊กจี่บันทึกว่าเขามีอายุ 25 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ตอนที่เข้าร่วมกับลกซุนเพื่ต้านเล่าปี่ในช่วงการรุกรานง่อก๊กของเล่าปี่ ซึ่งเกิดขึ้นใน ค.ศ. 221-222
  2. ชีวประวัติซุนหวนในสามก๊กจี่บันทึกเพียงว่าเขาเสียชีวิต "ไม่นานหลังจาก" การทำภารกิจที่เหิงเจียง
  3. de Crespigny (2007), p. 769.
  4. (孫桓字叔武,河之子也。) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.
  5. (伯父河,字伯海,本姓俞氏,亦吳人也。) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.
  6. (吳書曰:河,堅族子也,出後姑俞氏,後復姓為孫。) อรรถาธิบาย Wu Shu ในสามก๊กจี่เล่มที่ 51.
  7. (吳書曰:河有四子。長助,曲阿長。次誼,海鹽長。並早卒。次桓,儀容端正,器懷聦朗,博學彊記,能論議應對,權常稱為宗室顏淵,擢為武衞都尉。從討關羽於華容,誘羽餘黨,得五千人,牛馬器械甚衆。) อรรถาธิบาย Wu Shu ในสามก๊กจี่เล่มที่ 51.
  8. (初,孫桓別討備前鋒於夷道,為備所圍,求救於遜。遜曰:「未可。」諸將曰:「孫安東公族,見圍已困,柰何不救?」遜曰:「安東得士衆心,城牢糧足,無可憂也。待吾計展,欲不救安東,安東自解。」及方略大施,備果奔潰。桓後見遜曰:「前實怨不見救,定至今日,乃知調度自有方耳。」) สามก๊กจี่เล่มที่ 58.
  9. (年二十五,拜安東中郎將,與陸遜共拒劉備。備軍衆甚盛,彌山盈谷,桓投刀奮命,與遜勠力,備遂敗走。桓斬上兜道,截其徑要。備踰山越險,僅乃得免,忿恚歎曰:「吾昔初至京城,桓尚小兒,而今迫孤乃至此也!」) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.
  10. (桓以功拜建武將軍,封丹徒侯,下督牛渚,作橫江塢,會卒。) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.
  • ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
  • de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
  • เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).