คัมภีร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

คัมภีร์ (อังกฤษ: religious text; holy writ; holy books; scripture; scriptures) หมายถึงข้อความสำคัญทางศาสนาที่เขียนหรือจารึกเป็นตำราในรูปต่าง ๆ ปกติ คัมภีร์ มีความหมาย 2 อย่าง คือ

  1. หมายถึงหนังสือตำราที่สำคัญทางศาสนาที่พิมพ์เป็นรูปเล่มหรือเขียนลงในสมุดข่อย เช่นเรียกพระไตรปิฎกว่าคัมภีร์พระไตรปิฎก เรียกหนังสืออรรถกถาว่าคัมภีร์อรรถกถา เช่น ตัวอย่างคำวัดว่า "สามเณร ไปหยิบหนังสือคัมภีร์ในตู้มาหน่อยซิ" เป็นต้น
  2. หมายถึงใบลานที่จารหรือเขียนหรือพิมพ์ข้อความธรรมะไว้สำหรับนำไปอ่านในเวลาเทศน์ เรียกเต็มว่า คัมภีร์ใบลาน ในลานเช่นนี้แยกเป็นแผ่นๆ เมื่อนำมาร้อยรวมกันหลายๆ แผ่นด้วยเชือกเรียกว่าเป็นผูกหนึ่ง แต่ละผูกเรียกว่าหนึ่งคัมภีร์ ถ้ามี 7 ผูกก็เรียกว่า 7 คัมภีร์ เช่นพระอภิธรรม 7 คัมภีร์ เช่นตัวอย่างคำวัดว่า "อย่าลืมเอาคัมภีร์ไปวางบนธรรมาสน์ด้วย" เป็นต้น

คัมภีร์ของแต่ละศาสนา[แก้]

ศาสนา คัมภีร์
ศาสนาพุทธ พระไตรปิฎก
ศาสนาคริสต์ คัมภีร์ไบเบิล
ศาสนาอิสลาม อัลกุรอาน
ศาสนาฮินดู พระเวท
ศาสนาซิกข์ คุรุครันถสาหิพ

อ้างอิง[แก้]