พงษ์ ปุณณกันต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พลเอก
พงษ์ ปุณณกันต์
ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว.
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง
1 มกราคม พ.ศ. 2501 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2512 (11 ปี 66 วัน)
นายกรัฐมนตรี สฤษดิ์ ธนะรัชต์
ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า พลเอก สพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา
ถัดไป พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์
ดำรงตำแหน่ง
18 ธันวาคม 2515 – 14 ตุลาคม 2516 (0 ปี 364 วัน)
นายกรัฐมนตรี ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์
ถัดไป พลเรือโท ชลี สินธุโสภณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง
7 มีนาคม 2512 – 17 พฤศจิกายน 2514 (2 ปี 255 วัน)
นายกรัฐมนตรี ถนอม กิตติขจร
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458
ประเทศสยาม
เสียชีวิต 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 (74 ปี)
ประเทศไทย
พรรคการเมือง สหประชาไทย
คู่สมรส คุณหญิงสะอาด ปุณณกันต์

พลเอก พงษ์ ปุณณกันต์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม 4 สมัย ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม 1 สมัย ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และเป็นอดีตเลขาธิการคณะปฏิวัติในการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501[1]

ประวัติ[แก้]

พล.อ.พงษ์ เป็นบุตรของร้อยเอก หลวงพลวินัยกิจ (อำไพ ปุณณกันต์) พล.อ.พงษ์ สมรสกับคุณหญิงสะอาด (สกุลเดิม อดิเรกสาร) มีบุตรคือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ เหลือพร ปุณณกันต์ และมีศักดิ์เป็นปู่ของพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ กับดนุพร ปุณณกันต์[2]

พล.อ.พงษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน ในปี พ.ศ. 2500[3] และลาออกพร้อมกันทั้งคณะรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม อีกครั้งในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร 3 สมัย (ครม.28, ครม.30[4], ครม.32) และรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ (ครม.29)[5] และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจรอีก 1 สมัย (ครม.32) รวมระยะเวลาการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่อเนื่องทั้งสิ้นกว่า 15 ปี 10 เดือน

พล.อ.พงษ์ ได้เข้าร่วมการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501 นำโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และมีบทบาทเป็นเลขาธิการคณะปฏิวัติ และยังเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคสหประชาไทย ซึ่งมีจอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้าพรรค[6]

ยศ[แก้]

  • 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 - ร้อยตรี[7]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]