สนอง นิสาลักษณ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พลเรือตรี สนอง นิสาลักษณ์ อดีตนายทหารเรือ นักการทูต และนักการเมืองไทย

ประวัติ[แก้]

พล.ร.ต.สนอง เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ที่ตำบลท่าเรือจ้าง อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของนายนี้ และนางสละ นิสาลักษณ์ ในจำนวนบุตรทั้งหมด 4 คน

จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 (ม.ศ. 8) เมื่อปี พ.ศ. 2477 และจบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือ พรรคนาวิน เมื่อปี พ.ศ. 2483, โรงเรียนนายทหาร พ.ศ. 2498, วิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 3 พ.ศ. 2504, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 7 พ.ศ. 2507-พ.ศ. 2508 รวมถึงเคยไปศึกษาวิชาการบินและการปกครอง ที่ประเทศอังกฤษ และหลักสูตรนาวิกโยธิน

ชีวิตส่วนตัว พล.ร.ต.สนอง สมรสกับ คุณหญิงอนันต์ นิศาลักษณ์ มีบุตรสาวหนึ่งคน นอกจากนี้แล้ว พล.ร.ต.สนอง ยังเป็นผู้ที่ทูลขอพระราชทาน เพลงพระราชนิพนธ์ มาร์ชราชนาวิกโยธิน จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นเพลงประจำหน่วยฯ ขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน เมื่อปี พ.ศ. 2502 อีกด้วย[1] [2]

การทำงาน[แก้]

พล.ร.ต.สนอง เริ่มรับราชการในตำแหน่งประจำแผนกปืน เรือรบหลวงศรีอยุธยา จากนั้นได้เปลี่ยนเป็นนักบิน ประจำกองการบินทหารเรือ และมีความเจริญก้าวหน้าทางราชการจนในที่สุด เป็นผู้บังคับบัญชาหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ถึง 2 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2500[3]และ พ.ศ. 2505-พ.ศ. 2509 และมีตำแหน่งสูงสุดในชีวิตทหารเรือ คือ เจ้ากรมการข่าวทหารเรือ พ.ศ. 2509

หลังจากนั้นจึงได้โอนย้ายมาเป็นข้าราชการพลเรือน ในตำแหน่งเอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ประจำสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2514[4], เอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ประจำสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516[5] และ เอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย อีกตำแหน่งหนึ่งเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2517[6] ก่อนจะเกษียณอายุราชการในตำแหน่ง นายทหารนอกราชการ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อปี พ.ศ. 2519

หลังเกษียณอายุราชการแล้ว พล.ร.ต.สนอง ได้เข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการเป็นที่ปรึกษากระทรวงคมนาคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม[7] ในรัฐบาลที่มี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี พ.ศ. 2521-พ.ศ. 2522 จากนั้นได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร (ส.ส. กทม.) สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2526 โดยร่วมทีมเดียวกับ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) มารุต บุนนาค และหม่อมหลวงเสรี ปราโมช

พล.ร.ต.สนอง นิสาลักษณ์ ถึงแก่อนิจกรรมระหว่างดำรงตำแหน่ง ส.ส. เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2526 จึงมีการเลือกตั้งซ่อม และเป็น พล.อ.หาญ ลีลานนท์ เป็นผู้ได้รับเลือกตั้งแทนไปในที่สุด [8]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. รู้จักกับ นาวิกโยธิน พระเอกของเมื่อวานนี้ จากโอเคเนชั่น
  2. พลเรือตรี สนอง นิสาลักษณ์ ประวัติจากหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
  3. ประกาศกองบัญชาการผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร เรื่อง ให้นายทหารรับราชการ
  4. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งเอกอัครราชทูต
  5. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งเอกอัครราชทูต
  6. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งเอกอัครราชทูต
  7. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๓๓ ราย)
  8. ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช. ชีวลิขิต. กรุงเทพฯ : พรรคประชาธิปัตย์, 2548. 216, 90 หน้า. ISBN 9789749353509
  9. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๖ ตอนที่ ๑๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓, ๓๑ มกราคม ๒๕๒๒
  10. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๘ ตอนที่ ๑๕๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๒, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๔
  11. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๙ ตอนที่ ๗๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖, ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๑๕
  12. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ และเครื่องหมายเปลวระเบิดสำหรับผู้กระทำความชอบมีบาดเจ็บหนึ่งครั้ง, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๖๖๕, ๓๐ สิงหาคม ๒๔๘๔
  13. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ, เล่ม ๗๙ ตอนที่ ๘๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗๐๔, ๘ กันยายน ๒๕๐๕
  14. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องหมายเปลวระเบิดสำหรับประดับแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ, เล่ม ๗๒ ตอนที่ ๓๘ ง หน้า ๑๑๘๕, ๒๔ พฤษภาคม ๒๔๙๘
  15. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๘๘ ตอนที่ ๙๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๒๖ สิงหาคม ๒๕๑๔
  16. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน, เล่ม ๖๐ ตอนที่ ๔๓ ง หน้า ๒๖๑๕, ๑๗ สิงหาคม ๒๔๘๖
  17. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๙๑ ตอนที่ ๑๑๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๓, ๒๗ มิถุนายน ๒๕๑๗
  18. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๖๗ ตอนที่ ๖๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙๑, ๑๔ ธันวาคม ๒๔๙๓
  19. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๗๖ ตอนที่ ๑๐๓ ง หน้า ๒๔๕๙, ๓ พฤศจิกายน ๒๕๐๒