ข้ามไปเนื้อหา

ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 7

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ (หรือ อันเทฟ หรือ อินโยเทฟ และบางครั้งเรียกพระองค์ว่า อินเทฟที่ 7) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบเจ็ด ซึ่งทรงครองราชย์ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ในช่วงเวลาดังกล่าวดินแดนอียิปต์ถูกแบ่งแยกอำนาจระหว่างราชวงศ์ที่สิบเจ็ดที่มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่ธีบส์ในอียิปต์บน และราชวงศ์ที่สิบห้าของชาวฮิกซอส ซึ่งมีอำนาจควบคุมอยู่ในอียิปต์ล่างและบางส่วนของอียิปต์กลาง

คาร์ทูชของฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟหรือฟาโรห์อินเทฟที่ 8 จากบล็อกหินปูนจากคอปโตส

ฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ ถูกเรียกพระองค์ว่า อินเทฟที่ 7 ในงานวิชาการบางชิ้น[2][3][4] ส่วนงานวิชาการชิ้นอื่น ๆ จะเรียกพระองค์ว่า อินเทฟที่ 8[5]

รัชสมัย

[แก้]

ปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับรัชสมัยของฟาโรห์พระองค์นี้น้อยมาก นอกจากว่าพระองค์ทรงเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ โดยฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัตทรงครองราชย์ที่ธีบส์เป็นระยะเวลาสั้นมาก ไรโฮลต์ (1997) แสดงคิดเห็นว่า ปรากฏหลักฐานที่บ่งชี้ว่า ฟาโรห์อินเทฟที่ 8 ไม่ได้ทรงครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียว หากแต่ทรงเป็นผู้ครองราชย์ร่วมกับฟาโรห์อินเทฟที่ 7 โดยกำหนดระยะเวลาครองราชย์ไว้เป็น 0 ปี[6]

บล็อกหินจากคอปโตส

[แก้]

คิม ไรโฮลต์ ซึ่งเป็นนักไอยคุปต์วิทยาชาวเดนมาร์ก เสนอว่าฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ อาจทรงเป็นผู้ครองราชย์ร่วมกับฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ โดยอิงจากบล็อกหินชิ้นหนึ่งจากคอปโตส ซึ่งยังคงข้อความที่จารึกไว้ว่า

…พระนามส่วนพระองค์และพระนามครองราชย์ของฟาโรห์อันเทฟ นูบเคเพอร์เร พร้อมกับพระนามครองราชย์ของฟาโรห์อีกพระองค์หนึ่งซึ่งหลงเหลืออยู่อย่างเลือนราง พระนามครองราชย์ของฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ได้รับสร้อยพระนามว่า di-ˁnḫ[7] และเนื่องจากปกติสร้อยพระนามนี้ใช้เฉพาะกับฟาโรห์ผู้ทรงครองราชย์อยู่ จึงอาจสรุปได้ว่าฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ทรงครองราชย์ร่วมกัน[8]

ไรโฮลต์ยังสังเกตว่าความยาวของคาร์ทูชที่เสียหายสอดคล้องกันได้ดีกับพระนามครองราชย์ที่ยาวของฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต

สถานที่ฝังพระบรมศพ

[แก้]

เชื่อกันว่าพระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังไว้ในสุสานทรงพีระมิดที่สุสานหลวงของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดที่ดะรอ อะบู อันนะญา และยังเชื่อว่าสุสานของพระองค์เพิ่งถูกค้นพบและถูกปล้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19[9][10]

โลงไม้ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ หมายเลข อี 3020

[แก้]

หลักฐานที่ชัดเจนเพียงชิ้นเดียวของพระองค์คือโลงไม้ซึ่งเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ หมายเลข อี 3020 ประเทศฝรั่งเศส[11] ภายในโลงพระบรมศพมีการแก้ไขทั้งพระนามส่วนพระองค์และพระนามครองราชย์ เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต โดยพระนามดังกล่าว “ถูกเขียนเพิ่มเติมด้วยหมึกบริเวณช่วงอกของโลงศพ”[12]

อย่างไรก็ตาม โลงศพใบนี้เป็นที่ถกเถียงอย่างมาก ด็อดสัน (1991) เสนอว่า ฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ น่าจะเป็นกษัตริย์แห่งธีบส์ที่ครองราชย์ในช่วงเวลาสั้นมาก และอาจสวรรคตเพียงไม่กี่เดือนหลังเสด็จขึ้นครองราชย์ เนื่องจากอาลักษณ์ในวิหาร “น่าจะยังคุ้นเคยกับการเขียนชื่อ อินโยเทฟ ตามแบบพระนามของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร [อินเทฟ] (กล่าวคือ เขียนด้วยเครื่องหมายใบอ้อ: in-it=f) จึงนำไปสู่การแก้ไขความผิดพลาดบนโลงศพ[ของฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ]”[13] ข้อสังเกตนี้ยังช่วยอธิบายถึงความเรียบง่ายของโลงศพใบนี้ ซึ่งไม่ปรากฏงูอูเรอุสประดับ และมีลักษณะทางศิลปะคล้ายคลึงกับโลงพระบรมศพแบบเรียบของฟาโรห์คาโมส ดังนั้น ฟาโรห์อินเทฟจึงอาจไม่มีเวลาสร้างโลงพระบรมศพที่สมบูรณ์เหมาะสมในรัชสมัยอันสั้นของพระองค์

ไรโฮลต์ (1997) เสนอว่า ฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ สวรรคตก่อนเวลาอันควร และพระบรมศพของพระองค์ถูกบรรจุลงในโลงพระบรมศพที่เดิมเป็นของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ดังนั้นฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟจึงอาจไม่ได้ทรงมีรัชสมัยที่ปกครองด้วยพระองค์เองอย่างแท้จริง[14]

ด็อดสัน (2000) ได้วิจารณ์ข้อเสนอของไรโฮลต์ที่ว่า ฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ สวรรคตในรัชสมัยของฟาโรห์พระองค์ก่อน และพระบรมศพของพระองค์ถูกบรรจุลงในโลงพระบรมศพที่เดิมเป็นของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ โดยด็อดสันชี้ให้เห็นว่า รูปแบบการเขียนพระนาม “อินเทฟ” บนโลงพระบรมศพนี้ (ซึ่งเดิมคล้ายกับแบบที่ใช้เขียนพระนามของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ก่อนจะถูกแก้ไขให้เป็นของฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ) รวมถึงพระนามครองราชย์ “เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต” ที่ถูกเพิ่มเข้าไปนั้น เขียนด้วยลายมือที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากข้อความส่วนอื่น ๆ บนโลงพระบรมศพ[15] ด็อดสันยังเน้นย้ำว่า

ในประเด็นเรื่องโลงพระบรมศพของเหล่่าฟาโรห์อินโยเทฟ ไรโฮลต์ไม่ได้กล่าวถึงจุดสำคัญว่าโลงพระบรมศพที่ใช้กับฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต (หรือ “อินโยเทฟ เฮช” ในการเรียกของเขา) นั้นเป็นโลงศพแบบ “สำเร็จรูป” [กล่าวคือ ไม่ใช่โลงพระบรมศพ] ซึ่งสร้างขึ้นโดยไม่มีชื่อผู้ตาย และจะนำชื่อมาใส่ภายหลัง เช่นเดียวกับโลงที่ต่อมาถูกใช้ในการฝังพระบรมศพของฟาโรห์คาโมส ด้วยเหตุนี้ จึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่โลงศพใบนี้จะเป็นโลงพระบรมศพเดิมของฟาโรห์อินโยเทฟ เอ็น ซึ่งถูกนำมาใช้แทนให้กับผู้ครองราชย์ร่วมที่สวรรคตก่อนเวลาอันควร ดังนั้น คำอธิบายเดิมของผู้วิจารณ์เกี่ยวกับการเปลี่ยนการสะกดพระนามส่วนพระองค์จึงยังคงเป็นเหตุผลที่น่าเชื่อถือที่สุด และยังอาจอธิบายได้ถึงการเพิ่มพระนามครองราชย์ด้วย กล่าวคือ จากความสับสนในใจของอาลักษณ์ เขาจึงมั่นใจว่าฟาโรห์จะได้รับการระบุพระองค์อย่างถูกต้องในปรโลกด้วยการเพิ่มพระนามครองราชย์เข้าไปอีกด้วย![16]

แนวคิดทฤษฎี

[แก้]

ในปี ค.ศ. 2001 คณะนักโบราณคดีที่นำโดยดาเนียล โพลซ์ ซึ่งเป็นนักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ได้ค้นพบสุสานของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร ที่ดะรอ อะบู อันนะญาอีกครั้ง ต่อมาโพลซ์ (2007) ได้เสนอว่า ฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนการเสด็จขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์เซนัคต์เอนเร อาห์โมส[17]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Ryholt 1997:204
  2. 1 2 Jürgen von Beckerath, Handbuch der ägyptischen Königsnamen (= Münchner ägyptologische Studien, vol 46), Mainz am Rhein: Verlag Philipp von Zabern, 1999. ISBN 3-8053-2310-7, pp. 128–29
  3. ↑ Chris Bennett, "A Genealogical Chronology of the Seventeenth Dynasty", Journal of the American Research Center in Egypt, Vol. 39 (2002), pp. 123–155 JSTOR
  4. ↑ Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. 2004.
  5. ↑ Kim S. B. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c. 1800–1550 BC, CNI Publications, Vol: 20, Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, pp. 177, 204, 266, 289, 395
  6. ↑ Ryholt 1997:204
  7. ↑ Given life
  8. ↑ Ryholt, p. 268
  9. ↑ Polz, Daniel. "New archaeological data from Dra' Abu el-Naga and their historical implications". Marcel Marée (ed.), The Second Intermediate Period (Thirteenth to Seventeenth Dynasties). Current Research, Future Prospects, Orientalia Lovaniensia Analecta 192, Leuven 2010, pp. 343-353.
  10. ↑ Rummel, Ute; Beckh, Thomas; Polz, Daniel; Eichner, Ina (January 2014). "Topographical Archaeology in Dra' Abu el-Naga: Three Thousand Years of Cultural History".
  11. ↑ Kim Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, Museum Tusculanum Press, (1997), p. 267
  12. ↑ Ryholt, p. 267
  13. ↑ Aidan Dodson, "On the Internal Chronology of the Seventeenth Dynasty", Göttinger Miszellen 120 (1991), p. 36
  14. ↑ Ryholt 1997:267
  15. ↑ Aidan Dodson, Book Review of Ryholt, K. S. B., The Political Situation in Egypt..., Bibliotheca Orientalis LVII No. 1/2, January–April 2000, p. 51
  16. ↑ Dodson, Bi Or, LVII No. 1/2, pp. 51–52
  17. ↑ Daniel Polz, Der Beginn des Neuen Reiches. Zur Vorgeschichte einer Zeitenwende. Sonderschriften des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Kairo, 31. Berlin/New York: Walter de Gruyter, 2007. p. 50
ก่อนหน้า ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 7 ถัดไป
นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ฟาโรห์แห่งอียิปต์
(ราชวงศ์ที่สิบเจ็ด)
เซนัคต์เอนเร อาห์โมส
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ฟาโรห์อินโยเตฟที่_7&oldid=12828071"