เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอวิเชียรบุรี

เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี
เทศบาลเมือง
บิ๊กซีวิเชียรบุรี ในเขตเทศบาลเมืองวิเชียรบุรี
คำขวัญ:  รำโจ๋งพื้นบ้าน ศาลสมเด็จพระนเรศวรรวมใจ งามล้ำพระนอนองค์ใหญ่ ลือเลื่องทั่วไทยไก่ย่างวิเชียรบุรี
ทม.วิเชียรบุรี ที่ตั้งของเทศบาลเมืองวิเชียรบุรี
พิกัด: 15°39′27.7″N 101°07′30.4″E
ประเทศ	ไทย
จังหวัด	เพชรบูรณ์
อำเภอ	วิเชียรบุรี
การปกครอง
• นายกเทศมนตรี	ณัฐพงษ์ ทั้งพรมพาณิชย์
พื้นที่
• ทั้งหมด	26.54 ตร.กม. (10.25 ตร.ไมล์)
ประชากร  (กรกฎาคม พ.ศ. 2568)
• ทั้งหมด	21,485 คน
• ความหนาแน่น	860.10 คน/ตร.กม. (2,227.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.	04670501
เว็บไซต์	www.wichainburee.go.th
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

วิเชียรบุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ มีพื้นที่ 26.54 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 2 ตำบล คือ ตำบลท่าโรง และตำบลสระประดู่ มีประชากร ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 จำนวน 21,485 คน เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดเพชรบูรณ์

ประวัติ

วิเชียรบุรี เป็นชุมชนเก่าแก่ร่วมสมัยกับเมืองศรีเทพ สันนิษฐานว่าเป็นเมืองลูกหรือเมืองท่าของเมืองศรีเทพ เนื่องจากอยู่ชิดกับแม่น้ำป่าสัก ต่อเนื่องยาวนานมาจนถึงสมัย สมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีความสำคัญคือเป็นเมืองของขุนพลเอกคู่ใจสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระศรีถมอรัตน์ หรือ พระยาศรีไสยณรงค์ จากคำบอกเล่าปากต่อปากของคนเฒ่าคนแก่ที่เล่าต่อ ๆ กันมาว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระมหาอุปราชา เสด็จปราบเขมรที่เมืองไชยบาดาลเสร็จแล้ว จึงเสด็จมายั้งทัพที่บริเวณหน้าสถานีตำรวจภูธรวิเชียรบุรีในปัจจุบัน เพื่อเยี่ยมเยียนราษฎรเมืองศรีเทพในขณะนั้น

เมืองวิเชียรบุรี เดิมชื่อว่า "เมืองท่าโรง" ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าให้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองวิเชียรบุรี ฐานะเป็นเมืองตรี ได้รวบรวมเมืองชัยบาดาลและเมืองบัวชุม ขึ้นตรงต่อเมืองวิเชียรบุรี จนกระทั่งเมื่อตั้งมณฑลเพชรบูรณ์ในสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้มีการกำหนดให้เมืองวิเชียรบุรีเป็นชุมชนที่ตั้งที่ว่าการอำเภอวิเชียรบุรี ซึ่งเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเพชรบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2441 ต่อมาใน พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่ออำเภอวิเชียรบุรีเป็นอำเภอท่าโรง จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2487 จึงได้กลับมาใช้ชื่ออำเภอวิเชียรบุรี

แต่เดิมพื้นที่บริเวณเมืองวิเชียรบุรีอยู่ในเขตสุขาภิบาลวิเชียรบุรี ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรือง การจัดตั้งสุขาภิบาลวิเชียรบุรี ลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาได้เปลี่ยนฐานะเป็นเทศบาลตำบลวิเชียรบุรี ตามราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลวิเชียรบุรี เป็นเทศบาลเมืองวิเชียรบุรี ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

ภูมิศาสตร์

อาณาเขตติดต่อ

• ทิศเหนือ จดหมู่ที่ 8 ตำบลท่าโรง (องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง)
• ทิศตะวันออก จดหมู่ที่ 17 ตำบลท่าโรงและตำบลน้ำร้อน (ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง และองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำร้อน)
• ทิศใต้ จดหมู่ที่ 5 ตำบลท่าโรง และตำบลสระประดู่ (ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง และองค์การบริหารส่วนตำบลสระประดู่)
• ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลสระประดู่

ภูมิประเทศ

เมืองวิเชียรบุรีอยู่ห่างจากถนนสระบุรี–หล่มสัก หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 เป็นระยะทาง 7 กิโลเมตรมีลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มเป็นส่วนใหญ่ และยังมีแม่น้ำป่าสักไหลผ่าน ซึ่งเหมาะแก่การเพาะปลูกพืชทุกชนิด

ภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไปของเมืองวิเชียรบุรี มีลักษณะภูมิอากาศแบบมรสุมเมืองร้อน เนื่องจากได้รับอิทธิพลของมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือจากอ่าวไทยและทะเลจีนใต้ และมรสุมตะวันตกเฉียงใต้จากมรสุมอินเดีย ทำให้มี 3 ฤดูกาล คือ

• ฤดูร้อน ตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์ไป ถึงเดือนพฤษภาคม
• ฤดูฝน ตั้งแต่ ปลายเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
• ฤดูหนาว ตั้งแต่เดือน พฤศจิกายนถึง เดือนมกราคมของทุกปี

ประชากร

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 เทศบาลเมืองวิเชียรบุรีมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 21,485 คน ประกอบด้วย ชาย 10,205 คน คิดเป็นร้อยละ 47.50 และหญิง 11,280 คน คิดเป็นร้อยละ 52.50 มีจำนวนครัวเรือน 9,145 ครัวเรือน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 809.53 คนต่อตารางกิโลเมตร

แหล่งข้อมูลอื่น

• เว็บไซต์เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี