ทางพิเศษบูรพาวิถี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Thai Motorway.svg
ทางพิเศษบูรพาวิถี
ทางพิเศษบูรพาวิถี (สีเหลือง)
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 55.0 กิโลเมตร (34.2 ไมล์)
ใช้งาน: พ.ศ. 2541 – ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทิศตะวันตก: Thai Motorway.svg ทางพิเศษสาย S1 ในเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
  Thai Motorway-t9.svg ถ.กาญจนาภิเษก (ตะวันออก, ใต้) ใน อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ
ปลายทิศใต้: Thai Highway-34.svg ถนนเทพรัตน ใน อ.เมืองชลบุรี จ.ชลบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
จังหวัด:
ระบบทางหลวง

ทางพิเศษบูรพาวิถี หรือ ทางด่วน 4 เป็นทางพิเศษที่ดำเนินการการทางพิเศษแห่งประเทศไทย เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2541[1] และเปิดให้บริการตลอดสายเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543[1] มีจุดเริ่มต้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร สิ้นสุดที่จังหวัดชลบุรี ระยะทางทั้งสิ้น 55 กิโลเมตร เป็นทางยกระดับขนาด 6 ช่องจราจรซ้อนอยู่บนถนนเทพรัตน (หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34) เป็นทางพิเศษที่เชื่อมการคมนาคมขนส่งระหว่างกรุงเทพมหานครกับพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของประเทศ ช่วยลดปริมาณการจราจรบนถนนเทพรัตน และยังคงเป็นอันและเป็นทางพิเศษสายเดียว ที่มีการยกเว้นค่าผ่านทางในช่วงเทศกาลวันหยุดยาว ได้แก่ เทศกาลปีใหม่ และเทศกาลสงกรานต์

ใน พ.ศ. 2543 ทางพิเศษบูรพาวิถีได้รับการจัดอันดับโดย กินเนสส์บุ๊ค ให้เป็นสะพานมีความยาวที่สุดในโลก แต่ถูกโค่นสถิติลงในปี พ.ศ. 2551 โดยสะพานเว่ยหนาน-เว่ยเหอในประเทศจีนซึ่งเป็นสะพานรถไฟความเร็วสูง ทางพิเศษบูรพาวิถีเป็นสะพานที่ยาวเป็นอันดับ 6 ของโลกในปัจจุบัน โดยที่อันดับ 1-5 เป็นสะพานทางรถไฟ ทำให้ทางพิเศษบูรพาวิถียังมีตำแหน่งเป็นสะพานทางรถยนต์ที่ยาวที่สุดในโลก

ทางพิเศษบูรพาวิถีเป็นทางพิเศษสายแรกที่ใช้ระบบปิดหรือระบบเก็บเงินตามระยะทาง กล่าวคือ เวลารถที่จะขึ้นทางออกต้องรับบัตรที่ด่านทางเข้า และเวลารถที่จะลงทางด่วนต้องคืนบัตรและจ่ายเงินที่ด่านทางออก ในปัจจุบัน ทางพิเศษกาญจนาภิเษกก็ใช้ระบบนี้เช่นเดียวกัน

รายละเอียดของเส้นทาง[แก้]

ภาพถ่ายทางอากาศของทางพิเศษบูรพาวิถี บริเวณทางแยกต่างระดับบางวัว
ทางพิเศษบูรพาวิถีในอำเภอบางปะกง

ทางพิเศษบูรพาวิถีมีแนวสายทางเริ่มที่บริเวณปลายทางพิเศษสายบางนา–อาจณรงค์ (ระบบทางด่วนขั้นที่ 3 สายใต้ตอน S1) บริเวณเขตบางนา กรุงเทพมหานคร โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนเทพรัตน มุ่งไปทางทิศตะวันออก เข้าสู่จังหวัดสมุทรปราการ ผ่านอำเภอบางพลี ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก ผ่านอำเภอบางเสาธง อำเภอบางบ่อ แล้วเข้าสู่จังหวัดฉะเชิงเทรา ผ่านอำเภอบางปะกง ข้ามแม่น้ำบางปะกง และสิ้นสุดที่อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ระยะทางทั้งสิ้น 55 กิโลเมตร

รายชื่อทางขึ้น-ทางลง[แก้]

ในทิศทางขาออก (ไปชลบุรี) มีทางขึ้นจำนวน 7 จุดคือ

  • ทางขึ้นบางนา และทางที่มาจากทางด่วนขั้นที่ 3 ตอน S1 ด่านบางนากม.6 ขาออก (ทางขึ้นบางนา อยู่กิโลเมตรที่ 2)
  • ทางขึ้นด่านวงแหวนรอบนอก (กิโลเมตรที่ 9)
  • ทางขึ้นด่านบางพลี 2 (กิโลเมตรที่ 13)
  • ทางขึ้นด่านสุวรรณภูมิ 2 (กิโลเมตรที่ 15)
  • ทางขึ้นด่านบางบ่อ (กิโลเมตรที่ 30)
  • ทางขึ้นด่านบางวัว (กิโลเมตรที่ 41)
  • ทางขึ้นด่านบางปะกง 2 (กิโลเมตรที่ 47)

และมีทางลงจำนวน 10 จุดคือ

  • ทางลงด่านบางแก้ว (กิโลเมตรที่ 7)
  • ทางลงด่านบางนา กม.9-1,9-2 (กิโลเมตรที่ 9)
  • ทางลงด่านบางพลี 1 (กิโลเมตรที่ 11)
  • ทางลงด่านสุวรรณภูมิ 1 (กิโลเมตรที่ 15)
  • ทางลงด่านเมืองใหม่บางพลี (กิโลเมตรที่ 19)
  • ทางลงด่านบางเสาธง (กิโลเมตรที่ 25)
  • ทางลงด่านบางพลีน้อย (กิโลเมตรที่ 33)
  • ทางลงด่านบางสมัคร (กิโลเมตรที่ 38)
  • ทางลงด่านบางปะกง 1 (กิโลเมตรที่ 45)
  • ทางลงด่านชลบุรี (จุดสิ้นสุดเส้นทาง) (กิโลเมตรที่ 54)

สำหรับทิศทางขาเข้า (ไปบางนา-รามอินทรา-ดินแดง-ดาวคะนอง) มีทางขึ้นจำนวน 10 จุดคือ

  • ทางขึ้นด่านชลบุรี (กิโลเมตรที่ 54)
  • ทางขึ้นด่านบางปะกง 1 (กิโลเมตรที่ 45)
  • ทางขึ้นด่านบางสมัคร (กิโลเมตรที่ 38)
  • ทางขึ้นด่านบางพลีน้อย (กิโลเมตรที่ 33)
  • ทางขึ้นด่านบางเสาธง (กิโลเมตรที่ 25)
  • ทางขึ้นด่านเมืองใหม่บางพลี (กิโลเมตรที่ 19)
  • ทางขึ้นด่านสุวรรณภูมิ 1 (กิโลเมตรที่ 15)
  • ทางขึ้นด่านบางพลี 1 (กิโลเมตรที่ 11)
  • ทางขึ้นด่านบางนา กม.9-3 (กิโลเมตรที่ 9)
  • ทางขึ้นด่านบางแก้ว (กิโลเมตรที่ 7)

และมีทางลงจำนวน 8 จุดคือ

  • ทางลงด่านบางปะกง 2 (กิโลเมตรที่ 47)
  • ทางลงด่านบางวัว (กิโลเมตรที่ 41)
  • ทางลงด่านบางบ่อ (กิโลเมตรที่ 30)
  • ทางลงด่านสุวรรณภูมิ 2 (กิโลเมตรที่ 15)
  • ทางลงด่านบางพลี 2 (กิโลเมตรที่ 13)
  • ทางลงด่านวงแหวนรอบนอก (กิโลเมตรที่ 9)
  • ทางลงบางนา , และทางเชื่อมต่อทางด่วนขั้นที่ 3 ตอน S1 ด่านบางนากม.6 ขาเข้า (ลงบางนาที่กิโลเมตรที่ 2)

การก่อสร้าง[แก้]

ประวัติการเปิดให้บริการ[แก้]

การก่อสร้างตลอดสายแล้วเสร็จตามสัญญาตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2543 (ระยะเวลาก่อสร้างที่ขยายจากแผนงานเดิม 11 เดือน ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) โดยได้เปิดให้บริการเป็นช่วงต่าง ๆ ดังนี้

  • กม.2+500 ถึง กม.7+500 เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2541
  • กม.7+500 ถึง กม.11+400 เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2541
  • กม.11+400 ถึง กม.19+300 เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
  • กม.19+300 ถึง กม.25+800 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
  • กม.25+800 ถึง กม.38+300 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542
  • กม.38+300 ถึง กม.46+100 เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542
  • กม.46+100 ถึง กม.55+350 เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543

ทางยกระดับด้านทิศใต้สนามบินสุวรรณภูมิเชื่อมทางพิเศษบูรพาวิถี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2552 และทางเชื่อมทางพิเศษสายบางพลี-สุขสวัสดิ์ กับทางพิเศษบูรพาวิถี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ส่วนต่อขยาย[แก้]

โครงการที่จะสร้างต่อจากทางด่วนพิเศษบูรพาวิถีส่วนแรก คือ สายบูรพาวิถี–พัทยา รวมระยะทาง 68 กิโลเมตร งบลงทุน 5 หมื่นล้านบาท เมื่อสร้างสายบูรพาวิถี–พัทยา รวมส่วนแรกที่สร้างเสร็จจะมีระยะทางทั้งสิ้น 123 กิโลเมตร โดยโครงการนี้ยังไม่ได้ข้อสรุป

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "ทางพิเศษบูรพาวิถี". http://www.exat.co.th/index.php/th_TH/news/article/view/5/10/. เรียกข้อมูลเมื่อ 7 พฤษภาคม 2561. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]