ข้ามไปเนื้อหา

แอ่งสกลนคร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

แอ่งสกลนคร ภูมิประเทศโดยทั่วไปของภาคอีสานเป็นแอ่งที่ราบขนาดใหญ่ เป็นแอ่งที่ราบต่ำ มีความสูงเฉลี่ยประมาณ 140-180 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง[1] มีทิวเขากั้นเป็นขอบสูงชัน เป็นการแบ่งโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามภูมิศาสตร์ โดยแอ่งสกลนครจะอยู่ในโซนอีสานตอนบน ครอบคลุมพื้นที่ จังหวัดเลย หนองบัวลำภู อุดรธานี หนองคาย บึงกาฬ สกลนคร นครพนมและมุกดาหาร[2] ทิศเหนือจะมีแม่น้ำโขงกันขอบเขต ทิศตะวันตกกั้นด้วยเทือกเขาเพชรบูรณ์ มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ชี้ชัดว่าภายใน แอ่งสกลนครนี้ มีมนุษย์อาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่จะตั้งถิ่นฐานตามเนินดิน และยังมีการขุดพบฟอสซิลในพื้นที่นี้[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "ภูมิศาสตร์กายภาพและวัฒนธรรม – ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น". สืบค้นเมื่อ 2025-07-12.
  2. เสนาสิงห์, วรางรัตน์. "วัฒนธรรมการเกษตรในแอ่งสกล". www.scimath.org. สืบค้นเมื่อ 2025-07-12.
  3. "โลกล้านปีที่แอ่งสกลนคร". www.yclsakhon.com. สืบค้นเมื่อ 2025-07-12.