ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42
| ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 | |
|---|---|
| ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส, ถนนเกาหลี | |
| ข้อมูลของเส้นทาง | |
| ส่วนหนึ่งของ | |
| ความยาว | 262.312 กิโลเมตร (162.993 ไมล์) |
| ทางแยกที่สำคัญ | |
| ปลายทางทิศตะวันตก | |
| ปลายทางทิศตะวันออก | |
| ตำแหน่งที่ตั้ง | |
| ประเทศ | ไทย |
| ระบบทางหลวง | |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 สายคลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก (เขตแดนไทย/มาเลเซีย) หรือที่เรียกกันในช่วงจังหวัดปัตตานีถึงนราธิวาสว่า ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส[1] หรือ ถนนเกาหลี[2] หรือ บาตะฮ์กอลี ในภาษามลายูปัตตานี[3] เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี และจังหวัดนราธิวาส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 263.779 กิโลเมตร
รายละเอียดของเส้นทาง
[แก้]ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 มีจุดเริ่มต้นบนถนนกาญจนวณิชย์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) ที่บ้านคลองแงะ ตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ในช่วงแรกเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ผ่านอำเภอนาทวี อำเภอเทพา เข้าเขตจังหวัดปัตตานีที่อำเภอโคกโพธิ์ แล้วมุ่งขึ้นเหนือไปยังอำเภอหนองจิก ซึ่งหลังจากนี้ เส้นทางได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 แล้วมุ่งไปทางตะวันออกเข้าอำเภอเมืองปัตตานี อำเภอยะหริ่ง ต่อจากนั้นก็มุ่งไปทางทิศใต้เข้าเขตอำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี แล้วเข้าสู่จังหวัดนราธิวาสที่อำเภอบาเจาะ ผ่านอำเภอยี่งอ อำเภอเมืองนราธิวาส อำเภอตากใบ และอำเภอสุไหงโก-ลก แล้วสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก บริเวณชายแดนมาเลเซีย-ไทย ที่ตำบลสุไหงโก-ลก เชื่อมต่อกับทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียหมายเลข 3 ที่เมืองรันเตาปันจัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
ประวัติ
[แก้]ก่อนที่จะมีการกำหนดหมายเลขทางหลวง ถนนในช่วงปัตตานี-นราธิวาสมีชื่อว่า ทางหลวงแผ่นดินสายปัตตานี–นราธิวาส ต่อมาได้รับการขนานนามว่า ถนนรามโกมุท เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงปริญญาโยควิบูลย์ (ชม-อุบล รามโกมุท) นายช่างควบคุมการสร้าง[4]
ในสมัยก่อนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ในช่วงบ้านคลองแงะ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ถึงบ้านดอนยาง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นเส้นทางสายหลักในการเดินทางระหว่างจังหวัดสงขลาสู่จังหวัดปัตตานี แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ขึ้น ทำให้รถที่สัญจรไปมาได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน เนื่องจากช่วยย่นเวลาและระยะทางได้ดีกว่า และยังเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจร ขณะที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ช่วงคลองแงะ–ดอนยาง เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 เคยมีจุดสิ้นสุดอยู่ที่ตัวเมืองนราธิวาส มีระยะทางในตอนนั้นประมาณ 198 กิโลเมตร ต่อมาได้มีการรวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4084 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4057 เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายนี้ด้วย เพื่อเชื่อมต่อกับจุดผ่านแดนที่สุไหงโก-ลก
รายชื่อทางแยก
[แก้]
| จังหวัด | กม.ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา | |
|---|---|---|---|---|---|
| สงขลา | 0+000 | แยกคลองแงะ | |||
| 29+183 | แยกนาทวี | ไม่มี | |||
| 29+693 | แยกวังโต้ | ไม่มี | |||
| 60+132 | แยกลำไพล | ||||
| ปัตตานี | 82+600 | แยกนาเกตุ | |||
| ตรงไป: ปน.2010 ทางหลวงชนบท ปน.2010 ไปบ้านบาซาเอ | |||||
| 89+600 | แยกดอนยาง | ||||
| ปัตตานี | สะพาน ข้ามคลองชลประทาน | ||||
| แยกดอนรัก | ไม่มี | ||||
| 100+236 | แยกงาแม่นอก | ||||
| สะพาน ข้ามแม่น้ำปัตตานี | |||||
| 103+658 | แยกตะลุโบะ | ถนนยะรัง เข้าตัวเมืองปัตตานี | |||
| − | ไม่มี | ||||
| 107+900 | แยกบานา | ไม่มี | |||
| ไม่มี | |||||
| ไม่มี | |||||
| ไม่มี | |||||
| 112+800 | แยกบ้านดี | ไม่มี | |||
| ปน.2067 ทางหลวงชนบท ปน.2067 ไป บ้านตาแกะ, บ้านราตาปันยัง | |||||
| ทางหลวงท้องถิ่น ไป บ้านดินแดง | |||||
| − | ปน.2062 ทางหลวงชนบท ปน.2062 ไป อำเภอยะหริ่ง, บ้านตะโละกาโปร์ | ปน.2020 ทางหลวงชนบท ปน.2020 ไปบ้านตาแกะ, บ้านกระโด | |||
| ไม่มี | |||||
| 126+208 | − | ไม่มี | |||
| 135+108 | แยกปาลัส | ||||
| 145+325 | − | ปน.2061 ทางหลวงชนบท ปน.2061 ไป อำเภอสายบุรี | |||
| แยกเจาะกือแย | ปน.2026 ทางหลวงชนบท ปน.2026 ไป บ้านเจาะกือแย | ||||
| สะพาน ข้ามแม่น้ำสายบุรี | |||||
| 152+866 | − | ||||
| 154+559 | − | ไม่มี | |||
| สะพาน ข้ามคลองกอตอ | |||||
| นราธิวาส | 159+042 | − | ไม่มี | ||
| 160+461 | − | ||||
| 171+196 | − | ทางหลวงท้องถิ่น ไปบ้านปาแตรายอ | |||
| 180+096 | แยกยาโง๊ะ | ||||
| − | ไม่มี | ||||
| − | ไม่มี | ||||
| 193+536 | แยกปูต๊ะ | ไม่มี | |||
| ตรงไป: | |||||
| นราธิวาส | สะพาน ข้ามคลองยะกัง | ||||
| 197+333 | แยกลำภู | ||||
| สะพาน ข้ามแม่น้ำบางนรา | |||||
| 211+988 | แยกสะปอม | ||||
| 229+962 | แยกตากใบ | ไม่มี | |||
| ตรงไป: | |||||
| 262+283 | แยกสุไหงโก-ลก | ไม่มี | |||
| ตรงไป: นธ.2031 ถนนทรายทอง 4 ไป อำเภอสุไหงปาดี | |||||
| − | ไม่มี | ถนนทรายทอง 5 ไป สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก | |||
| ตรงไป: ทางข้ามทางรถไฟสายใต้ ไปด่านพรมแดนสุไหงโก-ลก | |||||
| 262+929 | − | เชื่อมต่อจาก: | |||
| − | ทางข้าม ทางรถไฟสายใต้ ไป อำเภอตากใบ | ไม่มี | |||
| 263+779 | สะพาน ข้ามแม่น้ำโก-ลก | ||||
| − | ตรงไป: | ||||
| สะพาน กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต | |||||
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "แผนที่ทางหลวงในความควบคุมของสำนักทางหลวงที่ 15 (สงขลา)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2556.
{{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|accessdate=(help) - ↑ วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. ""ปาตานี" นครแห่งความทรงจำ". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2557.
{{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|accessdate=(help)[ลิงก์เสีย] - ↑ Najib Bib Ahmad. "ถนนเกาหลี". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2557.
{{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน:|accessdate=(help)[ลิงก์เสีย] - ↑ "ประวัติที่มาของชื่อ ถนนทางหลวง ต่างๆ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-19. สืบค้นเมื่อ 2016-05-05.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
- Google แผนที่
- แผนที่ทางหลวงในความควบคุมของสำนักทางหลวงที่ 15 (สงขลา) เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- สำนักงานศุลกากรภูมิภาคที่ 4 - สำนัก/ด่านศุลกากร เก็บถาวร 2012-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน