ทะเลสาบบอลอโตน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทะเลสาบบอลอโตน
Fonyód.jpg
ทะเลสาบบอลอโตน
ที่ตั้งของทะเลสาบบอลอโตนในประเทศฮังการี
ที่ตั้งของทะเลสาบบอลอโตนในประเทศฮังการี
ทะเลสาบบอลอโตน
Location of Balaton.PNG
ที่ตั้งของทะเลสาบบอลอโตนในประเทศฮังการี
ที่ตั้งประเทศฮังการี
พิกัด46°51′00″N 17°43′12″E / 46.85000°N 17.72000°E / 46.85000; 17.72000พิกัดภูมิศาสตร์: 46°51′00″N 17°43′12″E / 46.85000°N 17.72000°E / 46.85000; 17.72000
ชนิดทะเลสาบรอยแยก
แหล่งน้ำไหลเข้าหลักแม่น้ำ Zala
แหล่งน้ำไหลออกSió
พื้นที่รับน้ำ5,174 ตารางกิโลเมตร (1,998 ตารางไมล์)[1]
ประเทศในลุ่มน้ำประเทศฮังการี
ช่วงยาวที่สุด78 กิโลเมตร (48 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด14 กิโลเมตร (8.7 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ600 ตารางกิโลเมตร (230 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย3.3 เมตร (11 ฟุต)
ความลึกสูงสุด12.2 เมตร (40 ฟุต)
ปริมาณน้ำ1.9 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.46 ลูกบาศก์ไมล์)
เวลาพักน้ำ2 ปี
ความยาวชายฝั่ง1235 กิโลเมตร (146 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่104.8 เมตร (344 ฟุต)
เมืองKeszthely, Siófok, Balatonfüred (ดูรายชื่อ)
ขึ้นเมื่อ17 มีนาคม ค.ศ. 1989
เลขอ้างอิง421[2]
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด

บอลอโตน (ฮังการี: Balaton, ภาษาฮังการี: [ˈbɒlɒton]; เยอรมัน: Plattensee; ละติน: Lacus Pelso; บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย: Blatno jezero; สโลวัก: Blatenské jazero; สโลวีเนีย: Blatno jezero) เป็นทะเลสาบน้ำจืดในที่ราบลุ่มแม่น้ำดานูบ (ทรานส์ดานูเบีย) ของประเทศฮังการี ทะเลสาบบอลอโตนเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปกลาง[3] และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของฮังการี น้ำในทะเลสาบส่วนใหญ่ไหลมาจากแม่น้ำซอลอและมีชิโอ ซึ่งเป็นคลองขุดทำหน้าที่ระบายน้ำออก

เขตที่สูงในชายฝั่งทางตอนเหนือเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งผลิตไวน์ของภูมิภาคและมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ในขณะที่ที่ราบในบริเวณชายฝั่งตอนใต้เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองพักตากอากาศ บอลอโตนฟือแร็ดและเฮวีซได้รับการพัฒนาให้เป็นเมืองพักตากอากาศซึ่งมีชื่อเสียงมากในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา เนื่องจากในสมัยนั้นมีแมลงฟิลลอกเซอราซึ่งเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่งได้ทำลายไร่องุ่น ส่งผลให้เจ้าของที่ดินสร้างบ้านพักฤดูร้อนขึ้นให้ชนชั้นกลางเช่า[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. Herschy, Reginald W.; Fairbridge, Rhodes W. (1998). Encyclopedia of Hydrology and Lakes. Springer Nature. ISBN 978-0-412-74060-2. สืบค้นเมื่อ August 22, 2012.
  2. "Lake Balaton Regional Water Institute". Ramsar Sites Information Service. สืบค้นเมื่อ 24 May 2019.
  3. "Lake Balaton". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 2008-03-20.
  4. "History of Lake Balaton - Lonely Planet Travel Information". Lonelyplanet.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-28. สืบค้นเมื่อ January 2014. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]