อิทธิ ศิริลัทธยากร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อิทธิ ศิริลัทธยากร
ม.ป.ช., ม.ว.ม.
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง
9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 – 6 มกราคม พ.ศ. 2544
นายกรัฐมนตรี ชวน หลีกภัย
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 18 มิถุนายน พ.ศ. 2497 (67 ปี)
จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศไทย
พรรคการเมือง พลังประชาชน
คู่สมรส นางสุพัฒตรา ศิริลัทธยากร
ศาสนา พุทธ

อิทธิ ศิริลัทธยากร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย อดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน

ประวัติ[แก้]

อิทธิ ศิริลัทธยากร เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2497 เป็นชาวตำบลพนม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา จบการศึกษา ปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นนักการเมืองชาวฉะเชิงเทรา เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หลายสมัยของจังหวัดฉะเชิงเทรา[1]

อิทธิ ศิริลัทธยากร เคยเข้าร่วมกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553[2]

งานการเมือง[แก้]

อิทธิ ศิริลัทธยากร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดฉะเชิงเทรา 5 สมัย ระหว่างปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคชาติพัฒนา พรรคไทยรักไทย และพรรคพลังประชาชนตามลำดับ และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย (ครม.53)

เขายังเป็นหนึ่งในสมาชิก ส.ส.กลุ่ม 16[3] อีกด้วย

ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชนซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551[4]

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 นายอิทธิได้สนับสนุนบุตรชายลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชารัฐ[5]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. นายอิทธิ ศิริลัทธยากร
  2. อากาศเป็นใจม็อบเสื้อแดงแน่นผ่านฟ้า
  3. แหยงกลุ่ม 16 ไม่กล้าแตะ ‘ราเกซ’[ลิงก์เสีย]
  4. เปิดชื่อ 109 กก.บริหาร “พปช.-ชาติไทย-มัชฌิมาฯ” ถูกยุบ-เพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง 5 ปี
  5. "สุชาติ" ฮึด ยึดแปดริ้วอีอีซี
  6. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
  7. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๑๐, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]