ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองในประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
แผนแม่บทระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองในประเทศไทย

ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง (อังกฤษ: Motorway) เป็นทางด่วนประเภทหนึ่งที่เก็บค่าผ่านทาง มีการควบคุมจุดเข้าออกของรถยนต์ ในประเทศไทยกำกับดูแลโดยกรมทางหลวง มีจุดประสงค์เพื่อเชื่อมโยงเส้นทางระหว่างเมืองเป็นหลัก

ปัจจุบันประเทศไทยได้มีโครงข่ายเส้นทางในแผนแม่บทระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง โดยได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2540 กรมทางหลวงได้พิจารณากำหนดระบบหมายเลขทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง ให้เป็นระบบหมายเลขทางหลวงใหม่ โดยมีหลักเกณฑ์ในการจัดทำระบบหมายเลขทางหลวงเป็น 2 ประเภท ดังนี้

  • ทางหลวงพิเศษหมายเลขหลักเดียว เป็นทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองสายหลัก ที่เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานครไปยังแต่ละภาคของประเทศ มีจำนวนทั้งสิ้น 5 สายทาง ตั้งแต่หมายเลข 5 ถึงหมายเลข 8 และหมายเลข 9 ซึ่งเป็นถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร
  • ทางหลวงพิเศษหมายเลขสองหลัก เป็นทางเชื่อมโยงจากทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองสายหลัก ที่เชื่อมโยงไปสู่เส้นทางที่มีการจราจรสูงและเส้นทางที่เข้าพื้นที่สำคัญในภาคนั้น ๆ มีหลักเกณฑ์การจัดเข้าไว้ในระบบหมายเลขทางหลวง เป็นตัวเลขจำนวน 2 หลัก โดยมีหลักเกณฑ์ในการกำหนดคือ ตัวเลขหลักแรกเป็นหมายเลขของสายทางหลักนั้น ๆ และตัวเลขหลักที่สอง เป็นลำดับหมายเลขสายทางที่แยกจากทางสายหลักดังกล่าว

รายชื่อทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองในประเทศไทย[แก้]

รายชื่อทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองในประเทศไทยที่เปิดใช้บริการ กำลังก่อสร้าง และโครงการที่ปรากฏตามแผนแม่บทปี พ.ศ. 2558[1]

     ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง ที่เปิดใช้บริการแล้วทั้งหมดหรือบางส่วน
     ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง ที่กำลังก่อสร้างทั้งหมดหรือบางส่วน
หมายเลข ระยะทาง
(กิโลเมตร)
สายทาง ชื่อ สถานะ
2 704 แม่สอด (ตาก) – ขอนแก่นมุกดาหาร โครงการ
3 465 ด่านช่องจอม (สุรินทร์) – ร้อยเอ็ดบึงกาฬ โครงการ
4 610 นครสวรรค์นครราชสีมาด่านช่องเม็ก (อุบลราชธานี) โครงการ
5 908 ทางยกระดับอุตราภิมุขบางปะอิน – นครสวรรค์ – อุตรดิตถ์ลำปาง – ด่านแม่สาย/ด่านเชียงของ (เชียงราย) โครงการ
6 540 บางปะอิน – สระบุรี – นครราชสีมา – ขอนแก่น – อุดรธานีหนองคาย กำลังก่อสร้าง (บางปะอิน – นครราชสีมา)
โครงการ (นครราชสีมา – หนองคาย)
7 153 กรุงเทพฯฉะเชิงเทราชลบุรีแหลมฉบังพัทยามาบตาพุด (บ้านฉาง) ถนนกรุงเทพ–ชลบุรี
ถนนกรุงเทพ–ชลบุรีสายใหม่
ถนนชลบุรี–พัทยา
เปิดใช้งาน (กรุงเทพฯ – พัทยา)
กำลังก่อสร้าง (พัทยา – มาบตาพุด)
8 1,068 นครปฐมชุมพรพัทลุงปัตตานี – ด่านสุไหงโกลก (นราธิวาส) โครงการ
9 165 ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 2 ถนนกาญจนาภิเษก เปิดใช้งาน
51 53 เชียงใหม่แจ้ห่ม (ลำปาง) โครงการ
52 42 สุพรรณบุรีชัยนาท โครงการ
53 48 วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 2 ด้านตะวันตกบางปะหัน โครงการ
61 288 ชลบุรี – นครราชสีมา โครงการ
62 78 วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 2 ด้านตะวันออกสระบุรี โครงการ
71 204 วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 2 ด้านตะวันออก – ฉะเชิงเทรา – สระแก้ว – ด่านอรัญประเทศ (สระแก้ว) โครงการ
72 216 ชลบุรี – จันทบุรีตราด โครงการ
81 165 บางใหญ่บ้านโป่งกาญจนบุรี – ด่านบ้านพุน้ำร้อน (กาญจนบุรี) กำลังก่อสร้าง (บางใหญ่ – กาญจนบุรี)
โครงการ (กาญจนบุรี – ด่านบ้านพุน้ำร้อน)
82 74 วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 2 ด้านตะวันตก – สมุทรสาครสมุทรสงครามปากท่อ โครงการ
83 191 พระแสง (สุราษฎร์ธานี) – พังงาภูเก็ต โครงการ
84 83 สงขลาหาดใหญ่ – ด่านสะเดา (สงขลา) โครงการ
91 245 วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 3 โครงการ
92 312 ชลบุรี – ฉะเชิงเทรา – นครนายก – สระบุรี – ลพบุรี – สุพรรณบุรี – นครปฐม โครงการ
รวม 6,612 21 สายทาง

แผนการก่อสร้าง[แก้]

ในสมัยนายอาคม เติมพิทยาไพสิฐ เป็นรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคม นายธานินทร์ สมบูรณ์ เป็นอธิบดีกรมทางหลวง และนายณรงค์ เขียดเดช เป็นผู้ว่าการ การทางพิเศษแห่งประเทศไทย ได้ร่วมประชุมร่วมกันเพื่อปรับปรุงความซ้ำซ้อนของเส้นทาง และเน้นย้ำถึงภาระกิจว่า "มอเตอร์เวย์เป็นการก่อสร้างทางเชื่อมโยงระหว่างเมือง ส่วนระบบทางด่วนเป็นการแก้ปัญหาการจราจรในเขตเมืองเป็นหลัก" โดยแผนการก่อสร้าง ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง ของกรมทางหลวง มีดังนี้

  • แผน 10 ปีแรก (พ.ศ. 2560–2569) มี 16 สายทาง รวม 3,120 กิโลเมตร เงินลงทุน 1.24 ล้านล้านบาท ได้แก่
  1. M5 บางปะอิน–เชียงราย (เร่งช่วงรังสิต–บางปะอิน)
  2. M6 บางปะอิน–หนองคาย (เร่งช่วงนครราชสีมา–หนองคาย)
  3. M7 กรุงเทพฯ–บ้านฉาง (กำลังก่อสร้างช่วงมาบตะพุด–บ้านฉาง)
  4. M8 นครปฐม–นราธิวาส (เร่งช่วงนครปฐม–ชะอำ–ชุมพร)
  5. M9 วงแหวนรอบนอกรอบที่ 2 (เร่งช่วงด้านตะวันตกโดยเป็นโครงการปรับปรุงให้มีทางเข้าออก)
  6. M51 เชียงใหม่–ลำปาง
  7. M61 ชลบุรี–นครราชสีมา (เร่งช่วงท่าเรือแหลมฉบัง-ปราจีนบุรี)
  8. M62 วงแหวนรอบนอกรอบที่ 2 ด้านตะวันออก–สระบุรี
  9. M71 วงแหวนรอบนอกตะวันออก–สระแก้ว
  10. M72 ชลบุรี–ตราด
  11. M81 บางใหญ่–กาญจนบุรี (เร่งช่วงกาญจนบุรี-บ้านพุน้ำร้อน)
  12. M82 วงแหวนรอบนอกตะวันตกรอบที่ 2–ปากท่อ
  13. M83 สุราษฎร์ธานี–ภูเก็ต
  14. M84 สงขลา–ด่านสะเดา
  15. M91 วงแหวนรอบที่ 3
  16. M92 ชลบุรี–นครปฐม
  • แผน 10 ปีถัดไป (พ.ศ. 2570–2579) เงินลงทุน 8.7 แสนล้านบาท ได้แก่
  1. M2 ตาก–มุกดาหาร
  2. M3 สุรินทร์–บึงกาฬ
  3. M4 นครสวรรค์–อุบลราชธานี
  4. M52 สุพรรณบุรี–ชัยนาท
  5. M53 วงแหวนรอบนอกกรุงเทพฯ รอบที่ 2 ด้านตะวันตก–บางปะหัน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. เอกสารประชาสัมพันธ์ประกอบการสัมมนาเพื่อรับฟังความคิดเห็นต่อแผนแม่บทฯ, แผนกลยุทธ์การพัฒนาทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองของประเทศไทย (เข้าถึงจาก thaimotorway.com), สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2560.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]