ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
GDP ต่อหัว (PPP) ในปี 2013

ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (Purchasing power parity หรือ PPP) หรือ ประสิทธิผลของเงิน เป็นค่าค่าหนึ่งที่เกิดจากการประมาณทางเทคนิคโดยใช้ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ เพื่อคำนวณหามูลค่าที่แท้จริงของสกุลเงินแต่ละประเทศ

ในบริบทของจีดีพี[แก้]

จีดีพีแบบความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ มักจะสะท้อนอำนาจการบริโภคหรือชีวิตความเป็นอยู่ได้ดีกว่าจีดีพีแบบตัวเงิน ประเทศกำลังพัฒนา มักจะมีGDP (PPP) สูงกว่าGDP (ตัวเงิน) อาทิ

ข้อมูลปี 2014 (ดอลล่าร์สหรัฐ) [1][2]
ประเทศ จีดีพีต่อหัว (ตัวเงิน) จีดีพีต่อหัว (PPP) อัตราทด
อินเดีย $1,630 $5,833 3.58
ไทย $5,560 $14,660 2.63
แอฟริกาใต้ $6,477 $13,046 2.01
เดนมาร์ก $60,634 $44,862 0.74

จากข้อมูลข้างต้น จะพบว่า แอฟริกาใต้ มีรายได้ตัวเงินต่อหัวสูงกว่าประเทศไทย แต่กลับมีอำนาจซื้อต่อหัวต่ำกว่าไทย ซึ่งสามารถสะท้อนได้ว่า "ชาวไทยสามารถใช้เงินในจำนวนที่น้อยกว่าเพื่อบริโภคสินค้าและบริการที่มากกว่าชาวแอฟริกาใต้" และเมื่อพิจารณาอัตราทดแล้ว (อำนาจซื้อต่อหัว/รายได้ตัวเงินต่อหัว) จะพบว่า ในบรรดาสี่ประเทศนี้ ชาวอินเดียสามารถใช้เงินได้มีประสิทธิผลมากที่สุด (สินค้าและบริการมีราคาถูกที่สุด) ในขณะที่ชาวเดนมาร์กนั้น มีราคาสินค้าและบริการแพงที่สุด

อ้างอิง[แก้]

  1. GDP per capita (current US$) ธนาคารโลก
  2. GDP per capita, PPP (current international $) ธนาคารโลก