พุทธคยา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้กล่าวถึงเมืองในรัฐพิหาร สำหรับพุทธศาสนสถานที่เป็นแหล่งมรดกโลก ดูที่ มหาโพธิวิหาร
โพธคยา

พุทธคยา
เมือง
มหาพุทธรูป
โพธคยา ตั้งอยู่ใน อินเดีย
โพธคยา
โพธคยา
โพธคยา ตั้งอยู่ใน รัฐพิหาร
โพธคยา
โพธคยา
พิกัดภูมิศาสตร์: 24°41′42″N 84°59′29″E / 24.695102°N 84.991275°E / 24.695102; 84.991275พิกัดภูมิศาสตร์: 24°41′42″N 84°59′29″E / 24.695102°N 84.991275°E / 24.695102; 84.991275
ประเทศ อินเดีย
รัฐพิหาร
อำเภอคยา
พื้นที่(2015) [A 1]
 • City20.2 ตร.กม. (7.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด48,184 คน
ภาษา
 • ทางการภาษาฮินดี
เขตเวลาUTC+5:30 (IST)
PIN824231
ทะเบียนพาหนะBR-02
  1. Constituents of Bodh Gaya Plannina area are Bodh Gaya Nagar Panchayat, 32 villages in Bodh Gaya CD block and 3 villages in Gaya CD block of Gaya district.[1]

โพธคยา หรือชาวไทยนิยมเรียก พุทธคยา เป็นพื้นที่ทางศาสนาและสถานที่จาริกแสวงบุญที่มีความเกี่ยวเนื่องจากหมู่มหาโพธิวิหาร โพธคยาตั้งอยู่ในอำเภอคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่ตรัสรู้ของพระโคตมพุทธเจ้า พระศาสดาของศาสนาพุทธ ภายใต้ต้นโพธิ์[2] นับตั้งแต่ในอดีต โพธคยาได้สถานะเป็นสถานที่ทางศาสนาต่อทั้งชาวฮินดูและชาวพุทธมาตลอด[3]

สำหรับชาวพุทธ โพธคยาเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญสำคัญสี่แห่ง (สังเวชนียสถาน)[4] อีกสามแห่งได้แก่ กุศินคร, ลุมพินี และ สารนาถ ในปี 2002 มหาโพธิวิหารซึ่งตั้งอยู่ในเมืองโพธคยาได้รับสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. "पत्रांक-213 : राजगीर क्षेत्रीय आयोजना क्षेत्र एवं बोधगया आयोजना क्षेत्र के सीमांकन एवं घोषणा" (PDF). Urban Development Housing Dept., Government of Bihar, Patna. 15 April 2015. Archived (PDF) from the original on 18 June 2015. สืบค้นเมื่อ 18 June 2015.
  2. Gopal, Madan (1991). K.S. Gautam (ed.). India through the ages. Publication Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India. p. 176.
  3. Kinnard, Jacob. "When Is The Buddha Not the Buddha? The Hindu/Buddhist Battle over Bodhgayā and Its Buddha Image". Journal of the American Academy of Religion: 817. ISSN 0002-7189.
  4. "Buddhist Pilgrimage". Asia.
  5. "Decisions adopted by the 26th Session of the World Heritage Committee" (PDF). World Heritage Committee. p. 62. Archived (PDF) from the original on 28 February 2015. สืบค้นเมื่อ 10 July 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]