ตำบลป่าตอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ตำบลป่าตอง เป็นตำบลในอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต อยู่บนเกาะ จังหวัดภูเก็ต มีลักษณะเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว มีภูเขาล้อมรอบ และหันหน้าออกทะเล ชาวป่าตอง มีทั้งหมด 7 ชุมชนใหญ่ๆ คือชุมชน ชายวัด , บ้านมอญ , โคกมะขาม ,ใสน้ำเย็น , นาใน , กะหลิม , บ้านป่าตอง ซึ่งชุมชน กะหลิม จะอาศัยกันอยู่แบบเครือญาติ โดยที่ครอบครัวที่เป็นญาติกัน จะปลูกบ้านใกล้ๆ กันในบริเวณนั้น

ประวัติ[แก้]

เดิมชาวป่าตองส่วนใหญ่สร้างที่พักอาศัยบริเวณวัด และบ้านมอญ อยู่ห่างจากชายทะเล ชาวป่าตองส่วนใหญ่จะมีอาชีพทำนาข้าว ทำเหมืองแร่ตามสถานที่ต่างๆๆนอกป่าตอง และปลูกผักผัลไม้เพื่อยังชีพ ชุมชนหลักดั่งเดิมของที่นี่มีชื่อว่า บ้านมอญ และ ชายวัด แต่เริ่มมีการขยายตัวของนักลงทุนและโรงแรมอย่างรวดเร็ว เมื่อมีการท่องเที่ยวเข้ามาเมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว ปัจจุบันชุมชนต่าง ๆ ได้ตั้งขึ้นมากมายเพื่อตอบสนองการท่องเที่ยวที่เข้ามา ทำให้เกิดการเปลี่ยนไปของวิถีชีวิตมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการสร้างบ้านเรือนให้อยู่ติดริมชายทะเลมากขึ้น การเปลี่ยนไปของอาชีพก็หันมาทำธุรกิจเกี่ยวกับการท่องเที่ยว ทำให้อาชีพดั่งเดิมเริ่มหายไป แต่ก็ยังมีคงอยู่บ้างแถบๆ ชายเขาไกลจากทะเลซึ่งมิได้เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวนัก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้ สถาปัตยกรรมท้องถิ่นเปลี่ยนไปตามวิถีชีวิตด้วย จากบ้านที่เคยเป็นไม้ยกถุนสูงเทียบหน้าแข้งถัดมาเป็นบ้านกึ่งใต้ทุนและปันจุบัน ส่วนมากก็กลับแปรเปลี่ยนเป็นตึกอพาทเมน เพื่อตอบสนองการท่องเที่ยวและคนต่างจังหวัดที่เข้าอย่างมากมาย แม้กระทั่งการปรับเปลี่ยนหรือซ่อมแซมบ้านพักส่วนบุคคลนั้น ก็ยังได้นำรูปแบบใหม่ๆ เข้ามาซึ่งบางหลังอาจจะเปลี่ยนไปเป็นแบบสมัยใหม่ทั้งหมด แต่บางหลังยังคงไว้บางส่วนแต่ต่อเติมเป็นแบบสมัยใหม่เข้าไป นอกจากการท่องเที่ยวที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแล้ว ภัยธรรมชาติก็มีส่วนในการทำลายสถาปัตยกรรมเก่าๆ ไป ซึ่งเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้ผู้คนในชุมชนหันมาให้ความสนใจในรูปแบบสมัยใหม่มากกว่าที่จะสร้างให้คงเดิม

ประชากร[แก้]

จำนวนประชากร
ป่าตองมีประชากร และประชากรแฝง เยอะมาก โดยเฉลี่ยแล้ว ประมาณ 100,000 คนต่อวัน แต่ประชากรจริงๆ มีเพียงแค่ 18534 คน (ณ 13/11/52)
ประเพณี และวัฒนธรรม
ชาวป่าตอง ส่วนใหญ่แล้วเป็นชาวพุทธเชื้อสายจีนและชาวมุสลิม ซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม ประเพณี และวัฒนธรรมส่วนใหญ่ก็จะเกี่ยวเนื่องกับ หลักศาสนาพุทธ,จีนและอิสลาม เช่น การถือศีลอด การละหมาด วันละ 5 เวลา
ภาษา
ชาวป่าตองใช้ภาษาไทยผสมจีนฮกเกี้ยนท้องถิ่น และ ภาษายาวี เป็นภาษาหลัก แต่เนื่องจากการท่องเที่ยวเข้ามา จึงทำให้มีภาษาหลากหลายมากขึ้น
ศาสนา
ประชากรส่วนมากนับถือศาสนาอิสลาม และศาสนาพุทธ

การคมนาคม[แก้]

ชาวป่าตอง ส่วนใหญ่จะเดินทาง 2 ทาง โดยการโดยสารรถประจำทาง และการใช่รถยนต์ส่วนตัว

ทรัพยากร[แก้]

  • สวนยาง
  • การประมงขนาดเล็ก
  • การท่องเที่ยว
  • ป่าชายหาด
  • ป่าชายเลน
  • ป่าสงวน(ป่าไม้เท้าสิบสอง)
  • ปะการัง

การศึกษา[แก้]

ป่าตองมีโรงเรียนเพียง 3 แห่ง และศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน 1 แห่งซึ่งใช้ห้องสมุดชุมชนเป็นที่เล่าเรียน

อ้างอิง[แก้]