บทสวดมนต์ในศาสนาพุทธ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

บทสวดมนต์ ในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทนิยมใช้ภาษาบาลี ซึ่งหากแปลความหมายออกมาก็จะพบว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นคำสวดบูชาเพื่อรำลึกถึงพระคุณของพระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น จึงเป็นอุบายในการเจริญสติอย่างหนึ่ง ที่เรียก พุทธานุสติ ธรรมานุสติ และสังฆานุสติ นั่นเอง การสวดมนต์ทุกครั้ง จึงเริ่มด้วยคำบูชาพระบรมศาสดาว่า "นโม ตสฺสะ ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส" แปลโดยรวมว่า "ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น"

อานิสงส์ของการสวดมนต์[แก้]

  • ทำให้มีปัญญา
  • ทำให้ระลึกถึงคุณของพระรัตนตรัยได้
  • ทำให้จิตไม่เศร้าหมอง มีสุขคติเป็นที่ไป
  • เป็นการเผยแผ่ และสืบทอดพระพุทธศาสนา

ประโยชน์ของการสวดมนต์[แก้]

ประโยชน์ของการสวดมนต์นั้นมีหลายอย่าง ที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือ มีสมาธิและจิตมั่นคงมากขึ้น

บทสวดมนต์สำคัญ[แก้]