โกะหยง
โกะหยง (กู้ ยง) | |
|---|---|
| 顧雍 | |
| อัครมหาเสนาบดี (丞相 เฉิงเซี่ยง) | |
| ดำรงตำแหน่ง มิถุนายนหรือกรกฎาคม ค.ศ. 225 – พฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 243 | |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| ก่อนหน้า | ซุน เช่า |
| ถัดไป | ลกซุน |
| เสนาบดีพิธีการ (太常 ไท่ฉาง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 225 – มิถุนายนหรือกรกฎาคม ค.ศ. 225 | |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 222 – ค.ศ. 225 | |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| เสนาบดีพิธีการบรรพกษัตริย์ (大理奉常 ต้าหลี่เฟิ่งฉาง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 222 – ค.ศ. 225 | |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| นายกองพันซ้าย (左司馬 จั่วซือหม่า) (ภายใต้ซุนกวน) | |
| ดำรงตำแหน่ง ? – ค.ศ. 222 | |
| เจ้าเมืองห้อยเข (會稽太守 ไคว่จีไท่โฉ่ว) (รักษาการ) | |
| ดำรงตำแหน่ง ป. ค.ศ. 200 – ? | |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| นายอำเภอช่าง-ยฺหวี (上虞長 ช่าง-ยฺหวีจ่าง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ? – ป. ค.ศ. 200 | |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| นายอำเภอขยกโอ๋ (曲阿長 ชฺวีเออจ่าง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ?–? | |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| นายอำเภอโหลว (婁長 โหลวจ่าง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ?–? | |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| นายอำเภอหับป๋า (合肥長 เหอเฝย์จ่าง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ?–? | |
| กษัตริย์ | พระเจ้าเหี้ยนเต้ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ค.ศ. 168 นครซูโจว มณฑลเจียงซู |
| เสียชีวิต | พฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 243 (75 ปี)[a] นครหนานจิง มณฑลเจียงซู |
| คู่สมรส | บุตรสาวของลู่ คาง (陸康) |
| บุตร |
|
| ญาติ |
|
| อาชีพ | นักเขียนอักษรวิจิตร, นักดนตรี, ขุนนาง |
| ชื่อรอง | ยฺเหวียนท่าน (元歎) |
| สมัญญาร่ท | ซู่โหว (肅侯) |
| สมัญญานาม | เฮาแห่งหลี่หลิง (醴陵侯 หลี่หลิงโหว) |
โกะหยง[2] หรือ เกายง[3] (ค.ศ. 168 – พฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 243)[a] มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กู้ ยง (จีน: 顧雍; พินอิน: Gù Yōng) ชื่อรอง ยฺเหวียนท่าน (จีน: 元歎; พินอิน: Yuántàn) เป็นนักเขียนอักษรวิจิตร นักดนตรี และขุนนางชาวจีน รับราชการเป็นเสนาบดีและอัครมหาเสนาบดีของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน
โกะหยงเกิดในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกในภูมิภาคกังตั๋ง (江東 เจียงตง) ในวัยเยาว์ศึกษาตำราภายใต้การสั่งสอนของซัวหยง (蔡邕 ไช่ ยง) และได้รับการชื่นชมอย่างมากจากอาจารย์ โกะหยงเริ่มรับราชการในตำแหน่งนายอำเภอและดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอของภูมิภาคกังตั๋ง เมื่อราวปี ค.ศ. 200 โกะหยงมารับใช้ขุนศึกซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) ผู้ปกครองดินแดนกังตั๋ง และปฏิบัติหน้าที่ในฐานะรักษาการเจ้าเมืองได้เป็นอย่างดี หลังซุนกวนขึ้นเป็นผู้ปกครองของง่อก๊กในฐานะรัฐอิสระเมื่อ ค.ศ. 222 โกะหยงก็ค่อย ๆ เลื่อนตำแหน่งในฐานะเสนาบดี และในที่สุดก็ขึ้นมาเป็นอัครมหาเสนาบดี โกะหยงดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีเป็นเวลาประมาณ 19 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 225 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 243[4]
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ ([赤烏六年]冬十一月，丞相顧雍卒。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 47.
- ↑ ("ครั้นอยู่มาวันหนึ่ง เตียวเหียนพาโกะหยงเข้าไปหาซุนก๋วนแล้วบอกว่า โกะหยงนี้เปนคนมีสติปัญญาสัตย์ซื่อยั่งยืน ไม่รู้เสพย์สุรายาเมา สมัคจะมาอยู่ด้วยท่าน ซุนก๋วนมีความยินดี จึงตั้งโกะหยงเปนขุนนางสำหรับตัดสินเนื้อความอาณาประชาราษฎร") "สามก๊ก ตอนที่ ๒๖". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ ("ฝ่ายซุนกวนมีน้ำใจโอบอ้อมอารีต่ออาณาประชาราษฎรทั้งปวง จึงสร้างตึกใหญ่ตึกหนึ่ง ไว้เปนที่พำนักแก่อาณาประชาราษฎรทั้งปวงอันมีสุขทุกข์ตั้งให้เกายงเตียวเหียนเปนผู้ใหญ่สำหรับรับรองผู้มีปัญญาซึ่งไปมา แลซ่องสุมเกลี้ยกล่อมผู้คนทั้งปวงได้เปนอันมาก") "สามก๊ก ตอนที่ ๓๔". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ de Crespigny (2007), pp. 274–275.
บรรณานุกรม
[แก้]- ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
- de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
 | บทความสามก๊กนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่วิกิพีเดีย:โครงการวิกิสามก๊ก |