ข้ามไปเนื้อหา

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
Championnat d'Europe de football 2016
(ในภาษาฝรั่งเศส)
รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพประเทศฝรั่งเศส
วันที่10 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
ทีม24
สถานที่10 (ใน 10 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ โปรตุเกส (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ ฝรั่งเศส
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน51
จำนวนประตู108 (2.12 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม2,427,303 (47,594 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุดประเทศฝรั่งเศส อ็องตวน กรีแยซมาน
(6 ประตู)
ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมประเทศโปรตุเกส รือนาตู ซังชึช[1]
← 2012
2020 →

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 (อังกฤษ: 2016 UEFA European Football Championship; ฝรั่งเศส: Championnat d'Europe de football 2016) หรือรู้จักกันในชื่อ ยูโร 2016 (Euro 2016) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปครั้งที่ 15 จัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) โดยการแข่งขันรอบสุดท้ายจัดขึ้นที่ฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 10 มิถุนายน ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีทีมลงแข่งขันในรอบสุดท้าย 24 ทีม เปลี่ยนจากการแข่งขันเดิมที่มี 16 ทีม ซึ่งเริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ 1996[2] ภายใต้การจัดการแข่งขันแบบใหม่นั้น จะแบ่งเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม รอบแพ้คัดออกจะมี 3 รอบ และนัดชิงชนะเลิศ โดย 24 ทีมแบ่งเป็น 19 ทีม (แชมป์กลุ่มและรองแชมป์กลุ่มของรอบคัดเลือก 9 กลุ่ม รวมไปถึงทีมอันดับที่ 3 ทีมีคะแนนดีที่สุด), ฝรั่งเศส ซึ่งเข้ารอบอัตโนมัติจากการเป็นเจ้าภาพ และ ทีมจากการแขงขันเพลย์ออฟแบบเหย้า-เยือนของทีมอันดับที่ 3 ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 4 ทีม

ประเทศฝรั่งเศส ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 หลังจากการจับสลากแบ่งสายการแข่งขัน โดยชนะ ประเทศอิตาลี และ ประเทศตุรกี ในการคัดเลือกเจ้าภาพครั้งนี้[3][4] ซึ่งการแข่งขันจะจัดที่ 10 สนาม ใน 10 เมือง: บอร์โด, ล็องส์, ลีล, ลียง, มาร์แซย์, นิส, ปารีส, แซ็ง-เดอนี, แซ็งเตเตียน และ ตูลูซ โดยการจัดการแข่งขันครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 3 ในการเป็นเจ้าภาพของประเทศฝรั่งเศส หลังจากจัดการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1960 และ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 ซึ่งทีมชาติฝรั่งเศสเป็นแชมป์ในรายการนี้ 2 ครั้ง คือปี 1984 และ 2000

ทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งขันใน ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่ประเทศรัสเซีย

รอบคัดเลือก

[แก้]
  ทีมที่เข้ารอบสุดท้าย
  ทีมที่ไม่ได้เข้ารอบสุดท้าย

การจับสลากรอบคัดเลือกมีขึ้นที่ ปาเลส์ เดส์ กอนเกรส์ อาโกรโปลิส ใน นิส เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557[5] รอบคัดเลือกเริ่มในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557[6] พร้อมกับเพิ่มทีมเป็น 24 ทีม ประเทศกลางในการจัดอันดับจะได้มีโอกาสเข้ารอบสุดท้ายเพิ่มขึ้น

ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

[แก้]
ประเทศวิธีการเข้ารอบวันที่เข้ารอบจำนวนครั้งที่เข้ารอบ[n 1]
 ฝรั่งเศสเจ้าภาพ28 พฤษภาคม 20108 (1960, 1984, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 อังกฤษชนะเลิศ กลุ่ม E5 กันยายน 20158 (1968, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012)
 เช็กเกีย[n 2]ชนะเลิศ กลุ่ม A6 กันยายน 20158 (1960, 1976, 1980, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 ไอซ์แลนด์รองชนะเลิศ กลุ่ม A6 กันยายน 20150 (ครั้งแรก)
 ออสเตรียชนะเลิศ กลุ่ม G8 กันยายน 20151 (2008)
 ไอร์แลนด์เหนือชนะเลิศ กลุ่ม F8 ตุลาคม 20150 (ครั้งแรก)
 โปรตุเกสชนะเลิศ กลุ่ม I8 ตุลาคม 20156 (1984, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 สเปนชนะเลิศ กลุ่ม C9 ตุลาคม 20159 (1964, 1980, 1984, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 สวิตเซอร์แลนด์รองชนะเลิศ กลุ่ม E9 ตุลาคม 20153 (1996, 2004, 2008)
 อิตาลีชนะเลิศ กลุ่ม H10 ตุลาคม 20158 (1968, 1980, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 เบลเยียมชนะเลิศ กลุ่ม B10 ตุลาคม 20154 (1972, 1980, 1984, 2000)
 เวลส์รองชนะเลิศ กลุ่ม B10 ตุลาคม 20150 (ครั้งแรก)
 โรมาเนียรองชนะเลิศ กลุ่ม F11 ตุลาคม 20154 (1984, 1996, 2000, 2008)
 แอลเบเนียรองชนะเลิศ กลุ่ม I11 ตุลาคม 20150 (ครั้งแรก)
 เยอรมนี[n 3]ชนะเลิศ กลุ่ม D11 ตุลาคม 201511 (1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 โปแลนด์รองชนะเลิศ กลุ่ม D11 ตุลาคม 20152 (2008, 2012)
 รัสเซีย[n 4]รองชนะเลิศ กลุ่ม G12 ตุลาคม 201510 (1960, 1964, 1968, 1972, 1988, 1992, 1996, 2004, 2008, 2012)
 สโลวาเกียรองชนะเลิศ กลุ่ม C12 ตุลาคม 20150 (ครั้งแรก)
 โครเอเชียรองชนะเลิศ กลุ่ม H13 ตุลาคม 20154 (1996, 2004, 2008, 2012)
 ตุรกีอันดับสามที่ดีที่สุด13 ตุลาคม 20153 (1996, 2000, 2008)
 ฮังการีชนะเลิศ เพลย์ออฟ15 พฤศจิกายน 20152 (1964, 1972)
 สาธารณรัฐไอร์แลนด์ชนะเลิศ เพลย์ออฟ16 พฤศจิกายน 20152 (1988, 2012)
 สวีเดนชนะเลิศ เพลย์ออฟ17 พฤศจิกายน 20155 (1992, 2000, 2004, 2008, 2012)
 ยูเครนชนะเลิศ เพลย์ออฟ17 พฤศจิกายน 20151 (2012)
  1. ↑ ตัวหนา: ชนะเลิศ, ตัวเอียง: เจ้าภาพ
  2. ↑ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960–80, สาธารณรัฐเช็ก เข้าสู่รอบสุดท้ายของทัวร์นาเมนต์นี้ในฐานะ เชโกสโลวาเกีย
  3. ↑ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960–88, เยอรมนี เข้าสู่รอบสุดท้ายของทัวร์นาเมนต์นี้ในฐานะ เยอรมนีตะวันตก
  4. ↑ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960–88, รัสเซีย เข้าสู่รอบสุดท้ายของทัวร์นาเมนต์นี้ในฐานะ สหภาพโซเวียต และในปี ค.ศ. 1992 ในฐานะ เครือรัฐเอกราช

การจับสลากรอบสุดท้าย

[แก้]

การจับสลากในรอบสุดท้ายมีขึ้นที่ ปาเลส์ เดส์ คอนเกรส์ เด ลา ปอร์เต เมยอต์ ใน ปารีส เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558[6][5]

โถ 15
ทีมค่าสัมประสิทธิ์อันดับ
 สเปน637,9622
 เยอรมนี40,2361
 อังกฤษ35,9633
 โปรตุเกส35,1384
 เบลเยียม34,4425
โถ 2
ทีมค่าสัมประสิทธิ์อันดับ
 อิตาลี34,3456
 รัสเซีย31,3459
 สวิตเซอร์แลนด์31,25410
 ออสเตรีย30,93211
 โครเอเชีย30,64212
 ยูเครน30,31314
โถ 3
ทีมค่าสัมประสิทธิ์อันดับ
 เช็กเกีย29,40315
 สวีเดน29,02816
 โปแลนด์28,30617
 โรมาเนีย28,03818
 สโลวาเกีย27,17119
 ฮังการี27,14220
โถ 4
ทีมค่าสัมประสิทธิ์อันดับ
 ตุรกี27,03322
 สาธารณรัฐไอร์แลนด์26,90223
 ไอซ์แลนด์25,38827
 เวลส์24,53128
 แอลเบเนีย23,21631
 ไอร์แลนด์เหนือ22,96133
5 เจ้าภาพ ฝรั่งเศส (ค่าสัมประสิทธิ์ 33,599) เข้ารอบอัตโนมัติ
6 สเปนได้อยู่ในโถที่ 1 อัตโนมัติจากการเป็นแชมป์เก่า

สนามแข่งขัน

[แก้]

ในครั้งแรกนั้น ฝรั่งเศสได้เสนอสนามแข่งขันจำนวน 12 แห่ง ในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 หลังจากนั้นได้ลดลงมาเหลือ 9 แห่งในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 แต่กลับมาเลือกใช้ 11 สนามในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554[7] และสุดท้าย สหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส จะเลือกเพียง 9 สนามที่จะใช้ในการแข่งขันนี้

ซึ่งในส่วนของ 7 สนามแรกที่จะเลือกนั้น ได้แก่ สตาดเดอฟร็องส์ ซึ่งเป็นสนามเหย้าของทีมชาติฝรั่งเศส, อีก 4 สนามที่สร้างขึ้นใหม่ในลีล, ลียง, นิส และ บอร์โด และสนามในปารีส กับ มาร์แซย์ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ ส่วนอีก 2 แห่งนั้น หลังจากที่สทราซบูร์ ได้ถอนตัวเนื่องจากมีปัญหาทางด้านการเงิน[8] โดยในการโหวตรอบแรกเลือกล็องส์ และ น็องซี เป็นเมืองที่จัดการแข่งขันแทนแซ็งเตเตียน กับ ตูลูซ โดยจะจัดเป็นสนามแข่งขันสำรองแทน

ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 สนามแข่งขันได้เพิ่มเป็น 11 แห่ง เนื่องจากการแข่งขันใหม่จะมี 24 ทีมเข้าแข่งขัน ต่างจากครั้งก่อนหน้าซึ่งมีเพียง 16 ทีม[9][10] โดยอีก 2 เมืองที่เพิ่มเข้ามาคือแซ็งเตเตียน กับ ตูลูซ อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 น็องซีได้ขอถอนตัวจากการเป็นเมืองที่ใช้ในการแข่งขัน หลังจากมีปัญหาจากการปรับปรุงสนาม[11] ทำให้เหลือ 10 เมืองที่จะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน

โดยในการแข่งขันครั้งนี้ สตาดเดอลาโบฌัวร์ ใน น็องต์ กับ สตาดเดอลามอซง ใน มงเปอลีเย (สนามแข่งขันฟุตบอลโลก 1998) ไม่ถูกเลือกใช้จัดการแข่งขัน ซึ่งสนามแข่งขันทั้ง 10 สนามได้รับการยืนยันจากคณะกรรมการของยูฟ่าในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556[12]

แซ็ง-เดอนี มาร์แซย์ ลียง ลีล
สตาดเดอฟร็องส์ สตาดเวลอดรอม ปาร์กอแล็งปิกลียอแน สตาดปีแยร์-โมรัว
48°55′28″N 2°21′36″E / 48.92444°N 2.36000°E / 48.92444; 2.36000 (Stade de France) 43°16′11″N 5°23′45″E / 43.26972°N 5.39583°E / 43.26972; 5.39583 (Stade Vélodrome) 45°45′56″N 4°58′52″E / 45.76556°N 4.98111°E / 45.76556; 4.98111 (Stade des Lumières) 50°36′43″N 3°07′50″E / 50.61194°N 3.13056°E / 50.61194; 3.13056 (Stade Pierre-Mauroy)
ความจุ : 81,338 ความจุ : 67,394
(ปรับปรุง)		 ความจุ : 59,286
(สนามใหม่)		 ความจุ : 50,186
(สนามใหม่)
 
 
ปารีส บอร์โด
ปาร์กเดแพร็งส์ มัตมุตอัตล็องติก
48°50′29″N 2°15′11″E / 48.84139°N 2.25306°E / 48.84139; 2.25306 (ปาร์กเดแพร็งส์) 44°53′50″N 0°33′43″W / 44.89722°N 0.56194°W / 44.89722; -0.56194 (บอร์โด)
ความจุ : 48,712
(ปรับปรุง)		 ความจุ : 42,115
(สนามใหม่)
   
แซ็งเตเตียน นิส ล็องส์ ตูลูซ
สตาดฌอฟรัว-กีชาร์ อลิอันซ์ริวีเอรา สตาดเฟลิกซ์-บอลาร์ต สตาดียอมมูว์นีซีปาล
45°27′39″N 4°23′24″E / 45.46083°N 4.39000°E / 45.46083; 4.39000 (Saint-Étienne) 43°42′25″N 7°11′40″E / 43.70694°N 7.19444°E / 43.70694; 7.19444 (Nice) 50°25′58.26″N 2°48′53.47″E / 50.4328500°N 2.8148528°E / 50.4328500; 2.8148528 (Lens) 43°34′59″N 1°26′3″E / 43.58306°N 1.43417°E / 43.58306; 1.43417 (Toulouse)
ความจุ : 41,965
(ปรับปรุง)		 ความจุ : 35,624
(สนามใหม่)		 ความจุ : 38,223
(ปรับปรุง)		 ความจุ : 33,150
(ปรับปรุง)

รูปแบบการแข่งขัน

[แก้]

ผู้เล่น

[แก้]

ในแต่ละทีมชาติสามารถส่งผู้เล่นลงทำการแข่งขันได้ 23 คน โดย 3 คนต้องเป็นผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตู และต้องส่งรายชื่อก่อนวันเปิดการแข่งขัน 10 วัน ซึ่งหากมีผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บหรือเหตุผลอื่นที่ทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ สามารถที่จะเปลี่ยนตัวผู้เล่นได้ก่อนที่จะแข่งขันนัดแรก[13]

รอบแบ่งกลุ่ม

[แก้]

ยูฟ่าได้ประกาศโปรแกรมการแข่งขันออกมาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557,[14][15] และได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558 หลังจบการจับสลากเสร็จสิ้น.[16] เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, CEST (UTC+2).

กลุ่มเอ

[แก้]
อันดับ ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1  ฝรั่งเศส (H) 3 2 1 0 4 1 +3 7 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2  สวิตเซอร์แลนด์ 3 1 2 0 2 1 +1 5
3  แอลเบเนีย 3 1 0 2 1 3 −2 3
4  โรมาเนีย 3 0 1 2 2 4 −2 1
แหล่งข้อมูล: UEFA
(H) เจ้าภาพ

กลุ่มบี

[แก้]
อันดับ ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1  เวลส์ 3 2 0 1 6 3 +3 6 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2  อังกฤษ 3 1 2 0 3 2 +1 5
3  สโลวาเกีย 3 1 1 1 3 3 0 4
4  รัสเซีย 3 0 1 2 2 6 −4 1
แหล่งข้อมูล: ยูฟ่า

กลุ่มซี

[แก้]
อันดับ ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1  เยอรมนี 3 2 1 0 3 0 +3 7 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2  โปแลนด์ 3 2 1 0 2 0 +2 7
3  ไอร์แลนด์เหนือ 3 1 0 2 2 2 0 3
4  ยูเครน 3 0 0 3 0 5 −5 0
แหล่งข้อมูล: ยูฟ่า

กลุ่มดี

[แก้]
อันดับ ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1  โครเอเชีย 3 2 1 0 5 3 +2 7 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2  สเปน 3 2 0 1 5 2 +3 6
3  ตุรกี 3 1 0 2 2 4 −2 3
4  เช็กเกีย 3 0 1 2 2 5 −3 1
แหล่งข้อมูล: ยูฟ่า

กลุ่มอี

[แก้]
อันดับ ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1  อิตาลี 3 2 0 1 3 1 +2 6 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2  เบลเยียม 3 2 0 1 4 2 +2 6
3  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ 3 1 1 1 2 4 −2 4
4  สวีเดน 3 0 1 2 1 3 −2 1
แหล่งข้อมูล: ยูฟ่า
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ 1–1 สวีเดน
ฮูลาฮัน 48' รายงาน คลาร์ก 71' (เข้าประตูตัวเอง)
ผู้ชม: 73,419 คน[41]

กลุ่มเอฟ

[แก้]
อันดับ ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1  ฮังการี 3 1 2 0 6 4 +2 5 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2  ไอซ์แลนด์ 3 1 2 0 4 3 +1 5
3  โปรตุเกส 3 0 3 0 4 4 0 3
4  ออสเตรีย 3 0 1 2 1 4 −3 1
แหล่งข้อมูล: ยูฟ่า

ตารางคะแนนทีมอันดับที่สาม

[แก้]
อันดับ กลุ่ม ทีม
 เล่น ชนะ เสมอ แพ้ ได้ เสีย ต่าง คะแนน การผ่านเข้ารอบ
1 B  สโลวาเกีย 3 1 1 1 3 3 0 4 เข้าสู่รอบแพ้คัดออก
2 E  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ 3 1 1 1 2 4 −2 4
3 F  โปรตุเกส 3 0 3 0 4 4 0 3
4 C  ไอร์แลนด์เหนือ 3 1 0 2 2 2 0 3
5 D  ตุรกี 3 1 0 2 2 4 −2 3
6 A  แอลเบเนีย 3 1 0 2 1 3 −2 3
แหล่งข้อมูล: ยูฟ่า
กฏการจัดอันดับ: กฏการจัดอันดับรอบแบ่งกลุ่ม

รอบแพ้คัดออก

[แก้]

ในรอบแพ้คัดออกนั้น จะมีการต่อเวลาพิเศษ และ การดวลลูกโทษ เพื่อตัดสินผู้ชนะหากเสมอกัน[13]

โครงสร้างของรอบแพ้คัดออก

[แก้]

ในรอบ 16 ทีม ยูฟ่าได้จัดการแข่งขันดังนี้:[53]

  • นัดที่ 1: ทีมรองชนะเลิศกลุ่มเอ กับ ทีมรองชนะเลิศกลุ่มซี
  • นัดที่ 2: ทีมชนะเลิศกลุ่มดี กับ ทีมอันดับที่สามกลุ่มบี/อี/เอฟ
  • นัดที่ 3: ทีมชนะเลิศกลุ่มบี กับ ทีมอันดับที่สามกลุ่มเอ/ซี/ดี
  • นัดที่ 4: ทีมชนะเลิศกลุ่มเอฟ กับ ทีมรองชนะเลิศกลุ่มอี
  • นัดที่ 5: ทีมชนะเลิศกลุ่มซี กับ ทีมอันดับที่สามกลุ่มเอ/บี/เอฟ
  • นัดที่ 6: ทีมชนะเลิศกลุ่มอี กับ ทีมรองชนะเลิศกลุ่มดี
  • นัดที่ 7: ทีมชนะเลิศกลุ่มเอ กับ ทีมอันดับที่สามกลุ่มซี/ดี/อี
  • นัดที่ 8: ทีมรองชนะเลิศกลุ่มบี กับ ทีมรองชนะเลิศกลุ่มเอฟ

โดยการจัดการแข่งขันจะมีทีมอันดับที่ 3 ที่มีคะแนนดีที่สุด 4 ทีมได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในรอบ 16 ทีม:[53]

  โอกาสที่เป็นไปได้
  โอกาสที่เป็นไปไม่ได้
ทีมอันดับ 3 ที่ดีที่สุด ทีมชนะเลิศกลุ่มเอ ทีมชนะเลิศกลุ่มบี ทีมชนะเลิศกลุ่มซี ทีมชนะเลิศกลุ่มดี
A B C D3C3D3A3B
A B C E3C3A3B3E
A B C F3C3A3B3F
A B D E3D3A3B3E
A B D F3D3A3B3F
A B E F3E3A3B3F
A C D E3C3D3A3E
A C D F3C3D3A3F
A C E F3C3A3F3E
A D E F3D3A3F3E
B C D E3C3D3B3E
B C D F3C3D3B3F
B C E F3E3C3B3F
B D E F3E3D3B3F
C D E F3C3D3F3E

รอบ 8 ทีมจะจัดการแข่งขันดังนี้:[53]

  • นัดที่ 1: ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 1 กับ ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 2
  • นัดที่ 2: ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 3 กับ ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 4
  • นัดที่ 3: ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 5 กับ ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 6
  • นัดที่ 4: ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 7 กับ ผู้ชนะรอบ 16 ทีมนัดที่ 8

รอบรองชนะเลิศจะจัดการแข่งขันดังนี้:[53]

  • นัดที่ 1: ผู้ชนะรอบ 8 ทีมนัดที่ 1 v ผู้ชนะรอบ 8 ทีมนัดที่ 2
  • นัดที่ 2: ผู้ชนะรอบ 8 ทีมนัดที่ 3 v ผู้ชนะรอบ 8 ทีมนัดที่ 4

รอบชิงชนะเลิศจะจัดการแข่งขันดังนี้:[53]

  • ผู้ชนะรอบรองชนะเลิศนัดที่ 1 v ผู้ชนะรอบรองชนะเลิศนัดที่ 2

ภาพรวมการแข่งขัน

[แก้]
 
Round of 16รอบ 8 ทีมรอบรองชนะเลิศรอบชิงชนะเลิศ
 
              
 
25 มิถุนายน – แซ็งเตเตียน
 
 
 สวิตเซอร์แลนด์1 (4)
 
30 มิถุนายน – มาร์แซย์
 
 โปแลนด์1 (5)
 
 โปแลนด์1 (3)
 
25 มิถุนายน – ล็องส์
 
 โปรตุเกส1 (5)
 
 โครเอเชีย0
 
6 กรกฎาคม – ลียง
 
 โปรตุเกส (ต่อเวลาพิเศษ)1
 
 โปรตุเกส2
 
25 มิถุนายน – ปารีส
 
 เวลส์0
 
 เวลส์1
 
1 กรกฎาคม – ลีล
 
 ไอร์แลนด์เหนือ0
 
 เวลส์3
 
26 มิถุนายน – ตูลูซ
 
 เบลเยียม1
 
 ฮังการี0
 
10 กรกฎาคม – แซ็ง-เดอนี
 
 เบลเยียม4
 
 โปรตุเกส (ต่อเวลาพิเศษ)1
 
26 มิถุนายน – ลีล
 
 ฝรั่งเศส0
 
 เยอรมนี3
 
2 กรกฎาคม – บอร์โด
 
 สโลวาเกีย0
 
 เยอรมนี1 (6)
 
27 มิถุนายน – แซ็ง-เดอนี
 
 อิตาลี1 (5)
 
 อิตาลี2
 
7 กรกฎาคม – มาร์แซย์
 
 สเปน0
 
 เยอรมนี0
 
26 มิถุนายน – ลียง
 
 ฝรั่งเศส2
 
 ฝรั่งเศส2
 
3 กรกฎาคม – แซ็ง-เดอนี
 
 สาธารณรัฐไอร์แลนด์1
 
 ฝรั่งเศส5
 
27 มิถุนายน – นิส
 
 ไอซ์แลนด์2
 
 อังกฤษ1
 
 
 ไอซ์แลนด์2
 

รอบ 16 ทีมสุดท้าย

[แก้]
เวลส์ 1–0 ไอร์แลนด์เหนือ
มักออลีย์ 75' (เข้าประตูตัวเอง) รายงาน
ผู้ชม: 44,342 คน[55]

รอบ 8 ทีมสุดท้าย

[แก้]

รอบรองชนะเลิศ

[แก้]

รอบชิงชนะเลิศ

[แก้]

สถิติ

[แก้]

ผู้ทำประตู

[แก้]
6 ประตู
3 ประตู
2 ประตู
1 ประตู
การทำเข้าประตูตัวเอง 1 ครั้ง

แหล่งที่มา: ยูฟ่า[69][70]

รางวัล

[แก้]
รองเท้าทองคำ

รองเท้าทองคำมอบรางวัลนี้ให้กับ อ็องตวน กรีแยซมาน, ผู้ที่ทำหนึ่งประตูในรอบแบ่งกลุ่มและห้าประตูในรอบแพ้คัดออก.

รองเท้าเงิน

รองเท้าเงินมอบรางวัลนี้ให้กับ คริสเตียโน โรนัลโด, ผู้ที่ทำสองประตูในรอบแบ่งกลุ่มและหนึ่งประตูในรอบแพ้คัดออก, ตลอดจนรวมทั้งสามแอสซิสต์.

รองเท้าทองแดง

รองเท้าทองแดงมอบรางวัลนี้ให้กับ ออลีวีเย ฌีรู, ผู้ที่ทำหนึ่งประตูในรอบแบ่งกลุ่มและสองประตูในรอบแพ้คัดออก, ตลอดจนรวมทั้งสองแอสซิสต์; เพื่อนร่วมชาติอย่าง ดีมีทรี ปาแย็ต ได้สะสมจำนวนเท่ากัน, แต่ลงเล่นมากกว่า 50 นาทีซึ่งมากกว่า ฌีรู.

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Renato Sanches named Young Player of the Tournament". UEFA.com. Union of European Football Associations. 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. New European champion Renato Sanches has been chosen above Kingsley Coman and Portugal team-mate Raphael Guerreiro for the SOCAR Young Player of the Tournament award. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  2. ↑ "UEFA approves 24-team Euro from 2016". UEFA.com. Union of European Football Associations. 27 September 2008. สืบค้นเมื่อ 19 September 2015.
  3. ↑ Chaplin, Mark (12 ธันวาคม 2551). "2016 bidding process given green light". UEFA.com. Nyon: Union of European Football Associations. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)[ลิงก์เสีย]
  4. ↑ "France beat Turkey and Italy to stage Euro 2016". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 28 พฤษภาคม 2553. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  5. 1 2 "UEFA EURO 2016 steering group meets in Paris". UEFA.com. 23 October 2012.
  6. 1 2 "UEFA EURO 2016: key dates and milestones". UEFA.com. 1 February 2013.
  7. ↑ "France To Host Euro 2016 at Eleven Venues". Supersport. รอยเตอร์ส. 16 มิถุนายน 2554. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  8. ↑ "Strasbourg se rétracte" [Strasbourg pulls out]. Sport24 (ภาษาฝรั่งเศส). 29 กรกฎาคม 2554. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-13. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  9. ↑ Bisson, Mark (17 มิถุนายน 2554). "France gets go-ahead to stage Euro 2016 in 11 host cities". World Football Insider. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-03. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  10. ↑ "France to host Euro 2016 at 11 venues". Reuters. Dawn. 17 มิถุนายน 2554. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  11. ↑ "Nancy renonce à accueillir l'Euro 2016" [Nancy gives up Euro 2016 hosting]. Agence France-Presse (ภาษาฝรั่งเศส). Le Monde. 2 ธันวาคม 2554. สืบค้นเมื่อ 4 ธันวาคม 2554. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  12. ↑ "Executive Committee confirms EURO 2016 venues". ยูฟ่า. 25 มกราคม 2556.
  13. 1 2 "Regulations of the UEFA European Football Championship 2014-16" (PDF). ยูฟ่า.
  14. ↑ "UEFA EURO 2016 match schedule announced". UEFA.com. 25 April 2014.
  15. ↑ "UEFA Euro 2016 Match Schedule" (PDF). UEFA.com.
  16. ↑ "UEFA EURO 2016 final tournament schedule". UEFA.com. 12 December 2015. สืบค้นเมื่อ 1 December 2015.
  17. ↑ "Full Time Summary Group A – France v Romania" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 10 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  18. ↑ {{cite web |url=http://www.uefa.com/newsfiles/euro/2016/2017878_fr.pdf |title=Full Time Summary – Albania v Switzerland |work=UEFA.org |publisher=Union of European Football Associations |format=PDF |date=11 มิถุนายน พ.ศ. 2559 |accessdate=11 มิถุนายน พ.ศ. 2559}
  19. ↑ "Full Time Summary – Romania v Switzerland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 15 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  20. ↑ "Full Time Summary – France v Albania" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 15 June 2016. สืบค้นเมื่อ 15 June 2016.
  21. ↑ "Full Time Summary – Romania v Albania" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 19 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  22. ↑ "Full Time Summary – Switzerland v France" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 19 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  23. ↑ "Full Time Summary – Wales v Slovakia" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  24. ↑ "Full Time Summary – England v Russia" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  25. ↑ "Full Time Summary – Russia v Slovakia" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 15 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  26. ↑ "Full Time Summary – England v Wales" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 16 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  27. ↑ "Full Time Summary – Russia v Wales" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 20 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  28. ↑ "Full Time Summary – Slovakia v England" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 20 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  29. ↑ "Full Time Summary – Poland v Northern Ireland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 12 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  30. ↑ "Full Time Summary – Germany v Ukraine" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 12 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  31. ↑ "Full Time Summary – Ukraine v Northern Ireland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 16 June 2016. สืบค้นเมื่อ 16 June 2016.
  32. ↑ "Full Time Summary – Germany v Poland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 16 June 2016. สืบค้นเมื่อ 16 June 2016.
  33. ↑ "Full-time report – Ukraine v Poland" (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  34. ↑ "Full-time report – Northern Ireland v Germany" (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  35. ↑ "Full Time Summary – Turkey v Croatia" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 12 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  36. ↑ "Full Time Summary – Spain v Czech Republic" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  37. ↑ "Full Time Summary – Czech Republic v Croatia" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 17 June 2016. สืบค้นเมื่อ 17 June 2016.
  38. ↑ "Full Time Summary – Spain v Turkey" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 17 June 2016. สืบค้นเมื่อ 17 June 2016.
  39. ↑ "Full Time Summary – Czech Republic v Turkey" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  40. ↑ "Full Time Summary – Croatia v Spain" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  41. ↑ "Full Time Summary – Republic of Ireland v Sweden" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  42. ↑ "Full Time Summary – Belgium v Italy" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  43. ↑ "Full Time Summary – Italy v Sweden" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 17 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  44. ↑ "Full Time Summary – Belgium v Republic of Ireland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  45. ↑ "Full Time Summary – Italy v Republic of Ireland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  46. ↑ "Full Time Summary – Sweden v Belgium" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  47. ↑ "Full Time Summary – Austria v Hungary" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 14 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  48. ↑ "Full Time Summary – Portugal v Iceland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 14 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  49. ↑ "Full Time Summary – Iceland v Hungary" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  50. ↑ "Full Time Summary – Portugal v Austria" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  51. ↑ "Full Time Summary – Iceland v Austria" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  52. ↑ "Full Time Summary – Hungary v Portugal" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  53. 1 2 3 4 5 "Regulations of the UEFA European Football Championship 2014-16" (PDF). UEFA.com.
  54. ↑ "Full Time Summary – Switzerland v Poland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 25 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  55. ↑ "Full Time Summary – Wales v Northern Ireland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 25 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  56. ↑ "Full Time Summary – Croatia v Portugal" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 25มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  57. ↑ "Full Time Summary – France v Republic of Ireland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  58. ↑ "Full Time Summary – Germany v Slovakia" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  59. ↑ "Full Time Summary – Hungary v Belgium" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  60. ↑ "Full Time Summary – Italy v Spain" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 27 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  61. ↑ "Full Time Summary – England v Iceland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 27 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  62. ↑ "Full Time Summary – Poland v Portugal" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  63. ↑ "Full Time Summary – Wales v Belgium" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  64. ↑ {{cite web |url=http://www.uefa.com/newsfiles/euro/2016/2017903_fr.pdf |title=Full Time Summary – Germany v Italy |work=UEFA.org |publisher=Union of European Football Associations |format=PDF |date=2 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 |accessdate=2 กรกฎาคม พ.ศ. 2559}
  65. ↑ "Full Time Summary – France v Iceland" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  66. ↑ "Full Time Summary – Portugal v Wales" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  67. ↑ "Full Time Summary – Germany v France" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  68. ↑ "Full Time Summary – Portugal v France" (PDF). UEFA.org. Union of European Football Associations. 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  69. ↑ "UEFA Euro 2016 – Statistics – UEFA EURO 2016 in numbers". Union of European Football Associations (UEFA.com). สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  70. ↑ "UEFA Euro 2016 – adidas Golden Boot – Golden Boot leaders". Union of European Football Associations (UEFA.com). สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2016. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
  71. 1 2 3 "France forward Antoine Griezmann wins Golden Boot". UEFA.com (Union of European Football Associations). 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2559. France forward Antoine Griezmann claimed the UEFA EURO 2016 adidas Golden Boot with six goals, three ahead of Silver Boot laureate Cristiano Ronaldo and Bronze Boot winner Olivier Giroud. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป_2016&oldid=12739915"