ประเทศฮังการี

ฮังการี Magyarország (ฮังการี)
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
เพลงชาติ: "ฮิมนุส" (ฮังการี) (แปลตรงตัว '"เพลงสดุดี"')
ที่ตั้งของประเทศฮังการี (เขียวเข้ม) – ในยุโรป (เขียวและเทาอ่อน) – ในสหภาพยุโรป (เขียว)  –  [คำอธิบายสัญลักษณ์]
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด	บูดาเปสต์ 47°26′N 19°15′E
ภาษาราชการ	ฮังการี
กลุ่มชาติพันธุ์ (การสำมะโนจุลภาค ค.ศ. 2016)	98.3% ฮังการี 3.2% โรมานี 1.8% เยอรมัน 1% ไม่ระบุสัญชาติ
ศาสนา (การสำมะโนประชากร ค.ศ. 2011)	54.3% คริสต์ —39.0% คาทอลิก —11.8% โปรเตสแตนต์ —3.5% คริสต์นิกายอื่น ๆ 18.2% ไม่มีศาสนา 0.3% อื่น ๆ 27.2% ไม่ระบุ
เดมะนิม	ชาวฮังการี
การปกครอง	รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภา
• ประธานาธิบดี	อ็อนดราช บอกอ
• นายกรัฐมนตรี	เปแตร์ มอจยอร์
• ประธานสมัชชาแห่งชาติ	Ágnes Forsthoffer
สภานิติบัญญัติ	สมัชชาแห่งชาติ
ก่อตั้ง
• ราชรัฐฮังการี	ค.ศ. 895
• ราชอาณาจักรชาวคริสต์	25 ธันวาคม ค.ศ. 1000
• สารตราทอง ค.ศ. 1222	24 เมษายน ค.ศ. 1222
• ยุทธการที่โมฮาช	29 สิงหาคม ค.ศ. 1526
• การปลดปล่อยบูดา	2 กันยายน ค.ศ. 1686
• การปฏิวัติ ค.ศ. 1848	15 มีนาคม ค.ศ. 1848
• จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี	30 มีนาคม ค.ศ. 1867
• สนธิสัญญาทรียานง	4 มิถุนายน ค.ศ. 1920
• สาธารณรัฐที่สาม	23 ตุลาคม ค.ศ. 1989
• เข้าร่วมสหภาพยุโรป	1 พฤษภาคม ค.ศ. 2004
• รัฐธรรมนูญฉบับใหม่	1 มกราคม ค.ศ. 2012
พื้นที่
• รวม	93,030 ตารางกิโลเมตร (35,920 ตารางไมล์) (108)
• แหล่งน้ำ (%)	3.7
ประชากร
• ประมาณ มกราคม ค.ศ. 2024	9,584,627 (95)
• สำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2022	9,603,634
• ความหนาแน่น	103 ต่อตารางกิโลเมตร (266.8 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 78)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)	ประมาณ ค.ศ. 2025
• รวม	4.603 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 56)
• ต่อหัว	48,160 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 46)
จีดีพี (ราคาตลาด)	ประมาณ ค.ศ. 2025
• รวม	2.477 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 56)
• ต่อหัว	25,920 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 50)
จีนี (ค.ศ. 2023)	29.0 ความเหลื่อมล้ำต่ำ
เอชดีไอ (ค.ศ. 2023)	0.870 สูงมาก (อันดับที่ 46)
สกุลเงิน	โฟรินต์ (HUF)
เขตเวลา	UTC+1 (CET)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง)	UTC+2 (CEST)
รูปแบบวันที่	ปปปป/ดด/วว
รหัสโทรศัพท์	+36
โดเมนบนสุด	.hu[a]
^ .eu ยังถูกใช้ เนื่องจากได้มีการใช้โดเมนนี้ ร่วมกับรัฐสมาชิกอื่น ๆ ของสหภาพยุโรป

ฮังการี (อังกฤษ: Hungary, ฮังการี: Magyarország [ˈmɒɟɒrorsaːɡ] มอดยอโรรฺซาก) เป็นประเทศในภูมิภาคยุโรปกลางที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีอาณาเขตทิศเหนือจรดประเทศสโลวาเกีย ทิศตะวันออกจรดประเทศโรมาเนียและประเทศยูเครน ทิศใต้จรดประเทศเซอร์เบียและประเทศโครเอเชีย ทิศตะวันตกเฉียงใต้จรดประเทศสโลวีเนียและทิศตะวันตกจรดประเทศออสเตรีย ชื่อประเทศฮังการีในภาษาฮังการี แปลว่า "ประเทศของชาวมอจยอร์" ประเทศฮังการีมีพื้นที่ 93,030 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีอาณาเขตเพียงร้อยละ 28 ของพื้นที่ราชอาณาจักรฮังการีเดิมก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยพื้นที่ปัจจุบันนับเป็นอันดับที่ 110 ของโลก โดยมีลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบในที่ราบพันโนเนีย และมีประชากร 9,919,128 คน นับเป็นอันดับที่ 90 ของโลก ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมอจยอร์ ใช้ภาษาฮังการีเป็นภาษาราชการซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาทางการไม่กี่ภาษาของสหภาพยุโรป ที่ไม่ได้มีต้นกำเนิดเป็นกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน ร่วมกับภาษาเอสโตเนีย ภาษาฟินแลนด์ และภาษามอลตา เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของประเทศคือบูดาเปสต์ เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ แดแบร็ตแซ็น แซแก็ด มิชโกลส์ เปช และ เยอร์

ดินแดนของฮังการีในปัจจุบันมีผู้เข้ามาอาศัยอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายศตวรรษ รวมถึงชาวเคลต์, โรมัน, เจอร์แมนิก, ฮัน, สลาฟตะวันตก และอาวาร์ รากฐานของรัฐฮังการีได้รับการสถาปนาขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 โดยเจ้าฟ้าเอกอาร์ปาดแห่งฮังการี หลังจากการพิชิตที่ราบพันโนเนีย พระเจ้าอิชต์วานที่ 1 (นักบุญสตีเฟน) เหลนของเขาได้ขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 1000 พระองค์เปลี่ยนอาณาจักรของพระองค์เป็นอาณาจักรคริสเตียน เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ฮังการีกลายเป็นมหาอำนาจในภูมิภาค และเข้าสู่ยุครุ่งเรืองทางวัฒนธรรมและการเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลังจากยุทธการที่โมฮาชใน ค.ศ. 1526 บางส่วนของฮังการีถูกยึดครองโดยจักรวรรดิออตโตมันในสมัยสุลัยมานผู้เกรียงไกร (ค.ศ. 1541–1699) ต่อมาก็อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต่อมาได้ร่วมกับออสเตรียก่อตั้งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีซึ่งเป็นมหาอำนาจของยุโรป

จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสนธิสัญญาทรียานงได้กำหนดเขตแดนของฮังการีตามที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ส่งผลให้สูญเสียดินแดนร้อยละ 71, ประชากรร้อยละ 58 และกลุ่มชาติพันธุ์ฮังการีร้อยละ 32 หลังจากสมัยระหว่างสงครามที่วุ่นวาย ฮังการีเข้าร่วมกับฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยได้รับความเสียหายมีผู้ล้มตายจำนวนมาก ฮังการีกลายเป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียตซึ่งมีส่วนทำให้เกิดการสถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมซึ่งดำรงอยู่ถึงสี่ทศวรรษ (ค.ศ. 1949–1989) ประเทศนี้ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในระดับสากลอันเป็นผลมาจากการปฏิวัติใน ค.ศ. 1956 และการเปิดพรมแดนด้านที่ติดกับออสเตรียใน ค.ศ. 1989 ซึ่งเร่งการล่มสลายของกลุ่มตะวันออก และในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ฮังการีได้กลายเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยระบบรัฐสภา

ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ฮังการีเป็นประเทศอำนาจปานกลาง และมีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลกอันดับ 57 จากการจัดอันดับราคาตลาดตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ และมีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดตามภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อเป็นอันดับที่ 58 จาก 191 ประเทศ ซึ่งวัดโดยกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ในฐานะผู้ดำเนินการที่สำคัญในภาคอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีต่าง ๆ ฮังการีเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับที่ 35 และผู้นำเข้าสินค้ารายใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 34 ฮังการีเป็นสมาชิกองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่มีรายได้สูงพร้อมกับมาตรฐานการครองชีพที่สูงมาก มีระบบหลักประกันสังคมและหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า รวมถึงการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยโดยไม่เสียค่าเล่าเรียน ฮังการีมีผลการดำเนินงานที่ดีในระดับสากล โดยติดอันดับที่ 20 ในด้านคุณภาพชีวิต, อันดับที่ 24 ในดัชนีประเทศที่ดี, อันดับที่ 28 ของดัชนีการพัฒนามนุษย์ซึ่งปรับตัวเลขความไม่เท่าเทียมกันในสังคมแล้ว, อันดับที่ 32 ในดัชนีความก้าวหน้าทางสังคม, อันดับที่ 33 ในดัชนีนวัตกรรมระดับโลก และติดอันดับประเทศที่ปลอดภัยที่สุดเป็นอันดับที่ 15 ของโลก

ประเทศฮังการีเข้าร่วมสหภาพยุโรปใน ค.ศ. 2004 และเป็นส่วนหนึ่งของเขตเชงเกนตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ฮังการีเป็นสมาชิกของสหประชาชาติ องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ องค์การการค้าโลก ธนาคารโลก ธนาคารเพื่อการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานแห่งเอเชีย สภายุโรป กลุ่มวิแชกราด และอื่น ๆ ฮังการีเป็นที่รู้จักกันดีจากประวัติศาสตร์เชิงวัฒนธรรมอันยาวนาน โดยมีส่วนสำคัญในด้านศิลปะ ดนตรี วรรณคดี กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ฮังการีเป็นประเทศที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับที่ 11 ในฐานะแหล่งท่องเที่ยวในยุโรป โดยดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติ 24.5 ล้านคนใน ค.ศ. 2019 และฮังการียังเป็นที่ตั้งของระบบถ้ำบ่อน้ำร้อนที่ใหญ่ที่สุดและทะเลสาบน้ำร้อนที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปกลาง และทุ่งหญ้าธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป

นิรุกติศาสตร์

ในภาษาไทย คำว่า "ฮังการี" มีที่มาจากภาษาอังกฤษ "ฮังแกรี" Hungary ซึ่งมีที่มาจากภาษาละตินว่า "ฮุงกาเรีย" Hungaria ซึ่งคำว่า "ฮุง" มีที่มาจากชื่อเรียก ชาวฮัน ซึ่งตั้งรกรากอยู่ในแถบที่ราบพันโนเนียช่วงก่อนการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกก่อนช่วงการรุกรานของเผ่าอาวาร์ยูเรเชีย ส่วนที่เหลือของคำ มาจาคำภาษากรีกของจักรวรรดิโรมันตะวันออกว่า "อูงรอย" Oungroi (Οὔγγροι) โดยชื่อภาษากรีก ถูกยืมมาจากคำภาษาบัลแกเรียโบราณคำว่า "อังกรีนู" ągrinŭ ซึ่งยืมมาจากคำภาษาภาษาโอกูร์ (Oghur) ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาเตอร์กิก คำว่า "โอนอกูรฺ" Onogur ซึ่งคำนี้แปลว่า สิบเผ่าโอกูร์ โดยคำเรียกสิบเผ่าโอกูร์ เป็นชื่อเรียกรวมของชนเผ่าที่เข้าร่วมกับสมาพันธ์ชนเผ่าบัลแกเรีย อันเป็นสมาพันธ์ซึ่งปกครองส่วนตะวันออกของที่ราบพันโนเนีย ภายหลังจากการรุกรานของเผ่าอาวาร์

คำว่า "ประเทศฮังการี" ในภาษาฮังการี เรียกว่า "ม็อดยอโรร์สาก" Magyarország ประกอบด้วย "มอจยอร์" magyar แปลว่าชาวมอจยอร์ (ชาวฮังการี) และ "โอรสาก" ország แปลว่า ประเทศ หรือ แผ่นดิน โดยคำว่า magyar นำมาจากชื่อของหนึ่งในเจ็ดชนเผ่าฮังการีผู้พิชิตที่ราบพันโนเนีย คือ เผ่าเมิจแยริ (Mögyeri) ซึ่งคำว่า "เมิจยฺ" Mögy น่าจะมาจากคำภาษาโปรโตอูกริก-แมนซี ว่า "แมญชฺ" mäńć (ма̄ньсь) แปลว่า "คน" ซึ่งคำนี้เป็นคำชื่อเรียกตนเองของชาวแมนซี (ภาษาแมนซี: mäńćī, mańśi, måńś) ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่พูดภาษากลุ่มฟินโน-ยูกริกในแถบเทือกเขายูรัลของประเทศรัสเซีย ซึ่งเป็นดินแดนของบรรพบุรุษชาวฮังการี ส่วนที่สองของคำ  "แอริ" eri แปลว่า ผู้ชาย หรือ เชื้อสาย ซึ่งคำนี้ยังมีหลงเหลืออยู่ในภาษาฮังการีปัจจุบัน คือคำว่า สามี "เฟรยฺ" férj และเหลือในคำภาษามาริ (Mari) คำว่า erge "เอรฺเก" แปลว่าลูกชาย และคำภาษาฟินแลนด์โบราณ "อือรฺแก"​ yrkä แปลว่าชายหนุ่ม

ประวัติศาสตร์

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์ฮังการี และ รายพระนามผู้ปกครองแห่งฮังการี

ยุคก่อนประวัติศาสตร์

กระดูกท้ายทอยของมนุษย์โบราณซอมูในเมืองเวร์แตซเซอเลิช ประเทศฮังการี

หลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์ในดินแดนฮังการีปัจจุบันย้อนกลับไปถึงสมัยไพลสโตซีนตอนกลาง แหล่งโบราณคดีเวร์แตสเซอเลิช (ฮังการี: Vértesszőlős) ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของฮังการีเป็นหนึ่งในแหล่งสำคัญที่สุด โดยพบชิ้นส่วนท้ายทอยของมนุษย์โบราณที่รู้จักกันในชื่อ “ชอมู” (ฮังการี: Samu) พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฮังการีจัดชิ้นส่วนดังกล่าวไว้ในกลุ่มโฮโม ไฮเดลเบิร์กเอนซิสและระบุอายุราว 320,000 ปี ในทางมานุษยวิทยากายภาพ มนุษย์โฮโม ไฮเดลเบิร์กเอนซิส มักนับว่าเป็นมนุษย์โบราณซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสายพันธุ์มนุษย์เป็นบรรพบุรุษของทั้งมนุษย์นีแอนเดอร์ทัลในยุโรปและมนุษย์ปัจจุบันในแอฟริกา แม้การจัดจำแนกฟอสซิลบางชุดยังเป็นประเด็นถกเถียงทางวิชาการอยู่ก็ตาม แหล่งเวร์แตสเซอเลิชยังพบชิ้นส่วนฟันมนุษย์โบราณ ร่องรอยการใช้เครื่องมือหิน และหลักฐานการใช้ไฟ ซึ่งสะท้อนการตั้งถิ่นฐานและการดำรงชีวิตของมนุษย์โบราณในบริเวณเชิงเขาเกเรเชอ ส่วนหลักฐานของมนุษย์ปัจจุบันในฮังการีพบได้จากวัตถุยุคหินเก่าตอนปลาย เช่น เครื่องมือหินและวัตถุจากแหล่งโบราณคดีบอดร็อกเกเรสตูร์–เฮนแย ซึ่งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฮังการีระบุอายุราว 29,000 ปี

การเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ยุคหินใหม่ในที่ราบพันโนเนียสัมพันธ์กับการแพร่กระจายของชุมชนเกษตรกรรมระยะแรกจากคาบสมุทรบอลข่านเข้าสู่ยุโรปกลาง วัฒนธรรมสตาร์เชโว่–เกอเริช–คริช (อังกฤษ: Starčevo–Körös–Criș culture) เป็นหนึ่งในกลุ่มวัฒนธรรมยุคหินใหม่ที่สำคัญที่สุดในภูมิภาคนี้ โดยงานวิจัยเกี่ยวกับแหล่งอ็อลโชเญก (ฮังการี: Alsónyék) ระบุว่ากลุ่มวัฒนธรรมสตาร์เชโว่–เกอเริช–คริช เป็นกลุ่มชุมชนผลิตอาหารระยะแรกในหลายส่วนของที่ราบพันโนเนีย และมีการกระจายตัวถึงทรานส์ดานูเบียตอนใต้ของฮังการี ต่อมาในช่วงปลายยุคทองแดงถึงต้นยุคสำริด พื้นที่ตอนใต้ของที่ราบพันโนเนียได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมวูเชโดล (อังกฤษ: Vučedol culture) ซึ่งมีศูนย์กลางใกล้แม่น้ำดานูบและขยายอิทธิพลไปยังหลายพื้นที่ของยุโรปกลางและตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงบางส่วนของฮังการีปัจจุบัน ในยุคเหล็ก ที่ราบพันโนเนียเป็นพื้นที่พบกันของอิทธิพลวัฒนธรรมหลายสาย ทั้งกลุ่มจากทุ่งหญ้าสเตปป์ทางตะวันออก กลุ่มฮาลสตัทท์จากยุโรปกลาง และกลุ่มลาแตนหรือเคลต์ในเวลาต่อมา วัฒนธรรมฮาลสตัทท์มีอิทธิพลชัดในทรานส์ดานูเบียตะวันตก ขณะที่ชุมชนเคลต์แพร่เข้าสู่ที่ราบพันโนเนียตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล และมีบทบาทในพื้นที่ลุ่มดานูบตอนกลาง ชาวพันโนเนียซึ่งนักวิชาการมักจัดให้อยู่ในกลุ่มชนอิลลีเรียน อาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบพันโนเนีย ขณะที่กลุ่มชนชาวเคลต์ เช่น โบยอิและสกอร์ดิสกี มีบทบาทในบางส่วนของทรานส์ดานูเบียและลุ่มดานูบตอนใต้

ซากปรักหักพังของเมืองอาควินคุม เมืองโบราณที่ตั้งโดยจักรวรรดิโรมันเมื่อ 2 พันปีก่อน ปัจจุบันอยู่ที่เขตโอบูดอ ของกรุงบูดาเปสต์

จักรวรรดิโรมันเริ่มพิชิตดินแดนพันโนเนียในสมัยจักรพรรดิออกัสตัส โดยเริ่มตั้งแต่ 35 ปีก่อนคริสตกาล และหลังปราบกบฏใหญ่ของชนเผ่าพันโนเนียกับดัลเมเชียได้แล้ว โรมได้จัดตั้งพันโนเนียเป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิใน ค.ศ. 9 จังหวัดพันโนเนียครอบคลุมพื้นที่ซึ่งปัจจุบันตรงกับฮังการีตะวันตก บางส่วนของออสเตรียตะวันออก สโลวีเนีย โครเอเชีย เซอร์เบียตอนเหนือ และดินแดนใกล้เคียง โดยมีแม่น้ำดานูบเป็นแนวพรมแดนสำคัญทางเหนือและตะวันออก ต่อมาในราว ค.ศ. 106 จักรพรรดิทราจันแบ่งพันโนเนียออกเป็นพันโนเนียบน (ละติน: Pannonia Superior) ทางตะวันตกและเหนือ กับพันโนเนียล่าง (ละติน: Pannonia Inferior) ทางใต้และตะวันออก ในสมัยโรมัน ดินแดนฮังการีตะวันตกกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบเมือง ป้อมทหาร วิหารบูชาเทพเจ้า ถนน และแนวป้องกันชายแดนของจักรวรรดิ นครซาวาเรีย (ละติน: Savaria; ปัจจุบันคือเมืองโซมบ็อตแฮย์ ประเทศฮังการี) เป็นหนึ่งในเมืองโรมันสำคัญของทรานส์ดานูเบีย และตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมระหว่างอิตาลีกับลุ่มน้ำดานูบ ส่วนนครอาควินคุม (ละติน: Aquincum) ตั้งอยู่ในเขตโอบูดอของกรุงบูดาเปสต์ปัจจุบัน เดิมเป็นฐานทหารและชุมชนพลเรือนของโรมัน ก่อนเติบโตเป็นศูนย์กลางสำคัญของพันโนเนียล่างหลังการปรับโครงสร้างแคว้นในสมัยจักรวรรดิ อาควินคุมมีทั้งค่ายทหาร เมืองทหาร เมืองพลเรือน โรงอาบน้ำ ถนน และโครงสร้างเมืองแบบโรมัน ร่องรอยจำนวนมากยังคงปรากฏในพื้นที่บูดาเปสต์ตอนเหนือ ในช่วงเวลาเดียวกัน พื้นที่ทางตะวันออกของแนวแม่น้ำดานูบไม่ได้อยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรโรมัน แต่เป็นเขตติดต่อกับชนกลุ่มทุ่งหญ้าสเตปป์และชนเผ่าอิสระหลายกลุ่ม หนึ่งในกลุ่มสำคัญคือชาวไออาซีเจส (Iazyges) ซึ่งเป็นกลุ่มชนซาร์มาเทียนที่สัมพันธ์กับโลกอิหร่านโบราณ นับเป็นกลุ่มชนเผ่าซาร์มาเทียนที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับชาวไซเทีย โดยชาวไออาซีเจสตั้งถิ่นฐานในที่ราบระหว่างแม่น้ำดานูบกับแม่น้ำทิสซอ มีความสัมพันธ์ทั้งด้านการค้า การทูต และการทำสงครามกับจังหวัดพันโนเนียของโรมัน โดยเฉพาะในช่วงที่ชายแดนแม่น้ำดานูบเป็นแนวรบระหว่างจักรวรรดิโรมันกับกลุ่มชนนอกพรมแดน

ที่ราบพันโนเนียหลังการถอยร่นของชาวฮันและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก

เมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกอ่อนกำลังลงในคริสต์ศตวรรษที่ 4–5 จังหวัดพันโนเนียกลายเป็นพื้นที่เปลี่ยนผ่านของชนหลายกลุ่ม กลุ่มฮันเข้ามามีอำนาจในยุโรปกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยมีอัตติลาเป็นผู้นำที่มีชื่อเสียงที่สุดที่บุกจักรวรรดิโรมัน ภายหลังการสลายตัวของจักรวรรดิฮัน ชาวเกปิดซึ่งเป็นชนเผ่าเยอรมันตะวันออกได้ตั้งฐานอำนาจในบางส่วนของที่ราบพันโนเนีย ขณะที่ชนกลุ่มอื่น เช่น ก็อธ แวนดัล ลอมบาร์ด และสลาฟ อพยพเข้ามาในภูมิภาคนี้ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 560 ชาวอาวาร์เข้ามาตั้งอำนาจในที่ราบพันโนเนียและสร้างรัฐข่านอาวาร์ ซึ่งมีอิทธิพลเหนือภูมิภาคนี้ยาวนานกว่า 200 ปี ต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชาวแฟรงก์ภายใต้ชาร์เลอมาญทำการพิชิตรัฐข่านอาวาร์และทำให้อำนาจอาวาร์เสื่อมลงอย่างหนัก ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 พื้นที่รอบทะเลสาบบอลอโตนอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขตชายแดนพันโนเนียของชาวแฟรงก์ ขณะที่พื้นที่ทางตะวันออกของแม่น้ำดานูบอยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิบัลแกเรียที่หนึ่ง มีการตั้งถิ่นฐานของชุมชนชาวสลาฟ ก่อนที่ชาวมอจยอร์จะอพยพเข้าสู่ที่ราบพันโนเนียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9

การพิชิตที่ราบพันโนเนียของชาวฮังการี ค.ศ. 896 - ค.ศ. 972

ชาวฮังการีที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกันภายใต้การนำของเจ้าฟ้านามว่า อาร์ปัด ผู้สืบเชื้อสายของอัตติลา (ตามประเพณียุคกลางและพงศาวดาร) ได้ทำการพิชิตที่ราบพันโนเนียและตั้งรกรากในที่ราบพันโนเนียตั้งแต่ประมาณช่วงปี ค.ศ. 895–896 ในรูปแบบสหพันธ์ชนเผ่า

การอพยพของชาวฮังการีจากเทือกเขายูรัลมาที่แมกนา ฮุงกาเรีย, แลเวเดีย, แอแต็ลเกิซ และที่ราบพันโนเนีย

ตามทฤษฎีฟินโน-อูกริก ชาวฮังการีมีต้นกำเนิดมาจากประชากรที่พูดกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริกโบราณและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดในทางภาษากับภาษาคันตีและภาษามานซีในไซบีเรียตะวันตก อย่างไรก็ตาม การระบุถิ่นกำเนิดและเส้นทางการอพยพของบรรพชนชาวฮังการีจากหลักฐานทางภาษา โบราณคดี และเอกสารประวัติศาสตร์ยังมีข้อถกเถียงอยู่มาก นักวิชาการโดยทั่วไปเชื่อมโยงชุมชนบรรพชนของชาวฮังการีกับบริเวณไซบีเรียตะวันตกและพื้นที่ระหว่างแม่น้ำโวลกากับเทือกเขายูรัล (ปัจจุบันคือประเทศรัสเซีย) ก่อนที่กลุ่มชนเหล่านี้บางส่วนจะเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกและใต้เข้าสู่เขตทุ่งหญ้าสเตปป์ บริเวณใกล้แม่น้ำโวลกาและแม่น้ำคามาซึ่งไฟรเออร์ชาวฮังการีนามว่า ภราดาจูเลียน ค้นพบกลุ่มที่เขาระบุว่าเป็นชาวฮังการีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถูกเรียกในเอกสารละตินว่า แมกนา ฮุงกาเรีย ซึ่งอยู่ห่างไปไม่ไกลจากเมืองหลวงของ "วอลกา บัลแกเรีย" ก่อนจะถูกจักรวรรดิมองโกลโกลเดนฮอร์ดทำลายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมาชาวฮังการีเข้าไปอยู่ในเขตอิทธิพลของอาณาจักรข่านแห่งคาซาร์และอาศัยอยู่ในพื้นที่ซึ่งแหล่งเอกสารจักรวรรดิไบแซนไทน์เรียกว่า แลเวเดีย ก่อนจะย้ายไปยัง แอแต็ลเกิซ ทางตอนเหนือของทะเลดำในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ทั้งนี้ ที่ตั้งและลำดับเวลาของดินแดนทั้งสองยังคงเป็นประเด็นถกเถียงทางวิชาการ ก่อนชาวฮังการีจะอพยพเข้ามาในในยุโรปตะวันออก ชาาวฮังการีมีสังคมและวัฒนธรรมที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากโลกของชนเลี้ยงสัตว์และชนเร่ร่อนในทุ่งหญ้าสเตปป์ยูเรเชีย โดยดำรงชีวิตร่วมกับกลุ่มชนอิหร่านและกลุ่มชนเตอร์กิก และรับเอารูปแบบการจัดระเบียบชนเผ่า การเลี้ยงสัตว์ ตลอดจนยุทธวิธีของทหารม้าและพลธนูบนหลังม้ามาใช้ โดยสันนิษฐษนว่าชาวฮังการียุคนี้ดำรงชีวิตแบบผสมผสานระหว่างการเลี้ยงสัตว์เคลื่อนย้าย การเพาะปลูก และการตั้งถิ่นฐานบางส่วน

เส้นทางการโจมตีเมืองในทวีปยุโรป และ การพิชิตที่ราบพันโนเนีย โดยเจ้าฟ้าเอกอาร์ปัด

หลังการตั้งถิ่นฐานในที่ราบพันโนเนีย ชาวฮังการีโจมตีดินแดนหลายแห่งในยุโรปกลาง ยุโรปตะวันตก และคาบสมุทรอิตาลีในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 การเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและยุทธวิธีของกองทหารม้าทำให้พวกเขาถูกนำไปเปรียบเทียบกับชนจากทุ่งหญ้าสเตปป์กลุ่มก่อนหน้า เช่น ชาวฮันและชาวอาวาร์ อย่างไรก็ดี ความเชื่อเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาวฮันกับชาวฮังการีมิได้มีรูปแบบเดียวมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 แต่ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นในงานพงศาวดารของยุคกลาง พงศาวดารฮังการีบางฉบับนำเสนอชาวฮันเป็นบรรพชนของชาวฮังการีและเชื่อมโยงราชวงศ์อาร์ปัดเข้ากับอัตติลา ตัวอย่างเช่น เกสตา ฮุงกาโรรุม ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระบุว่าเจ้าฟ้าเอกอาลโมชและอาร์ปัดสืบเชื้อสายจากอัตติลา และใช้ความสัมพันธ์ดังกล่าวอธิบายว่าการพิชิตที่ราบพันโนเนียเป็นการกลับเข้าครอบครองดินแดนของบรรพชน ต่อมาชิโมนแห่งเคซอและพงศาวดารฮังการีในคริสต์ศตวรรษที่ 13–14 ได้พัฒนาประเพณีเรื่องความเป็นวงศ์วานเดียวกันระหว่างชาวฮันกับชาวฮังการีให้เป็นเรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์ที่เป็นระบบมากขึ้น แนวคิดเรื่องการสืบเชื้อสายจากชาวฮันจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของจิตสำนึกทางประวัติศาสตร์ของชาวฮังการีในเวลาต่อมา

รูปปั้นของเจ้าฟ้าเอกเกซอ ณ​ เมืองโปมาซ​ (Pomáz) ประเทศฮังการี

ราชรัฐฮังการีก่อตัวขึ้นในช่วงที่สมาพันธ์ชนเผ่าฮังการีเข้าพิชิตและตั้งถิ่นฐานในที่ราบพันโนเนียเมื่อประมาณ ค.ศ. 895–907 แม้จะนิยมถือ ค.ศ. 895 หรือ 896 เป็นจุดเริ่มต้นของราชรัฐฮังการีตามประเพณี แต่การก่อตัวของรัฐเป็นกระบวนการต่อเนื่องและไม่อาจกำหนดวันก่อตั้งที่แน่นอนได้ ราชรัฐในระยะแรกมีพื้นฐานมาจากสมาพันธ์ชนเผ่าที่มีรากทางวัฒนธรรมจากทุ่งหญ้าสเตปป์ และมีกองกำลังทหารม้า โดยเฉพาะพลธนูบนหลังม้า เป็นองค์ประกอบสำคัญ และได้เริ่มตั้งถิ่นฐาน เลี้ยงสัตว์ และทำเกษตรกรรมภายในที่ราบพันโนเนีย ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 กองทัพฮังการีดำเนินการโจมตีในยุโรป บางครั้งเข้าร่วมสงครามในฐานะพันธมิตรหรือกองทหารรับจ้างของผู้ปกครองท้องถิ่น เส้นทางการรณรงค์ทอดไปถึงดินแดนของจักรวรรดิไบแซนไทน์ทางตะวันออก คาบสมุทรอิตาลี ฝรั่งเศส และอัลอันดะลุสในคาบสมุทรไอบีเรียทางตะวันตก ใน ค.ศ. 934 และ 943 กองทัพฮังการียังบุกเข้าไปในดินแดนไบแซนไทน์และเคลื่อนกำลังเข้าใกล้กรุงคอนสแตนติโนเปิล ระหว่าง ค.ศ. 907–910 ชาวฮังการีได้รับชัยชนะครั้งสำคัญหลายครั้งเหนือกองทัพของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกและรัฐบริวาร ได้แก่ ยุทธการที่เพรสบูร์กใน ค.ศ. 907 การรบที่ไอเซนัคใน ค.ศ. 908 และการรบใกล้เอาก์สบวร์กกับแม่น้ำเรดนิทซ์ใน ค.ศ. 910 การโจมตีดินแดนยุโรปตะวันตกลดลงอย่างมากหลังจากกองทัพฮังการีพ่ายแพ้ต่อกองทัพของพระเจ้าอ็อทโทที่ 1 มหาราช ในยุทธการที่เลชเฟลด์ ใกล้เมืองเอาคส์บวร์ค เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 955 อย่างไรก็ตาม ความพ่ายแพ้ครั้งนี้มิได้ยุติการบุกดินแดนทุกแห่งโดยทันที การโจมตีจักรวรรดิไบแซนไทน์ยังดำเนินต่อไปจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 970 ก่อนที่ราชรัฐฮังการีจะเริ่มปรับตัวเข้าสู่ระบบการเมืองแบบรัฐคริสเตียนอื่นในยุโรปกลาง

ยุคของราชวงศ์อาร์ปัด ค.ศ. 972-ค.ศ. 1308

บทความหลัก: รายพระนามผู้ปกครองแห่งฮังการี

ภาพวาดพระเจ้าอิชต์วานที่ 1 แห่งฮังการีกษัตริย์องค์แรกของฮังการี ผู้เปลี่ยนให้ราชรัฐฮังการีมานับถือศาสนาคริสต์ (ภาพจาก Chronicon Pictum)

ปีค.ศ. 972 เป็นปีที่เจ้าฟ้าเอก เกซอ แห่งราชวงศ์อาร์ปัด ขึ้นปกครองราชรัฐฮังการีเมื่อประมาณ ค.ศ. 972 พระองค์ได้ส่งเสริมความสัมพันธ์กับมหาอำนาจคริสต์ในยุโรปตะวันตก เปิดรับมิชชันนารี และทรงรับบัพติศมาตามคริสต์ศาสนานิกายละติน อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนชาวฮังการีเป็นคริสเตียนเป็นกระบวนการที่ดำเนินต่อเนื่องหลายชั่วอายุคน และเกซอยังคงปฏิบัติตามธรรมเนียมทางศาสนาเพแกนฮังการีอยู่ หลังเกซอสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 997 ว็อยก์ พระโอรสและผู้สืบตำแหน่งของพระองค์ ต้องเผชิญกับโคปปาญ อาของเขาผู้ปกครองดินแดนทางตอนใต้ของทรานส์ดานูเบียซึ่งอ้างอำนาจตามหลักอาวุโสในหมู่สมาชิกชายของราชวงศ์อาร์ปาดเดิม ว็อยก์เอาชนะโคปปาญได้ใน ค.ศ. 997 หรือ 998 ทำให้พระองค์สามารถรักษาสิทธิในการสืบตำแหน่งและขยายอำนาจเหนือพื้นที่ทางตะวันตกของที่ราบพันโนเนียได้ และว็อยก์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอิชต์วานที่ 1 แห่งฮังการี (สตีเฟน) และได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์คนแรกของฮังการีในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1000 หรือวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1001 ซึ่งได้เปลี่ยนสถานะของรัฐฮังการี จากราชรัฐที่ปกครองโดยเจ้าฟ้าเอก เป็นราชอาณาจักรคาทอลิคที่มีกษัตริย์

มงกุฎศักดิ์สิทธิ์แห่งฮังการี (Szent Korona) สัญลักษณ์ประจำชาติของประเทศฮังการี

บันทึกในภายหลังระบุว่าสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2 ทรงส่งมงกุฎมาให้อิชต์วานโดยความเห็นชอบของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ มงกุฎศักดิ์สิทธิ์แห่งฮังการีซึ่งจัดแสดงอยู่ภายในอาคารรัฐสภาฮังการีในปัจจุบัน มิอาจระบุได้ว่าเป็นมงกุฎที่อิชต์วานใช้ในพิธีสวมมงกุฎ มงกุฎองค์ปัจจุบันประกอบขึ้นจากส่วนต่าง ๆ ที่มีอายุและแหล่งกำเนิดต่างกัน โดยส่วนสำคัญของมงกุฎน่าจะสร้างขึ้นหลังรัชสมัยของอิชต์วาน ตลอดรัชสมัย อิชต์วานขยายอำนาจของราชสำนักเหนือผู้ปกครองท้องถิ่น จัดตั้งระบบเทศมณฑลที่บริหารโดยเจ้าหน้าที่ของกษัตริย์ สร้างเขตมุขมณฑลและสังฆมณฑล สนับสนุนการก่อตั้งอาราม และออกกฎหมายเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติศาสนกิจคริสเตียน การปฏิรูปเดำเนินอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงต้นรัชสมัยจนถึงการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ใน ค.ศ. 1038 ภาษาละตินกลายเป็นภาษาหลักของพระศาสนจักร กฎหมาย พระราชกฤษฎีกา และการบริหารราชการของราชอาณาจักรฮังการีตามแบบรัฐคริสต์ตะวันตก ขณะที่ภาษาฮังการียังคงเป็นภาษาพูดของประชากรส่วนใหญ่ ภาษาละตินมีบทบาทเป็นภาษาราชการของราชอาณาจักรเป็นเวลาหลายศตวรรษ ก่อนที่รัฐสภาฮังการีจะกำหนดให้ภาษาฮังการีเป็นภาษาราชการใน ค.ศ. 1844 การสถาปนาราชอาณาจักรและองค์กรพระศาสนจักรในรัชสมัยของอิชต์วานทำให้ฮังการีผนวกเข้าสู่ระเบียบการเมืองและศาสนาของยุโรปคริสต์นิกายละติน และวางรากฐานของราชอาณาจักรซึ่งต่อมากลายเป็นหนึ่งในรัฐสำคัญของยุโรปกลาง

ภาพวาดพระเจ้าลาสโลที่ 1 แห่งฮังการี

ในรัชสมัยของพระเจ้าลาสโลที่ 1 แห่งฮังการี อำนาจของราชสำนักฮังการีแผ่ขยายไปยังพรมแดนด้านตะวันออกของทรานซิลเวเนีย และพระองค์ทรงเสริมระบบป้องกันชายแดนตามแนวเทือกเขาคาร์เพเทียน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของดีมีตาร์ ซโวนีมีร์ กษัตริย์แห่งโครเอเชีย และการเกิดวิกฤตการสืบราชบัลลังก์ ลาสโลซึ่งเป็นพระอนุชาของพระราชินีเยเลนา พระมเหสีของซโวนีมีร์ ได้ยกกองทัพเข้าสู่โครเอเชียใน ค.ศ. 1091 และเข้าควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของราชอาณาจักร รวมถึงดินแดนที่ต่อมาเรียกว่าสลาโวเนีย อย่างไรก็ตาม พระองค์มิได้สามารถสถาปนาอำนาจเหนือโครเอเชียทั้งหมดได้อย่างมั่นคง และทรงแต่งตั้งอัลโมช พระนัดดา ให้ปกครองดินแดนที่ยึดได้ หลังการสิ้นพระชนม์ของลาสโลใน ค.ศ. 1095 พระเจ้าคาลมานแห่งฮังการีทรงดำเนินนโยบายขยายอำนาจในโครเอเชียต่อ ใน ค.ศ. 1097 กองทัพฮังการีเอาชนะกองกำลังของเปตาร์ สวาชิช ผู้ท้าชิงราชบัลลังก์โครเอเชียในยุทธการที่ภูเขากวอซด์ (ปัจจุบันคือ เพโตรวาโกรา หรือ ช่องเขากาเปลา) ซึ่งเปตาร์เสียชีวิตในการรบ และใน ค.ศ. 1102 คาลมานได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งโครเอเชีย ณ เมืองบีโอกราด (ปัจจุบันคือเมือง Biograd na Moru ประเทศโครเอเชีย) ทำให้ราชอาณาจักรฮังการีและราชอาณาจักรโครเอเชียอยู่ภายใต้พระมหากษัตริย์องค์เดียวกัน โครเอเชียกลายเป็นรัฐร่วมประมุขกับราชอาณาจักรฮังการี แต่ยังคงมีสถาบันและขนบการปกครองของตนเอง เช่น ตำแหน่งบานและที่ประชุมขุนนางซาบอร์ แม้พระมหากษัตริย์ฮังการีจะทรงอำนาจสูงสุดเหนือทั้งสองราชอาณาจักร เอกสารที่เรียกว่า ปัคตา กอนเวนตา Pacta conventa ซึ่งบรรยายข้อตกลงระหว่างคาลมานกับขุนนางโครเอเชีย มีต้นฉบับที่หลงเหลืออยู่จากยุคหลัง และความแท้จริงในฐานะเอกสารที่จัดทำขึ้นใน ค.ศ. 1102 ยังคงเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประวัติศาสตร์

ในบรรดากษัตริย์แห่งราชวงศ์อาร์ปัด พระเจ้าเบ-ลอที่ 3 แห่งฮังการีมักได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในพระมหากษัตริย์ที่ทรงอำนาจที่สุด พระองค์ทรงฟื้นฟูอำนาจของราชสำนัก ขยายการใช้เอกสารลายลักษณ์อักษร และพัฒนาสำนักพระราชเลขาธิการในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 บัญชีพระราชรายได้ซึ่งจัดทำขึ้นในช่วงรัชสมัยหรือไม่นานหลังรัชสมัยของเบ-ลอที่ 3 ระบุรายได้รวมประมาณ 170,000 มาร์กต่อปี ซึ่งมีผู้คำนวณเทียบเท่ากับเงินบริสุทธิ์ประมาณ 23 ตัน หากตัวเลขดังกล่าวถูกต้อง รายได้ของพระองค์อาจสูงกว่ารายได้ของกษัตริย์ฝรั่งเศสและอังกฤษร่วมสมัย อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์ตั้งข้อสงสัยต่อความครบถ้วน วิธีคำนวณ และความน่าเชื่อถือของบัญชีดังกล่าว

พระเจ้าอ็อนดราชที่ 2 แห่งฮังการีทรงม้านำเหล่านักรบไปตามริมฝั่งแม่น้ำที่เต็มไปด้วยโขดหิน นักรบคนหนึ่งถือธงสีแดงซึ่งประดับตราแผ่นดินฮังการีรูปกางเขนคู่ ณ สงครามครูเสดครั้งที่ห้า ระหว่าง ค.ศ. 1217–1218

ใน ค.ศ. 1217 พระเจ้าอ็อนดราชที่ 2 แห่งฮังการีทรงเข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งที่ห้า เพื่อปฏิบัติตามคำปฏิญาณที่จะเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพระองค์ทรงรับสืบเนื่องมาจากพระราชบิดาพระเจ้าเบ-ลอที่ 3 แห่งฮังการี พระองค์ทรงรวบรวมกองทัพจากราชอาณาจักรฮังการีและดินแดนที่อยู่ใต้อำนาจของราชวงศ์อาร์ปัด แล้วเสด็จผ่านซาเกร็บและเมืองสปลิตบนชายฝั่งดัลเมเชีย กองทัพของพระองค์ออกเรือจากสปลิตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1217 โดยอาศัยเรือที่จัดเตรียมตามข้อตกลงกับสาธารณรัฐเวนิส ก่อนเดินทางผ่านทะเลเอเดรียติกและทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปยังไซปรัสและขึ้นฝั่งที่เมืองเอเคอร์ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน กองทัพฮังการีเป็นหนึ่งในกองกำลังราชวงศ์ที่สำคัญที่สุดซึ่งเดินทางถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงแรกของสงครามครูเสดครั้งนี้ ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ อ็อนดราชทรงร่วมมือกับเลโอโปลด์ที่ 6 ดยุกแห่งออสเตรีย ฌ็องแห่งเบรียน กษัตริย์แห่งเยรูซาเลม และผู้ปกครองรัฐครูเสดอื่น ๆ กองทัพผสมออกปฏิบัติการในแคว้นกาลิลีและบริเวณลุ่มแม่น้ำจอร์แดน โดยเคลื่อนผ่านเบซานและพื้นที่รอบทะเลสาบกาลิลี ตลอดจนพยายามโจมตีป้อมบนภูเขาทาบอร์ในช่วงปลาย ค.ศ. 1217 แต่ไม่สามารถยึดป้อมได้ สงครามระยะแรกนี้ไม่ก่อให้เกิดชัยชนะทางยุทธศาสตร์ที่ถาวร และอ็อนดราชทรงตัดสินพระทัยเดินทางกลับฮังการีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1218 แม้พระสังฆราชแห่งเยรูซาเลมจะคัดค้านก็ตาม ระหว่างการเดินทางกลับ พระองค์เสด็จผ่านรัฐคริสเตียนทางตะวันออกและดำเนินการทูตระหว่างราชวงศ์ โดยทรงจัดเตรียมการอภิเษกสมรสระหว่างพระราชโอรสกับราชวงศ์อาร์เมเนียแห่งซิลิเซียและราชวงศ์ไนเซีย แม้ข้อตกลงบางส่วนจะไม่บรรลุผลในเวลาต่อมา หลังพระองค์เสด็จกลับ กองทัพครูเสดส่วนอื่นยังคงดำเนินสงครามต่อ โดยเปลี่ยนเป้าหมายไปโจมตีเมืองดามิเอตตาในอียิปต์ตั้งแต่ ค.ศ. 1218 สงครามสิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลวของกองทัพครูเสดใน ค.ศ. 1221

ใน ค.ศ. 1222 อ็อนดราชที่ 2 ทรงออกตราสารกระทิงทอง ค.ศ. 1222 (Aranybulla) ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างราชสำนักกับกลุ่มข้าราชบริพารของกษัตริย์หรือ “ผู้รับใช้หลวง” ซึ่งไม่พอใจการพระราชทานที่ดินจำนวนมาก การแต่งตั้งชาวต่างชาติให้ดำรงตำแหน่ง และนโยบายการคลังของพระองค์ ตราสารดังกล่าวรับรองสิทธิของผู้รับใช้หลวง เช่น การคุ้มครองจากการจับกุมโดยไม่มีการพิจารณาที่เหมาะสม การจำกัดภาษีและภาระในการจัดหาที่พักแก่กษัตริย์ การคุ้มครองสิทธิในทรัพย์สิน และการยกเว้นไม่ให้ต้องร่วมสงครามนอกอาณาจักรด้วยค่าใช้จ่ายของตนเอง นอกจากนี้ยังมีบทบัญญัติที่อนุญาตให้ผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญและขุนนางต่อต้านพระมหากษัตริย์ได้โดยไม่ถือเป็นการกบฏ หากพระองค์ละเมิดข้อกำหนดในตราสาร ตราสารกระทิงทองมักได้รับการเปรียบเทียบกับมหากฎบัตรของอังกฤษ เนื่องจากเอกสารทั้งสองกำหนดสิทธิของกลุ่มอภิสิทธิ์และจำกัดการใช้อำนาจบางประการของพระมหากษัตริย์ และตราสารฉบับนี้ถือเป็นเอกสารสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์กฎหมายและแนวคิดรัฐธรรมนูญของฮังการี ใน ค.ศ. 1224 อ็อนดราชที่ 2 ทรงออกตราสารที่เรียกว่า ดิโปลมา อันเดรอานุม (Diploma Andreanum) เพื่อรวบรวมและรับรองสิทธิ ตลอดจนหน้าที่ของผู้ตั้งถิ่นฐานที่ต่อมาเรียกว่าชาวแซ็กซอนทรานซิลเวเนียในดินแดนหลวงทางตอนใต้ของทรานซิลเวเนีย ตราสารกำหนดให้ชุมชนเหล่านี้อยู่ภายใต้อำนาจของเคานต์แห่งนอจแซแบ็น (ปัจจุบันคือ ซีบิว ประเทศโรมาเนีย) เพียงคนเดียว อนุญาตให้เลือกนักบวชและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น รับรองการใช้ป่าและแหล่งน้ำร่วมกัน ตลอดจนกำหนดภาษีและหน้าที่ในการส่งกำลังทหารแก่กษัตริย์ Diploma Andreanum วางพื้นฐานให้สิทธิส่วนรวมและการปกครองตนเองของชุมชนแซ็กซอนในทรานซิลเวเนีย ตราสารกระทิงทองและการยืนยันสิทธิของกลุ่มต่าง ๆ มิได้ก่อให้เกิดรัฐสภาฮังการีขึ้นโดยตรง แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการระยะยาวที่ทำให้ขุนนางและผู้รับใช้หลวงพัฒนาเป็นฐานันดรทางการเมือง พร้อมกับการประชุมสภาและที่ประชุมแห่งราชอาณาจักรซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นรัฐสภาฮังการีในยุคกลางตอนปลาย

การปิดล้อมเมืองแอสแตร์โกม ค.ศ. 1241 โดยจักรวรรดิมองโกลโกลเดนฮอร์ด

ในปีค. ศ. 1241–1242 อาณาจักรได้รับความเสียหายครั้งใหญ่จากการรุกรานของชาวมองโกลโกลเดนฮอร์ด มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากร 2 ล้านคนในฮังการีในขณะนั้นเสียชีวิตจากการรุกราน พระเจ้าเบ-ลอที่ 4 แห่งฮังการีทรงปล่อยให้ชาวคูมันและชาวยาสสิกซึ่งกำลังหลบหนีชาวมองโกลเข้ามาในประเทศ และต่อมาชนชาติเหล่านี้ก็ได้ถูกกลืนเข้าไปเป็นประชากรฮังการี โดยหลังจากมองโกลล่าถอย กษัตริย์เบลอได้สั่งให้สร้างปราสาทหินและป้อมปราการหลายร้อยแห่งเพื่อป้องกันการรุกรานของชาวมองโกลครั้งที่สองที่อาจเกิดขึ้นได้ ชาวมองโกลกลับมาที่ฮังการีในปี ค.ศ. 1285 แต่ระบบปราสาทหินที่สร้างขึ้นใหม่และยุทธวิธีใหม่โดยใช้อัศวินติดอาวุธในสัดส่วนที่สูงกว่าสามารถหยุดยั้งพวกมองโกลไว้ได้ ทำให้กองทัพมองโกลที่รุกรานพ่ายแพ้ใกล้กับเมืองแป็ชต์ ซึ่งปัจจุบันคือบูดาเปสต์ฝั่งตะวันออก โดยกองทัพของพระเจ้าลาสโลที่ 4 แห่งฮังการี การรุกรานในภายหลังทัพมองโกลถูกขับไล่อย่างรวดเร็ว ชาวมองโกลสูญเสียกำลังรุกรานไปมาก และไม่สามารถผนวกฮังการีไว้ในดินแดนของจักรวรรดิมองโกล

หลังจากชาวคูมันเข้ามาลี้ภัยในฮังการี ชาวคูมันได้ช่วยฮังการีรบกับมองโกล และได้รับดินแดนทางตอนใต้ของฮังการีเป็นการตอบแทน พื้นที่เหล่านี้แบ่งได้เป็น 3 ส่วนด้วยกันคือ กุนฉาก (Kunság), กุนฉากใหญ่ (Nagykunság), และกุนฉากเล็ก (Kiskunság) ดินแดนเหล่านี้ยังคงทิ้งชื่อไว้ในชื่อสถานที่ในประเทศฮังการีปัจจุบัน เช่น เทศมณฑลบาช-กิชกุนและเมืองกิชกุนฮอลอช ซึ่งอยู่ในพื้นที่ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นกุนชานน้อย ถึงแม้ความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าคูมัน และฮังการีจะไม่ได้ราบรื่นตลอดหลังจากการให้ดินแดน แต่ชาวคูมันถูกมองว่าเป็นกองกำลังสำคัญสำหรับฮังการีในการต่อต้านมองโกล ในยามที่ไร้สงคราม การเข้ามาตั้งรกรากของชาวคูมัน ทำให้ชนชั้นสูงและประชาชนชาวมอจยอร์ไม่พอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังพระเจ้าลาสโลที่ 4 แห่งฮังการี ซึ่งเป็นลูกครึ่งคูมันทางมารดา ได้มีปัญหากับคริสตจักรและโดนคว่ำบาทโดยฟิลิป บิชอปแห่งเฟอร์โม เนื่องจากไม่สามารถหยุดวิถีชีวิตแบบเร่ร่อนและการประกอบพิธีศาสนาแพเกนของชาวคูมันในฮังการีได้ หลังจากถูกคว่ำบาตร พระเจ้าลาซโลที่ 4 เริ่มสูญสิ้นอำนาจ ทำให้ในช่วงสุดท้ายของชีวิตต้องเร่ร่อนไปทั่วราชอาณาจักร และสุดท้ายก็โดนปลงพระชนม์โดยชาวคูมัน 3 คน ณ เมืองเกอเริชแซกในที่สุด (ปัจจุบันคือเมืองโตโบลิว ประเทศโรมาเนีย)

เมืองหลวงหลักของราชวงศ์อาร์ปัดมีอยู่ 2 แห่ง คือ แอสแตร์โกม และเซแก็ชแฟเฮร์วาร์ ราชวงศ์อาร์ปัดหมดสิ้นทายาทฝ่ายชายในปี ค.ศ. 1301 ทำให้กษัตริย์ชาร์ลส์ โรแบร์ต ทายาทสายเลือดราชวงศ์อาร์ปัดทางฝ่ายหญิง และเป็นลูกของกษัตริย์นาโปลีแห่งคาบสมุทรอิตาลี ราชวงศ์อ็องฌู ขึ้นเป็นกษัตริย์ฮังการีแทนในปีนั้นเอง

ยุคของราชวงศ์อ็องฌูและฮุนยาดี ค.ศ. 1308–ค.ศ. 1526

กษัตริย์กาโรย โรแบร์ตแห่งฮังการี กษัตริย์องค์แรกของฮังการีที่ไม่ได้มากจากราชวงศ์อาร์ปัด

หลังจากผู้ปกครองคนสุดท้ายของราชวงศ์อาร์ปัดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1301 การต่อสู้แย่งชิงอำนาจทำให้ประเทศอ่อนแอลงเป็นหลายปี ในที่สุดราชวงศ์อ็องฌูซึ่งเป็นญาติของราชวงศ์อาร์ปัดก็ได้รับอำนาจตลอดทั้งศตวรรษที่ 14 กษัตริย์ชาร์ลส์ โรแบรต์ กษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์อ็องฌู ได้รวมศูนย์อำนาจ ในรัชสมัยลูกชายของเขา พระเจ้าลอโยชที่ 1 แห่งฮังการี ประเทศฮังการีมีเขตแดนที่กว้างที่ใหญ่ที่สุดเลยไปถึงเขตประเทศโปแลนด์ ตะวันออกของประเทศออสเตรีย และบางส่วนของแคว้นโบฮีเมียในปัจจุบัน มีรัฐบริวารหลายร้อยรัฐอยู่ใต้ราชอำนาจของประเทศฮังการี หนึ่งในเมืองศูนย์กลางที่สำคัญที่สุดของกษัตริย์ราชวงศ์อ็องฌู ถัดจากเมืองเซแก็ชแฟเฮร์วาร์และเมืองบูดา คือเมืองวิแชกราด ในศตวรรษที่ 15 ราชอาณาจักรฮังการีเป็นมหาอำนาจที่สำคัญในยุโรป ในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิซีกิสมุนท์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ในตอนต้นของศตวรรษที่ 15 เนื่องจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วของจักรวรรดิออตโตมันโดยสุลต่านตุรกี จึงมีการต่อสู้เกิดขึ้นบ่อยขึ้นที่ทางภาคใต้ของฮังการี ในปี ค.ศ. 1456 แม่ทัพยาโนช ฮุนยาดี (ฮังการี: János Hunyadi) แห่งตระกูลฮุนยาดี กลายเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการทหารที่เก่งที่สุดในยุโรปที่ยุทธการการปิดล้อมเมืองนานโดร์แฟเฮร์วาร์ (Nándorfehérvár ปัจจุบันคือกรุงเบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย) และหยุดการพยายามพิชิตฮังการีของจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลาหนึ่งศตวรรษ และทุกวันนี้คริสตจักรหลายแห่งในโลกใช้ระฆังด้านทิศใต้ในการระลึกถึงการสู้รบของชาวยุโรปที่เบลเกรด

มาตยาช ฮุนยาดี ลูกชายคนเล็กของยาโนช ฮุนยาดี ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ในปี ค.ศ. 1458 และปกครองจนถึงปี ค.ศ. 1490 ทำให้หลังจากการสิ้นสุดราชวงศ์อาร์ปัด พระเจ้ามาจาชที่ 1 แห่งฮังการี (มาจาช กอร์วินุส) เป็นกษัตริย์ของฮังการีองค์แรกซึ่งเป็นชาวฮังการีแท้ รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นหนึ่งในยุครุ่งเรืองที่สุดของฮังการี ประเทศฮังการีได้มีพัฒนาการทางวัฒนธรรมที่เจริญที่สุด ศูนย์กลางหลักของประเทศกลายเป็นเมืองบูดา พร้อมด้วยราชสำนักยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาที่มีชื่อเสียงของกษัตริย์แมเธียส ฮังการีเป็นประเทศแรกที่ได้รับวัฒนธรรมเรเนซองส์นอกประเทศอิตาลีในยุคนี้ ยุคนี้ฮังการีส่งออกโลหะมีค่า เช่น ทองแดง เครื่องหนัง ผลิตภัณฑ์จากสัตว์

ภาพวาดพระเจ้ามาจาชที่ 1 แห่งฮังการี

มีตำนานพื้นบ้านที่บอกไว้ว่า กษัตริย์มาทยาชปลอมตัวเป็นคนธรรมดาเพื่อไปดูความเป็นอยู่ของประชาชน และ ดูแลคนยากจน

พระเจ้ามาตยาชได้ปกป้องพรมแดนด้านตะวันออกจากจักรวรรดิออตโตมัน และได้โจมตีดินแตนทางด้านตะวันตก ด้วยกองทัพของพระองค์ที่มีชื่อว่า กองทัพดำ ไกลจนถึงแคว้นโบฮีเมียและกรุงเวียนนา รวมถึงป้องกันการรุกรานจากพวกออตโตมันในทางตะวันออกได้ ยุคนี้คือยุคเดียวกันกับวลาด ดรากูลา ซึ่งเป็นหนึ่งในด่านหน้าในการป้องกันการรุกรานของออตโตมันในวาลาเคียและทรานซิลเวเนียของฮังการี

สงครามชิงบัลลังก์หลังการสวรรคตของกษัตริย์มาตยาช ระหว่าง ค.ศ. 1490 - 1494

พระเจ้ามาตยาชสวรรคตโดยไร้ซึ่งทายาทผู้ชอบธรรม และเกิดศึกการแย่งชิงบัลลังก์โดยลูกชายนอกสมรสของมาทยาช ชื่อว่า ยาโนช กอร์วินุสและกษัตริย์โปแลนด์ที่เคยทำสงครามกับพระเจ้าแมทเทียสที่โบฮีเมีย ชื่อว่า วลาดิสลาฟ ซึ่งเป็นฝ่ายชนะสงครามชิงบัลลังก์และบัลลังก์แห่งฮังการีได้รับการสืบทอดโดยวลาดิสลาฟโดยใช้พระนามว่า พระเจ้าอูลาสโลที่ 2 แห่งฮังการี ระหว่างปี ค.ศ. 1490–1516 ซึ่งทำให้ราชสำนักฮังการีเกิดความอ่อนแอ และ เกิดความสั่นคลอนทางอำนาจภายในราชอาณาจักร

ในปี ค.ศ. 1514 ภายใต้การนำทัพของเจิร์จ โดฌอ (György Dózsa) ขุนนางทรานซิลเวเนีย ได้รวมเหล่าไพร่จากทรานซิลเวเนียประมาณ 40,000 คน และกลุ่มไพร่อื่น ๆ จากทั่วประเทศ บุกเข้ายึดเมืองต่าง ๆ เพื่อยุติการกดขี่ของเหล่าขุนนาง การจลาจลถูกยับยั้งอย่างไร้ความปราณีโดยขุนนาง และเจิร์จ โดฌอถูกประหารชีวิตโดยการนั่งบนบัลลังก์ร้อนและสวมมงกุฎร้อน เพื่อเย้ยหยันความพยายามที่จะตั้งตัวเองเป็นกษัตริย์ และบังคับให้ผู้สมรู้ร่วมคิดกินเนื้อร้อนของเจิร์จ โดฌอ เหตุการณ์ในครั้งนี้เรียกว่า "สงครามไพร่ฮังการี" และทำให้ฮังการีที่เสถียรภาพต่ำอยู่แล้ว เกิดการแบ่งฝักฝ่าย และเป็นสาเหตุที่ทำให้ชาวฮังการีไม่สามารถรวมกันต่อสู้ออตโตมันได้เหมือนสมัยกษัตริย์มาตยาช

ท้ายที่สุด ประเทศฮังการีเกือบทั้งหมดได้ตกไปอยู่ในการครอบครองของจักรวรรดิออตโตมัน หลังความพ่ายแพ้อย่างราบคาบของราชอาณาจักรฮังการี และจบสงครามที่ฮังการีกับออตโตมันได้ทำการรบมานานกว่า 150 ปี ในยุคนี้ เมืองหลวงของราชอาณาจักรฮังการี คือ บูดอ แตแม็ชวาร์ (ปัจจุบันคือ ตีมีชวารา ประเทศโรมาเนีย) วิแชกราด และกรุงเวียนนาของออสเตรีย (เรียกว่า เบช) ภายใต้การยึดครองของกษัตริย์มาตยาช กอร์วินุสเป็นระยะเวลาชั่วคราวปลายรัชกาล

ยุคสงครามออตโตมัน ค.ศ. 1526–1699

ภาพวาดยุทธการที่โมฮาช (Mohácsi csata) โดยโมร์ ตาน (Than Mór)

ในตอนต้นของคริสต์ทศวรรษ 1520 จักรวรรดิออตโตมานได้โจมตีป้อมปราการชายแดนฮังการีทางตอนใต้อย่างต่อเนื่อง หลังจากสงครามกับชาวฮังการีและรัฐอื่น ๆ ราว 150 ปี การล่มสลายของเมืองนานโดร์แฟเฮร์วาร์ (กรุงเบลเกรด ประเทศเซอร์เบียในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นประตูสำคัญทางใต้ของอาณาจักรฮังการี เป็นปัจจัยใหญ่ที่ทำให้ทัพจักรวรรดิออตโตมันเคลื่อนทัพสู่ที่ราบพันโนเนียได้ การโจมตีเมืองนานโดร์แฟเฮร์วาร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1521 ตามมาด้วยการโจมตีพื้นที่ด้านในของประเทศ จักรวรรดิออตโตมันได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนือกองทัพฮังการีในยุทธการที่โมฮาช ในปี ค.ศ. 1526 ซึ่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการี สิ้นพระชนม์ขณะหลบหนี ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายทางการเมืองนั้น ขุนนางฮังการีที่แตกแยกได้เลือกกษัตริย์สองพระองค์ให้ปกครองราชอาณาจักรฮังการีพร้อมกัน คือ ยาโนช ซาโปยอ และจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

มัสยิดปาชา กาซิม ในเมืองเปช ประเทศฮังการี สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ในช่วงการพิชิตราชอาณาจักรฮังการีของจักรวรรดิออตโตมัน

ทัพของสุลัยมานผู้เกรียงไกรทำการโจมตีจักรวรรดิโรมันอันศักดิสิทธ์อย่างต่อเนื่อง โดยทำการปิดล้อมกรุงเวียนนาในปี ค.ศ. 1529 แต่ไม่สามารถยึดได้สำเร็จ หลังการยึดครองกรุงบูดาโดยชาวเติร์กในปี ค.ศ. 1541 ฮังการีได้ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนและยังคงอยู่จนถึงสิ้นศตวรรษที่ 17 ทางตะวันตกเฉียงเหนือถูกผนวกโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งปกครองในฐานะกษัตริย์แห่งฮังการี เรียกส่วนนี้ว่า ราชอาณาจักรฮังการี เมืองหลวงอยู่ที่เมืองโปโจญ (ปัจจุบันคือ กรุงบราติสลาวา ประเทศสโลวาเกีย) ดินแดนส่วนตะวันออกของฮังการีกลายเป็นเอกราชในฐานะราชรัฐทรานซิลเวเนีย เมืองหลวงอยู่ที่ยูลอแฟเฮร์วาร์ น็อจแซแบ็น และโกโลฌวาร์ (Gyulafehérvár, Nagyszeben, Kolozsvár ปัจจุบันคือเมืองอัลบายูลียา ซีบิว และกลุฌ-นาปอกา ประเทศโรมาเนีย ตามลำดับ) ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซาโปยอและกษัตริย์องค์อื่น ๆ จากการเลือกสรรของขุนนาง รวมไปถึงโดยจักรวรรดิออตโตมัน และต่อมาโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

แผนที่ฮังการีในยุคนี้ แบ่งได้เป็นสามส่วนคือ 1. ราชอาณาจักรฮังการีทางตอนเหนือ 2. ราชรัฐทรานซิลเวเนียทางตะวันออก (ใต้อิทธิพลออตโตมัน) และ 3. ส่วนที่ถูกครองโดยจักรวรรดิออตโตมัน

พื้นที่ศูนย์กลางที่เหลืออยู่รวมถึงเมืองหลวงบูดาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ปาชาลิกแห่งบูดา เป็นพื้นที่ใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน โดยมีทหารออตโตมัน 17,000-19,000 คน ประจำการอยู่ในป้อมปราการออตโตมันในดินแดนของฮังการี โดยเป็นชาวเติร์กออร์โธดอกซ์และชาวมุสลิมบอลข่านสลาฟ มากกว่าชาวตุรกี นอกจากนั้นยังมีเจ้าหน้าที่จากกลุ่มชนสลาฟออร์ธอด็อกซ์ใต้ที่ทำหน้าที่เป็น ทหารราบอาคึนจึ (ตุรกีออตโตมัน: آقنجى, อักษรโรมัน: aḳıncı, แปลตรงตัว 'ผู้จู่โจม') และกองกำลังอื่น ๆ ที่มีไว้สำหรับการปล้นสะดมในดินแดนของฮังการีในปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 1686 กองทัพของโฮลีลีกซึ่งมีทหารกว่า 74,000 คนจากชาติต่าง ๆ ได้ยึดคืนกรุงบูดาจากออตโตมันเติร์ก หลังจากความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับของออตโตมานในอีกไม่กี่ปีต่อมา ราชอาณาจักรฮังการีทั้งหมดก็ถูกปลดออกจากการปกครองของออตโตมันในปี ค.ศ. 1718 การบุกเข้าไปในฮังการีครั้งสุดท้ายโดยข้าราชบริพารชาวเติร์กตาตาร์จากไครเมียเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1717

หลังพ้นจากการครอบครองของจักรวรรดิออตโตมัน จักรวรรดิออสเตรียของราชวงศ์ฮาร์พบวร์ก ได้ทำการยึดครอง และ ปกครองอาณาเขตทั้งหมดของราชอาณาจักรฮังการี ราชวงศ์ฮาร์พบวร์กได้ทำการปฏิรูปศาสนาและการปกครองในอาณาเขตราชอาณาจักรฮังการี ในศตวรรษที่ 17 ทำให้อาณาจักรส่วนใหญ่หันมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก แทนที่นิกายโปรแตสแตนท์ องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของฮังการีได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยพื้นฐานอันเป็นผลมาจากสงครามที่ยืดเยื้อกับจักรวรรดิออตโตมัน พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศได้รับความเสียหาย การเติบโตของประชากรถูกทำให้ชงัก และเมืองขนาดเล็กจำนวนมากถูกทำลายราบคาบ รัฐบาลออสเตรียจึงได้ทำการตั้งถิ่นฐานชาวเซิร์บและชาวสลาฟอื่น ๆ ไว้ทางตอนใต้ที่ประชากรถูกกำจัดเกือบหมด และ ตั้งรกรากชาวเยอรมัน ที่เรียกว่า ชาวดานูบสวาเบียน ในหลายพื้นที่ แต่ชาวฮังการีไม่ได้รับอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานหรือตั้งถิ่นฐานใหม่ทางตอนใต้ของที่ราบฮังการีใหญ่ คงไว้เฉพาะตอนกลางและตอนเหนือเท่านั้น

ฮังการีภายใต้ราชาธิปไตยออสเตรีย ค.ศ. 1669–ค.ศ. 1867

สงครามอิสรภาพของราโกตซี ค.ศ. 1703–1711

บทความหลัก: เจ้าชายราโกตซี แฟแร็นตส์ที่ 2

ภาพวาดของจอร์จ ฟิลลิป รูเกินดาส แสดงการต่อสู้บนหลังม้าของกองทัพคุรุซของฮังการี และ กองทัพทหารม้าจักรวรรดิออสเตรีย

ระหว่างค.ศ. 1703–1711 ฮังการีภายใต้การปกครองของราชาธิปไตยฮาพส์บวร์คมีการลุกฮือครั้งใหญ่ที่นำโดยเจ้าชายราโกตซี แฟแร็นตส์ที่ 2 เจ้าชายและขุนนางผู้มีที่ดินจำนวนมากในทรานซิลเวเนียและฮังการีตอนบน เหตุการณ์นี้รู้จักกันในชื่อ สงครามอิสรภาพของราโกตซี การลุกฮือเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1703 ท่ามกลางความไม่พอใจต่อภาระภาษี การประจำการและการจัดหาเสบียงแก่กองทัพจักรวรรดิ การจำกัดสิทธิของฐานันดรขุนนางฮังการี ตลอดจนความเดือดร้อนทางเศรษฐกิจและสังคมภายหลังสงครามขับไล่จักรวรรดิออตโตมันออกจากฮังการี ซึ่งหลังจากการอ่อนกำลังลงของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คจากการต่อสู้ภายในในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในยุโรปตะวันตกเปิดโอกาสให้ฝ่ายกบฏขยายอำนาจอย่างรวดเร็ว และราโกตซียังได้รับความช่วยเหลือทางการเงินและการทูตบางส่วนจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กองกำลังฝ่ายกบฏเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปว่า คุรุตซ์ (ฮังการี: kuruc) สมาชิกประกอบด้วยชาวนา ทหารชายแดน ไฮดุก (กลุ่มโจรนอกกฎหมาย) ขุนนางชั้นผู้น้อย และกำลังจากกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ภายในราชอาณาจักร มิได้ประกอบด้วยชาวฮังการีชาติพันธุ์เดียวทั้งหมด ฝ่ายที่สนับสนุนราชวงศ์ฮาพส์บวร์กมักถูกเรียกว่า ลอบ็อนตซ์ (ฮังการี: labanc)

แฟแร็นซ์ ราโกตซี ที่ 2 ภาพวาดโดยอาดาม มาโญกี (Ádám Mányoki)

ช่วงแรกกองทัพคุรุตซ์สามารถเข้าควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของราชอาณาจักรฮังการีนอกป้อมปราการและเมืองสำคัญบางแห่ง แต่ไม่อาจควบคุมดินแดนทั้งหมดได้อย่างมั่นคงเนื่องจากขาดกำลังทหารราบที่ได้รับการฝึก อาวุธ เงินทุน และระบบส่งกำลังบำรุงที่มีประสิทธิภาพ ในการประชุมสภาฐานันดรที่เมืองเซเชญ เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1705 ผู้เข้าร่วมการกบฎได้จัดตั้ง “สมาพันธ์ฐานันดรแห่งราชอาณาจักรฮังการีเพื่อเสรีภาพ” และเลือกให้ราโกตซีดำรงตำแหน่ง เจ้าชายผู้ปกครอง ของสมาพันธ์ ในการประชุมสภาไดเอตที่โอโนดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1707 ฝ่ายกบฏประกาศถอดถอนราชวงศ์ฮาพส์บวร์กออกจากราชบัลลังก์ฮังการี โดยหวังว่าจะช่วยให้หาพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่จากราชวงศ์ต่างประเทศและได้รับการรับรองจากมหาอำนาจต่างชาติได้ อย่างไรก็ตาม ราโกตซีมิได้ขึ้นเป็นกษัตริย์และราชบัลลังก์ยังคงว่างในระบอบของฝ่ายกบฏ จุดเปลี่ยนสำคัญของสงครามเกิดขึ้นเมื่อกองทัพคุรุซพ่ายแพ้ต่อกองทัพราชวงศ์ฮาพส์บวร์กในยุทธการที่แทร็นเชน เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1708 ใกล้เมืองแทร็นเชน ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้กองทัพคุรุซสูญเสียกำลังพล อาวุธ และขวัญกำลังใจจำนวนมาก พร้อมทั้งกระตุ้นให้ขุนนางและนายทหารบางส่วนเปลี่ยนไปสนับสนุนฝ่ายราชวงศ์ อย่างไรก็ตาม กองทัพคุรุซมิได้ยอมจำนนใน ค.ศ. 1708 และการต่อสู้ยังดำเนินต่อไปอีกเกือบสามปี ท่ามกลางปัญหาการเงิน การแพร่ระบาดของโรค ความขาดแคลนเสบียง และการที่ฝ่ายฮาพส์บวร์กสามารถนำกำลังกลับมาจากแนวรบอื่นได้มากขึ้น ในช่วงต้น ค.ศ. 1711 ราโกตซีเดินทางไปโปแลนด์เพื่อแสวงหาความช่วยเหลือจากต่างชาติและมอบอำนาจการเจรจาทางทหารแก่เคานต์ชานดอร์ กาโรยี กาโรยีเจรจากับเคานต์ยาโนช ปาลฟี ผู้บัญชาการฝ่ายราชวงศ์ จนนำไปสู่สนธิสัญญาซ็อตมาร์ ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1711 ที่เมืองซ็อตมาร์ ข้อตกลงเสนอการนิรโทษกรรมแก่ผู้เข้าร่วมการลุกฮือ รับรองสิทธิในทรัพย์สินของผู้ที่ถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ และยืนยันสิทธิตามกฎหมายของฐานันดรฮังการีภายใต้อำนาจของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ก ราโกตซีไม่ยอมรับข้อตกลงและเลือกพำนักลี้ภัย แต่ผู้นำและทหารคุรุซส่วนใหญ่ยอมรับเงื่อนไขดังกล่าว เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1711 กองทัพคุรุซประมาณ 12,000 นายวางธงและอาวุธในพิธีที่ทุ่งมอยเตนีใกล้เมืองซ็อตมาร์ ถือเป็นการยุติการต่อต้านทางทหารครั้งใหญ่และรักษาสถานะของราชอาณาจักรฮังการีและสิทธิของขุนนางบางส่วนไว้ได้

สงครามนโปเลียนและยุคปฏิรูป

ระหว่างสงครามนโปเลียน ราชอาณาจักรฮังการียังคงเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของราชาธิปไตยฮาพส์บวร์กภายใต้พระมหากษัตริย์ร่วมกับจักรวรรดิออสเตรีย ฮังการีสนับสนุนสงครามด้วยภาษี เสบียง ทหารประจำการ และกองกำลังขุนนางที่เรียกว่า “การระดมพลของขุนนาง” (ละติน: insurrectio) ซึ่งพระมหากษัตริย์สามารถเรียกเข้าประจำการเมื่อราชอาณาจักรถูกคุกคาม ใน ค.ศ. 1809 กองทัพฝรั่งเศสของนโปเลียน โบนาปาร์ตรุกเข้าสู่ดินแดนฮังการีภายหลังชัยชนะเหนือกองทัพออสเตรียที่เอ็กมึลและการยึดกรุงเวียนนา นโปเลียนออกประกาศถึงชาวฮังการีเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม โดยเรียกร้องให้พวกเขาแยกตัวออกจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์กและเลือกกษัตริย์ของตนเอง แต่ข้อเสนอนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางจากขุนนางฮังการี ซึ่งยังคงยึดถือความสัมพันธ์ตามรัฐธรรมนูญกับพระมหากษัตริย์ฮาพส์บวร์กและระดมกำลังเพื่อต่อต้านฝรั่งเศส มื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1809 กองทัพฝรั่งเศสและพันธมิตรภายใต้การบังคับบัญชาของเออแฌน เดอ โบอาร์แนเอาชนะกองทัพออสเตรียและกองกำลังขุนนางฮังการีในยุทธการที่เยอร์ การรบครั้งนี้เป็นการระดมพลทางทหารครั้งสุดท้ายของขุนนางฮังการีตามระบบดั้งเดิม และแสดงให้เห็นว่ากองกำลังดังกล่าวไม่สามารถแข่งขันกับกองทัพสมัยใหม่ที่ได้รับการฝึกและจัดระเบียบอย่างเป็นระบบได้ หลังจากนั้นกองทัพฝรั่งเศสเข้ายึดเมืองเยอร์และบางส่วนของฮังการีตะวันตกเป็นการชั่วคราว ก่อนถอนกำลังตามเงื่อนไขของสนธิสัญญาเชินบรุนน์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1809 สงครามที่ดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปีสร้างภาระอย่างหนักแก่เศรษฐกิจฮังการี ในระยะแรก ความต้องการธัญพืช ม้า ปศุสัตว์ และเสบียงสำหรับกองทัพทำให้เจ้าของที่ดินและผู้ผลิตสินค้าเกษตรบางกลุ่มได้รับประโยชน์ แต่การใช้จ่ายด้านสงคราม การเพิ่มปริมาณเงินกระดาษ และการลดค่าเงินของรัฐบาลใน ค.ศ. 1811 ทำให้เกิดเงินเฟ้อและความเสียหายแก่ผู้มีรายได้ประจำ เจ้าหนี้ และผู้ถือเงินสด เมื่อสงครามยุติลงใน ค.ศ. 1815 ความต้องการสินค้าเกษตรลดลงอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ราคาสินค้าตกต่ำและทำให้ข้อจำกัดของระบบเศรษฐกิจแบบศักดินาในฮังการีปรากฏชัดขึ้น

สภาไดเอ็ทแห่งฮังการีได้รับการเรียกประชุมใน ค.ศ. 1802, 1805, 1807, 1808 และ 1811–1812 เพื่อพิจารณาการเกณฑ์ทหาร ภาษี และทรัพยากรสำหรับสงคราม หลังปิดสมัยประชุมใน ค.ศ. 1812 พระเจ้าฟร็อนต์ซที่ 1 ไม่ทรงเรียกประชุมสภาอีกเป็นเวลาประมาณ 13 ปี และรัฐบาลราชสำนักบริหารราชอาณาจักรผ่านหน่วยงานส่วนกลางกับระบบเทศมณฑล ใน ค.ศ. 1822 รัฐบาลเรียกเก็บภาษีและเกณฑ์ทหารโดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากสภา ทำให้สภาเทศมณฑลหลายแห่งคัดค้านโดยอ้างสิทธิตามรัฐธรรมนูญดั้งเดิมของฮังการี ความขัดแย้งดังกล่าว ประกอบกับความต้องการเงินและกำลังพลของราชสำนัก ทำให้พระมหากษัตริย์ทรงเรียกประชุมสภาไดเอ็ทที่โปโจญ ค.ศ. 1825 การประชุมสภาระหว่าง ค.ศ. 1825–1827 มักถือเป็นจุดเริ่มต้นของยุคปฏิรูปฮังการี ซึ่งดำเนินต่อไปจนถึงการปฏิวัติใน ค.ศ. 1848 ขบวนการปฏิรูปมีเป้าหมายเปลี่ยนฮังการีจากสังคมที่ตั้งอยู่บนอภิสิทธิ์ของฐานันดร ระบบแรงงานศักดินา และเศรษฐกิจเกษตรกรรม ไปสู่รัฐที่มีกฎหมายและสถาบันสมัยใหม่ เศรษฐกิจแบบทุนนิยม ความเสมอภาคทางกฎหมาย และการปกครองที่มีความรับผิดชอบต่อผู้แทนของประชาชน หนึ่งในบุคคลสำคัญของยุคปฏิรูปตอนต้นคืออิชต์วาน เซแช็นยี ขุนนาง นักการเมือง และนักพัฒนาเศรษฐกิจผู้ศึกษาความก้าวหน้าของบริเตนใหญ่และประเทศยุโรปตะวันตก เขาเห็นว่าการพัฒนาฮังการีควรดำเนินอย่างค่อยเป็นค่อยไปผ่านความร่วมมือระหว่างราชสำนัก ขุนนาง และประชาชน โดยให้ความสำคัญกับการปรับปรุงสินเชื่อ การคมนาคม การเกษตร อุตสาหกรรม การศึกษา และการใช้ภาษาฮังการีในกิจการสาธารณะ

เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1825 เซแช็นยีเสนอรายได้จากที่ดินของตนเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อสนับสนุนการก่อตั้งสมาคมวิชาการสำหรับส่งเสริมภาษา วิทยาศาสตร์ และวรรณกรรมฮังการี ขุนนางคนอื่นร่วมบริจาคตามเขา และสภาไดเอ็ทรับรองการก่อตั้งสมาคมวิชาการฮังการีไว้ในกฎหมายฉบับที่ 11 ค.ศ. 1827 สถาบันเริ่มดำเนินงานใน ค.ศ. 1830 และต่อมาใช้ชื่อว่าสถาบันวิทยาศาสตร์ฮังการี แนวคิดการปฏิรูปของเซแช็นยีได้รับการเผยแพร่ผ่านงานเขียนหลายเล่ม โดยเฉพาะ Hitel (“สินเชื่อ”) ใน ค.ศ. 1830 ซึ่งเสนอว่าระบบถือครองที่ดินและสิทธิศักดินาทำให้เจ้าของที่ดินไม่สามารถใช้ทรัพย์สินเป็นหลักประกันเพื่อเข้าถึงเงินทุนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตามมาด้วย Világ (“โลก”) ใน ค.ศ. 1831 และ Stádium (“สเตเดียม”) ใน ค.ศ. 1833 ซึ่งเสนอการปรับปรุงระบบภาษี กฎหมาย ทรัพย์สิน การคมนาคม และสถานะของไพร่ เซแช็นยียังมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ เขาส่งเสริมการเดินเรือกลไฟในแม่น้ำดานูบ สนับสนุนการปรับปรุงร่องน้ำและการกำจัดสิ่งกีดขวางบริเวณประตูเหล็กในแม่น้ำดานูบตอนล่าง ตลอดจนมีส่วนผลักดันการควบคุมแม่น้ำทิสซอและการพัฒนาการขนส่งทางน้ำ เขายังเป็นผู้ริเริ่มโครงการสร้างสะพานถาวรเชื่อมเมืองบูดากับเปชต์ ซึ่งนำไปสู่การก่อสร้างสะพานโซ่เซแช็นยีตั้งแต่ ค.ศ. 1839 และเปิดใช้งานใน ค.ศ. 1849 สะพานแห่งนี้ช่วยเชื่อมศูนย์กลางเมืองทั้งสองฝั่งแม่น้ำดานูบและกลายเป็นสัญลักษณ์สำคัญของการพัฒนาประเทศให้ทันสมัย

เคานต์ ลอโยช บ็อททยานี แห่งเนแม็ตอูยวาร์ นายกรัฐมนตรีคนแรกของฮังการี ภาพวาดโดย มิกโลช บอรอบาช (Barabás Miklós)

ในคริสต์ทศวรรษ 1830 ขบวนการปฏิรูปขยายตัวจากกลุ่มขุนนางผู้สนับสนุนการปรับปรุงเศรษฐกิจไปสู่ฝ่ายค้านเสรีนิยมที่มีโครงการทางการเมืองกว้างขวางขึ้น สมาชิกสำคัญประกอบด้วยแฟแร็นตส์ แดอาก ลอโยช บ็อตตยานี มิคโลช แว็ชแชแลญี และลอโยช โคชชูต พวกเขาเรียกร้องให้ยกเลิกแรงงานบังคับและภาระศักดินาของชาวนา ให้ขุนนางร่วมเสียภาษี รับรองความเสมอภาคต่อหน้ากฎหมาย ขยายสิทธิทางการเมือง ส่งเสริมเสรีภาพของสื่อ และจัดตั้งรัฐบาลฮังการีที่รับผิดชอบต่อสภา โคชชูตเริ่มเป็นที่รู้จักจากการจัดทำรายงานการอภิปรายของสภาไดเอ็ทระหว่าง ค.ศ. 1832–1836 เนื่องจากรัฐบาลจำกัดการพิมพ์รายงานการประชุม เขาจึงเผยแพร่เนื้อหาในรูปจดหมายข่าวที่คัดลอกด้วยลายมือ หลังสภาปิดสมัยประชุม เขาจัดทำรายงานเกี่ยวกับการประชุมของสภาเทศมณฑลต่อไป ทำให้แนวคิดของฝ่ายค้านและการอภิปรายทางการเมืองแพร่ไปสู่ผู้อ่านทั่วประเทศ รัฐบาลจับกุมโคชชูตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1837 และศาลตัดสินจำคุกเขาในข้อหาที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านอำนาจรัฐ เขาได้รับการปล่อยตัวภายใต้การนิรโทษกรรมใน ค.ศ. 1840 และต่อมาเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ Pesti Hírlap ระหว่าง ค.ศ. 1841–1844 บทความของเขาช่วยเปลี่ยนการปฏิรูปจากการอภิปรายภายในกลุ่มขุนนางให้กลายเป็นขบวนการทางการเมืองระดับประเทศ

แนวทางของโคชชูตแตกต่างจากเซแช็นยีในด้านวิธีการและความรวดเร็วของการปฏิรูป เซแช็นยีสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปโดยหลีกเลี่ยงความขัดแย้งโดยตรงกับราชวงศ์ฮาพส์บวร์ก ขณะที่โคชชูตต้องการสร้างฐานสนับสนุนทางการเมืองที่กว้างขึ้น ใช้มาตรการคุ้มครองอุตสาหกรรมภายในประเทศ และเพิ่มอำนาจของสถาบันการเมืองฮังการี ทั้งสองต่างเห็นความจำเป็นของการปรับประเทศให้ทันสมัย แต่มีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับจังหวะ วิธีดำเนินการ และความสัมพันธ์กับรัฐบาลราชสำนัก แม้รัฐบาลราชสำนักและสภาขุนนางชั้นสูงจะต่อต้านหรือชะลอข้อเสนอปฏิรูปจำนวนมาก แต่สภาไดเอ็ทในยุคนี้สามารถออกกฎหมายที่เปลี่ยนแปลงประเทศได้บางส่วน ใน ค.ศ. 1836 มีการอนุญาตให้ชาวนาทำข้อตกลงกับเจ้าของที่ดินเพื่อไถ่ถอนภาระศักดินาโดยสมัครใจ ส่วนกฎหมาย ค.ศ. 1840 ขยายความสามารถในการถือครองทรัพย์สินและประกอบกิจกรรมทางเศรษฐกิจของประชากรบางกลุ่ม และใน ค.ศ. 1844 ภาษาฮังการีได้รับการกำหนดให้เป็นภาษาราชการแทนภาษาละติน

รัฐบาลยังใช้การตรวจพิจารณาสื่อ การดำเนินคดี และการจำคุกเพื่อควบคุมฝ่ายค้าน นอกจากโคชชูตแล้ว มิคโลช แว็ชแชแลญีถูกดำเนินคดีจากคำปราศรัยและกิจกรรมทางการเมือง ส่วนมิฮาย ตานชิช นักเขียนและนักเคลื่อนไหวผู้เรียกร้องการเลิกภาระศักดินา เสรีภาพของสื่อ และการขยายสิทธิแก่ประชาชน ถูกจับกุมใน ค.ศ. 1847 และคุมขังอยู่ที่บูดา ใน ค.ศ. 1847 กลุ่มฝ่ายค้านเสรีนิยมจัดตั้งพรรคฝ่ายค้านและประกาศแผนงานที่เรียกร้องความเสมอภาคทางกฎหมาย การเก็บภาษีจากทุกชนชั้น การเลิกภาระศักดินา เสรีภาพของสื่อ รัฐบาลที่รับผิดชอบต่อสภา และการรวมทรานซิลเวเนียเข้ากับฮังการี โคชชูตได้รับเลือกเป็นผู้แทนเทศมณฑลเปชต์และกลายเป็นผู้นำคนสำคัญของฝ่ายค้านในสภาล่าง ขณะที่บ็อตตยานีเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาขุนนาง ความขัดแย้งระหว่างขบวนการปฏิรูปกับรัฐบาลราชสำนัก รวมถึงวิกฤตเศรษฐกิจและกระแสการปฏิวัติในยุโรป นำไปสู่การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848 ซึ่งทำให้ข้อเรียกร้องสำคัญของยุคปฏิรูปได้รับการตราขึ้นเป็นกฎหมายในเวลาต่อมา

การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848

บทความหลัก: การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848

กองทัพฮังการียึดปราสาทบูดาจากจักรพรรดิออสเตรียกลับคืนมา ภาพวาดโดย ต็อน โมร์ (Than Mór)

การปฏิวัติในปี 1848 คือการปฏิวัติที่ปะทุขึ้นในจักรวรรดิออสเตรีย เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1848 การปฏิวัติปะทุขึ้นในเมืองแป็ชต์ภายใต้การนำของคนหนุ่มสาวในเดือนมีนาคม (รวมทั้งชานโดร์ แปเตอฟี และโมร์ โยกอย) ข้อเรียกร้องที่สำคัญที่สุดของประเทศถูกกำหนดไว้ใน Tizenkét pont (แปลว่า "สิบสองข้อ") ซึ่งพิมพ์และเผยแพร่โดยหลีกเลี่ยงการเซ็นเซอร์ของรัฐออสเตรีย เนื่องจากหนังสือ หนังสือพิมพ์ และสิ่งพิมพ์ทั้งหมดสามารถตีพิมพ์ได้ในเวลานี้ต้องได้รับอนุญาตจากทางการ ภายใต้แรงกดดันของการปฏิวัติ รัฐบาลฮังการีที่รับผิดชอบกลุ่มแรก ได้รับการแต่งตั้งภายใต้การนำของเคานต์ ลอโยช บ็อททยานี ระบบทาสติดที่ดินถูกยกเลิก ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1848 ศาลเวียนนาได้เปิดฉากโจมตีรัฐบาลฮังการีด้วยอาวุธ นี่ถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามอิสรภาพ ประชาชนถูกระดมกำลังภายใต้การนำของลอโยช โคชชูต โดยไม่คำนึงถึงสัญชาติ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในประเทศก็มีส่วนร่วมในการต่อสู้โดยไม่คำนึงถึงสัญชาติของพวกเขา เช่น ชาวโครเอเชีย ชาวโรมาเนีย และชนชาติอื่น ๆ ด้วย โดยผู้นำกองทัพเป็นตัวแทนของประเทศต่าง ๆ

การประหารชีวิต 13 แม่ทัพ ณ เมืองอารัด ผลงานของยาโนช โตร์มอ (Thorma János)

ภายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1849 ฮังการีได้รับอิสรภาพจากการกดขี่ของออสเตรีย ด้วยความสำเร็จทางทหาร รัฐสภาจึงประกาศเอกราช และการถอดถอนราชวงศ์ฮับส์บวร์กออกจากการเป็นผู้ปกครองฮังการี จักรพรรดิออสเตรียจึงขอความช่วยเหลือจากรัสเซีย ในฤดูร้อนปี ค.ศ. 1849 ทหารรัสเซีย 200,000 นายเดินทัพเข้าฮังการี เอาชนะกองทหารฮังการีที่สู้รบสามครั้ง ความต่อเนื่องของสงครามอิสรภาพกลายเป็นความสิ้นหวัง ดังนั้น นายพลออร์ตูร์ เกอร์แกย์ (Artúr Görgey) ผู้ชนะการต่อสู้หลายครั้ง จึงวางอาวุธของเขาอย่างไม่มีเงื่อนไขที่วิลากอส (ปัจจุบันคือ เมืองชิเรีย ประเทศโรมาเนีย) เพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือดต่อไป หลังจากวางอาวุธ การตอบโต้อย่างนองเลือดก็เริ่มต้นขึ้น นักโทษหลายพันคนถูกคุมขังโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค จำนวนการประหารชีวิตประมาณร้อยราย เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1849 ณ เมืองอารัด (อารัด ปัจจุบันอยู่ในประเทศโรมาเนีย) นายพล 13 นายถูกประหารชีวิตพร้อมกัน เพื่อเป็นการเตือนและให้การ: ชาวฮังการี เซิร์บ เยอรมัน และชาติอื่น ๆ ที่ร่วมกันสู้เพื่ออิสรภาพ ในวันเดียวกันนั้น นายกรัฐมนตรีเคานต์ลอโยช บอททยานี ถูกประหารชีวิตโดยการยิงเป้าที่เมืองแป็ชต์ ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ครวมประเทศฮังการีเข้ากับกับออสเตรีย และตั้งแต่นั้นมาจากประเทศราชของออสเตรีย ฮังการีก็กลายเป็นจังหวัดของจักรวรรดิออสเตรีย และถูกปกครองโดยกองกำลังทหารออสเตรีย แต่เปลี่ยนเป็นการปกครองแบบพลเรือนเมื่อเวลาผ่านไป และ ภาษาราชการมีเพียงภาษาเยอรมันภาษาเดียว จวบจน ค.ศ. 1867

ออสเตรีย-ฮังการี (ค.ศ. 1867–ค.ศ. 1918)

ยุคสงบสุข (ค.ศ. 1867–ค.ศ. 1914)

บทความหลัก: ดินแดนแห่งมงกุฎนักบุญอิชต์วาน

แผนที่เขตปกครอง 18 แห่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี จักรวรรดิออสเตรีย: 1. โบฮีเมีย 2. บูโควีนา 3. คารินเทีย 4. คาร์นิโอลา 5. ดัลเมเชีย 6. กัลลิเซีย 7. คึสเทินลันด์ 8. ออสเตรียล่าง 9. โมราเวีย 10. ชาลซ์บูร์ก 11. ซิเลเซีย 12. สตีเรีย 13. ไทโรล 14. ออสเตรียบน 15. โวราร์ลแบร์ก; ดินแดนแห่งมงกุฎนักบุญอิชต์วาน: 16. ราชอาณาจักรฮังการี 17. ราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย; ดินแดนปกครองร่วมภายใต้กระทรวงการคลัง: 18.  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

จักรพรรดิฟรานซ์โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี

หลังจากการล่มสลายของสงครามอิสรภาพ ชาวออสเตรียได้จัดการสงบเรียบร้อยในฮังการีผ่านการจัดกองทหารรักษาการณ์และการบริหารดินแดนแบบใหม่ ภาษาในการศึกษาและการบริหารกลายเป็นภาษาเยอรมัน ประชาชนไม่ได้มีส่วนในกิจการของรัฐ ไม่เข้ารับตำแหน่ง แต่หลังจากกองทัพออสเตรียพ่ายแพ้ในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในปี ค.ศ. 1866 ทำให้จักรวรรดิออสเตรียเสียอำนาจที่มีเหมือนแต่เดิม ทั้งด้านกำลังทหาร และ การเงิน ราชวงศ์ฮับส์บวร์กจึงสนใจที่จะคืนดีกับชาวฮังการี การเจรจาประนีประนอมออสเตรีย-ฮังการี ค.ศ. 1867 มีแกนนำสำคัญคือ แฟแร็นซ์ แดอาก ฝ่ายฮังการี และจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ ฝ่ายจักรวรรดิออสเตรีย ให้มั่นใจและรับรองต่อระบอบการปกครองของพระองค์ ในที่สุด ชาวฮังการีก็ยอมรับพระองค์เป็นประมุขในฐานะสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งฮังการี โดยฮังการีได้ก่อตั้งรัฐสภาเป็นของตนเอง ณ กรุงบูดาเปสต์

แฟแร็นซ์ แดอาก ผู้เป็นแกนนำในการประนีประนอมของฮังการีและออสเตรีย เพื่อก่อตั้งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี

กิจการของรัฐบางส่วน เช่น การต่างประเทศ การทหาร และการเงินบางส่วน ได้รับการจัดการร่วมกันโดยประเทศสมาชิกทั้งสอง ฮังการีถูกบังคับให้มีส่วนสำคัญในการชำระหนี้ต่างประเทศของออสเตรีย การประนีประนอมเป็นประโยชน์ต่อฮังการี แม้ว่าจะถูกบังคับให้เป็นสหพันธรัฐ แต่ก็ได้รับการยอมรับจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คว่าเป็นรัฐอิสระ เศรษฐกิจฮังการีเริ่มพัฒนาอย่างรวดเร็ว ในทศวรรษที่สงบสุขหลังจากการประนีประนอมของทั้งสองชนชาติ ฮังการีขับเคลื่อนเศรษฐกิจด้วยเกษตรกรรม และการผลิตเมล็ดพืช ขุนนางเจ้าของที่ดินปรับปรุงฟาร์มของพวกเขาให้ทันสมัย ​​ใช้เครื่องจักร และตั้งฟาร์ม รวมถึงการผลิตก็พัฒนาขึ้นเช่นกัน เป็นผลมาจากนโยบายอุตสาหกรรมของออสเตรีย อุตสาหกรรมการเกษตรส่วนใหญ่ เช่น การสี การกลั่น การผลิตน้ำตาล มีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างมากในฮังการี การพัฒนาโครงข่ายรถไฟมีการพัฒนาอย่างมาก ทำให้สามารถนำผลผลิตทางการเกษตรออกสู่ตลาดได้ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ฮังการีมีความก้าวหน้าอย่างมากทางอารยธรรม กฎหมายอยู่ในอำนาจของรัฐสภาฮังการี เช่น การจ่ายภาษี อุตสาหกรรม สาธารณะ การบริหาร ฯลฯ มีการศึกษาพื้นฐานภาคบังคับ อย่างไรก็ตามมีเพียงประชากรหนึ่งในสิบที่มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง การลงคะแนนเสียงเกิดขึ้นในระบบเปิด ซึ่งทำให้การเปลี่ยนแปลงอำนาจทางการเมืองเป็นไปได้ยาก

ระบบเมืองมีความทันสมัยและพัฒนา บูดาเปสต์ได้กลายเป็นเมืองหลวงของประเทศ มีการรวมเมืองเปสต์ บูดอ และโอบูดอเข้าด้วยกัน ในช่วงเปลี่ยนศตวรรษ มีสัญญาณความขัดแย้งที่ซ่อนอยู่ในสังคมออสเตรีย-ฮังการีเพิ่มมากขึ้น หนึ่งในสิ่งเหล่านี้ที่ร้ายแรงที่สุด คือ เรื่องเชื้อชาติ เนื่องจากมีชนชาติจำนวนมากอยู่ในออสเตรีย-ฮังการี เช่น ชาวอิตาลี, โปแลนด์, ยูเครน, สโลวัก ฯลฯ แต่มีเพียงชาวออสเตรีย และ ชาวฮังการีที่มีสิทธิมากที่สุดในจักรวรรดิ อาทิ การทำให้เป็นชาวฮังการี (Magyarization) โดยความไม่เท่าเทียมทางเชื้อชาติเป็นชนวนสำคัญที่ทำให้เกิดสงครามโลกครั้งที่ 1

สงครามโลกครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1914–ค.ศ. 1918)

การลอบสังหารอาร์คดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินาน โดยกาฟริโล่ พริซิป ชาวเซียร์เบีย ณ กรุงซาราเยโว เป็นชนวนการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1

ในฤดูร้อนปี ค.ศ.1914 สงครามโลกครั้งที่ 1 ได้ปะทุขึ้นในยุโรปจากการลอบสังหารรัชทายาทออสเตรีย-ฮังการี อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ โดยชาวเซอร์เบีย-บอสเนีย ในกรุงซาราเยโว ระหว่างฝ่ายมหาอำนาจกลาง คือ ออสเตรีย-ฮังการี เยอรมนี และอิตาลี (ภายหลังเปลี่ยนฝ่าย) และฝ่ายสัมพันธมิตร ได้แก่ สหราชอาณาจักร รัสเซีย ฝรั่งเศส และรัฐอื่น ๆ

พลเมืองฮังการีเข้าร่วมในสงครามในฐานะทหารของกองทัพออสเตรียฮังการีร่วม ชาวฮังการีหลายแสนคนเสียชีวิตในสงครามหลายปี ในปี ค.ศ.1917 สหรัฐเข้าสู่สงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร และเป็นชนวนไปสู่การจบสงครม สงครามโลกครั้งที่หนึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918

การปฏิวัติเกิดขึ้นในฮังการีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งตามคำร้องขอของผู้ประท้วงในการปฏิวัติเบญจมาศ จักรพรรดิได้แต่งตั้ง มิฮาย กาโรยี เป็นนายกรัฐมนตรี และได้เซ็นสัญญาสันติภาพกับฝ่ายพันธมิตร มีการปฏิรูปที่ดิน การลงคะแนนเสียง และเสรีภาพของสื่อมวลชน อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถเอาชนะปัญหาทางเศรษฐกิจจากสงครามได้ เขาพยายามรักษาบูรณภาพแห่งดินแดนของประเทศอย่างสันติในระหว่างการเจรจากับฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งไม่ได้นำไปสู่ผลลัพธ์ใด ๆ ในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 1918 สภาแห่งชาติฮังการีได้ลงมติเกี่ยวกับความเป็นอิสระของประเทศและกลายเป็นสาธารณรัฐฮังการี ต่อมา ฮังการีถือเป็นประเทศที่พ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและมีข้อเรียกร้องต่าง ๆ มาจากฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งรัฐบาลประชาธิปไตยไม่ปฏิบัติตามข้อเรียกร้องลาออกได้ ตามข้อตกลงสงลศึกเบลเกรด เนื่องจากฝ่ายสัมพันธมิตรละเมิดข้อตกลงเสียเอง

สาธารณรัฐโซเวียตฮังการี ค.ศ. 1919 รัฐที่มีอายุเพียงสี่เดือนในประวัติศาสตร์ฮังการี

ความล้มเหลวของรัฐบาลทำให้รัฐบาลสังคมนิยมประชาธิปไตย-คอมมิวนิสต์ฮังการีของเบลอ กุนขึ้นสู่อำนาจ และประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีขึ้น โดยปกครองด้วยเผด็จการชนชั้นกรรมาชีพ ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1919 ซึ่งกินเวลาเพียง 4 เดือน 11 วัน รัฐบาลของสาธารณรัฐโซเวียตได้จัดทำบทบัญญัติเพื่อปรับปรุงสถานการณ์ แต่ในขณะเดียวกันก็พยายามเปลี่ยนประเทศให้เป็นแบบจำลองโซเวียตรัสเซีย ด้วยมาตรการเผด็จการต่าง ๆ ในขณะเดียวกัน โดยช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1919 กองทัพฮังการีพยายามเปิดฉากโจมตีกองทัพโรมาเนียบริเวณแม่น้ำทิสซอ แต่ถูกตีโต้กลับจนแนวรบพังทลายอย่างสิ้นเชิง เมื่อเห็นว่าไม่มีทางสู้ได้ เบลา กุน และแกนนำรัฐบาลคอมมิวนิสต์จึงตัดสินใจสละอำนาจและลี้ภัยไปยังประเทศออสเตรีย ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1919

หลังจากการล่มสลายของโซเวียตฮังการี กองทหารของรัฐเชโกสโลวาเกียและโรมาเนียที่เข้าร่วมฝ่ายพันธมิตรได้เข้ามาบุกฮังการี เมื่อสิ้นสุดสงคราม กองทัพสองประเทศได้เข้ายึดครองดินแดนจากฮังการีมากขึ้นเรื่อย ๆ เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ประเทศฮังการีเสียดินแดนไปจำนวนมาก จากสนธิสัญญาทรียานง การประชุมสันติภาพปารีสของฝ่ายสัมพันธมิตร ได้สัญญาชาวฮังการีว่าหากการต่อต้านด้วยอาวุธสิ้นสุดลง ทหารโรมาเนียจะอพยพออกจากดินแดนที่ถูกยึดครอง ชาวฮังการีได้หยุดการต่อต้าน แต่การประชุมสันติภาพไม่รักษาสัญญา และกองทัพโรมาเนียได้ทำการยึดครองบูดาเปสต์ต่อ การเจรจาสันติภาพในปารีสเมื่อสิ้นสุดลง มีผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อฮังการี ตามสนธิสัญญาสันติภาพทรียานง ที่ลงนามเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1920 ฮังการีสูญเสียอาณาเขตสองในสาม โดยถูกผนวกเข้ากับอาณาเขตของประเทศโดยรอบ พื้นที่ที่ถูกตัดไปมีชาวฮังการีอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก พื้นที่ดังกล่าว เช่น ทรานซิลเวเนีย สาธารณรัฐฮังการีมีหน้าที่ชดเชยความสูญเสียทางวัตถุทั้งหมดที่ประเทศรอบข้างสูญเสียไปในช่วงสงคราม กองทัพถูกรื้อถอน และอาวุธยุทโธปกรณ์ก็ถูกห้ามการใช้งาน หลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี ฮังการีก็กลายเป็นราชอาณาจักรฮังการี โดยเป็นราชอาณาจักรที่ไม่มีกษัตริย์ ประเทศถูกปกครองโดยผู้สำเร็จราชการที่ได้รับเลือกจากรัฐสภา ชื่อว่า มิกโลช โฮร์ตี การปกครองของโฮร์ตีดำเนินไปจนถึงปี ค.ศ. 1944

สนธิสัญญาทรียานง

บทความหลัก: สนธิสัญญาทรียานง

ความแตกต่างระหว่างพรมแดนเดิมกับพรมแดนใหม่ของอาณาจักรฮังการีในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และราชอาณาจักรฮังการีอิสระ หลังการเสียดินแดนตามสนธิสัญญาทรียานง จากสำมะโนประชากรเชื้อชาติของราชอาณาจักรฮังการี ปี ค.ศ. 1910 สีเขียวแทนพื้นที่ราชอาณาจักรฮังการี และสีเทาแทนพื้นที่เขตปกครองตนเองโครเอเชีย-สลาโวเนีย

สนธิสัญญาทรียานง เป็นหนึ่งในห้าสนธิสัญญาสันติภาพสำคัญ ที่เตรียมไว้ในการประชุมสันติภาพปารีสและลงนามในพระราชวังกร็องทรียานง ในเมืองแวร์ซาย ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1920 ระหว่างชาติฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กับราชอาณาจักรฮังการี หลังเป็นหนึ่งในรัฐผู้สืบทอดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี หลังการแพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี โดยมีเนื้อหาในการทำให้อาณาจักรฮังการีกลายเป็นราชอาณาจักรฮังการี และแบ่งแยกดินแดนเดิมของอาณาจักรฮังการีแก่ประเทศเพื่อนบ้าน

ผู้ลงนามในสนธิสัญญา 2 คนจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี อาโกชต์ แบนาร์ด (Ágost Benárd) และอัลเฟรด ดราชเช-ลาซาร์ (Alfréd Drasche-Lázár) ในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1920 ณ พระราชวังกร็องทรียานง เมืองแวร์ซาย ประเทศฝรั่งเศส

สนธิสัญญาทรียานงร่างขึ้นจากคำร้องขอสงบศึกของ อดีตจักรพรรดิและรัฐบาลขุนนางจักรวรรดิออสเตรีย- ฮังการี หัวหน้าฝ่ายพันธมิตรและผู้มีอำนาจเกี่ยวข้องได้ยอมรับคำขอสงบศึกของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 โดยฝ่ายสัมพันธมิตรได้กำหนดให้ฮังการีเป็นรัฐอิสระและกำหนดเขตแดนเสียใหม่ การแบ่งดินแดนทำให้ประเทศฮังการีกลายเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีพื้นที่ 93,073 ตารางกิโลเมตร เป็นปริมาณเพียง 28% จากพื้นที่เดิมของฮังการีเมื่อยังเป็นจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งเคยมีพื้นที่อยู่ 325,411 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 7.6 ล้านคน ซึ่งนับเป็นเพียง 36% ของจำนวนประชากรในฮังการีก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่มีประชากรอยู่ 20.9 ล้านคน พื้นที่ที่ฝ่ายสัมพันธมิตรจัดสรรให้กับประเทศเพื่อนบ้านทั้งหมด ส่วนใหญ่ประชากรไม่ใช่ชาวฮังการี แต่ 31% ของชาวฮังการี (3.3 ล้านคน) ถูกทิ้งไว้นอกเขตแดนของประเทศฮังการี ห้าในสิบเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักรก่อนสงครามตกไปอยู่ในการครอบครองของประเทศอื่น ๆ เช่น เมืองโปโจญ (ปัจจุบันคือ กรุงบราติสลาวา เมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย), เมืองโคโลจวาร์ (ปัจจุบันคือ เมืองคลูช-นาโปกา ประเทศโรมาเนีย), เมืองซาเกร็บ (ปัจจุบันคือ กรุงซาเกร็บ ประเทศโครเอเชีย), เมืองน็อจวาร็อด (ปัจจุบันคือ ออราเดีย ประเทศโรมาเนีย) เป็นต้น สนธิสัญญาทรียานงจำกัดขนาดกองทัพของฮังการีให้มีทหารเพียง 35,000 คน และกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีถูกยุบลงไป

อนุสรณ์สถานการเสียดินแดนจากสนธิสัญญาทรียานง ในเมืองเบเกชชอบอ ประเทศฮังการี

ประเทศที่ได้ครองดินแดนของอาณาจักรฮังการีที่เสียไป ประกอบด้วยราชอาณาจักรโรมาเนีย สาธารณรัฐเชโกสโลวัก ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย และสาธารณรัฐออสเตรีย หนึ่งในองค์ประกอบหลักของสนธิสัญญาคือแนวคิด "การตัดสินใจโดยประชาชน" เป็นความพยายามที่จะทำให้คนที่ไม่ใช่ชาวฮังการี มีรัฐชาติและความเป็นเอกราชของตนเอง นอกจากนี้ฮังการีจะต้องจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามให้กับประเทศเพื่อนบ้านด้วย สนธิสัญญาดังกล่าวถูกกำหนดโดยฝ่ายสัมพันธมิตรมากกว่าการเจรจาร่วมกับชาวฮังการี และชาวฮังการีไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมรับเงื่อนไขสนธิสัญญา คณะผู้แทนชาวฮังการีได้ลงนามในสนธิสัญญาทรียานง พร้อมกับการเขียนประท้วงสนธิสัญญาแนบร่วม เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1920 ที่พระราชวังกร็องทรียานง ในเมืองแวร์ซาย ประเทศฝรั่งเศส สนธิสัญญาดังกล่าวได้รับการจดทะเบียนในชุดสนธิสัญญาของสันนิบาตชาติเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1921 อาณาเขตของประเทศสาธารณรัฐฮังการีในปัจจุบันมียังมีขนาดคงเดิมตามสนธิสัญญาทรียานง มีการแก้ไขเล็กน้อยจนถึงปี ค.ศ. 1924 เกี่ยวกับชายแดนฮังการีและออสเตรีย (รัฐบูร์เกนลันด์) รวมไปถึงหมู่บ้านสามแห่งใกล้บราติสลาวาที่กลายเป็นดินแดนของประเทศเชโกสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1947 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2

ระหว่างสงครามโลก (ค.ศ. 1918–ค.ศ. 1938)

บทความหลัก: สาธารณรัฐฮังการีที่ 1 และ สาธารณรัฐประชาชนฮังการี

ผู้สำเร็จราชการมิกโลช โฮร์ตี

หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มิกโลช โฮร์ตี แห่งน็อจบาญอ พลเรือเอกชาวฮังการี ได้กลายเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งราชอาณาจักรฮังการี โดยเขาทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งอาณาจักรฮังการีในสมัยระหว่างสงครามและเกือบตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1920 ถึง 15 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีในช่วงท้ายปีของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับการเลื่อนยศตำแหน่งเป็นพลเรือโทและผู้บัญชาการกองเรือ เมื่อพลเรือเอกก่อนหน้านี้ได้ถูกขับออกจากตำแหน่งโดยพระเจ้ากาโรยที่ 4 แห่งฮังการีที่ได้ให้การสนับสนุนการก่อกบฏ ในปี ค.ศ. 1919 ตามมาด้วยส่วนหนึ่งของการปฏิวัติและการเข้าแทรกแซงจากภายนอกในฮังการี ตั้งแต่โรมาเนีย เชโกสโลวาเกีย และยูโกสลาเวีย โฮร์ตีได้เดินทางกลับบูดาเปสต์พร้อมกับกองทัพแห่งชาติและต่อมาก็ได้รับเชิญให้เป็นผู้สำเร็จราชการจากรัฐสภาฮังการี โฮร์ตีได้นำรัฐบาลอนุรักษนิยม

ตลอดช่วงสมัยระหว่างสงคราม โฮร์ตีได้ประกาศให้พรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีและพรรคแอร์โรว์ครอสส์ เป็นพรรคการเมืองผิดกฎหมาย และดำเนินนโยบายต่างประเทศที่มุ่งเน้นการเรียกร้องดินแดนที่เสียไปในสนธิสัญญาทรียานงคืน เขาเป็นผู้ทำให้ความพยายามคืนสู่บัลลังก์ของ พระเจ้ากาโรยที่ 4 ทั้งสองครั้งในปี ค.ศ. 1921 ต้องล้มเหลว รัฐบาลฮังการีตกอยู่ใต้ภัยคุกคามจากฝ่ายสัมพันธมิตรที่อาจจะประกาศสงครามถ้าหากมีการฟื้นฟูราชวงศ์ฮาพส์บวร์คขึ้นมา พระเจ้ากาโรยที่ 4 จึงทรงถูกพาออกไปจากฮังการีโดยเรือรบของสหราชอาณาจักรในสถานะผู้ลี้ภัย

การฟื้นฟูสังคมและเศรษฐกิจของฮังการีเป็นเรื่องยากหลังจากสนธิสัญญาทรียานง การไหลเข้าของเงินทุนต่างประเทศ การกู้ยืม การปฏิรูปที่ดิน และการพัฒนาวัฒนธรรมภายในประเทศมีส่วนทำให้เกิดการควบรวมกิจการรัฐและประชาชน ในช่วงทศวรรษที่ 1930 ฮังการีได้กระชับความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับเยอรมนี ภายใต้อิทธิพลของเยอรมัน กฎหมายต่อต้านชาวยิวได้ผ่านการอนุมัติในฮังการี จากการเสริมสร้างอิทธิพลของเยอรมัน ทำให้ขบวนการขวาจัดเสริมความแข็งแกร่งในฮังการีเช่นกัน แม้ว่าเขาจะไม่ไว้วางใจฮิตเลอร์และพยายามผ่อนคลายความสัมพันธ์ของเขากับเยอรมนี แต่ความพยายามนี้ไม่ได้ผลลัพธ์ที่มีนัยสำคัญใด ๆ การที่ฮังการีเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองนั้นส่วนใหญ่เกิดจากสนธิสัญญาทรียานง การขึ้นสู่อำนาจของฮิตเลอร์ในเยอรมนีทำให้เกิดความหวังในการเมืองของฮังการีว่าจะได้รับพื้นที่ที่ถูกแยกไป

สงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1938–ค.ศ. 1944)

บทความหลัก: สงครามโลกครั้งที่ 2, การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่ง, และ การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง

ดินแดนที่ฮังการีได้รับกลับคืนมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จากการอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่งและสอง

เมื่อกองทัพเยอรมันบุกประเทศเชโกสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1938 พื้นที่ด้านใต้ของเชโกสโลวาเกียและดินแดนทรานส์คาร์เพเทีย ซึ่งปัจจุบันคือ แคว้นซาการ์ปัจจา ประเทศยูเครน บางส่วนก็ถูกส่งกลับไปยังฮังการีภายใต้การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่ง และฮิตเลอร์จึงบุกเข้ายึดโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1939 ดังนั้นมหาอำนาจยุโรปฝ่ายสัมพันธมิตรจึงประกาศสงครามกับเยอรมนี และสงครามโลกครั้งที่สองจึงปะทุขึ้น โดยฮังการีไม่ได้เข้าสู่สงครามในขณะนั้น ภายใต้การนำของผู้สำเร็จราชการ มิกโลช โฮร์ตี ของฮังการีได้ให้การสนับสนุนผู้ลี้ภัยชาวโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1939

เพื่อที่จะเอาฮังการีเข้ามาร่วมสงคราม ผู้นำกองทัพเยอรมันและอิตาลีได้บรรลุผลให้ฮังการียึดพื้นที่ทางตอนเหนือของทรานซิลเวเนียคืน ด้วยการอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง ณ วันที่ 30 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1940 แต่อย่างไรก็ดี เพื่อป้องกันให้ฮังการีเข้าสงคราม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1940 นายกรัฐมนตรีปาล แตแลกิ (ฮังการี: Teleki Pál) ได้ลงนามในสนธิสัญญามิตรภาพถาวรกับยูโกสลาเวียเพื่อบรรเทาอิทธิพลฝ่ายเดียวของเยอรมนี ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 เยอรมนีตัดสินใจบุกยูโกสลาเวียโดยมีส่วนร่วมของชาวฮังกาเรียน แตแลกิเห็นว่าฮังการีกำลังเข้าสู่สงครามและกำลังจะกลายเป็นโศกนาฏกรรมในการปฏิบัติตามคำขอของเยอรมัน ดังนั้นเขาจึงฆ่าตัวตายเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1941 โดยเขาเตือนโฮร์ตีถึงอันตรายของการเข้าร่วมสงครามในจดหมายอำลา

มิกโลช โฮร์ตี และอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ค.ศ. 1938

หลังจากนั้น โฮร์ตีได้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ และฮังการีได้โจมตียูโกสลาเวีย ฮังการีได้คืนดินแดนทางใต้บางส่วนกลับคืนมา ในปี ค.ศ. 1941 ฮิตเลอร์บุกสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา และฮังการีเข้าสู่สงครามและทำสงครามกับสหภาพโซเวียต ฮังการีได้ไปสู่ความพ่ายแพ้พร้อมกับชาวเยอรมัน กองทัพฮังการีที่ 2 จำนวน 200,000 คนถูกส่งไปยังแนวรบโซเวียตในปี ค.ศ. 1942 กองทหารฮังการีเข้ายึดตำแหน่งป้องกันที่ริมฝั่งแม่น้ำดอนใกล้เมืองโวโรเนจ การโจมตีของสหภาพโซเวียตซึ่งเริ่มขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 ได้บดขยี้กองกำลังฮังการีที่มีอุปกรณ์ครบครันภายในเวลาไม่กี่วัน จำนวนผู้เสียชีวิต บาดเจ็บ และเชลยศึกมีมหาศาล ผู้นำฮังการีพยายามซ่อนสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเห็นเหตุการณ์

ความไม่เต็มใจของโฮร์ตีที่จะมีส่วนร่วมในความพยายามทำสงครามของเยอรมันและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวในฮังการี รวมทั้งได้ปฏิเสธที่จะส่งมอบชาวยิวเชื้อสายฮังการีมากกว่า 600,000 คนจาก 825,000 คนให้แก่เจ้าหน้าที่เยอรมัน รวมถึงการที่รัฐบาลฮังการีได้ทำการการเจรจาลับกับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อฮิตเลอร์ตระหนักถึงการเจรจาลับนั้น ทำให้ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1944 กองทัพเยอรมันได้บุกเข้ายึดครองฮังการีในในปฏิบัติการมาร์กาเรต ประเทศฮังการีถูกปล้น และทำให้สินค้าทางเศรษฐกิจ เช่น อาหาร ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ถูกส่งไปยังเยอรมนีโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และมิกโลช โฮร์ตีได้ถูกบังคับให้ลาออกและถูกจับกุมโดยนาซีเยอรมันไปยังแคว้นบาวาเรีย ผลที่น่าเศร้าของการยึดครองของชาวเยอรมันคือการเนรเทศและกำจัดชาวยิวฮังการีไปยังค่ายกักกันจำนวนมาก ชาวเยอรมันต่อสู้ในหลายแนวรบในสงคราม ความสูญเสียของพวกเขาเพิ่มขึ้น และเห็นได้ชัดว่าฝ่ายอักษะกำลังแพ้สงครม รัฐบาลฮังการีประกาศถอนตัวจากสงครามในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 แต่การประกาศดังกล่าวเกินกำหนด ภายใต้แรงกดดันของเยอรมัน เยอรมันเริ่มปล้นสะดมในฮังการีมากขึ้น ในขณะเดียวกันกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต ได้เข้ายึดครองบางส่วนของฮังการี ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1945 นาซีเยอรมันขอจบการสู้รบ และสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และทำให้ฮังการีสูญเสียดินแดนที่ถูกยึดคืนอีกครั้งและ พวกเขาได้รับคำสั่งให้จ่ายเงินชดเชยหลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ

คอมมิวนิสต์ฮังการี (ค.ศ. 1945–ค.ศ. 1989)

บทความหลัก: สาธารณรัฐประชาชนฮังการี

สมัยของราโกชิ

ตราประจำชาติของคอมมิวนิสต์ฮังการี (ค.ศ. 1957)

หลังจากความพ่ายแพ้ของนาซีเยอรมนี ประเทศฮังการีกลายเป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต ผู้นำโซเวียตได้เลือกมาตยาช ราโกชี ให้เป็นผู้นำในการเปลี่ยนระบบของประเทศฮังการีให้เป็นแบบคอมมิวนิสต์แบบโซเวียต ราโกชีได้ปกครองฮังการีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1956 นโยบายของรัฐบาลในด้านการทหาร การทำอุตสาหกรรม การรวมกลุ่ม และ การชดเชยจากสงครามทำให้คุณภาพชีวิตในประเทศฮังการีลดลงอย่างรุนแรง ในการเลียนแบบตำรวจลับเคจีบีของโจเซฟ สตาลิน รัฐบาลของราโกชิได้จัดตั้งตำรวจลับอาเวฮา (ÁVH) เพื่อบังคับใช้ระบอบการปกครองใหม่โดยได้ทำการกวาดล้างเจ้าหน้าที่และปัญญาชนประมาณ 350,000 คน ซึ่งถูกจำคุกหรือประหารชีวิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ถึง 1956 นักคิดอิสระ นักประชาธิปไตย และ บุคคลสำคัญในสมัยผู้สำเร็จราชการมิกโลช โฮร์ตีหลายคนถูกจับอย่างลับ ๆ และถูกวิสามัญฆาตกรรมในค่ายกักกันแรงงานกูลากทั้งในและต่างประเทศ ชาวฮังการีราว 600,000 คนถูกเนรเทศไปยังค่ายแรงงานโซเวียตซึ่งมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 200,000 คน

หลังจากการเสียชีวิตของสตาลินในปี ค.ศ. 1953 สหภาพโซเวียตได้ดำเนินโครงการกดขี่ประชาชนแบบราโคซีหลายแบบ ซึ่งนำไปสู่การปลดมาตยาช ราโกชี ออกจากตำแหน่ง และอิมแร นอจ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน ในช่วงนี้ได้มีการเคลื่อนไหวทางการเมืองมากขึ้นจากนักศึกษาและปัญญาชน อิมแร น็อจย์สัญญาว่าจะเปิดการค้าเสรีและการเปิดกว้างในการแสดงความคิดเห็นทางการเมือง ในขณะที่ราโกชีคัดค้านทั้งสองอย่างจริงจัง ในที่สุดราโกชิก็สามารถทำลายชื่อเสียงของอิมเร น็อจย์ และแทนที่เขาด้วยแอร์เนอ แกเรอ (Ernő Gerő) ที่แข็งกร้าวกว่า ประเทศฮังการีเข้าร่วมสนธิสัญญาวอร์ซอ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1955 เนื่องจากความไม่พอใจของสังคมต่อระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ที่เพิ่มขึ้นในรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต

การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956

บทความหลัก: การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956

หลังจากการยิงผู้ประท้วงอย่างสันติโดยกองกำลังทหารโซเวียตและตำรวจลับ ได้มีการชุมนุมทั่วประเทศเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1956 ผู้ประท้วงพากันรวมตัวทั่วท้องถนนในกรุงบูดาเปสต์และเริ่มการปฏิวัติรัฐบาล เรียกว่า การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 เพื่อที่จะระงับความวุ่นวาย อิมแร นอจได้กลับมาดำรงตำแหน่งในฐานะนายกรัฐมนตรี และสัญญาว่าจะมีการเลือกตั้งโดยเสรีและนำฮังการีออกจากสนธิสัญญาวอร์ซอ

รถถังโซเวียตที่ถูกทำลายโดยกองกำลังปลดแอกฮังการีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1956 ถ่าย ณ จัตุรัสโมริตซ์ ฌิกโมนด์ กรุงบูดาเปสต์

อย่างไรก็ตาม ความรุนแรงยังคงดำเนินต่อไปในขณะที่กองกำลังปฏิวัติลุกขึ้นต่อสู้กับกองทัพโซเวียตและตำรวจลับอาเวฮา กองกำลังประชาชนติดอาวุธประมาณ 3,000 คน ได้ต่อสู้กับรถถังโซเวียตโดยใช้ค็อกเทลโมโลตอฟและปืนพก แม้ว่าโซเวียตจะมีกองกำลังที่แข็งแกร่งกว่ามาก แต่กองทัพโซเวียตก็ประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก และเมื่อถึงวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1956  กองทัพโซเวียตส่วนใหญ่ได้ถอนกำลังจากกรุงบูดาเปสต์ไปรักษาการณ์ในชนบท ในช่วงเวลาหนึ่งผู้นำโซเวียตไม่แน่ใจว่าจะตอบสนองต่อการต่อต้านในฮังการีอย่างไร แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะเข้าแทรกแซงเพื่อป้องกันไม่ให้อำนาจของสหภาพโซเวียตในยุโรปตะวันออกสั่นคลอน ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 มีการเสริมกำลังทหารมากกว่า 150,000 นายและรถถัง 2,500 คันเข้าประเทศฮังการีจากสหภาพโซเวียต ชาวฮังการีเกือบ 20,000 คนถูกสังหารในการต่อต้านการแทรกแซง ขณะที่อีก 21,600 คนถูกจำคุกหลังจากนั้นด้วยเหตุผลทางการเมือง ประมาณ 13,000 คนถูกคุมขัง และ 230 คนถูกนำตัวไปประหารชีวิต อิมแร นอจถูกตัดสินทางการเมืองอย่างลับ ๆ โดยถูกตัดสินว่ามีความผิด และถูกตัดสินประหารชีวิต เขาถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1958 เนื่องจากพรมแดนของประเทศฮังการีถูกเปิดออกเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ผู้คนเกือบ 250,000 คนได้หนีออกจากประเทศ ก่อนที่การปฏิวัติของอิมแร นอจย์จะถูกระงับลง

สมัยของกาดาร์

ยาโนช กาดาร์ เลขาธิการพรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการี ระหว่าง ค.ศ. 1956 - 1988 ถ่ายในปี ค.ศ. 1962

หลังช่วงเวลาแห่งการยึดครองทางทหารของโซเวียตไม่นานนัก ยาโนช กาดาร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอิมแร นอจ ได้รับเลือกจากผู้นำโซเวียตให้เป็นหัวหน้ารัฐบาลใหม่และเป็นประธานพรรคสังคมนิยมแรงงาน (MSzMP) ที่ปกครองใหม่ กาดาร์ทำให้สถานการณ์เป็นปกติอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1963 รัฐบาลได้ให้นิรโทษกรรมและปล่อยตัวผู้ที่ถูกคุมขังส่วนใหญ่การลุกฮือใน ค.ศ. 1956 กาดาร์ประกาศแนวนโยบายใหม่ตามที่ประชาชนไม่ถูกบังคับให้แสดงความภักดีต่อพรรคอีกต่อไปหากพวกเขายอมรับระบอบสังคมนิยมโดยปริยายว่าเป็นความจริงของชีวิต ในสุนทรพจน์หลายครั้งเขาอธิบายว่า "คนที่ไม่ต่อต้านเราอยู่กับเรา" ยาโนช กาดาร์นำเสนอลำดับความสำคัญของการวางแผนใหม่ในระบบเศรษฐกิจ เช่น การอนุญาตให้เกษตรกรมีที่ดินส่วนตัวจำนวนมากภายใต้ระบบฟาร์มรวม มาตรฐานการครองชีพในฮังการีสูงขึ้นเนื่องจากสินค้าอุปโภคบริโภคและการผลิตอาหารมีความสำคัญเหนือกว่าการผลิตยุทโธปกรณ์ทางทหาร ซึ่งมีอัตราลดลงเหลือหนึ่งในสิบเมื่อเทียบกับก่อนการปฏิวัติใน ค.ศ. 1956

ในปี ค.ศ. 1968 กลไกเศรษฐกิจใหม่ (NEM) ได้นำองค์ประกอบของตลาดเสรีเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม จากทศวรรษที่ 1960 ถึงปลายทศวรรษที่ 1980 ประเทศฮังการีมักถูกเรียกว่าเป็น "ค่ายทหารที่มีความสุขที่สุด" ในกลุ่มยุโรปตะวันออก ในช่วงหลังสงครามเย็น GDP ต่อหัวของฮังการีเป็นอันดับสี่รองจากเยอรมนีตะวันออก เชโกสโลวาเกีย และ สหภาพโซเวียต อันเป็นผลมาจากมาตรฐานการครองชีพที่ค่อนข้างสูงนี้ เศรษฐกิจที่เปิดเสรีมากขึ้น การกดขี่จากภาครัฐที่น้อยลง และสิทธิในการเดินทางที่ถูกจำกัดน้อยลง ฮังการีจึงถูกมองว่าเป็นหนึ่งในประเทศคอมมิวนิสต์ที่มีความเป็นเสรีนิยมที่สุดในช่วงคอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตามในช่วงทศวรรษที่ 1980 มาตรฐานการครองชีพลดลงอย่างมากอีกครั้งเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยทั่วโลก ซึ่งประเทศคอมมิวนิสต์ไม่สามารถที่จะแก้ไขวิกฤตได้ เมื่อกาดาร์เสียชีวิตในปี 1989 สหภาพโซเวียตประสบกับภาวะตกต่ำทางเศรษฐกิจอย่างมาก ซึ่งนำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 นักปฏิรูปรุ่นใหม่เห็นว่าการเปิดประเทศให้เสรีจะเป็นการแก้ปัญหาเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งการเคลื่อนไหวทางการเมืองนี้ จะเป็นสาเหตุหลักของการเปลี่ยนแปลงของประเทศฮังการีเข้าสู่การเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยในที่สุด

สาธารณรัฐฮังการีที่ 3 (ค.ศ. 1989–ปัจจุบัน)

การเปลี่ยนแปลงการปกครอง ค.ศ. 1990

ใน ปี ค.ศ. 1989 มีเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงระบบการเมือง เนื่องจากการร่วมสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในสหภาพโซเวียตและกลุ่มประเทศยุโรปตะวันออก โดยมีการก่อตั้งสาธารณรัฐฮังการีที่ 3 ขึ้นมาในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 แทนที่สาธารณรัฐประชาชนฮังการี ซึ่งมีระบบการปกครองเป็นแบบคอมมิวนิสต์ และในปีถัดมา ค.ศ. 1990 ประเทศฮังการีได้มีการจัดตั้งรัฐสภา, รัฐบาล และ ประธานาธิบดีสาธารณรัฐขึ้น ถึงแม้จะมีการจัดตั้งรัฐบาลประชาธิปไตยขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้ทำให้เศรษฐกิจหลังการเปลี่ยนแปลงระบบการเมืองดีขึ้นมา หลังจากนั้น ก็ได้มีการจัดตั้งสถาบันอื่น ๆ ที่สำคัญในประเทศต่อมาในภายหลัง หลังปี ค.ศ. 1990

ในช่วงทศวรรศที่ 1990 ประเทศฮังการีมีความพยายามสร้างร่วมมือกับประเทศยุโรปตะวันตก ประเทศฮังการีกลายเป็นสมาชิกเนโทในปี ค.ศ. 1999 และหลังจากการเป็นสมาชิกเนโท 2 สัปดาห์ ก็ได้มีส่วนร่วมในสงครามกลางเมืองยูโกสลาเวีย โดยมีประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกรเป็นคู่กรณี ทหารฮังการีมีส่วนร่วมในปฏิบัติการของเนโทในอัฟกานิสถานเกือบตั้งแต่แรกเริ่ม โดยเป็นหน่วยงานด้านการแพทย์ หลังจากนั้น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 มีการส่งหน่วยทหารฮังการีเข้าไปรบในประเทศอัฟกานิสถาน โดยงานของกองกำลังฮังการีในอัฟการนิสถานนั้น ส่วนใหญ่ประกอบด้วยหน่วยงานลาดตระเวนคุ้มกันและหน่วยงานสังคมสงเคราะห์

ฮังการีเข้าร่วมสหภาพยุโรป เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2007 และเป็นสมาชิกพื้นที่เชงเก้นของสหภาพยุโรป ซึ่งทำให้การควบคุมพรมแดนถาวรที่พรมแดนฮังการี - ออสเตรีย, ฮังการี - สโลวีเนีย และฮังการี - สโลวาเกีย ถูกยกเลิก แต่สกุลเงินอย่างเป็นทางการของประเทศยังคงเป็นเงินสกุลฮังกาเรียนโฟรินต์ ไม่ได้ใช้เงินยูโร และชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศเปลี่ยนจากสาธารณรัฐฮังการี เป็นประเทศฮังการี ตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012

ฮังการีในวิกฤตการณ์ผู้ลี้ภัยยุโรป ค.ศ. 2015

แผนที่วิกฤตการณ์ผู้ลี้ภัยยุโรป ค.ศ. 2015

ประเทศฮังการีได้ประสบกับวิกฤตการณ์ผู้ลี้ภัยยุโรป ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 ถึง 2019 แต่มีจุดวิกฤตในปี ค.ศ. 2015 เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นการย้านถิ่นฐานของมนุษย์ที่มีจำนวนมากที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 จากการที่ผู้ลี้ภัยและผู้ย้ายถิ่นทางเศรษฐกิจได้ทำการอพยพจำนวนมากจากพื้นที่ตะวันออกกลาง เอเชียใต้ ทวีปแอฟริกา และคาบสมุทรบอลข่านตะวันตก หลั่งไหลสู่สหภาพยุโรปข้ามทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ โดยผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่มาจากประเทศซีเรีย อัฟกานิสถานและเอริเตรีย ซึ่งประเทศฮังการีซึ่งเป็นประเทศหน้าด่านระหว่างสหภาพยุโรปและบอลข่านก็ได้ทำหน้าที่เป็นประเทศแรกที่ทำการรับรองผู้อพยพก่อนเดินทางต่อไปยังประเทศยุโรปตะวันตก อาทิ ประเทศเยอรมนี แต่ฮังการีคือหนึ่งในประเทศที่ไม่ยอมรับการรับผู้อพยพ และเกิดนโยบายกั้นรั้วพรมแดนด้านใต้ของประเทศที่ติดกับประเทศเซอร์เบีย นโยบายที่นำโดยนายวิกโตร์ โอร์บาน นายกรัฐมนตรีฮังการีจากพรรค FIDESZ

เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2015 รัฐบาลฮังการีได้ประกาศการก่อสร้างรั้วสูง 4 เมตร ยาว 175 กิโลเมตร ตามแนวชายแดนทางใต้ของประเทศเซอร์เบีย โดยได้ทำการสร้างเสร็จสิ้นในขั้นตอนที่หนึ่งเมื่อปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ตามข้อมูลของกระทรวงกลาโหมฮังการี รั้วประกอบด้วยลวดมีดโกนของนาโต้สามเส้นยาว 175 กิโลเมตร และรั้วอีกชั้นหนึ่งเป็นรั้วลวดหนามสูงประมาณ 4 เมตร โดยรั้วชั้นที่สองได้ทำการสร้างเสร็จในปลายปี ค.ศ. 2015 นายยาโนช ลาซาร์ (János Lázár) รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอธิบายว่า "ฮังการีถูกปิดล้อมจากผู้ค้ามนุษย์" และประกาศว่ารัฐบาลจะ "ปกป้องพรมแดนที่ขยายนี้ด้วยกำลัง" ประเทศฮังการีได้ทำการจัดกำลังตำรวจ 9,000 นายเพื่อกันผู้อพยพที่ไม่มีเอกสารจากการเข้าประเทศฮังการี โดยคณะกรรมาธิการยุโรปเตือนสมาชิกประเทศฮังการีเกี่ยวกับขั้นตอนที่ขัดต่อพันธกรณีของสหภาพยุโรปและเรียกร้องให้สมาชิกอย่างฮังการีหาวิธีอื่นในการรับมือกับการอพยพเข้ามาอย่างผิดกฎหมาย

ผู้อพยพชาวตะวันออกกลางทำการประท้วงรัฐบาลฮังการีด้วยการอดอาหารหน้าสถานีรถไฟตะวันออก กรุงบูดาเปสต์ วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2015

เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2015 นายวิกโตร์ โอร์บานได้ปกป้องการจัดการของประเทศเกี่ยวกับสถานการณ์ผู้อพยพภายใน แม้ว่าจะมีความวุ่นวายเนื่องจากการประท้วงของผู้อพยพโดยการอดอาหาร หน้าสถานีรถไฟหลักระหว่างประเทศของบูดาเปสต์ พร้อมกับวิจารณ์การจัดการของประเทศเยอรมนีและสหภาพยุโรปโดยรวมที่ไม่ห้ามผู้อพยพเข้าสู่ยุโรป ในวันเดียวกันนั้นตำรวจฮังการีอนุญาตให้ผู้อพยพขึ้นรถไฟในบูดาเปสต์มุ่งหน้าไปทางตะวันตกก่อนจะหยุดที่เมืองบิชแก (Bicske) โดยตำรวจพยายามขนส่งผู้อพยพไปยังค่ายทะเบียนที่เมืองบิชแก เพื่อลงข้อมูลของผู้อพยพก่อนที่จะเดินทางต่อด้วยรถไฟอีกขบวนหนึ่งไปยังกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย แต่ผู้อพยพปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือและประท้วงขัดขืนโดยการอยู่ในรถไฟซึ่งไม่ได้เดินทางไปยังกรุงเวียนนาต่อไป

และเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2015 ผู้อพยพประมาณหนึ่งพันคนที่สถานีรถไฟตะวันออก ออกเดินทางโดยการเดินเท้าไปยังออสเตรียและเยอรมนี ในคืนวันเดียวกันรัฐบาลฮังการีตัดสินใจส่งรถประจำทางเพื่อขนส่งผู้อพยพผิดกฎหมายไปยังเมืองแฮจแยชฮอโลม (Hegyeshalom) ที่ติดกับชายแดนประเทศออสเตรีย

เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2015 มีรายงานว่าตำรวจฮังการีได้ปิดกั้นเส้นทางจากเซอร์เบียและจัดการจุดเข้าออกประจำที่มีเจ้าหน้าที่ทหารและเฮลิคอปเตอร์อย่างเข้มงวด พวกเขาปิดผนึกพรมแดนด้วยลวดมีดโกนและกักขังผู้อพยพข้ามพรมแดนอย่างผิดกฎหมาย ด้วยการขู่ว่าจะถูกจับกุมและถูกตั้งข้อหาทางอาญา เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2015 ฮังการีได้ปิดผนึกพรมแดนกับเซอร์เบีย ผู้อพยพหลายร้อยคนพังรั้วกั้นระหว่างฮังการีและเซอร์เบียสองครั้งในวันพุธที่ 16 กันยายน 2015 และโยนเศษคอนกรีตและขวดน้ำข้ามรั้ว ตำรวจฮังการีตอบโต้ด้วยแก๊สน้ำตาและปืนใหญ่น้ำที่จุดผ่านแดนโฮร์โกช 2 (Horgoš 2) โดยรัฐบาลเซอร์เบีย ณ กรุงเบลเกรดประท้วงการกระทำเหล่านี้ของประเทศฮังการี ผู้ลี้ภัยชาวอิรักวัย 20 ปีถูกตัดสินให้เนรเทศและถูกห้ามเข้าประเทศฮังการีเป็นเวลา 1 ปีรวมถึงค่าธรรมเนียมศาล 80 ยูโรตามกฎหมายใหม่ที่บังคับใช้เมื่อไม่กี่วันก่อน เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2015 ประเทศฮังการีเริ่มสร้างรั้วอีกแห่งตามแนวชายแดนกับโครเอเชียซึ่งเป็นชาติสมาชิกสหภาพยุโรป แต่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเชงเก้น ภายในสองสัปดาห์ผู้ลี้ภัยหลายหมื่นคนข้ามจากโครเอเชียไปยังฮังการีซึ่งส่วนใหญ่ไปชายแดนออสเตรีย

เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2015 ฮังการีประกาศว่าจะปิดพรมแดนสีเขียวกับโครเอเชียสำหรับผู้อพยพ และตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคมเป็นต้นไป ผู้อพยพหลายพันคนเปลี่ยนจุดหมายไปยังประเทศสโลวีเนียแทน และเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2016 ฮังการีได้ประกาศภาวะฉุกเฉินสำหรับทั้งประเทศและส่งทหาร 1,500 นายไปยังพรมแดนทางใต้ ในเดือนสิงหาคม 2016 ภาวะฉุกเฉินได้ขยายไปถึงเดือนมีนาคม 2018

ประเทศฮังการีในการระบาดของไวรัสโควิด-19 ค.ศ. 2020–2023

คนขับรถไฟใส่หน้ากากอนามัยขณะกำลังทำงาน (ถ่ายเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020) การใส่หน้ากากอนามัยบนขนส่งสาธารณะ เช่น รถราง และ รถไฟ เป็นมาตรการที่บังคับใช้ช่วงการระบาดของไวรัสโควิด-19

ประเทศฮังการีได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากการระบาดของไวรัสโควิด-19 (SARS-CoV-2) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิกฤตการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ฮังการีรายงานผู้ติดเชื้อรายแรกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2020 และในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2020 มีการยืนยันว่าพบไวรัสในทุกเทศมณฑลของประเทศ การระบาดนำไปสู่มาตรการต่าง ๆ ที่เข้มงวด ตั้งแต่การล็อกดาวน์ การบังคับสวมหน้ากากในที่สาธารณะ และการจำกัดการเดินทาง ซึ่งบังคับใช้ตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 2020

จำนวนเคสที่ตรวจพบทั้งหมด	2,230,232
จำนวนผู้ที่กำลังรักษาตัวอยู่	29,029
จำนวนผู้ที่หายแล้ว	2,152,155
จำนวนผู้เสียชีวิต	49,048
ล่าสุด: 13 เมษายน, 2024 01:00 GMT

แม้ว่าการระบาดจะส่งผลกระทบอย่างหนักต่อระบบสาธารณสุขและเศรษฐกิจของประเทศ แต่ด้วยการแจกจ่ายวัคซีนที่รวดเร็ว ฮังการีเป็นหนึ่งในประเทศที่เริ่มฉีดวัคซีนได้อย่างครอบคลุมภายในปี ค.ศ. 2021 ซึ่งนำไปสู่การลดลงของอัตราการติดเชื้อและการเสียชีวิต ในปี ค.ศ. 2022 สถานการณ์โควิด-19 ในฮังการีเริ่มคลี่คลายลงหลังจากการฉีดวัคซีนแพร่หลาย และรัฐบาลเริ่มผ่อนคลายมาตรการต่าง ๆ เช่น การยกเลิกข้อบังคับสวมหน้ากากในพื้นที่สาธารณะและยกเลิกข้อจำกัดการเดินทางในปี ค.ศ. 2022 การกลับมาดำเนินชีวิตตามปกติทำให้เศรษฐกิจฟื้นตัวได้ในระดับหนึ่ง ในปี ค.ศ. 2023 องค์การอนามัยโลกได้ประกาศสิ้นสุดภาวะฉุกเฉินด้านสาธารณสุขจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และฮังการีก็ได้รับผลกระทบลดลงอย่างต่อเนื่องตามแนวโน้มทั่วโลก ปัจจุบัน ฮังการีได้กลับเข้าสู่สภาพปกติเหมือนก่อนมีการระบาดทั่วของโควิด-19

สงครามรัสเซีย–ยูเครนและฮังการี ค.ศ. 2022–2026

บทความหลัก: สงครามรัสเซีย–ยูเครน

การประท้วงต่อต้างสงครามรัสเซีย-ยูเครนในฮังการี

เมื่อรัสเซียเปิดฉากรุกรานยูเครนเต็มรูปแบบเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ฮังการีซึ่งมีพรมแดนติดกับยูเครนทางตะวันออกเฉียงเหนือได้รับผลกระทบโดยตรงทั้งด้านมนุษยธรรม เศรษฐกิจ พลังงาน และการเมืองระหว่างประเทศ รัฐบาลฮังการีเปิดพรมแดนรับผู้ลี้ภัยชาวยูเครนจำนวนมาก โดยเฉพาะบริเวณแคว้นซาการ์ปัตเตียของยูเครน ซึ่งมีชนกลุ่มน้อยชาวฮังการีอาศัยอยู่ ขณะเดียวกันรัฐบาลภายใต้วิกโตร์ โอร์บาน ยังคงดำเนินนโยบายระมัดระวังต่อรัสเซียและปฏิเสธการส่งอาวุธให้ยูเครนผ่านดินแดนฮังการี ท่าทีของรัฐบาลโอร์บาน ทำให้ฮังการีแตกต่างจากรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป และนาโต ส่วนใหญ่ แม้ฮังการีจะร่วมรับรองมาตรการคว่ำบาตรของสหภาพยุโรปต่อรัสเซียหลายระลอก แต่รัฐบาลมักคัดค้านหรือชะลอมาตรการที่เห็นว่าจะกระทบต่อผลประโยชน์ด้านพลังงานของประเทศ โดยเฉพาะการนำเข้าน้ำมันและก๊าซจากรัสเซียผ่านท่อส่งดรูซบา (Druzhba pipeline) และโครงสร้างพลังงานเดิมของยุโรปกลาง

ในช่วง ค.ศ. 2022–2025 รัฐบาลฮังการีถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างต่อเนื่องจากพันธมิตรตะวันตก เนื่องจากรักษาความสัมพันธ์กับรัฐบาลรัสเซียมากกว่าประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปส่วนใหญ่ และมักคัดค้านการให้ความช่วยเหลือทางทหารหรือการเงินแก่ยูเครนในระดับสหภาพยุโรป โอร์บานอธิบายนโยบายของตนว่าเป็นการรักษาผลประโยชน์แห่งชาติและหลีกเลี่ยงการดึงฮังการีเข้าสู่สงคราม แต่ฝ่ายวิจารณ์มองว่าท่าทีดังกล่าวทำให้ฮังการีกลายเป็นอุปสรรคต่อเอกภาพของยุโรปในการตอบโต้รัสเซีย ใน ค.ศ. 2026 ความตึงเครียดระหว่างฮังการีกับพันธมิตรยุโรปเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เมื่อรัฐบาลโอร์บาน ยังคงขัดขวางเงินกู้ของสหภาพยุโรปมูลค่า 9 หมื่นล้านยูโรเพื่อสนับสนุนยูเครน โดยอ้างประเด็นความเสียหายและการซ่อมแซมท่อส่งดรูซบา นักการเมืองยุโรปหลายคนวิจารณ์ว่าการคัดค้านของฮังการีเอื้อประโยชน์ต่อรัสเซียและทำให้ยูเครนเสี่ยงต่อปัญหางบประมาณในช่วงสงคราม

หลังการเลือกตั้งรัฐสภา ค.ศ. 2026 ซึ่งพรรคติสซอได้รับชัยชนะเหนือพรรคฟิแด็ส ความสัมพันธ์ของฮังการีกับยูเครนและสหภาพยุโรปเริ่มเปลี่ยนทิศทาง สำนักข่าวรอยเตอร์ส ระบุว่าผลการเลือกตั้งดังกล่าวทำให้ยูเครนโล่งใจ เพราะเป็นการสิ้นสุดบทบาทของโอร์บานในฐานะผู้คัดค้านยูเครนที่แข็งกร้าวที่สุดคนหนึ่งในสหภาพยุโรป และเปิดทางให้ความช่วยเหลือทางการเงินของสหภาพยุโรปต่อยูเครนเดินหน้าต่อไปได้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลใหม่ของเปแตร์ มอจยอร์ ยังต้องรักษาสมดุลระหว่างความร่วมมือกับสหภาพยุโรป การช่วยเหลือยูเครน ผลประโยชน์ด้านพลังงานของฮังการี และความกังวลของชนกลุ่มน้อยฮังการีในยูเครน

การเลือกตั้ง ค.ศ. 2026

ผลการเลือกตั้งฮังการี ค.ศ. 2026

หลังจากปกครองประเทศอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 2010 พรรคฟิแด็สและพันธมิตรคริสเตียนเดโมแครต (Fidesz-KDNP) ภายใต้การนำของวิกโตร์ โอร์บาน เผชิญแรงกดดันทางการเมืองเพิ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2020 ทั้งจากปัญหาค่าครองชีพ เงินกองทุนสหภาพยุโรปที่ถูกระงับ ข้อกล่าวหาเรื่องคอร์รัปชัน เสรีภาพสื่อ หลักนิติธรรม และท่าทีต่อสงครามรัสเซีย–ยูเครน การกำเนิดทางการเมืองของเปแตร์ มอจยอร์ และพรรคความเคารพและเสรีภาพ หรือพรรคทิสซอ (Tisza párt) ใน ค.ศ. 2024 ทำให้โครงสร้างการเมืองฝ่ายค้านเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว พรรคทิสซอเริ่มได้รับความนิยมอย่างมากในการเลือกตั้งรัฐสภายุโรป ค.ศ. 2024 โดยพรรคได้คะแนนเสียงประมาณร้อยละ 30 และได้ 7 ที่นั่งในรัฐสภายุโรป กลายเป็นพลังการเมืองฝ่ายค้านที่ท้าทายพรรคฟิแด็สได้จริงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี การเลือกตั้งรัฐสภาฮังการี ค.ศ. 2026 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2026 ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าพรรคติสซอชนะอย่างถล่มทลายและยุติการครองอำนาจ 16 ปีของรัฐบาลวิกโตร์ โอร์บาน สำนักข่าวรอยเตอร์สรายงานว่า หลังการนับคะแนนรอบสุดท้ายพรรคติสซอได้เพิ่มเสียงข้างมากเป็น 141 ที่นั่งจากทั้งหมด 199 ที่นั่งในรัฐสภา ซึ่งเป็นเสียงข้างมากระดับสองในสามที่สามารถแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ มอจยอร์เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2026 หลังรัฐสภาชุดใหม่ประชุมและเลือกเขาเป็นหัวหน้ารัฐบาล โดยสื่อระหว่างประเทศรายงานว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการสิ้นสุดการปกครองของโอร์บานอย่างเป็นทางการหลัง 16 ปี รัฐบาลใหม่ประกาศให้การฟื้นฟูหลักนิติธรรม การต่อต้านคอร์รัปชัน การปรับความสัมพันธ์กับสหภาพยุโรป และการปลดล็อกเงินกองทุนยุโรปเป็นภารกิจสำคัญ

ภูมิศาสตร์

บทความหลัก: ภูมิศาสตร์ฮังการี

ภูมิประเทศ

แผนที่ประเทศฮังการีและประเทศเพื่อนบ้าน

ฮังการีเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในยุโรปกลางบริเวณแอ่งคาร์เพเทียน ระหว่างละติจูด 45–49 องศาเหนือ และลองจิจูด 16–23 องศาตะวันออก มีพื้นที่ 93,030 ตารางกิโลเมตร และมีพรมแดนติดกับประเทศเพื่อนบ้าน 7 ประเทศ ได้แก่ สโลวาเกีย ยูเครน โรมาเนีย เซอร์เบีย โครเอเชีย สโลวีเนีย และออสเตรีย ความยาวพรมแดนรวมประมาณ 2,215 กิโลเมตร

ภูมิประเทศทั่วไปของฮังการีเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบสูงต่ำ พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ต่ำกว่า 200 เมตรจากระดับน้ำทะเล โดยมีที่ราบฮังการีใหญ่ ครอบคลุมภาคตะวันออกและตอนกลางของประเทศ ส่วนทางตะวันตกเป็นเขตทรานส์ดานูเบีย ซึ่งประกอบด้วยที่ราบฮังการีเล็ก เทือกเขาทรานส์ดานูเบีย และเนินเขาทรานส์ดานูเบีย ขณะที่ตอนเหนือของประเทศเป็นแนวเทือกเขาฮังการีเหนือ จุดสูงสุดของประเทศคือเคแคชแตเตอ (ฮังการี: Kékes-tető) ในเทือกเขามาตรอ สูงประมาณ 1,014 เมตรจากระดับน้ำทะเล ส่วนจุดต่ำสุดอยู่ใกล้เมืองแซแก็ดทางตอนใต้ของประเทศ

ริมฝั่งแม่น้ำดานูบ ณ กรุงบูดาเปสต์ในยามเย็น

แม่น้ำสายสำคัญของฮังการี ได้แก่ แม่น้ำดานูบและแม่น้ำติซอ ซึ่งไหลผ่านประเทศจากเหนือไปใต้และมีบทบาทสำคัญต่อภูมิประเทศ การคมนาคม และการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ แม่น้ำดานูบแบ่งพื้นที่ประเทศออกเป็นฝั่งตะวันตกและตะวันออก ขณะที่แม่น้ำติซอเป็นแม่น้ำสายหลักของภาคตะวันออก นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำดราวาซึ่งเป็นแนวพรมแดนตามธรรมชาติระหว่างฮังการีกับโครเอเชียบางส่วน รวมถึงแม่น้ำสาขาอื่น เช่น เกอเริช มอโรช ซอโมช และครอสนอ

ทะเลสาบบอลอโตน ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในฮังการีและยุโรปกลาง

ฮังการีมีทะเลสาบหลายแห่ง โดยทะเลสาบบอลอโตนเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศและมักได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรปกลาง พื้นที่รอบทะเลสาบเป็นทั้งแหล่งท่องเที่ยวและเขตปลูกองุ่นสำคัญของประเทศ ทะเลสาบสำคัญอื่น ได้แก่ ทะเลสาบติซอ ทะเลสาบแวแลนแซ และทะเลสาบน็อยซีเดิลหรือทะเลสาบแฟร์แตอ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณพรมแดนฮังการี–ออสเตรีย

ดินและภูมิประเทศของฮังการีเอื้อต่อการเกษตร โดยพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศเหมาะสำหรับการเพาะปลูก พืชเศรษฐกิจสำคัญ ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวโพด เมล็ดทานตะวัน และพืชไร่อื่น ๆ ส่วนพื้นที่ลาดเชิงเขาและบริเวณรอบทะเลสาบบอลอโตนเป็นเขตปลูกองุ่นและผลิตไวน์ที่สำคัญ ฮังการียังมีทรัพยากรน้ำร้อนใต้พิภพจำนวนมาก เมืองหลายแห่งมีบ่อน้ำแร่หรือสถานอาบน้ำร้อน ซึ่งมีบทบาททั้งด้านสุขภาพ การท่องเที่ยว และวัฒนธรรมเมือง

ภูมิอากาศ

ฤดูหนาวในฮังการีอากาศเย็น และมีหิมะตกในบางพื้นที่ ภาพแม่น้ำทิสซอในฤดูหนาว ณ​ เมืองโตกอย

ฮังการีมีภูมิอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่น มีสี่ฤดู ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ฤดูร้อนระหว่างเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม ฤดูใบไม้ร่วงระหว่างเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน และฤดูหนาวระหว่างเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ ฤดูร้อนโดยทั่วไปอบอุ่นถึงร้อนและมีฝนฟ้าคะนองเป็นครั้งคราว ส่วนฤดูหนาวมีอากาศเย็นและอาจมีหิมะตก โดยอุณหภูมิและปริมาณฝนแตกต่างกันตามภูมิภาคและระดับความสูง

อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ประมาณ 9–11 องศาเซลเซียส และมีปริมาณฝนเฉลี่ยราว 600 มิลลิเมตรต่อปี พื้นที่ตะวันตกและบริเวณภูเขามักได้รับฝนมากกว่าที่ราบทางตะวันออก ขณะที่ที่ราบฮังการีใหญ่มีแนวโน้มแห้งกว่า พื้นที่ดังกล่าวจึงเผชิญความเสี่ยงจากภัยแล้งเป็นระยะ โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อนและช่วงที่มีคลื่นความร้อน

การท่องเที่ยว

บทความหลัก: สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศฮังการี

อาคารรัฐสภาฮังการีริมแม่น้ำดานูบในกรุงบูดาเปสต์

การท่องเที่ยวเป็นภาคเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่สำคัญของฮังการี โดยมีบูดาเปสต์เป็นจุดหมายปลายทางหลักของประเทศ เมืองหลวงมีชื่อเสียงด้านภูมิทัศน์ริมแม่น้ำดานูบ เขตปราสาทบูดอ ถนนอ็อนดราชชี อาคารรัฐสภาฮังการี บ่อน้ำพุร้อน และพิพิธภัณฑ์จำนวนมาก ริมฝั่งแม่น้ำดานูบ เขตปราสาทบูดอ และถนนอ็อนดราชชีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

นอกเหนือจากบูดาเปสต์ แหล่งท่องเที่ยวสำคัญของฮังการีได้แก่ทะเลสาบบอลอโตน ซึ่งเป็นแหล่งพักผ่อนริมทะเลสาบที่สำคัญของประเทศ โค้งน้ำดานูบซึ่งเชื่อมเมืองประวัติศาสตร์ เช่น แซ็นแต็นแดร วิแชกราด และแอสแตร์โกม ตลอดจนเมืองศิลปวัฒนธรรมและเมืองประวัติศาสตร์ เช่น เปช แซแก็ด แดแบร็ตแซ็น แอแกร์ เยอร์ และโชโปรน

ในทางอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ฮังการีแบ่งออกเป็น 9 เขตการท่องเที่ยว ได้แก่ กรุงบูดาเปสต์และแม่น้ำดานูบกลาง ทรานส์ดานูเบียกลาง ทรานส์ดานูเบียตะวันตก ทะเลสาบบอลอโตน ทรานส์ดานูเบียใต้ ฮังการีเหนือ ที่ราบใหญ่เหนือ ที่ราบใหญ่ใต้ และทะเลสาบติซอ ประเทศยังมีแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก 8 แห่ง รวมถึงหมู่บ้านเก่าโฮโลเคอ อารามปอนโนนฮอลมอ อุทยานแห่งชาติโฮร์โตบาจ สุสานคริสเตียนโบราณเมืองเปช ภูมิทัศน์วัฒนธรรมแฟร์เตอ/น็อยซีเดิลเซ และเขตไวน์โตกอยิ

ฮังการียังเป็นที่รู้จักด้านน้ำพุร้อน สปา เทศกาลดนตรี และการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ กิจกรรมสำคัญ ได้แก่ การอาบน้ำแร่ในบูดาเปสต์และเมืองสปาต่าง ๆ การเดินป่าในเทือกเขามาตรอและบึกก์ การพักผ่อนริมทะเลสาบบอลอโตนและทะเลสาบติซอ ตลอดจนเทศกาลวัฒนธรรม เช่น ซิแก็ตเฟสติวัล เทศกาลดนตรีบอลอโตนซาวนด์ และเทศกาลคาร์นิวัลดอกไม้เมืองแดแบร็ตแซ็น

การบริหารจัดการภายใน

การเมือง

บทความหลัก: การเมืองฮังการี

อ็อนดราช บอกอ
ประธานาธิบดีฮังการี ตั้งแต่ ค.ศ. 2026

เปแตร์ มอจยอร์
นายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ ค.ศ. 2026

ฮังการีเป็นรัฐเดี่ยวสาธารณรัฐระบบรัฐสภา มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ และนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาล อำนาจนิติบัญญัติอยู่กับรัฐสภาฮังการี ซึ่งเป็นระบบสภาเดียว มีสมาชิก 199 คน และมีบทบาทในการเลือกนายกรัฐมนตรีกับประธานาธิบดี

ประธานาธิบดีได้รับเลือกโดยรัฐสภา มีวาระ 5 ปี และดำรงตำแหน่งได้ไม่เกินสองวาระติดต่อกัน บทบาทโดยทั่วไปเป็นเชิงพิธีการและการรักษาความต่อเนื่องของรัฐ แต่ยังมีอำนาจตามรัฐธรรมนูญ เช่น การลงนามกฎหมาย การเสนอชื่อนายกรัฐมนตรี และการส่งร่างกฎหมายให้ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณา ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือตอมาช ชูโยก อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 2024

นายกรัฐมนตรีเป็นผู้ใช้อำนาจบริหารหลักและรับผิดชอบทางการเมืองต่อรัฐสภา หลังการเลือกตั้งรัฐสภา ค.ศ. 2026 เปแตร์ มอจยอร์ ผู้นำพรรคความเคารพและเสรีภาพ หรือ Tisza Párt ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ส่งผลให้ช่วงเวลาการปกครองต่อเนื่องของวิกโตร์ โอร์บานและแนวร่วมฟิแด็ส–เคดีเอ็นพีตั้งแต่ ค.ศ. 2010 สิ้นสุดลง

ระบบพรรคการเมืองของฮังการีเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วง ค.ศ. 2024–2026 หลังจากพรรคทิสซอ (ฮังการี: Országgyűlés) เติบโตขึ้นเป็นพลังฝ่ายค้านหลักจากการเลือกตั้งรัฐสภายุโรป ค.ศ. 2024 และต่อมาได้จัดตั้งรัฐบาลหลังการเลือกตั้งรัฐสภา ค.ศ. 2026 ประเด็นสำคัญของการเมืองฮังการีร่วมสมัย ได้แก่ หลักนิติธรรม เสรีภาพสื่อ คอร์รัปชัน ความสัมพันธ์กับสหภาพยุโรป การย้ายถิ่น และท่าทีต่อสงครามรัสเซีย–ยูเครน และการแก้รัฐธรรมนูญถอดถอนประธานาธิบดีฮังการีในมาตรา 17 ทำให้ตอมาช ชูโยกพ้นจากตำแหน่งประธานาธิบดี

การแบ่งเขตการปกครอง

บทความหลัก: เทศมณฑลของประเทศฮังการี

เทศมณฑลของประเทศฮังการี

ฮังการีเป็นรัฐเดี่ยว แบ่งออกเป็น 19 เทศมณฑล (ฮังการี: megye) และ 1 เมืองหลวง โดยกรุงบูดาเปสต์เป็นเขตปกครองแยกออกไป และแบ่งย่อยได้อีกเป็น 174 อำเภอ (ฮังการี: járás) ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2013 เขตต่าง ๆ จะถูกแบ่งออกเป็นเมืองและหมู่บ้าน โดยมี 25 เมืองที่กำหนดให้มีสิทธิเขตพิเศษ เป็น "เมืองหลัก" (ฮังการี: megyei jogú város) ทำหน้าที่เป็นจุดศูนย์กลางทางอำนาจปกครองในแต่ละมณฑล (คล้ายกับอำเภอเมืองของประเทศไทย) บทบาทขององค์การบริหารส่วนเทศมณฑลโดยพื้นฐานแล้วจะมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาเชิงกลยุทธ์ ในขณะที่เทศบาลเมืองจะเน้นการดูแลและพัฒนาโรงเรียนอนุบาล สาธารณูปโภค การกำจัดขยะ และ การดูแลผู้สูงอายุ

ภูมิภาคทางสถิติ (NUT2) ของประเทศฮังการีทั้ง 8 แห่ง

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 เทศมณฑลและกรุงบูดาเปสต์ได้ถูกแบ่งออกเป็น 8 ภูมิภาคเพื่อวัตถุประสงค์ทางสถิติและการพัฒนา ได้แก่ กรุงบูดาเปสต์ (Budapest), ฮังการีกลาง (Közép-Magyarország), ทรานส์ดานูเบียกลาง (Közép-Dunántúl), ที่ราบฮังการีเหนือ (Észak-Alföld), ฮังการีเหนือ (Észak-Magyaroszág), ทรานส์ดานูเบียใต้ (Dél-Dunántúl), ที่ราบฮังการีใต้ (Dél-Alföld) และ ทรานส์ดานูเบียตะวันตก (Nyugat-Dunántúl)

การรักษาความปลอดภัยในประเทศ และ การทหาร

รถทหารฮังการี จัดแสดง ณ เมืองบอลอโตนโบกลาร์ (Balatonboglár)

กองกำลังฮังการี (ฮังการี: Magyar Honvédség; MH) ดำเนินการป้องกันทางทหารในฮังการี และการป้องกันประเทศอื่น ๆ ที่เกิดจากสนธิสัญญาระหว่างประเทศ (เช่น NATO) มีส่วนช่วยป้องกันภัยพิบัติ และการจัดการช่วยเหลือหลังเกิดภัยพิบัติ ประธานาธิบดีฮังการีถือเป็นจอมทัพฮังการี กองกำลังฮังการีอยู่ใต้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ฮังการีไม่มีการเกณฑ์ทหาร ฮังการีมีกำลังทหาร 37,650 นาย ที่อยู่ในหน้าที่ ณ ปัจจุบัน มีงบกองกำลังฮังการีที่ 778 พันล้านฮังการีโฟรินต์ คิดเป็น 1.66% ของ GDP ในปี ค.ศ. 2021 ฮังการีเป็นประเทศในเนโท และปัจจุบันมีโครงการ Zrínyi 2026 ที่พยายามจะทำให้กองทัพฮังการีทันสมัยมากขึ้น

ตำรวจฮังการี และ รถตำรวจฮังการี มีคำว่า "Rendőrség" แปลว่า ตำรวจ อยู่ที่ข้างตัวรถ

มีหน่วยงานของรัฐอีกหลายแห่งในฮังการี ที่มีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประชาชน ตัวอย่างเช่น สำนักงานภาษีและศุลกากรแห่งชาติ (ฮังการี: Nemzeti Adó- és Vámhivatal) ดำเนินการกำกับดูแลด้านศุลกากรและการเงิน ดำเนินการควบคุมทางศุลกากรในการเคลื่อนย้ายสินค้าและผู้โดยสารข้ามพรมแดนศุลกากร รับรองการจัดเก็บภาษีศุลกากร และปฏิบัติตามบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยผลิตภัณฑ์ที่ต้องเสียภาษี เช่น ยาสูบ สุรา เชื้อเพลิง

หน่วยงานป้องกันภัยพลเรือนและหน่วยดับเพลิง มีหน้าที่ในการป้องกัน จัดการกับผลที่ตามมาของภัยพิบัติ การป้องกันอัคคีภัย และการช่วยเหลือทางเทคนิค

เรือนจำรับรองการดำเนินการตามคำพิพากษาและมาตรการของศาล (การกักขังนักโทษที่ต้องรับโทษ ฯลฯ) กิจกรรมขององค์กรเหล่านี้ยังถูกควบคุมโดยรัฐธรรมนูญฮังการี

นโยบายต่างประเทศ

งานประชุมของกลุ่มวิแชกราด + เยอรมนี และ ฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2556 สาธารณรัฐเช็ก

นโยบายต่างประเทศของฮังการีตั้งอยู่บนพื้นฐานของพันธะสัญญา 4 ประการ ได้แก่ 1.เพื่อความร่วมมือในมหาสมุทรแอตแลนติก 2.เพื่อการรวมยุโรป 3.เพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ และ 4.เพื่อกฎหมายระหว่างประเทศ เศรษฐกิจของฮังการีค่อนข้างเปิดกว้าง และ การค้าระหว่างประเทศมีความสัมพันธ์อย่างมากกับเศรษฐกิจของประเทศฮังการี

ฮังการีเป็นสมาชิกขององค์การสหประชาชาติตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2498 และเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรป NATO OECD กลุ่มวิแชกราด องค์การการค้าโลก ธนาคารโลก AIIB และ IMF ฮังการีเข้ารับตำแหน่งประธานคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรปเป็นเวลาครึ่งปีในปี พ.ศ. 2554 และครั้งต่อไปจะเป็นปี พ.ศ. 2567 ในปี พ.ศ. 2558 ฮังการีเป็นผู้บริจาคเงินช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา OECD Non-DAC รายใหญ่อันดับ 5 ของโลกซึ่งคิดเป็น 0.13% ของรายได้รวมประชาชาติของประเทศฮังการี

บูดาเปสต์เมืองหลวงของฮังการีเป็นที่ตั้งของสถานทูตมากกว่า 100 ชาติ ฮังการีเป็นเจ้าภาพที่ตั้งสำนักงานใหญ่หลักและระดับภูมิภาคขององค์กรระหว่างประเทศหลายแห่งเช่น European Institute of Innovation and Technology, European Police College, สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ, องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ, ศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการเปลี่ยนผ่านประชาธิปไตย, สถาบันการศึกษาระหว่างประเทศ, องค์การแรงงานระหว่างประเทศ, องค์การระหว่างประเทศเพื่อการย้ายถิ่น, กาชาดระหว่างประเทศ, ศูนย์สิ่งแวดล้อมในภูมิภาคสำหรับยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก, คณะกรรมาธิการดานูบ และอื่น ๆ

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียด และการเปลี่ยนผ่านเป็นประชาธิปไตยของประเทศฮังการี เป้าหมายด้านนโยบายต่างประเทศอันดับต้น ๆ ของฮังการี คือ การรวมเข้าเป็นองค์กรทางเศรษฐกิจและความมั่นคงของตะวันตก ฮังการีเข้าร่วมโครงการ Partnership for Peace ในปี พ.ศ. 2538 และได้สนับสนุนภารกิจ IFOR และ SFOR ในบอสเนีย ประเทศฮังการีหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียดได้ปรับปรุงความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้านที่ไม่เป็นมิตร โดยการลงนามในสนธิสัญญาพื้นฐานกับโรมาเนีย สโลวาเกีย และ ยูเครน สิ่งเหล่านี้ละทิ้งการอ้างสิทธิเหนือดินแดนที่หายไปจากสนธิสัญญาทรียานงทั้งหมด และ วางรากฐานสำหรับความสัมพันธ์ที่สร้างสรรค์ อย่างไรก็ตามปัญหาสิทธิของชนกลุ่มน้อยชาวฮังการีในโรมาเนีย สโลวาเกีย และ เซอร์เบีย ทำให้ความตึงเครียดระดับทวิภาคีปะทุขึ้นเป็นระยะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ความสัมพันธ์กับยูเครนแย่ลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากปัญหาของชนกลุ่มน้อยฮังการีในยูเครน ประเทศฮังการีได้ลงนามในเอกสาร OSCE และดำรงตำแหน่งประธานในสำนักงานของ OSCE ในปี พ.ศ. 2540

เศรษฐกิจ

บทความหลัก: เศรษฐกิจของประเทศฮังการี

ประเทศฮังการีเป็นสมาชิกประเทศตลาดร่วมยุโรป และ เขตแชงเก้น

ฮังการีเป็นประเทศเศรษฐกิจผสมที่มีรายได้สูงในสหภาพยุโรป และ กลุ่มประเทศ OECD ซึ่งมีดัชนีการพัฒนามนุษย์และกำลังแรงงานที่มีทักษะสูงมาก ฮังการีมีความไม่เท่าเทียมกันด้านรายได้ต่ำที่สุดเป็นอันดับที่ 16 ของโลก นอกจากนี้ยังเป็นเศรษฐกิจที่ซับซ้อนที่สุดอันดับ 9 ตามดัชนีความซับซ้อนทางเศรษฐกิจ ฮังการีเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ 57 ของโลก (จาก 188 ประเทศที่วัดโดย IMF) มีผลผลิตทางเศรษฐกิจ 265.037 พันล้านดอลลาร์ และอยู่ในอันดับที่ 49 ของโลกในแง่ของ GDP ต่อหัววัดโดยความเท่าเทียมกันของกำลังซื้อ ฮังการีเป็นเศรษฐกิจตลาดที่เน้นการส่งออกโดยให้ความสำคัญอย่างมากกับการค้าต่างประเทศ โดยเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจการส่งออกที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 36 ของโลก ประเทศนี้มีการส่งออกมากกว่า 1 แสนล้านดอลลาร์ในปี 2558 โดยเกินดุลการค้าสูงถึง 9.003 พันล้านดอลลาร์ โดย 79% ส่งออกภายในสหภาพยุโรปและ 21% เป็นการส่งออกนอกสหภาพยุโรป ฮังการีมีเศรษฐกิจที่เป็นของเอกชนมากกว่า 80% โดยมีการเก็บภาษีโดยรวม 39.1% อันเป็นรากฐานสำคัญสำหรับเศรษฐกิจสวัสดิการของประเทศ การบริโภคในครัวเรือนนับเป็นองค์ประกอบหลักของ GDP มีสัดส่วนถึง 50 เปอร์เซ็นต์ของของ GDP การลงทุนของเอกชนอยู่ที่ 22 เปอร์เซ็นต์และรายจ่ายของรัฐบาลที่ 20 เปอร์เซ็นต์ ฮังการียังคงเป็นหนึ่งในประเทศชั้นนำในการดึงดูดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก FDI ภายในประเทศอยู่ที่ 119.8 พันล้านดอลลาร์ในปี 2558 ในขณะที่ฮังการีลงทุนในต่างประเทศมากกว่า 50 พันล้านดอลลาร์ ในปี 2558 คู่ค้าที่สำคัญของฮังการี ได้แก่ เยอรมนี ออสเตรีย โรมาเนีย สโลวาเกีย ฝรั่งเศส อิตาลี โปแลนด์ และ สาธารณรัฐเช็ก

อุตสาหกรรมหลักของประเทศฮังการี ได้แก่ การแปรรูปอาหาร ยายานยนต์ เทคโนโลยีสารสนเทศ เคมีภัณฑ์ โลหะ เครื่องจักร เครื่องใช้ไฟฟ้า และ การท่องเที่ยว (ในปี 2014 ฮังการีต้อนรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศ 12.1 ล้านคน) ฮังการีเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ที่สุดในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก การผลิตและการวิจัยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เป็นปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนนวัตกรรมและการเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาฮังการีได้เติบโตขึ้นเป็นศูนย์กลางหลักด้านเทคโนโลยีมือถือ ความปลอดภัยของข้อมูล และ การวิจัยฮาร์ดแวร์ที่เกี่ยวข้อง อัตราการจ้างงานในระบบเศรษฐกิจอยู่ที่ 68.3% ในปี พ.ศ. 2560 ในด้านโครงสร้างการจ้างงาน 63.2% ของแรงงานที่มีงานทำ ทำงานในภาคบริการ ภาคอุตสาหกรรมมีสัดส่วน 29.7% ในขณะที่เกษตรกรรมมีอยู่ 7.1% โดยมีอัตราการว่างงานอยู่ที่ 4.1% ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 โดยลดลงจาก 11% ในช่วงวิกฤติสินเชื่อซับไพรม์ ฮังการีเป็นส่วนหนึ่งของตลาดสหภาพยุโรป ซึ่งมีผู้บริโภคมากกว่า 508 ล้านคน นโยบายการค้าภายในประเทศหลายประการถูกกำหนดโดยข้อตกลงระหว่างสมาชิกสหภาพยุโรป และ ตามกฎหมายของสหภาพยุโรป

บริษัทมหาชนในประเทศฮังการี จะอยู่ในตลาดหลักทรัพย์กรุงบูดาเปสต์ หรือ BUX (Budapest Stock Exchange) บริษัทในตลาด BUX อาทิ บริษัท 500 แห่งที่ทำกำไรสูงที่สุด MOL Group OTP Bank, Gedeon Richter Plc., Magyar Telekom, CIG Pannonia, FHB Bank, Zwack Unicum เป็นต้น นอกจากนี้ประเทศฮังการีมีวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมจำนวนมาก อาทิ บริษัทซับพลายเออร์ชิ้นส่วนยานยนต์ และ บริษัทสตาร์ทอัพเทคโนโลยีหลายแห่ง

กรุงบูดาเปสต์เป็นศูนย์กลางทางการเงิน และ ศูนย์กลางการวิจัยและพัฒนา (R&D) ชั้นนำ ของยุโรปกลาง

กรุงบูดาเปสต์เป็นศูนย์กลางทางการเงินและธุรกิจของประเทศฮังการี เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญ โดยจัดมีการจัดกรุงบูดาเปสต์เป็นเมืองระดับอัลฟ่าของโลก ในการศึกษาโดยเครือข่ายการวิจัยโลกาภิวัตน์และเมืองโลก เป็นเมืองที่มีการพัฒนาเศรษฐกิจในเมืองเร็วที่สุดเป็นอันดับสองในยุโรปเนื่องจาก GDP ต่อหัวในเมือง เพิ่มขึ้น 2.4 เปอร์เซ็นต์ และการจ้างงานเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.7 เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้าในปี พ.ศ. 2557 ในระดับประเทศบูดาเปสต์เป็นเมืองเอกของฮังการีเกี่ยวกับธุรกิจและเศรษฐกิจคิดเป็น 39% ของรายได้ประชาชาติ เมืองนี้มีผลิตภัณฑ์มวลรวมในเขตเมืองมากกว่า 1 แสนล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 2558 ทำให้กรุงบูดาเปสต์เป็นหนึ่งในเศูนย์กลางทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดในสหภาพยุโรป บูดาเปสต์ยังเป็นหนึ่งในเมืองที่มี GDP สูงเป็น 100 อันดับแรกของโลกซึ่งวัดโดย PricewaterhouseCoopers และในการจัดอันดับความสามารถในการแข่งขันของเมืองทั่วโลกโดย EIU บูดาเปสต์มีขีดการแข่งขันอยู่เหนือ กรุงเทลอาวีฟ กรุงลิสบอน กรุงมอสโกว์ และ กรุงโยฮันเนสเบิร์ก นอกจากนี้อัตราภาษีนิติบุคคลของฮังการีมีเพียง 9% ซึ่งค่อนข้างต่ำสำหรับประเทศในสหภาพยุโรป ทำให้บริษัทมีอัตราการเจริญเติบโตที่สูง

ประเทศฮังการีใช้ค่าเงิน โฟรินต์ฮังการี (HUF) แทนการใช้เงินยูโร (EUR) ถึงแม้ว่าจะมีมูลค่าหนี้สาธารณะต่ำพอที่จะเปลี่ยนค่าเงินได้ แต่ก็ยังถือว่าต่ำกว่าค่าเฉลี่ยในสหภาพยุโรป ที่ 73.5% ใน ปี พ.ศ. 2558 ในปัจจุบัน ค่าเงินของประเทศฮังการีมีการควบคุมดูแลโดยธนาคารแห่งชาติประเทศฮังการี (Hungarian National Bank) ตั้งใน พ.ศ. 2467 หลังการล่มสลายของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี โดยมีเป้าหมายอัตราเงินเฟ้อ 3% ต่อปี

ธนบัตรโฟรินต์ฮังการี

ธนบัตรทุกฉบับ มีขนาด 154 × 70 มิลลิเมตร (ภาพของธนบัตรในตารางนี้คือฉบับเก่าซึ่งมีรูปแบบแตกต่างจากฉบับใหม่เล็กน้อย)

แบบปัจจุปัน

จำนวน	ภาพ		สีหลัก	แบบธนบัตร		แบบแรก	แบบล่าสุด
	ด้านหน้า	ด้านหลัง		ด้านหน้า	ด้านหลัง
500 โฟรินต์			ส้ม และ น้ำตาล	เจ้าชายราโกตซี แฟแร็นตส์ที่ 2 (Francis II Rákóczi) ผู้นำกองทัพคุรุตซ์ในการต่อต้านราชวงศ์ฮาพส์บวร์กของจักรวรรดิออสเตรีย	ปราสาทชาโรชปอต็อก (Sárospataki vár)	แบบปี 1998	แบบปี 2013
1000 โฟรินต์			ฟ้า	กษัตริย์แมทเธียส คอร์วินุส (Matthias Corvinus) กษัตริย์ราชวงศ์ฮุนยอดิ ผู้นำประเทศฮังการีเข้าสู่ยุคความรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมในยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา	น้ำพุเฮอร์คิวลิส ณ ปราสาทวิแชกราด (Visegrádi vár)	แบบปี 1998	แบบปี 2015
2000 โฟรินต์			น้ำตาล	กาโบร์ แบ็ตแล็น (Gábor Bethlen) เจ้าชายแห่งแคว้นทรานซิลเวเนีย ผู้ต่อต้านราชวงศ์ฮาพส์บวร์ก	ภาพวาดโดยวิคโตร์ มอดอราส (Viktor Madarász) ภาพของกาโบร์ แบ็ตแล็นกับที่ปรึกษาผู้ทรงภูมิ	แบบปี 1998	แบบปี 2013
5000 โฟรินต์			เหลือง	โกรฟ อิชต์วาน เซแชญี (István Széchenyi) รัฐบุรุษของประเทศฮังการี ในช่วงปฏิรูปประเทศ และ ผู้สร้างสะพานโซ่เซแชญีที่โด่งดังของกรุงบูดาเปสตต์ ได้ชื่อว่า "ชาวฮังการีผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด"	คฤหาสน์เซแชญี (Széchenyi-kastély) ในเมืองน็อจแซ็งค์ (Nagycenk)	แบบปี 1999	แบบปี 2009
10000 โฟรินต์			แดง และ ฟ้า	พระเจ้าอิชต์วานที่ 1 แห่งฮังการี (Stephen I) กษัตริย์องค์แรกของฮังการี ผู้เปลี่ยนชาวฮังการีให้นับถือศาสนาคริสต์คาทอลิก แทนลัทธิเพแกนแบบฮังการีโบราณ	ทิวทัศน์ของเมืองแอ็สแตร์โกม (Esztergom)	แบบปี 1997	แบบปี 2014
20,000 โฟรินต์			เทา และ เหลืองอมแดง	แฟแร็นตส์ แดอาค (Ferenc Deák) รัฐบุรุษของประเทศฮังการี ในช่วงปฏิรูปประเทศ	สภาผู้แทนราษฎรเก่าในเมืองแป็ชต์ (ปัจจุบันคือ กรุงบูดาเปสต์ฝั่งตะวันออก)	แบบปี 2001	แบบปี 2015

ตัวเลขทางเศรษฐกิจ
GDP (nominal)	161 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ (2019)
อัตราการเพิ่มขึ้นของ GDP	2.2% (2020 ไตรมาสที่ 1)
GDP ต่อหัว (PPP)	33,979 ดอลลาร์ (2019)
หนี้สาธารณะ	31,157 พันล้านโฟรินต์ฮังการี (พฤษภาคม 2020)
อัตราการเพิ่มขึ้นของหนี้สาธารณะ	66.3% (2019)
อัตราเงินเฟ้อ	2.9% (2020. június)
อัตราส่วนการจ้างงานต่อประชากร	59.4% (เมษายน 2020)
อัตราการว่างงาน	4.1% (พฤษภาคม 2020)
ค่าจ้างขั้นต่ำ	161,000 โฟรินต์ฮังการี (2020)
อัตราการเติบโตของค่าจ้าง	7.8% (เมษายน 2020)
อัตราดอกเบี้ย	0.6% (กรกฎาคม 2020)
ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา	15% (2020)
ภาษีมูลค่าเพิ่ม	27% (2020)
ภาษีเงินได้นิติบุคคล	9% (2020)

เกษตรกรรม

พริกปาปริก้า ซึ่งประเทศฮังการีมีกำลังการผลิตจำนวนมาก และนิยมใส่แกงฮังการีทุกชนิด (ภาพจากเมืองแซแก็ด)

ในประเทศฮังการีมีการกสิกรรมยาวนานหลายศตวรรษ สามารถผลิตผลิตผลทางการเกษตรสำหรับการส่งออกและการบริโภคในประเทศได้ สินค้าทางการเกษตรที่สำคัญ ประกอบด้วย วัวเนื้อ ข้าวสาลี ปาปริก้า และ ไวน์ ตลาดส่วนใหญ่คือยุโรปกลาง และ ยุโรปตะวันออก (เป็นตลาดดั้งเดิมนับตั้งแต่ยุคกลาง) แต่หลังการเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นประชาธิปไตย ก็มีปริมาณผลผลิตทางการเกษตรที่ลดลง เนื่องจากประเทศโฟกัสที่ภาคการบริการ และ ภาคอุตสาหกรรม มากกว่า

70% ของพื้นที่ประเทศฮังการี มีความเหมาะสมกับการเกษตรกรรม และมีพื้นที่ป่า 22.5% มีดินที่แร่ธาตุสูง มีแสงแดดเกือบตลอดปี (ยกเว้นหน้าหนาวที่มีเมฆมาก) มีแม่น้ำไหลผ่านกลางประเทศ ทำให้ผลิตธัญพืช อาทิ ข้าวสาลี ข้าวบาเลย์ ได้จำนวนมาก และมีผักผลไม้คุณภาพดี การเกษตรคิดเป็น 3.5% ของ GDP และพลเมืองฮังการี 7% ทำงานในภาคเกษตรกรรม ในปี ค.ศ. 2016

การพัฒนาผลิตภัณฑ์

การพัฒนาผลิตภัณฑ์ในประเทศฮังการีได้รับการส่งเสริมอย่างมากจากนโยบายของรัฐบาลที่มุ่งเน้นการสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ และการสนับสนุนอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีและการเกษตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ที่ได้รับการช่วยเหลือผ่านโครงการของรัฐและการสนับสนุนทางการเงินจากสหภาพยุโรป (EU) โดยโครงการสำคัญเช่น Széchényi 2020 ซึ่งเป็นโครงการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจและนวัตกรรมในฮังการีอย่างยั่งยืน

ฮังการีเป็นหนึ่งในศูนย์กลางด้านการพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงในยุโรปกลาง โดยมีการลงทุนในด้านการวิจัยและพัฒนา (R&D) อย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ฮังการียังมีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในหลากหลายอุตสาหกรรม เช่น อุตสาหกรรมยานยนต์ อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ และการเกษตร

หนึ่งในกลุ่มอุตสาหกรรมที่สำคัญคือการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) และซอฟต์แวร์ ซึ่งบริษัทจากทั่วโลกได้เลือกฮังการีเป็นศูนย์กลางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ โดยเฉพาะด้าน AI และการสร้างซอฟต์แวร์สำหรับการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data)

อีกทั้งการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในด้านการเกษตรก็มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ฮังการีมีการพัฒนาเทคโนโลยีการเกษตรสมัยใหม่ (AgriTech) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสินค้าเกษตร เช่น การนำระบบอัตโนมัติมาใช้ในกระบวนการเพาะปลูก การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากพืชผลในประเทศเพื่อการส่งออก และการนำเทคโนโลยีชีวภาพมาใช้เพื่อปรับปรุงพันธุ์พืชและสัตว์ในประเทศ

การครอบครองที่ดิน

หลังจากการเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบบเศรษฐกิจตลาดเสรีในปี ค.ศ. 1989 ฮังการีได้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินครั้งใหญ่ โดยในปี ค.ศ. 1994 มีการออกกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปที่ดิน (Act IV of 1994) เพื่อแจกจ่ายที่ดินให้กับเกษตรกรรายย่อยและครัวเรือน นโยบายนี้มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตทางการเกษตรและส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืน

การครอบครองที่ดินในประเทศฮังการีถูกควบคุมโดยกฎหมายที่เข้มงวด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับชาวต่างชาติ การถือครองที่ดินในฮังการีมีการแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก คือ ที่ดินสำหรับการเกษตรและที่ดินเพื่อการก่อสร้าง โดยมีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกันไปสำหรับผู้ที่ต้องการถือครองที่ดินในแต่ละประเภท

ตามกฎหมายฮังการี การครอบครองที่ดินเกษตรกรรมโดยชาวต่างชาติถูกจำกัดอย่างเข้มงวด ภายใต้กฎหมายว่าด้วยที่ดินเกษตรกรรม (Act CXXII of 2013) ชาวต่างชาติไม่สามารถซื้อที่ดินเกษตรกรรมได้ ยกเว้นในบางกรณีที่ได้รับอนุมัติจากหน่วยงานรัฐ โดยผู้มีถิ่นพำนักในสหภาพยุโรปบางรายอาจได้รับสิทธิ์ในการถือครองที่ดินเกษตรกรรมตามข้อตกลงในระดับยุโรป กฎหมายการครอบครองที่ดินในฮังการีมีเป้าหมายเพื่อป้องกันการถือครองที่ดินโดยชาวต่างชาติที่ไม่ได้รับการควบคุม และเพื่อปกป้องเกษตรกรรายย่อย โดยกฎหมายระบุว่าที่ดินเกษตรกรรมต้องถูกใช้เพื่อการเกษตรจริง ไม่ใช่เพื่อการลงทุนเชิงพาณิชย์โดยไม่มีการผลิตจริง นอกจากนี้ ยังมีกฎเกณฑ์ที่กำหนดให้ผู้ซื้อที่ดินต้องเป็นผู้ที่มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับการทำเกษตร เช่น เกษตรกรที่มีการผลิตจริง

ชาวต่างชาติสามารถซื้อที่ดินเพื่อการก่อสร้างในฮังการีได้ แต่ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของกฎหมายการถือครองที่ดินของชาวต่างชาติ (Act LXXVI of 2010) และต้องได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง เช่น สำนักงานผู้แทนท้องถิ่นในภูมิภาคที่ตั้งของที่ดิน โดยผู้ซื้อที่ดินจำเป็นต้องแสดงแผนการใช้ที่ดินตามที่กฎหมายกำหนด

อุตสาหกรรม

สำนักงานใหญ่ของ MOL ในกรุงบูดาเปสต์

ภาคอุตสาหกรรมหลักของประเทศฮังการีประกอบด้วยอุตสาหกรรมหนัก (เช่น การทำเหมืองแร่ การถลุงโลหะ การผลิตเครื่องจักรและเหล็กกล้า) การผลิตพลังงาน วิศวกรรมเครื่องกล อุตสาหกรรมเคมี อุตสาหกรรมอาหาร และการผลิตรถยนต์ อุตสาหกรรมในประเทศฮังการีเน้นไปที่อุตสาหกรรมแปรรูปเป็นหลัก และในปี พ.ศ. 2551 อุตสาหกรรม (รวมถึงการก่อสร้าง) คิดเป็น 29.32% ของ GDP ของประเทศ

เนื่องจากทรัพยากรพลังงานและวัตถุดิบมีน้อย ฮังการีจำเป็นต้องนำเข้าทรัพยากรเหล่านี้ส่วนใหญ่เพื่อตอบสนองความต้องการในภาคอุตสาหกรรม หลังจากที่เปลี่ยนเป็นเศรษฐกิจตลาดเสรี อุตสาหกรรมได้ผ่านการปรับโครงสร้างและได้รับการพัฒนาให้ทันสมัยอย่างมาก อุตสาหกรรมหลักได้แก่การผลิตเครื่องจักร ตามด้วยอุตสาหกรรมเคมี (เช่น การผลิตพลาสติกและเภสัชกรรม) ในขณะที่การทำเหมืองแร่ การถลุงโลหะ และอุตสาหกรรมสิ่งทอมีความสำคัญลดลงในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา แม้ว่าอุตสาหกรรมอาหารจะมีการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา แต่ยังคงมีสัดส่วนถึง 14% ของการผลิตอุตสาหกรรมทั้งหมดและคิดเป็น 7–8% ของการส่งออกของประเทศ

การบริโภคพลังงานเกือบ 50% ขึ้นอยู่กับการนำเข้าพลังงานจากต่างประเทศ ก๊าซและน้ำมันที่ฮังการีใช้นั้นถูกขนส่งผ่านท่อจากประเทศรัสเซีย ซึ่งคิดเป็น 72% ของโครงสร้างพลังงาน ในขณะที่พลังงานนิวเคลียร์ที่ผลิตจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ป็อกช์ (Paks) คิดเป็น 53.6% ของพลังงานทั้งหมดที่ใช้ในประเทศ

ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับต่างประเทศ

ในปี ค.ศ. 2024 ประเทศฮังการีได้ขยายความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีความร่วมมือทางการค้ากับหลายภูมิภาคทั่วโลก ซึ่งครอบคลุมทั้งสหรัฐอเมริกา ยุโรป ตุรกี รัสเซีย จีน เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ตึกของบริษัท IBM ในเขต Infopark กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี

ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับสหรัฐอเมริกายังคงแข็งแกร่ง โดยฮังการีมีการส่งออกสินค้าหลายประเภท เช่น ยานยนต์ เครื่องจักร และเทคโนโลยีไปยังสหรัฐฯ นอกจากนี้ การลงทุนของบริษัทเทคโนโลยีจากสหรัฐฯ ในฮังการี เช่น IBM และ Microsoft ได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลฮังการี ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาศักยภาพด้านนวัตกรรมของประเทศ

ฮังการีเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรป (EU) และการค้าภายในกลุ่ม EU ยังคงเป็นแรงขับเคลื่อนที่สำคัญของเศรษฐกิจฮังการี โดยประเทศเพื่อนบ้าน เช่น เยอรมนี ออสเตรีย และโปแลนด์เป็นคู่ค้าที่สำคัญ ฮังการีได้รับเงินทุนสนับสนุนจาก EU ผ่านโครงการต่าง ๆ เช่น Szechényi Terv Plusz ซึ่งส่งเสริมการพัฒนานวัตกรรมและโครงสร้างพื้นฐานในประเทศ

ฮังการีมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับตุรกีผ่านการเป็นผู้สังเกตการณ์ใน Organization of Turkic States เก็บถาวร 2024-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน และการทำงานร่วมกันทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะในด้านการก่อสร้าง พลังงาน และการผลิต ฮังการีและตุรกียังได้สร้างความร่วมมือทางการค้าด้วยการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานและโครงการพลังงานที่สำคัญ

แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างรัสเซียและฮังการีจะได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์ในยูเครนและการคว่ำบาตรจากสหภาพยุโรป แต่ฮังการียังคงพยายามรักษาความร่วมมือในด้านพลังงาน โดยเฉพาะการนำเข้าก๊าซธรรมชาติและน้ำมันจากรัสเซีย ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของโครงสร้างพลังงานของประเทศ

ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับจีนยังคงขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยฮังการีเป็นศูนย์กลางการลงทุนของจีนในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ผ่านโครงการ Belt and Road Initiative (BRI) จีนได้ลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานหลายแห่งในฮังการี ฮังการีได้ขยายความสัมพันธ์ทางการค้ากับประเทศในเอเชียตะวันออก เช่น ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมยานยนต์และเทคโนโลยี ฮังการีเป็นแหล่งการผลิตรถยนต์ของบริษัทยักษ์ใหญ่ เช่น Suzuki และ Hyundai ซึ่งใช้ประเทศนี้เป็นศูนย์กลางการผลิตเพื่อส่งออกไปทั่วโลก

ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เติบโตขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะกับประเทศไทย ซึ่งเป็นคู่ค้าที่สำคัญของฮังการีในภูมิภาคนี้ ฮังการีและประเทศไทยได้ขยายความร่วมมือในด้านการค้าและการลงทุนอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในด้านเกษตรกรรมและอาหาร หนึ่งในตัวอย่างที่สำคัญคือ การลงทุนตั้งโรงงานผลิตภัณฑ์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาม่าของไทย ณ เมืองแอสแตร์โกม (Esztergom) นอกจากนี้ ฮังการีและประเทศไทยยังได้ร่วมกันส่งเสริมการลงทุนในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง เช่น การพัฒนานวัตกรรมในภาคพลังงานสะอาดและการเกษตรสมัยใหม่ ซึ่งทั้งสองประเทศได้ประโยชน์จากความร่วมมือนี้เป็นอย่างมาก

ระบบขนส่งสาธารณะ

บทความหลัก: การขนส่งในประเทศฮังการี

ระบบการศึกษา

มหาวิทยาลัยเอิตเวิช โลรานด์ หรือ ELTE หนึ่งในมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ของประเทศฮังการี

ระบบการศึกษาของฮังการีอยู่ภายใต้กรอบการศึกษาภาคบังคับและระบบอุดมศึกษาตามแนวทางยุโรป โรงเรียนอนุบาลส่วนใหญ่บริหารโดยเทศบาล ส่วนโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจำนวนมากอยู่ภายใต้การกำกับของรัฐ ขณะเดียวกันยังมีสถานศึกษาที่ดำเนินการโดยคริสตจักร องค์กรชาติพันธุ์ และภาคเอกชน เด็กในฮังการีต้องเข้าเรียนอนุบาลตั้งแต่อายุ 3 ปี และโดยทั่วไปเริ่มประถมศึกษาเมื่ออายุครบ 6 ปี

การศึกษาขั้นพื้นฐานของฮังการีโดยทั่วไปเริ่มจากโรงเรียนประถมศึกษา 8 ปี หลังจากนั้นนักเรียนสามารถศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยมสายสามัญ โรงเรียนมัธยมสายอาชีพ หรือสถาบันฝึกอาชีพตามความถนัดและเส้นทางการศึกษาของตน เมื่อสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมและสอบผ่านการสอบสำเร็จการศึกษา นักเรียนสามารถสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาได้

สถาบันอุดมศึกษาของฮังการีอยู่ภายใต้กฎหมายการอุดมศึกษาแห่งชาติ และปรับเข้าสู่ระบบกระบวนการโบโลญญาตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยแบ่งหลักสูตรเป็นระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รวมถึงหลักสูตรแบบต่อเนื่องบางสาขา เช่น แพทยศาสตร์ ทันตแพทยศาสตร์ เภสัชศาสตร์ และกฎหมาย ในปีการศึกษา 2024/2025 ฮังการีมีนักศึกษาในระดับอุดมศึกษาประมาณ 329,000 คน โดยสำนักงานสถิติกลางฮังการีระบุว่าจำนวนนักศึกษาในระดับอุดมศึกษาเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า

มหาวิทยาลัยขนาดใหญ่

ตารางต่อไปนี้แสดงตัวอย่างมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ของฮังการี โดยเรียงตามจำนวนนักศึกษาที่สถาบันหรือแหล่งข้อมูลอุดมศึกษาระบุไว้

มหาวิทยาลัย	ตรา/สัญลักษณ์	ชื่อย่อ	ที่ตั้งหลัก	จำนวนนักศึกษา	ลักษณะเด่น
มหาวิทยาลัยเอิตเวิช โลรานด์		ELTE	บูดาเปสต์	ประมาณ 38,000	มหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ มีคณะหลากหลายด้านมนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ กฎหมาย เศรษฐศาสตร์ การศึกษา และสารสนเทศ
มหาวิทยาลัยแดแบร็ตแซ็น		DE	แดแบร็ตแซ็น	มากกว่า 34,000	หนึ่งในมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่ของประเทศ มีคณะด้านแพทยศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วิศวกรรม เกษตรศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และมนุษยศาสตร์
มหาวิทยาลัยเปช		PTE	เปช	ประมาณ 25,000	มหาวิทยาลัยเก่าแก่และศูนย์กลางความรู้ของภูมิภาคทรานส์ดานูเบียใต้ มีนักศึกษาต่างชาติจำนวนมาก
มหาวิทยาลัยแซแก็ด		SZTE	แซแก็ด	ประมาณ 24,000	มหาวิทยาลัยวิจัยสำคัญทางตอนใต้ มีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์ แพทยศาสตร์ เภสัชศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และสาขาสหวิทยาการ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีและเศรษฐศาสตร์บูดาเปสต์		BME	บูดาเปสต์	ประมาณ 24,000	สถาบันเทคโนโลยีและวิศวกรรมสำคัญของประเทศ มีหลักสูตรด้านวิศวกรรม สถาปัตยกรรม วิทยาศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์
มหาวิทยาลัยแชมเมลไวส์		SE	บูดาเปสต์	เกือบ 16,000	มหาวิทยาลัยเฉพาะทางด้านแพทยศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ ทันตแพทยศาสตร์ เภสัชศาสตร์ และการดูแลสุขภาพ

ประชากรศาสตร์

ประชากรฮังการี ระหว่าง ปี พ.ศ. 2503 – 2558 โดยมีปริมาณลดลงอย่างต่อเนื่อง

ในปี พ.ศ. 2562 ประเทศฮังการีมีประชากรจำนวน 9,772,756 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 105.1 คน /ตารางกิโลเมตร การเติบโตของประชากรคือ -0.1% สาเหตุหลักที่ทำให้ประชากรลดลง คือ อัตราการเสียชีวิตที่สูง มีผู้เสียชีวิต 12.9 ต่อ 1,000 คน (สถิติปี พ.ศ. 2554) ซึ่งเป็นผลมาจากสุขภาพที่ไม่ดีของประชากรและจำนวนการเกิดต่ำ (อัตราการตายของทารกต่ำ 5 ใน 1000) การย้ายถิ่นฐานตามธรรมชาติ ออกจากประเทศ ประมาณ 35,000-40,000 คน / ปี และมีผู้เข้ามาอาศัยเพิ่ม 10,000-15,000 คนต่อปี อายุขัยเฉลี่ยอยู่ที่ 71.5 ปีสำหรับผู้ชาย และ 79.19 ปีสำหรับผู้หญิง ประชากรฮังการีมีสัดส่วนของคนหนุ่มสาวกำลังลดลงมากขึ้นเรื่อย ๆ และประชากรผู้สูงอายุมากขึ้นเรื่อย ๆ ประชากรอายุ 0-14 ปีคิดเป็น 14.8% ของประเทศ ประชากรอายุ 15-64 ปีคิดเป็น 67.7% และผู้ที่มีอายุมากกว่า 65 ปีคิดเป็น 17.5% ของประชากรทั้งประเทศ การใช้จ่ายด้านสุขภาพคิดเป็น 7.75% ของ GDP

ชาติพันธุ์

บทความหลัก: ชาวฮังการี

ประเทศฮังการีมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมอจยอร์ (หรือ ชาวฮังการี) มากกว่า 80% และมากกว่า 90% ของพลเมืองทั้งหมด สื่อสารโดยใช้ภาษาฮังการี ประเทศฮังการียอมรับชนกลุ่มน้อยขนาดใหญ่ 2 กลุ่มซึ่งถูกกำหนดให้เป็น "ชนกลุ่มน้อยแห่งชาติ" เนื่องจากบรรพบุรุษของพวกเขาอาศัยอยู่ในภูมิภาคของตนมานานหลายศตวรรษในพรมแดนฮังการี ประกอบด้วย ชุมชนชาวเยอรมันประมาณ 130,000 คนที่อาศัยอยู่ทั่วประเทศ และ ชนกลุ่มน้อยชาวยิปซีจำนวนประมาณ 300,000 คนซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทางตอนเหนือของประเทศ การศึกษาบางชิ้นระบุว่าชาวยิปซีในฮังการีมีจำนวนมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (876,000 คน - ประมาณ 9% ของประชากร) จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2554 ประเทศฮังการี มีชาวฮังการี 8,314,029 (83.7%) ชาวยิปซี 308,957 คน (3.1%) ชาวเยอรมัน 131,951 คน (1.3%) ชาวสโลวัก 29,647 คน (0.3%) ชาวโรมาเนีย 26,345 คน (0.3%) และ ชาวโครเอเชีย 23,561 คน (0.2%) โดยมีอยู่ 1,455,883 คน (14.7% ของประชากรทั้งหมด) ที่ไม่ได้ประกาศชาติพันธุ์ของตน ดังนั้นชาวฮังกาเรียนจึงประกอบด้วยคนมากกว่า 90% ที่ประกาศชาติพันธุ์ของตน ในฮังการีผู้คนสามารถประกาศชาติพันธุ์ได้มากกว่าหนึ่งชาติพันธุ์ดังนั้นจำนวนชาติพันธุ์จึงสูงกว่าจำนวนประชากรทั้งหมด

ปัจจุบันมีชาวฮังการีพลัดถิ่น 5 ล้านคนที่อาศัยอยู่นอกประเทศฮังการี โดยเฉพาะในโรมาเนีย และ สโลวาเกีย เนื่องจากสนธิสัญญาทรียานง ซึ่งแบ่งแยกประเทศฮังการีหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

ภาษา

บทความหลัก: ภาษาฮังการี

ภูมิภาคยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกที่มีผู้พูดภาษาฮังการีอาศัยอยู่ในปัจจุบัน

ภาษาฮังการี เป็นภาษาทางการและเป็นภาษาพูดหลักของประชากร ภาษาฮังการีเป็นภาษาแม่ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นอันดับที่ 13 ของยุโรป โดยมีเจ้าของภาษาประมาณ 13 ล้านคน และเป็นหนึ่งใน 24 ภาษาทางการและภาษาทำงานของสหภาพยุโรป นอกประเทศฮังการี มีการใช้ภาษานี้ในประเทศเพื่อนบ้านและชุมชนชาวฮังการีพลัดถิ่นทั่วโลก จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 9,896,333 คน (99.6%) พูดภาษาฮังการีในประเทศโดย 9,827,875 คน (99%) พูดเป็นภาษาแม่ ในขณะที่ประชากร 68,458 คน (0.7%) พูดเป็นภาษาที่สอง ผู้พูดภาษาอังกฤษ 1,589,180 คน (คิดเป็น 16.0%) และผู้พูดภาษาเยอรมัน 1,111,997 คน (คิดเป็น 11.2%) ทั้งสองภาษาเป็นภาษาต่างประเทศที่พูดกันแพร่หลายมากที่สุด และมีผู้พูดภาษาชนกลุ่มน้อยหลายภาษาในฮังการี (ภาษาอาร์มีเนีย, ภาษาบัลแกเรีย, ภาษาโครเอเชีย, ภาษาเยอรมัน, ภาษากรีก, ภาษาโรมาเนีย, ภาษาโรมานี, ภาษารูซึน, ภาษาเซอร์เบีย, ภาษาสโลวัก, ภาษาสโลวีเนีย, และภาษายูเครน)

ภาษาฮังการีเป็นสมาชิกของตระกูลภาษายูรัล ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับภาษาใกล้เคียงใด ๆ และมีความเกี่ยวข้องอย่างห่าง ๆ กับภาษาฟินแลนด์ และภาษาเอสโตเนีย โดยภาษาฮังการีมีจำนวนผู้พูดมากที่สุดในตระกูลภาษาและเป็นภาษาเดียวที่พูดในยุโรปกลาง มีประชากรจำนวนมากที่พูดภาษาฮังการีในโรมาเนีย สาธารณรัฐเช็ก สโลวาเกีย อดีตยูโกสลาเวีย ยูเครน อิสราเอล และสหรัฐ ยังมีกลุ่มผู้พูดภาษาฮังการีกลุ่มเล็ก ๆ อาศัยอยู่ในแคนาดา สโลวีเนีย และออสเตรีย รวมถึงในออสเตรเลีย บราซิล อาร์เจนตินา เม็กซิโก เวเนซุเอลา และชิลี ภาษาฮังการีมาตรฐานยึดภาษาถิ่นบูดาเปสต์เป็นหลัก แม้ว่าจะมีการบังคับใช้ภาษาถิ่นมาตรฐาน แต่ภาษาฮังการีก็มีภาษาถิ่นในเมือง และในชนบทหลายแห่ง

ศาสนา

มหาวิหารแอสแตร์โกม โบสถ์คาทอลิกประจำเมืองแอสแตร์โกม

ในอดีต ศาสนาในฮังการีคือศาสนาคริสต์ตั้งแต่การก่อตั้งรัฐและการเปลี่ยนประเทศจากศาสนาฮังการีโบราณ มาเป็นศาสนาคริสต์โดยพระเจ้าอิชต์วานที่ 1 ในศตวรรษที่ 11 ฮังการี ณ ปัจจุบันไม่มีศาสนาประจำชาติ แต่รัฐธรรมนูญฮังการียอมรับบทบาทการสร้างชาติของศาสนาคริสต์ และรับประกันเสรีภาพในการนับถือศาสนา ให้เป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน

จากการสำรวจตัวอย่าง 2% สัมภาษณ์ชาวฮังการี 1,027 คน ใน ค.ศ. 2019 โดย Eurobarometer: 62% ของชาวฮังการีเป็นคาทอลิก, 20% ไม่มีศาสนา 5%, เป็นโปรเตสแตนท์, 8% เป็นคริสเตียนนิกายอื่น, 1% เป็นชาวยิว, 2 % เป็นอย่างอื่น และ 2% ไม่บอก

เขตเมือง

กรุงบูดาเปสต์	อันดับ	ชื่อเมือง	เทศมลฑล	ประชากร (พ.ศ. 2562)	อันดับ	ชื่อเมือง	เทศมลฑล	ประชากร (พ.ศ. 2562)	แดแบร็ตแซ็น
	1.	บูดาเปสต์ Budapest	บูดาเปสต์	1 752 286	11.	โซลโนก Szolnok	ยาส-น็อจกุน-โซลโนก	71 285
	2.	แดแบร็ตแซ็น Debrecen	ฮ็อยดู-บิฮอร์	201 432	12.	เอรด์ Érd	แป็ชต์	68 211
	3.	แซแก็ด Szeged	โชงกราด	160 766	13.	ตอตอบาญอTatabánya	โกมาโรม-แอ็สแตร์โกม	65 845
	4.	มิชโกลส์ Miskolc	โบร์โชด-ออบออูย-แซ็มเปลน	154 521	14.	โชโปรน Sopron	เยอร์-โมโชน-โชโปรน	62 671
	5.	เปช Pécs	บอรอญอ	142 873	15.	กอโปสวาร์ Kaposvár	โซโมจ	61 441
	6.	เยอร์ Győr	เยอร์-โมโชน-โชโปรน	132 038	16.	แว็สเปรม Veszprém	แว็สเปรม	59 738
	7.	ญีแร็จฮาซอ Nyíregyháza	ซอโบลช์-ซ็อดมาร์-แบแร็ก	116 799	17.	เบเกชชอบอ Békéscsaba	เบเกช	58 996
	8.	แก็ชแกเมต Kecskemét	บาช-กิชกุน	110 687	18.	ซอลอแอแกร์แซ็ก Zalaegerszeg	ซอลอ	57 403
	9.	เซแก็ชแฟเฮร์วาร์ Székesfehérvár	แฟเยร์	96 940	19.	แอแกร์ Eger	แฮแว็ช	52 898
	10.	โซมบ็อตแฮย์ Szombathely	ว็อช	78 407	20.	น็อจคอนิจอ Nagykanizsa	ซอลอ	46 649

วัฒนธรรม

วิทยาศาสตร์

สถาบันวิทยาศาสตร์ฮังการี (ฮังการี: Magyar Tudományos Akadémia; MTA) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1825 ณ เมืองโปโจญ (ปัจจุบันคือ กรุงบราติสลาวา ประเทศสโลวาเกีย) เป็นหนึ่งในสถาบันที่ตั้งขึ้นในยุคปฏิรูปของประเทศฮังการีโดยเคานต์ อิชต์วาน เซเชญี (István Széchenyi) รัฐบุรุษฮังการี ได้ให้รายได้ทั้งหมดที่เขาได้รับในหนึ่งปี ในการก่อตั้งสมาพันธ์นักวิทยาศาสตร์ฮังการี (Magyar Tudós Társaság) ซึ่งต่อมากลายเป็น MTA ขึ้นในปีนั้นพร้อมกับได้รับเงินช่วยเหลือจากขุนนางคนอื่น ๆ ด้วย จวบจนถึงทุกวันนี้ MTA เป็นหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของประเทศฮังการี มีหน้าที่หลักในการปลูกฝังความคิดทางวิทยาศาสตร์ เผยแพร่ผลงานวิทยาศาสตร์ และเป็นตัวแทนนักวิทยาศาสตร์ฮังการี โดยมีภารกิจสำคัญในการสนับสนุนเงินทุนและความช่วยเหลือในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ รายชื่อนักวิทยาศาสตร์และกวีชาวฮังการีผู้ได้รับรางวัลโนเบลทั้งหมด 12 คน เรียงจากล่าสุดไปเก่าที่สุด:

ค.ศ.	ภาพ	ชื่อ	ภาษาฮังการี	สาขา	ความสำคัญ
1937		อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี	Albert Szent-Györgyi	สรีรวิทยาหรือการแพทย์	จากการค้นพบเกี่ยวกับกระบวนการออกซิเดชันทางชีวภาพ โดยเฉพาะวิตามินซีและการเร่งปฏิกิริยาของกรดฟูมาริก
1943		จอร์จ เดอ แฮแวชี	George de Hevesy	เคมี	จากผลงานด้านการใช้ไอโซโทปเป็นสารติดตามในการศึกษากระบวนการทางเคมี
1961		จอร์จ วอน เบเกชี	Georg von Békésy	สรีรวิทยาหรือการแพทย์	จากการค้นพบกลไกทางกายภาพของการกระตุ้นภายในคอเคลีย
1963		ยูจีน วิกเนอร์	Eugene Wigner	ฟิสิกส์	จากคุณูปการต่อทฤษฎีนิวเคลียสของอะตอมและอนุภาคมูลฐาน โดยเฉพาะผ่านการค้นพบและการประยุกต์ใช้หลักการสมมาตรพื้นฐาน
1971		เดนนิส กาบอร์	Dennis Gabor	ฟิสิกส์	จากการประดิษฐ์และพัฒนาเทคนิคโฮโลกราฟี
1994		จอร์จ แอนดรูว์ โอลาห์	George Andrew Olah	เคมี	จากคุณูปการต่อการศึกษาคาร์โบแคตไอออนในทางเคมี
1994		จอห์น ฮอร์ชาญี	John Harsanyi	เศรษฐศาสตร์	จากการบุกเบิกทฤษฎีดุลยภาพในเกมแบบไม่ร่วมมือ
2002		อิมแร แกร์เตส	Imre Kertész	วรรณกรรม	จากงานเขียนที่ยืนยันคุณค่าของประสบการณ์อันเปราะบางของปัจเจกบุคคลท่ามกลางความโหดร้ายตามอำเภอใจของประวัติศาสตร์
2004		อัฟราม เฮอร์ชโก	Avram Hershko	เคมี	การค้นพบกระบวนการสลายโปรตีนที่อาศัยยูบิควิตินเป็นตัวกำกับ
2023		กอตอลิน กอริโก	Katalin Karikó	สรีรวิทยาหรือการแพทย์	จากการค้นพบการดัดแปลงเบสของนิวคลีโอไซด์ ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาวัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอสำหรับโรคโควิด-19 ที่มีประสิทธิภาพ
2023		แฟแร็นตซ์ เคราซ์	Ferenc Krausz	ฟิสิกส์	จากการสร้างพัลส์แสงระดับแอตโตวินาทีเพื่อศึกษาพลวัตของอิเล็กตรอนในสสาร
2025		ลาซโล ครอซนอโฮร์กอย	László Krasznahorkai	วรรณกรรม	จากผลงานวรรณกรรมอันทรงพลังและเปี่ยมด้วยวิสัยทัศน์ ซึ่งยืนยันถึงพลังของศิลปะท่ามกลางหายนะ

ศิลปะ

เสื้อคลุมพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์สตีเฟนที่ 1 แห่งฮังการี

ศิลปะในประเทศฮังการีมีพัฒนาการที่ลุ่มลึกและยาวนานตั้งแต่การพิชิตฮังการีของชาวฮังการีในศตวรรษที่ 9 ในช่วงยุคกลาง ศิลปะมีการผสมผสานระหว่างอิทธิพลจากศิลปะยุโรปตะวันตก เช่น ศิลปะโรมาเนสก์และกอทิก ซึ่งเห็นได้จากโบสถ์และสถาปัตยกรรมในหมู่บ้านต่าง ๆ เช่น โบสถ์แช็มแป็สโกปาช (Csempeszkopács) และโบสถ์น็อจย์โตตล็อก (Nagytótlak) งานฝีมือในยุคแรก ๆ ของฮังการีมักตกแต่งด้วยลายปาล์มเมตต์ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญของศิลปะฮังการีในยุคนั้น

ในช่วงศตวรรษที่ 14 ศิลปะกอทิกได้แผ่ขยายเข้ามาในฮังการี โดยปรากฏเด่นชัดในโบสถ์และงานประติมากรรม เช่น โบสถ์นักบุญเอลิซาเบท ณ เมืองกอชิตเซ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศสโลวาเกีย) นอกจากนี้ยังมีประติมากรรมหินของนักบุญจอร์จที่โดดเด่นอย่างมากในยุคนี้ ผลงานเหล่านี้เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของศิลปะกอทิกในฮังการี

ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา กษัตริย์มาตยาช กอร์วินุส มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอิตาลี ส่งผลให้ศิลปะและสถาปัตยกรรมได้รับอิทธิพลจากศิลปะอิตาลีอย่างมาก ปราสาทบูดอและปราสาทวิแชกราด ถูกสร้างขึ้นใหม่ในสถาปัตยกรรมแบบเรอเนสซองส์ รวมทั้งยังมีการสร้างห้องสมุดขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรปช่วงเวลานั้น ซึ่งเรียกว่า "บิบิออเทกา กอร์วินา" หลังสงครามออตโตมัน-ฮังการีในศตวรรษที่ 16 ศิลปะในฮังการีได้รับการฟื้นฟูในสมัยบารอก โดยการสร้างโบสถ์และวังใหม่ในสไตล์นี้ เช่น วังแฟร์เติด (Fertőd) และโบสถ์ต่าง ๆ ในเมืองแซแก็ดและแอแกร์ สิ่งก่อสร้างเหล่านี้สะท้อนถึงความรุ่งเรืองของศิลปะบารอกที่ผสมผสานกับเอกลักษณ์เฉพาะของฮังการี

ในช่วงหลังจากยุคบาโรก ศิลปะในฮังการียังคงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยในยุคนีโอคลาสสิก สถาปัตยกรรมได้รับอิทธิพลจากสไตล์กรีกโบราณ ซึ่งเห็นได้จากการสร้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฮังการี ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 และต้นศตวรรษที่ 19 ต่อมาในช่วงยุคนวศิลป์ในยุโรป มีสถาปนิกชื่อดังอย่าง เออเดิน แลคแนร์ (Ödön Lechner) ที่ออกแบบอาคารสำคัญหลายแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยาในกรุงบูดาเปสต์

พิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา บูดาเปสต์ ออกแบบโดย เออเดิน แลคแนร์

ผลงานชื่อ "ความอิจฉา" โดย ลาสโล่ โมโฮย-น็อจย์ ค.ศ. 1927

เมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 ศิลปะฮังการีเริ่มเข้ากับกระแสศิลปะสมัยใหม่ เช่น ผลงานของลาสโล โมโฮย-นอจ (László Moholy-Nagy) ที่มีส่วนร่วมในการก่อตั้งกลุ่มศิลปะเบาเฮาส์ และกลายเป็นผู้นำในการพัฒนาศิลปะร่วมสมัยทั่วโลก ศิลปินในยุคนี้เน้นการใช้เทคโนโลยีและสื่อใหม่ ๆ เพื่อสร้างผลงานนวัตกรรมที่มีความทันสมัย

ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ฮังการีอยู่ภายใต้การปกครองของระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งมีการควบคุมด้านศิลปะโดยเน้นการใช้ศิลปะสัจนิยมสังคมนิยมเป็นเครื่องมือในการส่งเสริมอุดมการณ์ทางการเมืองของรัฐ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ฮังการีได้รับอิสรภาพในปี ค.ศ. 1989 ศิลปินจึงสามารถแสดงออกได้อย่างอิสระมากขึ้น และมีการกลับไปสู่รูปแบบศิลปะที่หลากหลาย

ในศตวรรษที่ 21 ฮังการียังคงเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมในยุโรปตะวันออกกลาง โดยมีศิลปินร่วมสมัยที่สร้างสรรค์ผลงานในหลากหลายสื่อ ตั้งแต่งานภาพวาด สถาปัตยกรรม จนถึงงานศิลปะดิจิทัลและงานจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ระดับนานาชาติ บูดาเปสต์ยังคงเป็นเมืองสำคัญที่มีการจัดนิทรรศการศิลปะร่วมสมัยอย่างต่อเนื่อง รวมถึงมีงานศิลปะสาธารณะที่โดดเด่นอีกด้วย

สถาปัตยกรรม

อาคารรัฐสภาฮังการี อาคารรัฐสภาซึ่งได้ชื่อว่างดงามที่สุดในโลก

ประเทศฮังการีเป็นที่ตั้งของโบสถ์ยิวที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ซึ่งสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1859 ในสไตล์มูริชรีไววอล ซึ่งจุคนได้ถึง 3,000 คน รวมถึงเป็นที่ตั้งของโรงอาบน้ำสปายาที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป (โรงอาบน้ำเซแชญี) สร้างเสร็จในปี 1913 ในสไตล์โมเดิร์นเรเนซองส์ และตั้งอยู่ในสวนสาธารณะในเมืองบูดาเปสต์ ส่วนอาคารที่ใหญ่ที่สุดในฮังการีมีความยาว 268 เมตร ซึ่งก็คืออาคารรัฐสภาฮังการี (Országház) และประเทศฮังการียังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารแอสแตร์โกม หนึ่งในมหาวิหารที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป (Esztergomi Bazilika) และอารามศาสนาคริสต์ซึ่งมีขนาดอาณาเขตที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ชื่อว่า อารามปอนโนนฮอลมอ (Pannonhalma Archabbey) และสุสานคริสเตียนยุคแรกที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศอิตาลี ณ เมืองเปช (Pécs) ทางตอนใต้ของประเทศฮังการี

อารามปอนโนนฮอลมอ ณ เมืองปอนโนนฮอลมอ เป็นอารามศาสนาคริสต์ที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่สองของโลก

รูปแบบสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นในฮังการี ประกอบด้วยสถาปัตยกรรมแบบวัตถุนิยมประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมแบบนวศิลป์ นวศิลป์ของฮังการีมีพื้นฐานมาจากลักษณะสถาปัตยกรรมประจำชาติ มีต้นกำเนิดจากทางตะวันออกที่ชาวฮังการีอพยพมาเมื่อ 1 พันปีก่อน เออเดิน แลคแนร์ (Ödön Lechner; ค.ศ.1845–1914) ศิลปินที่สำคัญที่สุดในศิลปะแบบอาร์ตนูโวของฮังการี โดยเริ่มแรกเขาได้รับแรงบันดาลใจจากสถาปัตยกรรมอินเดียและซีเรีย และต่อมาจากการออกแบบตกแต่งแบบฮังการีดั้งเดิม ด้วยวิธีนี้เขาสร้างการสังเคราะห์รูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิม ด้วยการนำองค์ประกอบเหล่านี้ไปใช้กับองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมสามมิติ เขาได้ผลิตอาคารรูปแบบศิลปะอาร์ตนูโวที่มีลักษณะเฉพาะตัวแบบฮังการี

กลุ่ม "คนรุ่นใหม่" (ฮังการี: Fiatalok) ซึ่งมีสถาปนิกรุ่นใหม่จำนวนหนึ่งที่มีชื่อเสียง เช่น กาโรย โกช (Károly Kós) และ แดเจอ ซรุมแมชกี (Dezsö Zrumeczky) ได้ใช้โครงสร้างลักษณะและรูปแบบของสถาปัตยกรรมฮังการีแบบดั้งเดิม เพื่อการสร้างสถาปัตยกรรมขึ้นในยุคต่อมา (คริสต์ศตวรรษที่ 20)

พิพิธภัณฑ์ศิลปะประยุกต์อาคารรูปแบบนวศิลป์ออกแบบโดย เออเดิน แลคแนร์

นอกจากสองรูปแบบหลักแล้ว กรุงบูดาเปสต์เมืองหลวงของประเทศฮังการี มีสถาปัตยกรรมจำนวนมากที่มีต้นกำเนิดจากประเทศในยุโรปอื่น ๆ เซเซชชัน (Sezession) จากกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ยุงเงนสติล (Jugendstil) แบบเยอรมนี นวศิลป์จากเบลเยียมและฝรั่งเศส ร่วมกับอิทธิพลของสถาปัตยกรรมอังกฤษและฟินแลนด์ อิทธิพลทางศิลปะนี้สะท้อนให้เห็นในอาคารที่สร้างขึ้นในช่วงเปลี่ยนศตวรรษที่ 20 โดยเริ่มแรก เบ-ลอ ล็อยตอ (Béla Lajta) นำสไตล์ของแลคแนร์ มาใช้ ต่อมาได้รับแรงบันดาลใจจากเทรนด์สถาปัตยกรรมแบบอังกฤษและฟินแลนด์ หลังจากพัฒนาความสนใจในสไตล์อียิปต์ในที่สุดเขาก็มาถึงสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ออลอดาร์ อาร์กอย (Aladár Árkay) ใช้เส้นทางเกือบเดียวกัน อิชต์วาน แมจยอซ็อย (István Medgyaszay) ได้พัฒนาสไตล์ของตัวเองซึ่งแตกต่างจากแลคแนร์ โดยใช้ลวดลายแบบดั้งเดิมที่มีสไตล์เพื่อสร้างการออกแบบตกแต่งในคอนกรีต ในแวดวงศิลปะประยุกต์ผู้ที่รับผิดชอบส่วนใหญ่ในการส่งเสริมการแพร่กระจายของอาร์ตนูโวคือ โรงเรียนและพิพิธภัณฑ์มัณฑนศิลป์ ซึ่งเปิดในปี ค.ศ. 1896

อาคารต่าง ๆ ในย่านใจกลางเมืองบูดาเปสต์เกือบทั้งหมดมีอายุมากกว่าหนึ่งร้อยปี มีกำแพงหนาเพดานสูงและลวดลายที่ผนังด้านหน้า และมีความซับซ้อนทางสถาปัตยกรรม

เพลง

ดนตรีพื้นบ้านของชาวฮังการี (Magyar Népzene) มีรากฐานมากจากตะวันออก เรารู้จักท่วงทำนองเพลงประมาณสองร้อยเพลงที่ย้อนไปถึงช่วงเวลาที่คนฮังการีอพยพมายังทวีปยุโรป เพลงพื้นบ้านแพร่กระจายโดยการบอกต่อ ๆ กันมานานหลายศตวรรษ โดยเริ่มมีการรวบรวมในช่วงปลายทศวรรษ 1800 เพื่อจดบันทึกเพลงเหล่านั้น

นักประพันธ์เพลงยอดเยี่ยมของฮังการี คือ เบลอ บอร์โตก (Bartók Béla) และโซลตาน โกดาย (Kodály Zoltán) ซึ่งมีท่วงทำนองเกือบหนึ่งหมื่นเพลง (1933) ได้รับการเสริมแต่งเพิ่มเติมโดยนักวิจัยเพลงพื้นบ้าน เสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของสมบัติอันไพเราะขอเพลงฮังการีทำให้เสียงนี้แตกต่างจากดนตรีของชาวยุโรปอื่นๆ

รูปแบบดนตรีเต้นรำของฮังการีที่เกิดขึ้นในช่วงที่สามของศตวรรษที่ 18 คือ แวร์บุนโกช Verbunkos ดนตรีบรรเลงพร้อมเสียงพิเศษ โดดเด่นด้วยการสลับท่อนช้าและเร็ว Verbunkos ต่อมาก็สไตล์เพลงนี้เข้าสู่ดนตรีคลาสสิกของฮังการีเช่นกัน

Verbunkos ถูกใช้ในการสร้างโอเปร่าฮังการี (เช่น Erkel Ferenc) Verbunkos ปรากฏในเนื้อหาดนตรีของงานไพเราะไม่เพียง แต่ที่บ้าน แต่ยังในต่างประเทศในเพลงของนักแต่งเพลงคนอื่น (เช่น Hungarian Dance No.5 ของโยฮันเนิส บรามส์)

ในบรรดานักประพันธ์เพลงและนักดนตรีชาวฮังการี มีนักดนตรี 4 คนหลัก ๆ ที่มีผลงานไปไกลทั่วโลก ไกลเกินขอบเขตของฮังการี:

ภาพ Erkel Ferenc ผู้แต่งโอเปร่า Bánk Bán, Hunyadi László และทำนองเพลงชาติฮังการี Himnusz วาดโดย Barabás Miklós ในปี ค.ศ. 1845

แฟแร็นซ์ แอร์แคล (Erkel Ferenc 1810-1893) เป็นนักแต่งเพลงและวาทยากร ผู้จัดงานดนตรีชีวิตฮังการี การสร้างสรรค์งานอุปรากรของชาติถือเป็นบุญคุณอันโดดเด่น เขาดึงธีมของโอเปร่าของเขา Hunyadi László และ Bánk bán จากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ฮังการี และเป็นผู้แต่งเพลง Himnusz เพลงชาติของฮังการี

Liszt Ferenc หรือ ฟรานซ์ ลิสต์ นักแต่งเพลงชื่อดังของฮังการี

แฟแร็นซ์ ลิสต์ (Liszt Ferenc 1811-1886) เป็นนักแต่งเพลงโรแมนติกผู้ยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษที่ 19 นักเปียโนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ต้นกำเนิดของครอบครัวฮังการียังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่ลิสต์เองเป็นคนฮังการีมาตลอดชีวิตทั้งการพูดและการเขียน เขาได้แต่งบทเพลงสำหรับเล่นเปียโน บทกวีไพเราะ และผลงานที่แต่งขึ้นสำหรับเครื่องออร์แกนของเขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก เช่น ฮังกาเรียนแร็ปโซดีส์ (Magyar rapszódiák) และ เพลงมิซาพิธีราชาภิเษก (Koronázási mise)

เบลอ บอร์โตก (Bartók Béla 1881-1945) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และนักวิจัยดนตรีพื้นบ้าน งานของเขาในฐานะนักแต่งเพลงได้ฟื้นฟูดนตรีแห่งศตวรรษที่ 20 ผลงานของเขามีอยู่ในวงออเคสตราสำคัญๆ ทั่วโลก เช่นเดียวกับละครเพลงของเขาเรื่อง ปราสาทของเจ้าชายเคราน้ำเงิน (The Castle of the Bluebeard: A kékszkállú herceg vára) และ การเต้นของเจ้าชายไม้ (The Dance of the Wood-Carved Prince: A fából faragott királyfi című táncjátéka) บนเวทีของโรงอุปรากร

โซลตาน กอดาย (Kodály Zoltán 1882-1967) เป็นนักแต่งเพลงและนักวิจัยด้านดนตรีพื้นบ้าน นอกเหนือจากงานเปียโนและงานดนตรีของเขา (เช่น Psalmus Hungaricus - แปล: สดุดีฮังการี) การเล่นเพลงของเขา (Háry János) วิธีการของเขาในการฟื้นฟูการศึกษาด้านดนตรีตั้งแต่รากเหง้ามีความสำคัญ ซึ่งปัจจุบันเรียกและใช้ทั่วโลกในฐานะ "วิธีของ Kodály".

การนำเสนอดนตรีและบทเพลงฮังการีจะไม่สมบูรณ์หากไม่กล่าวถึงโอเปร่า (นักร้อง การเต้นแสดงตลก) และนักแต่งเพลงโอเปร่าชื่อดังระดับโลกสองคน แฟแร็นซ์ แลฮาร์ (Lehár Ferenc 1870-1948) และ อิมแร คาลมาน (Kálmán Imre 1882-1953)

วรรณกรรม

บทความหลัก: วรรณกรรมฮังการี

อาหาร

บทความหลัก: อาหารฮังการี

ซุปกูยาช เสิร์ฟพร้อมขนมปังและน้ำมะนาว

ชาวฮังการีทานขนมปังเป็นหลัก รวมไปถึงผลิตภัณฑ์จากนม (เช่น ชีส ตูโร ครีมเปรี้ยว) แป้งพาสต้า เกี๊ยว หรือ มันฝรั่ง โดยอาหารฮังการีมักมีความข้น มีเครื่องเทศจำพวกพริกไทยและพริกปาปริก้าแดงอยู่จำนวนมาก^[240] เป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมอาหารฮังการี อาหารฮังการีมักผสมชีสและครีมเปรี้ยวลงไป และมักใช้เนื้อสัตว์อย่างเช่น วัว หมู หรือ แกะ และมักไม่ค่อยจะมีผักใบเขียว โดยยกตัวอย่างซุปกูยาช (Gulyás) ที่เป็นอาหารประจำชาติของฮังการีที่เป็นตัวอย่างเมนูที่ดีซึ่งแสดงคุณสมบัติต่าง ๆ ที่มีอยู่เด่นชัดในอาหารฮังการี ซุปกูยาชมีการปรุงรสด้วยพริกแดงบด "ปาปริก้า" มันฝรั่ง เนื้อสัตว์ ครีมข้น และ แครอทลงไป และบางครั้งก็มีการใส่ครีมเปรี้ยวแบบฮังการีชนิดข้นที่เรียกว่า แตยเฟิล (Telföl) ลงไป เพื่อทำให้อาหารมีรสชาติเปรี้ยวและทำให้รสชาติอาหารอ่อนลง

ลางโกช ปาท่องโก๋ยักษ์ ราดด้วยชีส ครีมเปรี้ยว และ น้ำมันกระเทียมเจียว

มีอาหารฮังการีอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงพอ ๆ กับซุปกูยาช ดังนี้

1. ซุปชาวประมง (Halászlé - ฮอลาสเล) ซึ่งเป็นซุปปลาแม่น้ำอุ่น ๆ ของฮังการีที่มีชื่อเสียง เรียกว่า "ซุปของชาวประมง หรือ ฮอลาซเลมักจะมีส่วนผสมของปลาลวกหลายชนิด ผสมกับเครื่องเทศฮังการีต่าง ๆ ^[241]
2. สตูว์เนื้อเปอร์เกิลต์ (Pörkölt - เปอร์เกิลต์) สตูว์เนื้อสัตว์คั่วกับเครื่องเทศ มักทานกับพาสต้าโนแคดลิ (nokedli) หรือ ขนมปัง
3. ลางโกช (Lángos) แป้งทอดขนาดยักษ์ทอดน้ำมัน ใส่ชีส ครีมเปรี้ยว และ น้ำมันกระเทียมเจียว
4. ไก่ราดปาปริก้า (Csirkepaprikás: ชิร์แกะปอปริกาช) ไก่ราดพริกปาปริก้า ราดด้วยครีมปาปริก้าเข้มข้น ทานกับเกี๊ยวแป้งขนาดเล็ก เรียกว่า โนแคดลิ (nokedli)
5. แพนเค้กฮอร์โตบาจ (Hortobágyi palacsinta) เป็นเครปเปรี้ยวสอดไส้เนื้อลูกวัว

Hortobágyi palacsinta แพนเค้กปอลอชินตอฮอร์โตบาจ เป็นเครปเปรี้ยวสอดไส้เนื้อลูกวัว

อาหารฮังการีมีความเป็นมาจากยุโรปกลาง มีองค์ประกอบวัตถุดิบอาหารบางส่วนแบบยุโรปตะวันออก  เช่น การใช้งาดำ และ การใช้ผลิตภัณฑ์จากนมวัวแบบเป็นก้อน (kefir และ quark) อาหารฮังการีปรุงอาหารโดยใช้พริกปาปริก้า เครื่องเทศ และ พริกไทย อาหารฮังกาเรียนทั่วไปมีนม ชีส และเนื้อสัตว์ คล้ายกับอาหารเช็กเกีย โปแลนด์ และ สโลวาเกียที่อยู่ใกล้เคียง โดยส่วนมากใช้เนื้อไก่ เนื้อหมู และเนื้อวัวในการปรุง แต่ก็ใช้เนื้อไก่งวง, เป็ด, เนื้อแกะ, ปลาและเนื้อสัตว์ป่าในโอกาสพิเศษ

อาหารฮังการีอื่น ๆ มี ซุป, อาหารตุ๋น ขนมหวาน ขนมอบ และ แพนเค้กแบบยุโรปตะวันออก (palacsinta) อาหารฮังการีมีความแตกต่างกันค่อนข้างมากในแต่ละภูมิภาคในเมนูเดียวกัน อาทิเช่น ฮอลาซเล (halászlé) ซุปปลาร้อนฮังการี มีการปรุงที่แตกต่างกันระหว่าง2 ริมฝั่งแม่น้ำสายสำคัญของฮังการี ได้แก่ แม่น้ำดานูบและแม่น้ำติซอ ปอลอชินตอ palacsinta (แพนเค้กเสิร์ฟพร้อมซอสช็อคโกแลตเข้ม ราดด้วยวอลนัทป่น) และเค้กโดโบช dobos cake (เค้กฟองน้ำชั้น ราดด้วยช็อคโกแลตบัตเตอร์ครีม และผงคาราเมล)

อาหารฮังกาเรียนใช้ชีสหลากหลายชนิด แต่ที่พบบ่อยที่สุดคือ ตูโร (túró; เนยแข็งควาร์กชนิดหนึ่ง), ครีมชีส, ชีสยูฮ์ตูโร picante ewe (juhturó) ชีสฮังการีที่พบมากที่สุดคือ ชีสกอรอวาน Karaván, ชีสป็อนโนเนีย Pannonia, ชีสปาลปุสตอย Pálpusztai, ชีสแอ็มแม็นตอแลร์ Emmentaler และชีสแอดาม Edam

ไส้กรอกชอบอ (ชอบ็อย โคลบาส Csabai kolbász)

ชาวฮังการีบริโภคผลิตภัณฑ์หมูรมควันมากมายหลายแบบ เป็นส่วนสำคัญของอาหารฮังการี อาหารหลายเมนูมีรสชาติเอกลักษณ์ของกลิ่นควันของเนื้อหมูรมควัน ชาวฮังการีทานไส้กรอกฮังการีรมควัน, แฮมรมควัน และ มันหมูรมควัน โดยไม่จำเป็นต้องทำการปรุงอาหารเพิ่มเติม ทานกับขนมปังและผักสด เมนูแบบนี้เรียกว่า 'อาหารเย็นแบบเย็น' มักทานเป็นอาหารเช้า หรือ อาหารเย็น แต่บางครั้งก็เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยในร้านอาหาร ประเทศฮังการีมีชื่อเสียงในด้านการแปรรูปซาลามี่และไส้กรอกที่คุณภาพสูงและราคาไม่แพง โดยผลิตจากเนื้อหมูเป็นหลัก แต่ก็มีเนื้อสัตว์ปีก เนื้อวัว และ อื่น ๆ เป็นส่วนน้อย

ผลิตภัณฑ์ผักดอง มักใช้ปรุงอาหารฮังการี อาทิเช่น กระหล่ำปลีดองเปรี้ยว, พริกหยวกเปรี้ยว, แตงกวาดอง, ดอกกะหล่ำ, มะเขือเทศสีเขียว, แตงโมอ่อน, และผักอื่น ๆ โดยเมนูแบบนี้มักทานในฤดูหนาว และเป็นแหล่งหลักของวิตามินซีตลอดฤดูหนาวที่หนาวเย็น ร้านอาหารฮังการีคลาสสิกมักเสิร์ฟผักดองเป็นเครื่องเคียงเพื่อเพิ่มความสดชื่นสำหรับอาหารจานหนัก

อาหารฮังการีใช้เครื่องเทศที่คัดสรรมาอย่างดีเพื่อเพิ่มรสชาติ อาหารฮังการีส่วนใหญ่จะไม่มีพริกเผ็ดร้อนผสมอยู่ แม้ว่าพริกปาปริก้าจะเป็นจุดเด่นของประเทศฮังการีก็ตาม พริกเผ็ดร้อนในปัจจุบันนั้น มักใช้เพื่อปรุงแต่งในอาหารฮังการีแบบดั้งเดิมเท่านั้น หรืออาจให้พริกไว้ข้างจานในเมนูอื่น ๆ เพื่อเพิ่มความเผ็ดสำหรับแต่ละคน ซึ่งแตกต่างกับประเทศเขตร้อนอื่น ๆ ที่ปรุงอาหารด้วยพริก เช่น เม็กซิโก และ ไทย ซึ่งใช้พริกเผ็ดร้อนบ่อยกว่าและมักใช้เป็นเครื่องปรุงหลักเพื่อเพิ่มรสชาติ ในประเทศฮังการีพริกปาปริก้าหวาน (พริกหยวก) เป็นอาหารที่พบได้ทั่วไปมากกว่าพริกเผ็ดร้อน ใช้สร้างสีสันในอาหารส่วนใหญ่ การใช้ซาวครีมข้นที่เรียกว่า แท็ยเฟิล (tejföl) เป็นที่นิยมอย่างมากในการปรุงอาหารฮังการี

นอกเหนือจากพริกหยวกและหัวหอม เครื่องปรุงสำหรับปรุงอาหารทั่วไปอื่น ๆ ได้แก่ ผักชีลาว ใบกระวาน พริกไทยดำ ยี่หร่า ผักชี อบเชย กระเทียม มะรุม มะนาว มาร์จอแรม มัสตาร์ด ทาร์รากอน ออริกาโน ผักชีฝรั่ง น้ำส้มสายชู เมล็ดงาดำ และ วานิลลา โดยเครื่องเทศที่ใช้น้อย ได้แก่ โป๊ยกั๊ก ใบโหระพา เชอร์วิล กุ้ยช่าย กานพลู จูนิเปอร์เบอร์รี่ โกฐเชียง จันทน์เทศ โรสแมรี่ ซาวอรี่ ไทม์ ไทม์ป่า และ พริกไทยขาว

เครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ที่ฮังการีก็เป็นอีกสิ่งที่น่าลอง ในฮังการี คนฮังการีดื่มแอลกอฮอลล์แทบทุกชนิด ตั้งแต่เบียร์ ไวน์ ปาลิงกอ (เหล้าผลไม้) เหล้าบรั่นดี วอดก้า และอื่น ๆ โดยเหล้าปาลิงกอ (Pálinka) เป็นเหล้าผลไม้ที่กลั่นจากผลไม้ที่ปลูกในสวนผลไม้ที่ตั้งอยู่บนที่ราบฮังการีใหญ่ (ทางตะวันออกของฮังการี) เป็นสุราที่มีถิ่นกำเนิดในฮังการีและมีหลากหลายรสชาติเช่นแอปริคอท และเชอร์รี่ อย่างไรก็ตาม ปาลิงกอรสพลัม เป็นรสชาติที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เบียร์เข้ากันได้ดีกับอาหารฮังการีแบบดั้งเดิมมากมาย เบียร์ฮังการีห้ายี่ห้อหลัก ได้แก่ โบร์โชดิ Borsodi, โชโปรนิ Soproni, ออร็อญ อาโซก Arany Ászok, เกอบาญอย Kõbányaiและแดรแฮร์ Dreher^[243] โดยในฮังการี คนทั่วไปจะไม่ชนแก้วเมื่อดื่มเบียร์ มีตำนานเมืองในวัฒนธรรมฮังการีกล่าวว่านายพลชาวออสเตรียเคาะแก้วเบียร์เพื่อเฉลิมฉลองการประหารชีวิต 13 ผู้กล้าแห่งเมืองอารัด (13 Martyrs of Arad) ในปี  ค.ศ. 1849 (เหตุการณ์การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848) คนมีอายุหลายคนยังคงปฏิบัติตามประเพณี แต่ว่าคนรุ่นใหม่มักจะไม่ทำตามประเพณีนี้แล้ว คนอายุน้อยมักจะปฏิเสธก็ตามโดยอ้างว่าคำปฏิญาณมีไว้เพื่อ 150 ปีที่แล้ว^[244]

ไวน์โตคอยิ ยี่ห้อ"ออซู"

ไวน์โตกอยิ Tokaji ที่มีชื่อเสียง ถูกเรียกว่า "Vinum Regum, Rex Vinorum" ("ปีกของราชา ราชาแห่งไวน์") โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส

ไวน์: ดังที่ ฮิวจ์ จอห์นสัน (Hugh Johnson) กล่าวไว้ใน "The History of Wine" ดินแดนของฮังการีเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการทำไวน์ และประเทศนี้สามารถแบ่งออกเป็นภูมิภาคไวน์ได้ 6 แห่ง ได้แก่ ทรานส์ดานูเบียเหนือ, ทะเลสาบบอลอโตน, ที่ราบพันโนเนียใต้, ที่ราบใหญ่ฮังการี, ฮังการีตอนบน และ เขตปลูกไวน์โตคอยในเขตตะวันออกเฉียงเหนือ (Tokaj-Hegyalja)^[245] ชาวโรมันนำเถาวัลย์มาสู่แอ่งคาร์เพเทียน และเมื่อถึงศตวรรษที่ 5 ได้มีบันทึกเกี่ยวกับไร่องุ่นที่กว้างขวางในประเทศฮังการี ชาวฮังกาเรียนนำความรู้ด้านการทำไวน์มาจากตะวันออก ตามที่ อิบัน รัสตาห์ ได้เขียนไว้นั้น ชนเผ่าฮังการีคุ้นเคยกับการทำไวน์มานานก่อนที่ฮังการีจะพิชิตแอ่งคาร์เพเทียน^[246]

แหล่งผลิตไวน์ของฮังการีมีรูปแบบที่หลากหลาย: ผลิตภัณฑ์หลักของประเทศคือ ไวน์โตกอยิ (Tokaj) ไวน์ขาวแห้งที่หรูหราและมีความเป็นกรดที่ดีแม้ว่าไวน์ขาวหวาน, ไวน์อลีเกนต์ (Eger/แอแกร์) และและไวน์แดงเข้ม (Villány/วิลลาญ และ Szekszárd/แซ็กซาร์ด). พันธุ์หลัก ได้แก่: โอล็อสริซลิงก์ Olaszrizling, ฮาร์ชแลแวลือ Hárslevelű, ฟูร์มินต์ Furmint, Pinot gris หรือซือร์แกบอราต Szürkebarát, ชาร์ดอนนาย Chardonnay (ขาว), เกกฟร็องโกช Kékfrankos, กอดอร์กอ Kadarka, Portugieser, Zweigelt, Cabernet sauvignon, Cabernet franc และแมร์โลต Merlot โดยไวน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดจากฮังการี ได้แก่ โตกอยิ ออซู Tokaji Aszú และแอกริ บิกอเวร์ Egri Bikavér^[247][248] คำว่า Tokaji/โตคอยิ หมายถึง "มาจากเมืองโตคอย" ในภาษาฮังการีใช้ในการติดฉลากไวน์จากภูมิภาคไวน์ "Tokaj-Hegyalja" ไวน์โตคอยิได้รับความนิยมดื่มจากนักเขียนและนักประพันธ์เพลงยอดเยี่ยมมากมายเช่น Beethoven, Liszt, Schubert และ Goethe; ไวน์โปรดของโยเซ็ฟ ไฮเดิน คีตกวีชาวออสเตรียชื่อดัง คือไวน์โตกอยิ^[249] พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซียพยายามเอาชนะกันเมื่อพวกเขามอบความบันเทิงแก่แขกด้วยไวน์โตกอยิ นโปเลียนที่ 3 จักรพรรดิองค์สุดท้ายของฝรั่งเศส สั่งซื้อโทคาจิ 30–40 บาร์เรลให้มาส่งที่ราชสำนักฝรั่งเศสทุกปี พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดนรักไวน์โตกอยิ^[249] ในจักรวรรดิรัสเซีย ปีเตอร์มหาราชและจักรพรรดินีนาถเยลีซาเวตาแห่งรัสเซียเป็นลูกค้าไวน์โตกอยิ ในขณะที่แคทเธอรีนมหาราชก่อตั้งกองทหารรัสเซียในเมืองโตกอยิโดยมีจุดประสงค์เพื่อให้แน่ใจว่ามีการส่งไวน์ไปยังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเป็นประจำ^[249]เป็นเวลากว่า 150 ปีที่มีการใช้สมุนไพรฮังการีสี่สิบชนิดเพื่อสร้างเหล้าอูนิกุม (Unicum) อูนิกุมป็นเหล้าที่มีรสขมและมีสีเข้มซึ่งสามารถดื่มหลังอาหารเพื่อช่วยย่อยอาหารได้^[250]

เครื่องลายคราม

แจกันลายครามแฮแร็น

เครื่องลายครามเป็นงานหัตถศิลป์ที่ได้รับความนิยมและมีชื่อเสียงในฮังการี หนึ่งในแหล่งผลิตเครื่องลายครามที่สำคัญที่สุดของประเทศคือ เครื่องลายครามแฮแร็นด์ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1826 ที่หมู่บ้านแฮแร็นด์ (Herend) เครื่องลายครามของที่นี่มีลวดลายละเอียดที่โดดเด่น และได้รับความนิยมในกลุ่มชนชั้นสูงของทวีปยุโรปในศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน เครื่องลายคราม Herend ยังคงผลิตเครื่องลายครามที่มีความประณีต และกลายเป็นสินค้าส่งออกสำคัญของฮังการี

จานลายครามแบบโฌลน็อยในคอลเล็กชั่นเครื่องลายครามของอาร์มิน ไคล์น

อีกหนึ่งโรงงานเครื่องลายครามที่มีชื่อเสียงคือ เครื่องลายครามโฌลน็อย (Zsolnay Porcelain) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1853 ที่เมืองเปช เครื่องลายครามโฌลน็อยมีเอกลักษณ์ในเรื่องการใช้เทคนิคการเคลือบแบบพิเศษที่เรียกว่า อิโอซิน (Eosin) ซึ่งทำให้เครื่องลายครามมีสีสันสวยงามและเงางาม งานฝีมือเหล่านี้ยังคงสืบทอดและเป็นที่นิยมในฮังการีจนถึงปัจจุบัน

นอกจากนี้ เครื่องลายครามโฮลโล่ฮาซ (Hollóházi Porcelán) ซึ่งตั้งอยู่ที่หมู่บ้านโฮลโลฮาซอ (Hollóháza) เป็นอีกหนึ่งผู้ผลิตเครื่องลายครามที่สำคัญของฮังการี โรงงานนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1777 และได้พัฒนาเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเครื่องลายครามที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ เครื่องลายครามโฮลโลฮาซอมีความโดดเด่นในเรื่องการออกแบบที่เน้นลวดลายดั้งเดิมแบบฮังการี และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นผลิตภัณฑ์งานศิลปะที่มีคุณภาพ ประเทศฮังการี ถือเป็นหนึ่งในประเทศยุโรปที่มีชื่อเสียงด้านการผลิตเครื่องลายคราม งานศิลป์เหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นสินค้าสำคัญที่ส่งออกไปยังต่างประเทศ แต่ยังสะท้อนถึงวัฒนธรรมและประเพณีอันยาวนานของฮังการี

แฟแรนตส์ ปุชกาช นักฟุตบอลชื่อดังผู้เป็นตำนานของประเทศฮังการี

กีฬา

บทความหลัก: ฟุตบอลทีมชาติฮังการี

ฮังการีมีวัฒนธรรมในการเล่นกีฬาเป็นประจำ ทำให้มีนักกีฬาฮังการีที่มีชื่อเสียงระดับโลกเป็นจำนวนมาก ประเทศฮังการีมีชื่อเสียงในด้านการกีฬาในระดับนานาชาติ ทั้งฟุตบอล กีฬาฟันดาบ กีฬายิงปืน เป็นกีฬาที่ชาวฮังการีประสบความสำเร็จในเวทีโอลิมปิก และกีฬาทางน้ำเช่น โปโล่นน้ำ และ การแข่งขันพายเรือคายัก

ทีมโปโลน้ำชายฮังการี ถือเป็นทีมโปโลน้ำที่ดีที่สุดในโลก มีสถิติเหรียญทองโอลิมปิก และ เหรียญโอลิมปิกรวมสูงที่สุดในโลก

นักกีฬาฮังการีมีความสำเร็จในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นอย่างมาก โดยฮังการีอยู่ในอันดับที่ 9 ในการจัดอันดับเหรียญรางวัลรวมตลอดกาลของโอลิมปิกฤดูร้อน ด้วยจำนวนเหรียญ 511 เหรียญ ฮังการียังมีจำนวนเหรียญโอลิมปิกต่อประชากรสูงเป็นอันดับสามของโลก และมีจำนวนเหรียญทองต่อประชากรสูงเป็นอันดับสองของโลก ฮังการีประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในกีฬาทางน้ำ โดยเฉพาะโปโลน้ำ ซึ่งทีมชายของฮังการีเป็นทีมที่ชนะเหรียญรางวัลมากที่สุดอย่างทิ้งห่าง และกีฬาว่ายน้ำที่ทั้งทีมชายและหญิงต่างอยู่ในอันดับที่ 5 ของโลก ฮังการีครองอันดับหนึ่งในการแข่งขันพายเรือแคนูและพายเรือคายัค ในปี 2018 ฮังการีได้รับเหรียญทองเหรียญแรกจากกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ในกีฬาสปีดสเก็ตระยะสั้น ประเภททีมชาย

นอกจากนี้ ฮังการียังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาระดับโลกมากมาย เช่น การแข่งขันแชมป์โลกกีฬามวยสากลสมัครเล่น ปี 1997, แชมป์โลกฟันดาบ ปี 2000 และแชมป์โลกยูโด ปี 2017 อีกทั้งยังมีการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันยูฟ่า ยูโร 2020 ซึ่งจัดในสนามปุสกัส อารีนา (Puskás Aréna) ที่รองรับผู้ชมได้ถึง 67,889 ที่นั่ง

ฮังการียังจัดการแข่งขันฟอร์มูล่าวันที่สนาม Hungaroring นอกเมืองบูดาเปสต์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันชิงแชมป์ฟอร์มูล่าวัน

ในฟุตบอล ฮังการีเคยคว้าเหรียญทองจากกีฬาโอลิมปิกถึง 3 ครั้ง และยังเป็นผู้วางรากฐานทางเทคนิคของระบบการเล่นแบบ "โททัลฟุตบอล" ทีมออร็อญชอปอต (Aranycsapat; แปลว่า "ทีมทองคำ") เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกโดยมีแฟแร็นตส์ ปุชกาช ผู้ทำประตูสูงสุดในศตวรรษที่ 20 รวมอยู่ด้วย โดยต่อมาทางฟีฟ่าได้ตั้งรางวัล "Puskás Award" ขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ทีมในยุคนั้นยังครองสถิติไม่แพ้ใครยาวนานถึง 31 นัดติดต่อกันเป็นเวลา 4 ปี

สมาพันธ์ฟุตบอลฮังการี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1901 ในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ฮังการีเคยเป็นชาติที่มีประวัติยิ่งใหญ่ในวงการฟุตบอลระดับโลก โดยเป็นถึงรองแชมป์โลก 2 ครั้ง ในฟุตบอลโลก 1938 และฟุตบอลโลก 1954 และได้ที่ 3 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1964 รวมถึงได้เหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงในฟุตบอลชายของโอลิมปิกหลายต่อหลายครั้ง โดยมีแฟแร็นตส์ ปุชกาช เป็นผู้เล่นที่โดดเด่นมีชื่อเสียงมากในระดับโลก อาจถือได้เป็นระดับตำนานคนหนึ่งเทียบเท่ากับเปเล่ นักฟุตบอลชื่อดังจากประเทศบราซิล

ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ฮังการีได้ผ่านเข้ามาในรอบสุดท้ายได้สำเร็จ นับว่าเป็นครั้งแรกในรอบ 44 ปี สำหรับการแข่งขันในระดับโลก นับตั้งแต่ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1972 โดยเข้ารอบสุดท้ายได้ด้วยการคัดเลือกเอาชนะนอร์เวย์ไป 2–1 (รวมผล 2 นัด ชนะ 3–1) โดยฮังการีอยู่ในกลุ่มเอฟร่วมกับโปรตุเกส, ออสเตรีย และไอซ์แลนด์ และผลการแข่งขันนัดแรก ฮังการีสามารถเอาชนะออสเตรียไปได้ 0–2

วันหยุดราชการ

ภาพพลุที่ยิงทั่วกรุงบูดาเปสต์ในวันชาติฮังการี

รัฐธรรมนูญฮังการีกำหนดให้มีวันหยุดราชการ ด้วยกัน 3 วัน ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของประเทศฮังการี

1. วันที่ 15 มีนาคม วันรำลึกถึงการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848-49
2. วันที่ 20 สิงหาคม วันรำลึกถึงการก่อตั้งรัฐฮังการีและผู้ก่อตั้งพระเจ้าอิชต์วานที่ 1
3. วันที่ 23 ตุลาคม วันรำลึกถึงการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956

รัฐธรรมนูญฮังการีกำหนดให้วันหยุดราชการประจำประเทศฮังการี หรือ วันชาติฮังการี คือวันที่ 20 สิงหาคม วันก่อตั้งรัฐฮังการี

แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาล

• Official site of the Hungarian Government
• Official site of the Hungarian Prime Minister
• Official site of the President of Hungary
• Official Hungarian Tourism website

ข้อมูลทั่วไป

• "Hungary" in the Encyclopædia Britannica
• Hungary from the OECD
• Hungary at the EU
• Wikimedia Atlas of Hungary
• Forecasts for Hungary from International Futures
• Hungary from the BBC News
• FAO Country Profiles: Hungary เก็บถาวร 2017-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
• Daily News Hungary
• Hungary Today – The latest news about Hungary