อาณาจักรหลวงพระบาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กรุงศรีสัตนาคนหุตล้านช้างร่มขาวหลวงพระบาง

อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง
พ.ศ. 22502492
ธงชาติของ
Flag of the Kingdom of Luang Phrabang (1893 - 1946).svg
ธงชาติ
Laos - Division territòriala vèrs 1750 (vuege).png
สถานะราชอาณาจักร(2250 - 2308)
ประเทศราชของพม่า(2308 - 2311)
ประเทศราชของสยาม(2321 - 2436)
อาณานิคมของฝรั่งเศส (2436 - 2496)
เมืองหลวงหลวงพระบาง
ภาษาทั่วไปภาษาลาว
การปกครองสมบูรณาญาสิทธิราชย์
พระเจ้ามหาชีวิต 
• 2246 - 2265
เจ้ากิ่งกิสราช
• 2415 - 2432
พระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร
• 2432 - 2448
พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์
• 2448 - 2492
พระเจ้าศรีสว่างวงศ์
ประวัติศาสตร์ 
• สถาปนาโดยการแยกมาจากอาณาจักรล้านช้าง
พ.ศ. 2250 พ.ศ. 2250
• กลายเป็นประเทศราชของสยาม
2321
• เปลี่ยนแปลงมาเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส
3 ตุลาคม 2436
• ปรับสถานะเป็นราชอาณาจักรลาวและได้รับเอกราชในเวลาต่อมา
พ.ศ. 2492 2492
ก่อนหน้า
ถัดไป
อาณาจักรล้านช้าง
ราชอาณาจักรลาว
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ ลาว
 ไทย
 เวียดนาม
 จีน
ประวัติศาสตร์ลาว
Pha That Luang 02.jpg
ยุคล้านช้าง
อาณาจักรล้านช้าง
ยุคแห่งความแตกแยก
ยุครัฐในอารักขา
สมัยใหม่
ดูเพิ่ม
[แก้ไขแม่แบบนี้]

อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อยู่ทางประเทศลาวตอนเหนือ ภายหลังเมื่อรวมลาวเป็นหนึ่งแล้ว ก็ยังเป็นเมืองหลวงของลาว จนกระทั่งเปลี่ยนแปลงการปกครอง

หลังเจ้ากิสราช กับเจ้าองค์นก (องค์ดำ) มาชิงเอาเมืองหลวงพระบางได้ ก็ประกาศขึ้นครองราชสมบัติของนครหลวงพระบางในระหว่างพ.ศ. 2250 ถึง พ.ศ. 2269 เจ้ากิ่งกิสราชขึ้นครองราชย์ ต่อมาเจ้าอินทะโสมอนุชาเป็นกบฏหนีไปอยู่สิบสองปันนา พระเจ้ากิ่งกิสราชอยู่ในราชสมบัติจนถึง พ.ศ. 2269 เป็นรัชสมัยเดียวกับพระเจ้าชัยเชษฐาธิราชที่ 2 หรือ พรเจ้าองค์ไชยเว้ครองนครเวียงจันทน์ พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรครองนครจำปาศักดิ์ พระเจ้ากิ่งกิสราชมีโอรสนามว่าเจ้าแท่นขาว เจ้าแท่นคำ ครั้นในรัชสมัยเจ้าโชติกะ กองทัพญวนได้ยกทัพมาจากทางทิศตะวันออก บุกเข้ายึดเมืองพวนและเข้าประชิดแดนหลวงพระบาง ในเวลาที่เจ้าอินทะโสมสวรรคต เสนาอำมาตย์จึงเนามบรรดาโอรสของเจ้าอินทะโสมเสี่ยงทายให้เป็นแม่ทัพไปตีพวกญวนแตกพ่ายกลับไป จึงอัญเชิญขึ้นเสวยราชย์แทนได้ 8 เดือน บรรดาพระประยูรญาติไม่พอพระทัย จึงยอมสละราชสมบัติให้แก้เจ้าโชติกะปีนั้นเอง ต่อมาทัพพม่ายกทัพใหญ่มารุกรานหลวงพระบางเจ้าโชติกะเสด็จหนีออกไปจากนคร ปล่อยให้เจ้าสุริยะวงศ์รักษาเมืองแทน พม่าตีหลวงพระบางได้จับตัวเจ้าอินทะวงศ์และกวาดต้อนผู้คนไปยังพม่า

ต่อมา เจ้าอินทะวงศ์ หนีกลับพม่ามา ซ่องสุมผู้คนอยู่ในเขตเมืองแถงแล้วยกทัพมายึดหลวงพระบางไว้ เจ้าโชติกะหนีไปตั้งค่ายอยู่นอกเมือง เตรียมจะยกทัพมาสู้รบเจ้าหญิงศรีคำกองซึ่งเป็นขนิษฐาของเจ้าโชติกะเกลี้ยกล่อมมิให้ทั้ง 2 ฝ่ายรบราฆ่าฟันกันเอง จึงมอบราชสบัติให้แก่เจ้าสุริยวงศาในปี พ.ศ. 2314 หลวงพระบางมีเรื่องขัดแย้งกับนครเวียงจันทน์ในสมัยเจ้าสุริยวงศา จนล่วงมาถึงรัชสมัยเจ้าอุ่นคำ หลวงพระบางและเวียงจันทน์ไม่ปกติสุข ด้วยชาวฮ่อหนีมาจากยูนนาน เหตุการณ์สงบลงเนื่องจากทางฝ่ายญวนได้ตีขนาบมาอีกด้านหนึ่ง จนมาถึงสมัยพระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ เพราะอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่ไทยต้องทำสงครามกับฝรั่งเศสนั้นเอง จึงส่งผลทำให้ไทยต้องยอมยกดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงซึ่งมีเมืองหลวงพระบางอยู่ด้วยนั้นให้ตกไปเป็นของฝรั่งเศสแทน เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2436