นครหลวงเวียงจันทน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นครหลวงเวียงจันทน์

ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ  (ลาว)
Montage of Vientiane Prefecture, Laos.jpg
Map of Vientiane Prefecture
แผนที่นครหลวงเวียงจันทน์
Map showing location of Vientiane Prefecture in Laos
แผนที่ประเทศลาวเน้นนครหลวงเวียงจันทน์
พิกัด: 18°06′N 102°36′E / 18.1°N 102.6°E / 18.1; 102.6พิกัดภูมิศาสตร์: 18°06′N 102°36′E / 18.1°N 102.6°E / 18.1; 102.6
ประเทศลาว
ก่อตั้งพ.ศ. 2532
เมืองเอกเวียงจันทน์
พื้นที่
 • ทั้งหมด3,920 ตร.กม. (1,510 ตร.ไมล์)
ความสูง174 เมตร (571 ฟุต)
ประชากร
 (สำมะโนเดือนกรกฎาคม 2563)
 • ทั้งหมด948,477 คน
 • ความหนาแน่น240 คน/ตร.กม. (630 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+7 (เวลาในประเทศลาว)
รหัส ISO 3166LA-VT
HDI (2017)เพิ่มขึ้น 0.795[1]
สูง · อันดับที่ 1

นครหลวงเวียงจันทน์ (ลาว: ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, นะคอนหลวงเวียงจัน) เดิมชื่อ กำแพงนครเวียงจันทน์ (ກຳແພງນະຄອນວຽງຈັນ) เป็นเขตปกครองที่ตั้งอยู่บริเวณภาคกลาง ครอบคลุมพื้นที่เมืองหลวงของประเทศลาว เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของแขวงเวียงจันทน์[2]

นครหลวงเวียงจันทน์เป็นเขตการปกครองที่มีการพัฒนามากในบรรดา 17 แขวงของประเทศลาว โดยตั้งอยู่ชิดกับบริเวณโค้งลำน้ำแม่น้ำโขง ติดชายแดนของประเทศไทย โดยมีสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 เชื่อมการเดินทางระหว่างประเทศ มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 3,920 ตารางกิโลเมตร (1,510 ตารางไมล์) ตัวเมืองเวียงจันทน์ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 ในรัชสมัยของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช บริเวณเขตเมืองเก่าเป็นที่ตั้งของวัดวาอาราม พิพิธภัณฑ์ อนุสาวรีย์ และสวนสาธารณะ[3]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

นครหลวงเวียงจันทน์ประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:

แผนที่
รหัส ชื่อ อักษรลาว อักษรโรมัน ประชากร (2020)
01-01 จันทบุรี ຈັນທະບູລີ Chanthabouli 77,255
01-02 ศรีโคตรบอง ສີໂຄດຕະບອງ Sikhôttabong 138,655
01-03 ไชยเชษฐา ໄຊເສດຖາ Xaisétha 135,209
01-04 ศรีสัตตนาค ສີສັດຕະນາກ Sisattanak 73,610
01-05 นาทรายทอง ນາຊາຍທອງ Naxaithong 88,298
01-06 ชัยธานี ໄຊທານີ Xaithani 234,939
01-07 หาดทรายฟอง ຫາດຊາຍຟອງ Hatxaifong 111,044
01-08 สังข์ทอง ສັງທອງ Sangthong 34,024
01-09 ปากงึ่ม ປາກງື່ມ Pakngum 55,412

เมืองที่เป็นตัวอักษรหนาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองเวียงจันทน์[2]

ประชากร[แก้]

นครหลวงนี้มีประชากร 820,942 คนตามสำมะโน พ.ศ. 2558[4] อัตราการเติบโตของประชากรโดยเฉลี่ยในช่วง พ.ศ. 2538–2548 อยู่ที่ร้อยละ 2.79[5] กลุ่มชาติพันธุ์หลักในบริเวณนี้คือชาวลาว[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Sub-national HDI - Area Database - Global Data Lab". hdi.globaldatalab.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 September 2018.แม่แบบ:Nonspecific
  2. 2.0 2.1 Www.Lsb.gov.la
  3. 3.0 3.1 "Vientiane Municipality". Official Website of Lao Tourism. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2013-10-26. สืบค้นเมื่อ 2 December 2012.
  4. Roberts & Kanaley 2006, p. 212.
  5. Roberts & Kanaley 2006, p. 200.

ข้อมูล[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  1. Burke & Vaisutis 2007, p. 91-98.