เวียงจันทน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้กล่าวถึงเมืองหลวง สำหรับเขตการปกครอง ดูที่ นครหลวงเวียงจันทน์ และ แขวงเวียงจันทน์ และสำหรับอาณาจักรล้านช้างในอดีต ดูที่ อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์
เวียงจันทน์
ວຽງຈັນ
เมืองหลวง
อนุสาวรีย์ประตูชัยในถนนล้าน้างสร้างเพื่อเฉลิมฉลองได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศส สร้างเมื่อ คริสต์ทศวรรษ 1960
อนุสาวรีย์ประตูชัยในถนนล้าน้างสร้างเพื่อเฉลิมฉลองได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศส สร้างเมื่อ คริสต์ทศวรรษ 1960
เวียงจันทน์ is located in Laos
เวียงจันทน์
เวียงจันทน์
พิกัดภูมิศาสตร์: 17°58′00″N 102°36′00″E / 17.96667°N 102.60000°E / 17.96667; 102.60000
ประเทศ ธงชาติของลาว ลาว
ตั้งรกราก คริสต์ศตวรรษที่ 9[1]
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี สมบัด เยียลีเฮอ
Elevation 174 m (570 ft)
ประชากร (ประมาณการ กรกฎาคม พ.ศ. 2552)
 • ทั้งหมด 350,000

เวียงจันทน์ (ลาว: ວຽງຈັນ, เวียงจัน, ออกเสียง: [ʋíəŋ tɕàn]) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศลาว อยู่ในลุ่มแม่น้ำโขง ในพิกัด 17°58' เหนือ, 102°36' ตะวันออก (17.9667, 102.6) ประชากรในตัวเมืองมีประมาณ 200,000 คน (ค.ศ. 2005) แต่ประชากรทั้งหมดที่อาศัยในนครหลวงเวียงจันทน์ เชื่อว่ามีอยู่ถึงกว่า 730,000 คน

ประวัติศาสตร์[แก้]

พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ทรงสถาปนาเวียงจันทน์ขึ้นเป็นราชธานีของอาณาจักรล้านช้าง เมื่อ พ.ศ. 2103 ครั้นเมื่อล้านช้างเสื่อมอำนาจลง ในปี พ.ศ. 2250 เวียงจันทน์กลายเป็นอาณาจักรอิสระ เรียกว่า อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2321 เจ้าพระยาจักรีของไทย (ในสมัยกรุงธนบุรี) ยกทัพมาปราบดินแดนลาวทั้งหมด อาณาจักรเวียงจันทน์ตกเป็นประเทศราชของไทยนับตั้งแต่นั้นมา

พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์ กษัตริย์แห่งเวียงจันทน์องค์สุดท้ายพยายามรวบรวมกำลังเพื่อก่อการกบฏและกู้ชาติจากไทย รัฐบาลไทยจึงส่งกองทัพยกขึ้นมาปราบปรามเมืองเวียงจันทน์ และจับเจ้าอนุวงศ์ไปลงโทษที่กรุงเทพ ส่วนเมืองเวียงจันทน์นั้นถูกทำลายย่อยยับ เหลือรอดเพียงแต่พระอารามสำคัญไม่กี่แห่ง เช่น หอพระแก้ว วัดสีสะเกด เท่านั้น

พ.ศ. 2436 ดินแดนลาวตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส เวียงจันทน์ถูกกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการบริหารการปกครองของลาวในอาณัติของฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2442 ต่อมาเมื่อประเทศลาวประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส ก็ได้กำหนดให้กรุงเวียงจันทน์เป็นเมืองหลวงของลาวสืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

เวียงจันทน์ตั้งอยู่ในและเป็นเมืองเอกของนครหลวงเวียงจันทน์ นอกจากนี้ยังมีแขวงเวียงจันทน์ที่จังหวัดได้รับการแยกออกจากจังหวัดในปี 1989

เวียงจันทน์ประกอบด้วยเมืองต่างๆ ดังนี้:

แผนที่ รหัส ชื่อ ลาว อังกฤษ
Vientiane Districts.PNG
01-01 จันทบุรี ຈັນທະບູລີ Chanthabuly
01-02 ศรีโคตรบอง ສີໂຄດຕະບອງ Sikhottabong
01-03 ไชยเชษฐา ເມືອງໄຊເສດຖາ Xaysetha
01-04 ศรีสัตตนาค ສີສັດຕະນາກ Sisattanak
01-07 หาดทรายฟอง ຫາດຊາຍຟອງ Hadxayfong

ภูมิศาสตร์[แก้]

เวียงจันทน์อยู่ในช่วงโค้งของแม่น้ำโขง ซึ่งเป็นแนวกั้นระหว่างประเทศไทยและลาว (ตรงข้ามกับจังหวัดหนองคายและจังหวัดบึงกาฬของไทย)

ภูมิอากาศ[แก้]

แผนภูมิแสดงลักษณะภูมิอากาศในรอบปี ของ เวียงจันทน์
ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค.
 
 
7.5
 
28
16
 
 
13.0
 
30
19
 
 
33.7
 
33
22
 
 
84.9
 
34
24
 
 
245.8
 
33
25
 
 
279.8
 
32
25
 
 
272.3
 
31
25
 
 
334.6
 
31
25
 
 
297.3
 
31
24
 
 
78.0
 
31
23
 
 
11.1
 
30
19
 
 
2.5
 
28
17
อุณหภูมิ วัดเป็นองศาเซลเซียสปริมาณหยาดน้ำฟ้า วัดเป็นมิลลิเมตร
ข้อมูลภูมิอากาศของเวียงจันทน์
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 28.4
(83.1)
30.3
(86.5)
33.0
(91.4)
34.3
(93.7)
33.0
(91.4)
31.9
(89.4)
31.3
(88.3)
30.8
(87.4)
30.9
(87.6)
30.8
(87.4)
29.8
(85.6)
28.1
(82.6)
31.1
(88)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 16.4
(61.5)
18.5
(65.3)
21.5
(70.7)
23.8
(74.8)
24.6
(76.3)
24.9
(76.8)
24.7
(76.5)
24.6
(76.3)
24.1
(75.4)
22.9
(73.2)
19.3
(66.7)
16.7
(62.1)
21.8
(71.2)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 7.5
(0.295)
13.0
(0.512)
33.7
(1.327)
84.9
(3.343)
245.8
(9.677)
279.8
(11.016)
272.3
(10.72)
334.6
(13.173)
297.3
(11.705)
78.0
(3.071)
11.1
(0.437)
2.5
(0.098)
1,660.5
(65.374)
วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย 1 2 4 8 15 18 20 21 17 9 2 1 118
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 254.2 217.5 217.0 225.0 207.7 153.0 148.8 136.4 138.0 248.0 234.0 257.3 2,436.9
แหล่งที่มา1: World Meteorological Organization[2]
แหล่งที่มา 2: Hong Kong Observatory.[3]

การคมนาคม[แก้]

จากประเทศไทย[แก้]

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 1 (หนองคาย-เวียงจันทน์) สร้างข้ามแม่น้ำโขงระยะทาง 18 กิโลเมตร เพื่อข้ามระหว่าง หนองคาย เข้ามายังเมืองเวียงจันทน์ โดยเป็นเส้นทางหลักสำหรับการเดินทางและการขนส่ง หลังจากนั้นก็มี เดิมเรียกสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แต่เนื่องจากมีการสร้างสะพานเชื่อมเพิ่มขึ้น จีงเรียกด้วยหมายเลข 1 และสะพานมิตรภาพ 1 นี้ยังมีการขนส่งด้วยรถไฟขนานอยู่บนสะพาน คาดว่าจะเป็นการขนส่งระหว่างไทยกับลาวที่มีต้นทุนต่ำที่สุด

การเดินทางเพื่อการท่องเที่ยวก็สะดวกมากขึ้น เนื่องจากมีหลายสายการบินบินตรงจากกรุงเทพฯ ถึงเวียงจันทน์ หรือกรุงเทพฯ ถึงอุดรธานี แล้วมีรถโดยสารบริการส่งข้ามสะพานมิตรภาพไทย-ลาวต่อไป

จากประเทศจีน[แก้]

มีโครงการตั้งแต่ พ.ศ. 2553 ในการสร้างรถไฟความเร็วสูงจากเวียงจันทน์ไปยังยูนนาน

ภายในประเทศลาว[แก้]

การเดินทางภายในประเทศลาว มีรถโดยสารประจำทางกระจายทั่วเมือง และมีการโดยสารโดยเอกสาร ด้วย คือ แท็กซี่มีเตอร์ ตุ๊กตุ๊ก สกายแล็ป (สองชนิดหลังต้องอาศัยการต่อราคาเอง ราคาการเดินทางแต่ละครั้งไม่ตายตัว)

การท่องเที่ยว[แก้]

เวียงจันทน์ มีชื่อเสียงเรื่องการท่องเที่ยว ที่มีนักท่องเที่ยวหลั่งไหลมามากมายในแต่ละปี เนื่องจากเวียงจันทน์ เป็นเมืองที่มีวัฒนธรรมเก่าแก่ผสมความทันสมัยอย่างลงตัว

วัดพระแก้ว
พระธาตุหลวง
ประตูไซย สัญลักษณ์แห่งชัยชนะจากฝรั่งเศส
ตลาดจีนชั่งเจี่ยง

สถานที่สำคัญ[แก้]

  • ประตูชัย สัญลักษณ์แห่งชัยชนะของปวงชนลาว พ้นจากการเป็นเมืองขึ้น โดยเลียนแบบ ประตูชัย ปารีส แต่ใช้ศิลปะลาว
  • หอพระแก้ว เดิมเป็นวัด เป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกต ปัจจุบัน (แม้ไม่มีพระแก้วมรกตแล้ว) เป็นพิพิธภัณฑ์และมีร้านขายของที่ระลึก
  • พระธาตุหลวง พระธาตุ (สถูป) ขนาดใหญ่สีทองอร่าม บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และเป็นเครื่องหมายในดวงตราสำคัญของประเทศ
  • วัดสีสะเกด อีกวัดหนึ่งที่ไม่ได้ถูกทำลายในช่วงสงคราม มีพระพุทธรูปใหญ่ และเล็กเรียงรายอยู่มากที่สุด
  • ตลาดจีนชั่งเจี่ยง

ร้านอาหาร ภัตตาคาร[แก้]

อาหารประจำชาติของลาว คือ อาหารแนว ตำ ยำ ปิ้งย่าง และเฝอ (ก๋วยเตี๋ยว) โดยมีอิทธิพลอาหารผสมของแถบอินโดจีนจากจีน เวียตนาม และอิทธิพลจากการเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ในเวียงจันทน์ จึงมีร้านอาหารพื้นเมือง ร้านกาแฟ ร้านขนมปังเลื่องชื่ออยู่มากมาย และหลายร้านก็ขายอาหารลาว ไทย อเมริกัน ยุโรป ปะปนกันก็มี

การศึกษา[แก้]

มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว

เศรษฐกิจ[แก้]

สาธารณุสข[แก้]

เมืองพี่น้อง[แก้]

ภาพพาโนรามากรุงเวียงจันทน์มุมสูง

อ้างอิง[แก้]

  1. History of Vientiane Province - Lonely Planet Travel Information
  2. "World Weather Information Service - Vientiane (1951-2000)". World Meteorological Organization. สืบค้นเมื่อ 14-05-2010. 
  3. Climatological Information for Vientiane, Laos, accessed 24 April 2012.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]