ฟาโรห์ปิเย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ปิเย
พิอังค์อิ, พิอังค์คิ, พาอังค์อิ, พาอังค์ชิ
ฟาโรห์แห่งอียิปต์
รัชกาล744–714 ปีก่อนคริสตกาล, ราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า
ก่อนหน้าคาซตา
ถัดไปเชบอิทกู
คู่เสกสมรสทาบิริ, อาบาร์, เคนซา, เพกซาเตอร์
พระราชบุตรฟาโรห์ทาฮาร์กา, เซเพนนูเพตที่ 2, กัลฮาตา, อาร์ติ, ทาเบเคนอามุน, บาปาราเย, ทาคาฮาเตนอามุน, ฮาร์, คาลิอุต
พระบิดาคาซตา
พระมารดาอาจจะ เปบาทจ์มา
สุสานเอล-เคอร์รู
อนุสรณ์สถานหินสลักที่เจเบล บาร์กัล

ปิเย หรืออาจจะเรียกว่า พิอังค์อิ[2] เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรคุชโบราณและได้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า เป็นผู้ปกครองแห่งอียิปต์ระหว่าง 744-714 ปีก่อนคริสตกาล[3] พระองค์ปกครองอยู่ที่เมืองนาปาตา ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณนิวเบีย หรืออยู่ในประเทศซูดานในปัจจุบัน

พระนาม[แก้]

พระองค์มีพระนามตอนขึ้นครองราชย์สองพระนามคือ อูซิมาเร และ สเนเฟอร์รู[4] พระองค์ได้ศรัทธาและได้บูชาเทพอามุนเช่นเดียวกับกษัตริย์นิวเบียหลายพระองค์ พระองค์ทรงบูรณะวิหารอันยิ่งใหญ่ของอามุนที่เจเบล บาร์กัล ซึ่งถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อรัชสมัยของฟาโรห์ทุตโมสที่สามแห่งราชอาณาจักรใหม่ โดยทำการว่าจ้างช่างแกะสลักหินจากอียิปต์มากมาย และเคยสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะพระนามตอนขึ้นครองราชย์ว่า 'เมนเคปเปอร์เร' แต่ปัจจุบันได้เชื่อพระนามนี้อาจจะเป็นของผู้ปกครองท้องถิ่นของเมืองธีบส์นามว่า ไอนิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองในเวลาไล่เลี่ยกับรัชสมัยของฟาโรห์ปิเย[5]

ด้านครอบครัว[แก้]

พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์คาซตาและพระราชินีเปบาทจ์มา พระองค์อาจจะมีพระมเหสีสามถึงสี่พระองค์ โดยพระมเหสีนามว่า อาบาร์ เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ทาฮาร์กา พระมเหสีอีกสามพระองค์คือ ทาบิริ, เพกซาเตอร์ และเคนซา[6]

พระนามของพระโอรสและธิดาของฟาโรห์ปิเย:

  • ฟาโรห์เชบอิทกู. กล่าวกันว่าเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ปิเย หรือพระอนุชาของฟาโรห์ปิเย
  • ฟาโรห์ทาฮาร์กา. พระโอรสของพระราชินีอาบาร์ พระอาจจะขึ้นครองราชย์หลังรัชสมัยของฟาโรห์ซาบาคา ซึ่งเป็นพระปิตุลา และพระญาติองค์อื่นคือฟาโรห์เชบอิทกู
  • พระมเหสีแห่งอามุนนามว่าเซเพนเวเพตที่ 2. อยู่ที่เมืองธีบส์ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์ทาฮาร์กา ซึ่งเป็นพระเชษฐา
  • กัลฮาตา, พระมเหสีของฟาโรห์ซาบาคา, พระองค์เป็นพระมารดาของฟาโรห์ทันทามานิ และอาจจะฟาโรห์เชบอิทกูอีกด้วย
  • ทาเบเคนอามุน ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทาฮาร์กา ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์
  • นาปาราเย ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทาฮาร์กา
  • ทาคาฮาเตนอามุน ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทาฮาร์กา
  • อาร์ติ, ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์เชบอิทกู
  • ฮาร์. เป็นที่รู้จักจากโต๊ะถวายของบูชาของบุตรสาวของพระองค์นามว่า วัดจ์เรเนส ในเมืองธีบส์ (ทีที 34)
  • คาลิอุต, ผู้ปกครองแห่งเมืองคานัด ซึ่งมาจากหินสลักที่ค้นพบที่บาร์กัล
  • เจ้าหญิงมูติดิส, หัวหน้านักบวชหญิงของเทพีฮาเธอร์และเทพีมัตในเมืองธีบส์

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.digitalegypt.ucl.ac.uk/chronology/piy.html Piy (Piankhi)
  2. Karola Zibelius-Chen. 2006. "Zur Problematik der Lesung des Königsnamens Pi(anch)i." Der Antike Sudan 17:127-133.
  3. F. Payraudeau, Retour sur la succession Shabaqo-Shabataqo, Nehet 1, 2014, p. 115-127 online here
  4. Jürgen von Beckerath, Handbuch der Ägyptischen Königsnamen, Verlag Philipp von Zabern, MÄS 49, 1999. pp. 206-207
  5. Jean Yoyotte, 'Pharaon Iny, un Roi mystèrieux du VIIIe siècle avant J.-C.', CRIPEL 11(1989), pp.113-131
  6. Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. 2004. ISBN 0-500-05128-3