ภาษากรีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กรีก
ελληνικά
ออกเสียง[eliniˈka]
ภูมิภาคกรีซ
ไซปรัส
อานาโตเลีย
บอลข่าน
ชายฝั่งทะเลดำ
อีสเทิร์นเมดิเตอร์เรเนียน
ภาคใต้ของอิตาลี
ชาติพันธุ์ชาวกรีก
จำนวนผู้พูด13.5 ล้านคน  (2012)[1]
ตระกูลภาษา
รูปแบบก่อนหน้า
ภาษาถิ่น
ระบบการเขียนอักษรกรีก
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ กรีซ
 ไซปรัส
 สหภาพยุโรป
รหัสภาษา
ISO 639-1el
ISO 639-2gre (B)
ell (T)
ISO 639-3มีหลากหลาย:
ell — กรีกสมัยใหม่
grc — กรีกโบราณ
cpg — Cappadocian Greek
gmy — Mycenaean Greek
pnt — Pontic
tsd — Tsakonian
yej — Yevanic
Linguasphere
  • 56-AAA-a
  • 56-AAA-aa to -am (varieties)
Idioma Griego.PNG
พื้นที่ที่มีการพูดภาษากรีกสมัยใหม่ (สีน้ำเงินเข้มคือพื้นที่ที่ใช้เป็นภาษาราชการ)
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด

ภาษากรีก (แบบสมัยใหม่ Ελληνικά, ถอดเสียงเป็นโรมัน: Elliniká, แบบโบราณ Ἑλληνική, Hellēnikḗ) เป็นหนึ่งในภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน พูดในกรีซ ไซปรัส แอลเบเนีย และส่วนอื่นของชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกและทะเลดำ เป็นภาษาที่มีเอกสารทางประวัติศาสตร์เก่าแก่ที่สุดในกลุ่มอินโด-ยูโรเปียน โดยมีหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรย้อนกลับไปเมื่อราว 3,400 ปีก่อน[2] มีระบบการเขียนที่ใช้คืออักษรกรีก ซึ่งใช้มากว่า 2,000 ปีจนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีอิทธิพลต่อระบบการเขียนอื่น ๆ ด้วย เช่น อักษรลิเนียร์บี อักษรไซปรัส[3] และยังเป็นรากฐานของระบบการเขียนอื่น ๆ อีกมากมาย ได้แก่ อักษรละติน อักษรซีริลลิก อักษรอาร์มีเนีย อักษรคอปติก อักษรกอธิก ฯลฯ นอกจากนี้คำในภาษากรีกยังถูกใช้เป็นรากศัพท์ของภาษาอื่น ๆ มากมาย

ภาษากรีกมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์โลกตะวันตก[4] โดยวรรณกรรมกรีกโบราณซึ่งมีจุดกำเนิดจากมหากาพย์โฮเมอร์ มีผลงานต่าง ๆ ที่มีความโดดเด่นและเป็นที่ประจักษ์ในยุโรป ภาษากรีกยังเป็นภาษาที่เป็นรากศัพท์ในคำศัพท์ทางวิทยาศาสตร์และปรัชญา พันธสัญญาใหม่ในคัมภีร์ไบเบิลของชาวคริสต์ก็เขียนด้วยภาษากรีก[5][6] การเรียนการสอนภาษากรีกและภาษาละตินมีความสำคัญในสมัยคลาสสิกเป็นอย่างมาก

ภาษากรีกถูกใช้เป็นภาษากลางในแถบเมดิเตอร์เรเนียนในสมัยคลาสสิก ต่อมาได้กลายเป็นภาษาราชการของอาณาจักรไบแซนไทน์ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นกรีกยุคกลาง[7] และในยุคใหม่ ภาษากรีกเป็นภาษาราชการในกรีซและไซปรัส และเป็นหนึ่งในภาษาราชการ 24 ภาษาของสหภาพยุโรป มีผู้พูดภาษากรีกอย่างน้อย 13.4 ล้านคนในกรีซ ไซปรัส อิตาลี แอลเบเนีย ตุรกี รวมไปถึงชาวกรีกพลัดถิ่น

คำศัพท์กรีกถูกยืมไปใช้ในภาษาอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาษาอังกฤษ เช่นคำว่า คณิตศาสตร์ (mathematics), ฟิสิกส์ (physics), ดาราศาสตร์ (astronomy), ประชาธิปไตย (democracy), ปรัชญา (philosophy), กรีฑา (athletics), โรงละคร (theatre), วาทศาสตร์ (rhetoric), พิธีล้างบาป (baptism), ผู้สอนศาสนา (evangelist) และอื่น ๆ นอกจากนี้ คำศัพท์และหน่วยคำกรีกก็ใช้ในการสร้างคำ เช่นคำว่า มานุษยวิทยา (anthropology), การถ่ายภาพ (photography), ระบบโทรศัพท์ (telephony), ไอโซเมอร์ (isomer), ชีวกลศาสตร์ (biomechanics), การถ่ายภาพยนตร์ (cinematography) อื่น ๆ ศัพท์กรีกและศัพท์ละตินมักถูกนำไปสร้างเป็นคำที่บ่งชี้ศาสตร์ต่าง ๆ โดยมี –logy ต่อท้าย คำศัพท์ภาษาอังกฤษที่มีรากจากภาษากรีกนั้นมีหลายคำมาก[8][9]

ปัจจุบันในประเทศไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีหลักสูตรที่สอนภาษากรีก[10]

ประเทศและบริเวณที่มีการพูด[แก้]

ประเทศที่ใช้เป็นภาษาราชการ[แก้]

บริเวณอื่น ๆ ที่มีการพูด[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. กรีกสมัยใหม่ ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    กรีกโบราณ ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    Cappadocian Greek ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    Mycenaean Greek ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    Pontic ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    Tsakonian ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
    (Additional references under 'Language codes' in the information box)
  2. "Greek language". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2014.
  3. Adrados, Francisco Rodríguez (2005). A history of the Greek language : from its origins to the present. Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-12835-4. OCLC 59712402.
  4. Maria Chritē, Maria Arapopoulou, Centre for the Greek Language (Thessalonikē, Greece). A history of ancient Greek. p 436. ISBN 0-521-83307-8.
  5. Kurt Aland, Barbara Aland. The text of the New Testament: an introduction to the critical. 1995. p 52.
  6. Archibald Macbride Hunter. Introducing the New Testament. 1972. p 9.
  7. Manuel, Germaine Catherine (1989). A study of the preservation of the classical tradition in the education, language, and literature of the Byzantine Empire. HVD ALEPH.
  8. Scheler 1977.
  9. Πόσο "ελληνικές" είναι οι ξένες γλώσσες. NewsIt. 18 พฤศจิกายน 2019.
  10. "หลักสูตรวิชาโทภาษากรีก (หลักสูตรปรับปรุง พุทธศักราช 2555)" (PDF). ภาควิชาภาษาตะวันตก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

บรรณานุกรม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิพีเดีย
  • นิยามแบบพจนานุกรมของ ภาษากรีก ที่วิกิพจนานุกรม