ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Thai Highway-407.svg
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407
ถนนกาญจนวณิชย์
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 28.230 กิโลเมตร (17.541 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทิศใต้: Thai Highway-4.svgThai Highway-43.svg ถ.เพชรเกษม / ทล.43 ในอำเภอหาดใหญ่
 
ปลายทิศเหนือ: 4309 ทล.4309 / ถ.ไทรบุรี ใน อ.เมืองสงขลา
ระบบทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 สายคลองหวะ–สงขลา หรือ ถนนกาญจนวณิชย์ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดสงขลา เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมเมืองหาดใหญ่เข้ากับเมืองสงขลา มีจุดเริ่มต้นจากทางแยกคลองหวะในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ แล้ววิ่งขึ้นเหนือไปยังอำเภอเมืองสงขลา ไปสิ้นสุดที่ทางแยกสำโรง อำเภอเมืองสงขลา รวมระยะทางทั้งหมด 28.3 กิโลเมตร[1] อยู่ในความควบคุมของแขวงการทางสงขลา สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 15 (สงขลา)

ประวัติ[แก้]

ในอดีต ทางหลวงแผ่นดินสายนี้เป็นเส้นทางหลักสำหรับรถทุกคันจากถนนเพชรเกษมที่จะเข้าตัวเมืองสงขลา แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414 (ถนนลพบุรีราเมศวร์) ขึ้น รถจำนวนมากได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน เนื่องจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 จะวิ่งผ่านเข้าไปในตัวเมืองหาดใหญ่ ขณะที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414 จะวิ่งเลี่ยงตัวเมืองหาดใหญ่

รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ตั้งชื่อทางหลวงสายสงขลา–สะเดาว่า "ถนนกาญจนวณิชย์" เพื่อเป็นเกียรติแก่พระยาประกิตย์กลศาสตร์ (ประกิต รณชิต กาญจนวณิชย์) อดีตนายช่างด้านสงขลา ในช่วงแรกถนนกาญจนวณิชย์ตลอดสายถือเป็นทางหลวงคนละสายกับถนนเพชรเกษม (ซึ่งในขณะนั้นเป็นทางหลวงสายกรุงเทพมหานคร–หาดใหญ่) ต่อมาเมื่อมีการตั้งชื่อทางหลวงโดยใช้ระบบหมายเลข ถนนกาญจนวณิชย์ช่วงหาดใหญ่ถึงสะเดาได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ส่วนช่วงสงขลาถึงหาดใหญ่ ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 และภายหลังได้เพิ่มระยะทางไปจนถึงแยกคลองหวะ

รายละเอียดของเส้นทาง[แก้]

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เข้ากับอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางหรือคูน้ำกั้นตลอดสาย โดยช่วงหาดใหญ่–ห้าแยกน้ำกระจายได้ทำการก่อสร้างเกาะกลางเป็นจุดสุดท้ายในปี พ.ศ. 2556

ในปี พ.ศ. 2557 เริ่มการก่อสร้างทางแยกต่างระดับบนห้าแยกน้ำกระจาย โดยได้รับอนุมัติงบประมาณก่อสร้าง 1,200 ล้านบาท (งบประมาณปี 2557 จำนวน 360 ล้านบาท ปี 2558 จำนวน 420 ล้านบาท และปี 2559 อีก 220 ล้านบาท) ซึ่งคาดว่าตลอดระยะเวลาก่อสร้างจะส่งผลกระทบด้านการจราจรในเมืองสงขลามากยิ่งขึ้น เนื่องจากต้องลดพื้นผิวจราจรในพื้นที่ก่อสร้างทางแยกต่างระดับ บริเวณห้าแยกน้ำกระจาย จึงต้องเร่งหาเส้นทางเลี่ยงอื่น ๆ และประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนทราบ เพื่อจะได้ลดผลกระทบด้านการจราจร โดยรูปแบบโครงการแยกต่างระดับ คือ ถนนกาญจนวนิชจากอำเภอหาดใหญ่ ยกสะพานเข้าไปถนนเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา และจากเกาะยอผ่านสะพานข้ามแยกตรงไปสายบ้านเกาะแต้ว–จะนะ รถที่มาจากอำเภอหาดใหญ่เข้าอำเภอเมืองสงขลาต้องวิ่งลอดใต้สะพาน เพื่อแก้ปัญหาสภาพการจราจร ซึ่งวันหนึ่งมีรถวิ่งผ่านประมาณ 40,000 คัน และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ทำให้สภาพการจราจรแออัดตลอดวัน และเพื่ออำนวยความสะดวกด้านการจราจรบริเวณห้าแยกน้ำกระจายด้วย[2]

รายชื่อทางแยก[แก้]

รายชื่อทางแยกบน Thai Highway-407.svg ถนนถนนกาญจนวณิชย์ ทิศทาง: แยกคลองหวะ-เข้าเมืองสงขลา ถนนไทรบุรี[3]
จังหวัด กม.ที่ ชื่อจุดตัด ซ้าย ขวา
Thai Highway-407.svg ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 (ด้านเหนือ)
สงขลา 0+000 แยกคลองหวะ เชื่อมต่อจาก: Thai Highway-4.svg ถ.เพชรเกษม ไป อ.สะเดา ประเทศมาเลเซีย
Thai Highway-4.svg ถ.เพชรเกษม ไป พัทลุง สตูล Thai Highway-43.svg ทล.43 ไป อ.นาหน่อม อ.จะนะ ปัตตานี
6+700 แยกป่าไม้ สข.3061 ทางหลวงชนบท สข.3061 เข้าถนนสาย ก. ผังเมืองรวมเมืองหาดใหญ่ ไม่มี
ถนนท้องถิ่น ไป บ.น้ำน้อย สข.3005 ทางหลวงชนบท สข.3005 ไป บ.พรุเตาะ
17+775 แยกบ้านควนหิน ไม่มี Thai Rural Road-สข.3015.svg ทางหลวงชนบท สข.3015 ไป บ.ควนหิน บ.แขยง บ.ทุ่งหวัง
21+514 แยกน้ำกระจาย Thai Highway-414.svg ทล.414 ไป อ.หาดใหญ่ Thai Highway-407.svg ทล.407 ไป สงขลา
Thai Highway-408.svg ทล.408 ไป สะพานติณสูลานนท์ อ.สิงหนคร นครศรีธรรมราช Thai Highway-408.svg ทล.408 ไป อ.จะนะ
28+230 แยกสำโรง ถนนไทรบุรี เข้าเมืองสงขลา 4309 ทล.4309 ไป สวนสัตว์สงขลา บ้านทุ่งหวัง
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต

อ้างอิง[แก้]

  1. "ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง". สำนักบริหารบำรุงทาง กรมทางหลวง. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2561.
  2. "ห้าแยกน้ำกระจาย" กำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง!!! Songkhla Link
  3. "แผนที่แสดงระยะทางควบคุม สำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา". สำนักบริหารบำรุงทาง กรมทางหลวง. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2561.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]