ข้ามไปเนื้อหา

ซีหอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซีหอง (เซฺว จง)
薛綜
ราชครูรองของราชทายาท
(太子少傅 ไท่จื๋อเฉ่าฟู่)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 242 (242)  ค.ศ. 243 (243)
กษัตริย์ซุนกวน
หัวหน้ารัฐบาลโกะหยง
ราชเลขาธิการสำนักคัดเลือก
(選曹尚書 เสฺวี่ยนเฉาช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 240 (240)  ค.ศ. 242 (242)
กษัตริย์ซุนกวน
หัวหน้ารัฐบาลโกะหยง
รองราชเลขาธิการ
(尚書僕射 ช่างชูผูเช่อ)
ดำรงตำแหน่ง
?  ค.ศ. 240 (240)
กษัตริย์ซุนกวน
หัวหน้ารัฐบาลโกะหยง
ราชเลขาธิการสำนักสังเกตการณ์โจรผู้ร้าย
(賊曹尚書)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 232 (232)  ?
กษัตริย์ซุนกวน
หัวหน้ารัฐบาลโกะหยง
หัวหน้าเสมียน (長史 จ๋างฉื่อ)
(ภายใต้ซุน ลฺวี่)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 231 (231)  ค.ศ. 232 (232)
กษัตริย์ซุนกวน
หัวหน้ารัฐบาลโกะหยง
อุปทูต (謁者僕射 เย่เจ่อผูเย่)
ดำรงตำแหน่ง
คริสต์ทศวรรษ 220  ค.ศ. 231 (231)
กษัตริย์ซุนกวน
หัวหน้ารัฐบาลซุน เช่า (ค.ศ. 222–225)
โกะหยง (ตั้งแต่ ค.ศ. 225)
ขุนพลราชองครักษ์ห้าสำนัก
(五官中郎將 อู่กวานจงหลางเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง
?–?
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดไม่ทราบ
อำเภอซุยซี มณฑลอานฮุย
เสียชีวิต243
บุตร
อาชีพกวี, ขุนนาง
ชื่อรองจิ้งเหวิน (敬文)

ซีหอง[1] หรือ ชีจ๋อง[2] (เสียชีวิต ค.ศ. 243) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซฺว จง (จีน: 薛綜; พินอิน: Xuē Zōng) ชื่อรอง จิ้งเหวิน (จีน: 敬文; พินอิน: Jìngwén) เป็นกวีและขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน

ประวัติ

[แก้]

ซีหองเป็นชาวอำเภอจู๋อี้ (竹邑縣 จู๋อี้เซี่ยน) เมืองไพก๊กหรือไพก๊วน (沛郡 เพ่ย์จฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณนครซู่โจวในปัจจุบัน[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ("ซีหองจึงลุกขึ้นถามขงเบ้งว่า โจโฉนั้นเปนผู้ใดท่านแจ้งหรือไม่ ขงเบ้งจึงว่า โจโฉนั้นเปนศัตรูพระเจ้าเหี้ยนเต้ ใครๆ ก็แจ้งอยู่สิ้น เหตุใดท่านจึงมาถามดังนี้ ซีหองจึงว่า ตั้งแต่พระเจ้าฮั่นโกโจได้เสวยราชสมบัติแผ่นดินเปนสุขมาช้านาน บัดนี้ถึงกำหนดแผ่นดินเปนจลาจลโจโฉก็ปราบปรามขอบขัณฑเสมาให้อยู่ในอำนาจของตัวได้ถึงสองส่วนแล้ว เล่าปี่นายท่านมิได้รู้จักลักษณการ ควรหรือจะคิดต่อสู้โจโฉนั้น เหมือนเอาไข่ไปกระทบหินก็จะเปนอันตรายไปเอง ขงเบ้งจึงว่าท่านว่าฉนี้มิชอบ อันเล่าปี่นายเราคิดอ่านทำการทั้งนี้ เพราะมีความกตัญญูต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ เห็นว่าโจโฉเปนศัตรูแผ่นดิน จึงเจ็บร้อนเพื่อจะสนองคุณเจ้า แลตัวท่านก็เปนข้าแผ่นดินอยู่ในพระเจ้าเหี้ยนเต้ ไม่มีความภักดีต่อเจ้า กลับเห็นชอบด้วยศัตรูแผ่นดินหามีกตัญญูไม่ จะมาถือเอาว่าการแผ่นดินจะสาบสูญนั้นจะได้หรือ คำข้อนี้ท่านอย่าเจรจาต่อไปเลยเราไม่ขอได้ยิน ซีหองได้ฟังดังนั้นก็อดสูใจอ้าปากมิออก") "สามก๊ก ตอนที่ ๓๘". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 23, 2025.
  2. ("แลขอดเต๊กชาวเมืองห้อยเข เหยียมจุ้นชาวเมืองเพ้งเสีย ชีจ๋องชาวเมืองไพก๊วน เทียเป๋งชาวเมืองยีหลำ จีห้วนลกเจ๊กกับเตียวอุ๋นนั้นชาวเมืองต๋องง่อ เล่งทองกับงอซันนั้นชาวเมืองห้อยเข เก้าคนนี้ซุนกวนตั้งไว้เปนที่ปรึกษา") "สามก๊ก ตอนที่ ๓๔". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 23, 2025.
  3. (薛綜字敬文,沛郡竹邑人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.

บรรณานุกรม

[แก้]