สี่กั๊กพระยาศรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
สี่แยก สี่กั๊กพระยาศรี
Banmo-Charoenkrung, burapha phirom, Bangkok - panoramio.jpg
ชื่ออักษรไทย สี่กั๊กพระยาศรี
ชื่ออักษรโรมัน Si Kak Phraya Si
รหัสทางแยก N117 (ESRI), 176 (กทม.)
ที่ตั้ง แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
ทิศเหนือ
ถนนเฟื่องนคร
» สี่กั๊กเสาชิงช้า
ทิศตะวันออก
ถนนเจริญกรุง
» แยกเฉลิมกรุง
ทิศใต้
ถนนบ้านหม้อ
» แยกบ้านหม้อ
ทิศตะวันตก
ถนนเจริญกรุง
» แยกสะพานมอญ

สี่กั๊กพระยาศรี หรืออาจเรียกว่า สี่กั๊ก เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนเจริญกรุง ถนนเฟื่องนคร และถนนบ้านหม้อ ในสมัยรัชกาลที่ 4 บริเวณบ้านของพระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) อยู่เชิงสะพานมอญ

สี่กั๊กพระยาศรีในสมัยรัชกาลที่ 5

สี่แยกนี้ได้ชื่อมาจากคำว่า กั๊ก (角; จีนกลางออกเสียงว่า เจียว) ซึ่งแปลว่า แยก หรือ มุม ในภาษาจีนฮกเกี้ยนและแต้จิ๋ว เจ๊กลากรถในสมัยนั้นจะเรียกสามแยกว่า ซากั๊ก และสี่แยกว่า สี่กั๊ก และเมื่อเรียกรถมาบริเวณนี้จึงเรียกว่าไป สี่กั๊กบ้านพระยาศรี มาจนถึงปัจจุบัน

สี่กั๊กพระยาศรี ยังเป็นสถานที่ตั้งของร้านกาแฟแห่งแรกในประเทศไทยอีกด้วย ชื่อร้าน "Red Cross Tea Room" โดย แหม่มโคล (เอ็ดนา เอส. โคล์) ผู้ก่อตั้งโรงเรียนวังหลัง (โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) โดยเปิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อหาเงินให้สภากาชาดช่วยฝ่ายสัมพันธมิตร

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°44′50″N 100°29′52″E / 13.747210°N 100.497668°E / 13.747210; 100.497668