ข้ามไปเนื้อหา

อาณาจักรเวียงจันทน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระนครจันทบุรีศรีสัตนาคนหุตอุตตมราชธานี
อาณาจักรเวียงจันทน์
พ.ศ. 2250–พ.ศ. 2371
ธงชาติของเวียงจันทน์
ธงชาติ
ที่ตั้งของเวียงจันทน์
สถานะราชอาณาจักร (พ.ศ. 2793 - 2851)
ประเทศราชของพม่า (พ.ศ. 2308-2322)
ประเทศราชของสยาม (พ.ศ. 2322-2371)
เมืองหลวงเวียงจันทน์
ภาษาทั่วไปภาษาลาว, ภาษาไทยถิ่นอีสาน
ศาสนา
พุทธถรวาท
การปกครองสมบูรณาญาสิทธิราชย์
พระมหากษัตริย์ 
 พ.ศ. 2250–2273
พระไชยเชษฐาธิราชที่ 2
 พ.ศ. 2273–2310
เจ้าองค์ลอง
 พ.ศ. 2310–2321; พ.ศ. 2323–2324
พระเจ้าสิริบุญสาร
 พ.ศ. 2324–2338
พระเจ้านันทเสน
 พ.ศ. 2338–2348
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4
 พ.ศ. 2348–2371
เจ้าอนุวงศ์
ข้าหลวงสยาม 
 พ.ศ. 2321–2323
พระยาสุโพ
ประวัติศาสตร์ 
 สถาปนาโดยการแยกมาจากอาณาจักรล้านช้าง
พ.ศ. 2250
 ประเทศราชของพม่า
พ.ศ. 2308
 ประเทศราชของสยาม
พ.ศ. 2322
 ผนวกโดยสยาม
พ.ศ. 2371
สกุลเงินเงินลาด, เงินลาดฮ้อย, พดด้วง
ก่อนหน้า
ถัดไป
อาณาจักรเวียงจันทน์
อาณาจักรรัตนโกสินทร์ (สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์)
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ ลาว
 ไทย

อาณาจักรเวียงจันทน์ เป็นอาณาจักรที่ครอบคลุมบริเวณที่เป็นตอนกลางของประเทศลาวและภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทยในปัจจุบัน และติดต่อกับอาณาจักรหลวงพระบางและอาณาจักรจำปาศักดิ์เมื่อถึง พ.ศ. 2436 อาณาจักรล้านช้างทั้ง 3 ส่วนจึงได้ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส และได้รับเอกราชเป็นพระราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2496 รวมลาวอยู่ภายใต้อาณานิคมของประเทศฝรั่งเศสเป็นเวลา 60 ปี

ลำดับกษัตริย์แห่งอาณาจักรเวียงจันทน์

[แก้]
ลำดับรายพระนามครองราชย์สิ้นสุดหมายเหตุ
1พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2
(พระไชยองค์เว้)
พ.ศ. 2250พ.ศ. 2273พระราชนัดดาในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช
2เจ้าองค์ลองพ.ศ. 2273พ.ศ. 2283พระราชโอรสในพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2
3เจ้าอุปราช (ท้าวนอง)พ.ศ. 2283พ.ศ. 2294พระราชอนุชาในพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 และยังเป็นพระราชบิดาของพระวอพระตา แห่งหนองบัวลุ่มภู
4พระเจ้าสิริบุญสารพ.ศ. 2294พ.ศ. 2322พระราชโอรสในเจ้าองค์ลอง, เสียเอกราชแก่สยามใน พ.ศ. 2322
5พระเจ้านันทเสนพ.ศ. 2325พ.ศ. 2337พระราชโอรสในพระเจ้าศิริบุญสาร, ปีครองราชย์ตามพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา
6พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4พ.ศ. 2337พ.ศ. 2348พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน, พระอัยกาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระราชธิดาในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
7เจ้าอนุวงศ์พ.ศ. 2348พ.ศ. 2371พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน และพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4, สิ้นวงศ์กษัตริย์เวียงจันทน์ หลังพระองค์พยายามแยกตัวเป็นอิสระจากสยาม แต่ไม่สำเร็จ