สฟาลบาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สฟาลบาร์
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
ลองเยียร์เบียน
ภาษาราชการ ภาษานอร์เวย์, ภาษารัสเซีย
กลุ่มชาติพันธุ์ 
การปกครอง พื้นที่ที่ยังไม่ได้ผนวกเข้ากับนอร์เวย์
 -  ผู้ว่าราชการ Odd Olsen Ingerø (ค.ศ. 2009–)
พื้นที่
 -  รวม 61,022 ตร.กม. 
23,561 ตร.ไมล์ 
ประชากร
 -  ค.ศ. 2012 (ประเมิน) 2,642 คน 
สกุลเงิน โครนนอร์เวย์ (NOK)
เขตเวลา CET (UTC+1)
 •  ฤดูร้อน (DST) CEST (UTC+2)
โดเมนบนสุด .no (.sj จดทะเบียนแล้วแต่ยังไม่ได้นำมาใช้)[1]
รหัสโทรศัพท์ +47
แผนที่สฟาลบาร์

สฟาลบาร์[2] (นอร์เวย์: Svalbard; รัสเซีย: Шпицбе́рген, Свальбард) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางเหนือของยุโรปภาคพื้นทวีป ระหว่างนอร์เวย์และขั้วโลกเหนือ ตั้งแต่ละติจูด 74 ถึง 81 องศาเหนือ สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนอร์เวย์ โดยเป็นส่วนที่อยู่เหนือที่สุดของประเทศ มีประชากรอาศัยอยู่บนสามเกาะคือ สปิตส์เบอร์เกน บีเยอร์เนอยา และโฮเปน

แรกเริ่ม สฟาลบาร์ได้ถูกใช้เป็นฐานล่าวาฬในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 หลังจากนั้นหมู่เกาะดังกล่าวได้ถูกปล่อยร้าง การทำเหมืองถ่านหินเริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และชุมชนถาวรหลายแห่งได้รับการจัดตั้งขึ้น สนธิสัญญาสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1920 เป็นการรับรองอธิปไตยของนอร์เวย์เหนือหมู่เกาะดังกล่าว และพระราชบัญญัติสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1925 กำหนดให้สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ นอกจากนี้ สฟาลบาร์ยังได้รับจัดตั้งเป็นเขตเศรษฐกิจเสรีและเขตปลอดทหาร การวิจัยและการท่องเที่ยวได้กลายมาเป็นอุตสาหกรรมรองที่สำคัญ

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 78°13′N 15°33′E / 78.217°N 15.550°E / 78.217; 15.550