เทย์เลอร์ สวิฟต์
เทย์เลอร์ สวิฟต์ | |
|---|---|
 สวิฟต์ที่งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2023 | |
| เกิด | เทย์เลอร์ แอลิสัน สวิฟต์ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เวสต์เรดดิง รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ |
| อาชีพ |
|
| ปีปฏิบัติงาน | ค.ศ. 2003–ปัจจุบัน |
| องค์การ | เทย์เลอร์สวิฟต์โปรดักชัน |
| ผลงาน | |
| คู่สมรส | ทราวิส เคลซี (สมรส 2026) |
| ญาติ |
|
| รางวัล | รายการทั้งหมด |
| อาชีพทางดนตรี | |
| ที่เกิด | แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี สหรัฐ |
| แนวเพลง | |
| เครื่องดนตรี |
|
| ค่ายเพลง | |
| เว็บไซต์ | taylorswift |
| ลายมือชื่อ | |
 | |
เทย์เลอร์ แอลิสัน สวิฟต์ (อังกฤษ: Taylor Alison Swift; เกิด 13 ธันวาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงร่วมสมัยยอดนิยมที่เป็นที่รู้จักจากการแต่งเพลงเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวและเป็นที่สนใจของสื่ออย่างมาก สวิฟต์เกิดและเติบโตในเวสต์เรดิง รัฐเพนซิลเวเนีย เธอย้ายไปยังเมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี ขณะอายุ 14 ปี เพื่อหางานทำเกี่ยวกับเพลงคันทรี เธอได้เซ็นสัญญากับบริษัทโซนี/เอทีวีมิวสิกพับบลิชชิง ใน ค.ศ. 2004 และเซ็นสัญญากับค่ายเพลงบิกแมชีนเรเคิดส์ ใน ค.ศ. 2005 และออกอัลบั้มแรกในชื่อเดียวกับตนเอง ใน ค.ศ. 2006
สวิฟต์ทำดนตรีคันทรีป็อปในอัลบั้มที่สองและสาม เฟียร์เลส (2008) และ สปีกนาว (2010) ความสำเร็จจากซิงเกิลในอัลบั้มที่สอง "เลิฟสตอรี" และ "ยูบีลองวิทมี" ในคลื่นวิทยุเพลงคันทรีและเพลงป็อปทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินข้ามแนวเพลงที่โดดเด่น เธอยังได้ทดลองดนตรีแนวป็อป ร็อก และอิเล็กทรอนิกส์ในอัลบั้มที่สี่ เรด (2012) อัลบั้มทีห้า 1989 (2014) เปลี่ยนสถานะสวิฟต์จากศิลปินคันทรีเป็นป็อปสตาร์ โดยมีแรงสนับสนุนจากซิงเกิลอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดฮอต 100 ได้แก่ "เชกอิตออฟ" "แบลงก์สเปซ" และ "แบดบลัด" การที่สื่อให้ความสนใจในชีวิตส่วนตัวของเธอมากขึ้นบันดาลใจให้เกิดอัลบั้มที่หก เรพิวเทชัน (2017) ซึ่งดนตรีเปลี่ยนเป็นแนวเออร์เบินร่วมสมัย
หลังจากแยกทางกับค่ายบิกแมชีน แล้วเซ็นสัญญากับรีพับลิกเรเคิดส์ ใน ค.ศ. 2018 สวิฟต์ออกอัลบั้มที่เจ็ด เลิฟเวอร์ ใน ค.ศ. 2019 หลังจากประสบความสำเร็จในทศวรรษ 2010 เธอก้าวเข้าสู่ดนตรีแนวอินดีโฟล์กและออลเทอร์นาทิฟร็อกในอัลบั้มสองชุดที่ออกใน ค.ศ. 2020 คือ โฟล์กลอร์ และเอฟเวอร์มอร์ ซึ่งเนื้อเพลงได้รับแรงบันดาลใจจากการเก็บตัวในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ได้รับคำชมในเรื่องการเล่าเรื่องที่คล้ายกัน เพื่อให้ได้สิทธิ์การครอบครองกลับคืนมา หลังเกิดข้อพิพาทเกี่ยวกับงานต้นฉบับของสวิฟต์ เธอออกอัลบั้มเพลงที่บันทึกเสียงใหม่ออกมาสองชุดใน ค.ศ. 2021 ได้แก่ เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) และเรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) ทั้งสองอัลบั้มได้รับคำชมในด้านดนตรีที่มีคุณภาพมากขึ้น และเสียงร้องที่พัฒนาขึ้นจากเดิม นอกจากดนตรี สวิฟต์ได้รับบทในภาพยนตร์ต่าง ๆ เช่น วาเลนไทน์เดย์ หวานฉ่ำ วันรักก้องโลก (2010) และแคตส์ (2019) เธอออกภาพยนตร์สารคดีอัตชีวประวัติเรื่องมิสอเมริกานา (2020) และภาพยนตร์มิวสิคัลที่เธอกำกับเอง ได้แก่ โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ (2020) ออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม (2021) และดิเอราส์ทัวร์ (2023) ภาพยนตร์คอนเสิร์ตที่ทำรายได้สูงที่สุด
สวิฟต์เป็นหนึ่งในศิลปินนักดนตรีที่ขายดีที่สุดตลอดกาล เธอขายอัลบั้มได้มากกว่า 400 ล้านชุดทั่วโลก เธอได้รับรางวัลแกรมมี 14 รางวัล (รวมรางวัลอัลบั้มแห่งปี 4 รางวัล) เอมมีอะวอดส์ 1 รางวัล รางวัลบิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ 25 รางวัล รางวัลสมาคมเพลงคันทรี 12 รางวัล อเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 40 รางวัล (ศิลปินที่ได้รับมากที่สุด) และได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ 49 รายการ เธออยู่ในรายชื่อ 100 นักแต่งเพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล จัดโดยนิตยสารโรลลิงสโตน เป็นอันดับที่แปดในรายชื่อศิลปินยอดเยี่ยมตลอดกาล จัดอันดับโดยบิลบอร์ด และอยู่ในการจัดอันดับอีกมากมาย เช่น ไทม์ 100 และคนดัง 100 คนของฟอบส์ บิลบอร์ดแต่งตั้งให้สวิฟต์เป็นสตรีแห่งทศวรรษ 2010 และอเมริกันมิวสิกอะวอดส์แต่งตั้งให้เป็นศิลปินแห่งทศวรรษ 2010 สวิฟต์เป็นที่จดจำในฐานะผู้สนับสนุนสิทธิและอำนาจสตรีในอุตสาหกรรมดนตรี
ชีวิตและการทำงาน
[แก้]ค.ศ. 1989–2003: ชีวิตช่วงแรก
[แก้]
เทย์เลอร์ แอลิสัน สวิฟต์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1989 ที่เรดดิง รัฐเพนซิลเวเนีย[1] บิดาของเธอชื่อ สกอตต์ คิงสลีย์ สวิฟต์ เป็นที่ปรึกษาการเงิน ส่วนมารดาของเธอ แอนเดรีย การ์ดเนอร์ (สกุลเดิม ฟินเลย์) สวิฟต์ เป็นผู้รับจ้างทำงานบ้านที่เคยทำงานเป็นกรรมการบริหารกองทุนรวม[2] สวิฟต์มีน้องชายหนึ่งคนชื่อ ออสติน[3] สวิฟต์ใช้ชีวิตช่วงปีแรก ๆ ในไร่นาต้นคริสต์มาสทีพ่อซื้อต่อจากลูกค้าคนหนึ่ง[4][5] เธอเข้าโรงเรียนเตรียมอนุบาล และชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอัลเวอร์เนียมอนเทสซอรีสกูล เปิดสอนโดยแม่ชีคณะฟรันซิสกัน[6] ก่อนย้ายเข้าโรงเรียนวินด์ครอฟต์สคูล[7] ต่อมา ครอบครัวย้ายไปที่บ้านเช่าหลังหนึ่งในชานเมืองไวโอมิสซิง รัฐเพนซิลเวเนีย[8] เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนไวโอมิสซิงเอเรียจูเนียร์/ซีเนียร์ไฮสคูล[9]
เมื่ออายุ 9 ปี สวิฟต์เริ่มสนใจการละครเวที และแสดงในละครเวทีที่เบิกส์ยูธเธียเตอร์อะคาเดมี[10] เธอเดินทางไปบรอดเวย์เป็นประจำเพื่อเรียนร้องเพลงและการแสดง[11] ต่อมาสวิฟต์เริ่มเปลี่ยนความสนใจไปที่ดนตรีคันทรี เพลงของชะไนยา ทเวน ทำให้เธอ "อยากวิ่งรอบช่วงตึก 4 รอบและฝันกลางวันถึงทุกสิ่งทุกอย่าง"[12] เธอใช้เวลาสุดสัปดาห์แสดงตามงานเทศกาลในท้องถิ่น และอีเวนต์ต่าง ๆ[13][14] หลังจากชมสารคดีเกี่ยวกับเฟท ฮิลล์ สวิฟต์รู้สึกมั่นใจว่าเธอต้องการเดินทางไปสานฝันงานดนตรีที่แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี[15] เมื่ออายุ 11 ปี เธอเดินทางไปแนชวิลล์กับแม่เพื่อส่งเดโมเพลง ซึ่งเป็นเพลงคาราโอเกะของดอลลี พาร์ตัน และดิกซีชิกส์ นำมาขับร้องใหม่[16] แต่เธอถูกปฏิเสธ ด้วยเหตุที่ว่า "ทุกคนในเมืองนั้นก็อยากทำสิ่งที่ฉันอยากทำเหมือนกัน ดังนั้น ฉันจึงกลับมาคิดกับตัวเองว่า ฉันต้องหาทางทำสิ่งที่แตกต่างออกไป"[17]
เมื่อสวิฟต์อายุ 12 ปี รอนนี เครเมอร์ ช่างซ่อมคอมพิวเตอร์และนักดนตรี สอนเธอเล่นกีตาร์ 3 คอร์ด บันดาลให้เธอเขียนเพลงแรก "ลักกียู"[18][19] ใน 2003 สวิฟต์และพ่อแม่ของเธอเริ่มทำงานกับผู้จัดการดนตรี แดน ดิมโทรว์ ในนิวยอร์ก ด้วยความช่วยเหลือของดิมโทรว์ สวิฟต์เป็นแบบให้แก่บริษัทเอเบอร์ครอมบีแอนด์ฟิตช์ เป็นส่วนหนึ่งในโครงการ "ไรซิงสตาส์" และมีเพลงต้นฉบับรวมในอัลบั้มรวมเพลงของตราสินค้าเมย์เบลลีน และเข้าร่วมประชุมกับค่ายเพลงหลักมากมาย[20] หลังจากแสดงเพลงที่งานมหรสพของสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ สวิฟต์ที่ยังเรียนอยู่ชั้นเกรด 8 ได้รับโอกาสให้เป็นนักร้อง และเริ่มเดินทางไปแนชวิลล์กับแม่ของเธอบ่อยขึ้น[21][22]
พ่อของเธอย้ายไปทำงานออฟฟิศของเมร์ริลลินช์ที่แนชวิลล์เพื่อช่วยส่งเสริมสวิฟต์ทำงานดนตรีคันทรี ขณะที่เธออายุ 14 ปี และครอบครัวย้ายที่อยู่ไปที่บ้านริมทะเลสาบในเฮนเดอร์สันวิลล์ รัฐเทนเนสซี[4][23] สวิฟต์เข้าเรียนที่โรงเรียนเฮนเดอร์สันวิลล์ไฮสคูล[24] แต่เรียนได้สองปี เธอก็ย้ายไปเรียนที่สถาบันแอรอนอะคาเดมี โรงเรียนคริสต์เอกชนที่มีบริการเรียนที่บ้านได้ เพื่อให้สะดวกต่อการทัวร์ และเธอจบการศึกษาเร็วกว่ากำหนดหนึ่งปี[25]
ค.ศ. 2004–2008 : เริ่มต้นอาชีพนักร้อง และอัลบั้ม เทย์เลอร์ สวิฟต์
[แก้]ที่แนชวิลล์ เธอร่วมงานกับนักแต่งเพลงย่านมิวสิกโรว์มากมาย เช่น ทรอย เวอร์จิส เบรตต์ บีเวอส์ เบรตต์ เจมส์ แม็ก แม็กอะแนลลี และเดอะวอร์เรนบราเธอส์[26][27] จนเธอได้สานสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานชื่อ ลิซ โรส[28] พวกเธอประชุมกันในคาบแต่งเพลงทุกวันอังคารตอนบ่ายหลังเรียน[29] โรสกล่าวว่า คาบแต่งเพลงนั้นเป็น "อะไรที่ง่ายที่สุดที่ฉันเคยได้ทำ พูดง่าย ๆ คือ ฉันเป็นบรรณาธิการของเธอ เธอจะเขียนเพลงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงเรียนในวันนั้น เธอมีวิสัยทัศน์ชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่เธอต้องการจะพูด และเธอจะคิดท่อนสร้อยที่น่าเหลือเชื่อได้เสมอ" สวิฟต์ได้เซ็นสัญญากับโซนี/เอทีวีทรีพับลิชชิง[30] แต่ลาออกจากสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์เมื่ออายุ 14 ปี[14] เธอระลึกได้ว่า "ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังหมดเวลา ฉันอยากเก็บความทรงจำในชีวิตของฉันหลายปีมานี้ไว้ในอัลบั้มสักอัลบั้ม ขณะที่ความทรงจำเหล่านั้นยังคงแทนสิ่งที่ฉันเคยผ่านมาได้อยู่"[31]
ณ งานมหรสพแห่งหนึ่งที่ร้านกาแฟบลูเบิร์ดคาเฟในเมืองแนชวิลล์เมื่อ ค.ศ. 2005 สวิฟต์เป็นที่ต้องตาต้องใจของสก็อตต์ บอร์เชตตา ผู้บริหารค่ายดรีมเวิกส์เรเคิดส์ที่กำลังเตรียมตัวก่อตั้งค่ายเพลงอิสระของตนในชื่อ บิกแมชีนเรเคิดส์ เธอเคยพบกับบอร์เชตตาแล้วใน ค.ศ. 2004[32] เธอได้เป็นหนึ่งในคนแรก ๆ ที่ได้เซ็นสัญญา โดยพ่อของเธอจ่ายเงินช่วยบริษัท 3% เป็นเงินจำนวนประมาณ 120,000 ดอลลาร์สหรัฐ[33][34]สวิฟต์เริ่มทำอัลบั้มแรกของเธอโดยตั้งชื่อเธอให้เป็นชื่ออัลบั้มไม่นานหลังเซ็นสัญญา สวิฟต์โน้มน้าวให้ค่ายบิกแมชีนจ้างโปรดิวเซอร์เพลงชื่อนาธาน แชปแมน ที่เธอรู้สึกว่ามีเคมีตรงกัน[14] สวิฟต์แต่งเพลงในอัลบั้มเอง 3 เพลง และร่วมแต่งเพลงที่เหลืออีกแปดเพลงกับนักแต่งเพลง เช่น โรส เอลลิส ออร์รอล ไบรอัน เมเฮอร์ และแอนเจโล เพทราเกลีย[35] อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2006[36] จอน คารามานิกา จากหนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ พูดถึงอัลบั้มนี้ว่าเป็น "งานเล็ก ๆ ชิ้นเยี่ยมที่เป็นคันทรีผสมป็อป ทั้งเรียบง่ายและถากถาง รวมกันไว้ด้วยเสียงร้องที่อ้อนวอนและแน่วแน่ของคุณสวิฟต์"[37] อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์ขึ้นสูงสุดอันดับที่ห้าในชาร์ตบิลบอร์ด 200 และอยู่ในชาร์ตนาน 157 สัปดาห์ นานที่สุดในบรรดาอัลบั้มที่ออกในคริสต์ทศวรรษ 2000[38] นับถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 อัลบั้มขายได้มากกว่า 7.75 ล้านชุดทั่วโลก[39]
บิกแมชีนเรเคิดส์เพิ่งเปิดค่ายใหม่ ขณะที่ออกซิงเกิลนำ "ทิม แม็กกรอว์" ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 สวิฟต์กับแม่ช่วยกัน "นำซีดีซิงเกิลใส่ซองจดหมายและส่งให้สถานีวิทยุ"[40] เธอใช้เวลาทั้ง ค.ศ. 2006 เดินสายส่งเสริมอัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์ ตามสถานีวิทยุและรายการโทรทัศน์[41][42] บอร์เชตตากล่าวว่า การที่เขาตัดสินใจให้เด็กผู้หญิงอายุ 16 ปี เซ็นสัญญา แรกเริ่มทำให้เพื่อนร่วมวงการเป็นกังวล แต่สวิฟต์ก้าวเข้าสู่กลุ่มตลาดดนตรีที่ไม่เคยมีมาก่อน นั่นคือ กลุ่มวัยรุ่นสาวที่ฟังเพลงคันทรี[4] หลังจากออกซิงเกิล "ทิม แม็กกรอว์" มีซิงเกิลออกตามมาอีกสี่ซิงเกิลตลอด ค.ศ. 2007-2008 ได้แก่ "เทียร์ดรอปส์ออนมายกีตาร์" "อาวเวอร์ซอง" "พิกเชอร์ทูเบิร์น" และ "ชูดัฟเซดโน" ทุกซิงเกิลประสบความสำเร็จบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตเพลงคันทรี "อาวเวอร์ซอง" และ "ชูดัฟเซดโน" ขึ้นอันดับหนึ่ง เพลง "อาวเวอร์ซอง" ทำให้สวิฟต์เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดที่แต่งเอง ร้องเพลงคันทรีเอง และขึ้นอันดับหนึ่งได้[43] "เทียร์ดรอปส์ออนมายกีตาร์" กลายเป็นเพลงแนวป็อปที่ได้รับความนิยมระดับหนึ่ง ขึ้นอันดับ 13 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[44] สวิฟต์ยังออกอัลบั้มวันหยุด ได้แก่ ซาวส์ออฟเดอะซีซัน: เดอะเทย์เลอร์ สวิฟต์ฮอลลิเดย์คอลเล็กชัน เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 และอีพีชื่อ บิวตีฟูลอายส์ เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008[45][46] เธอส่งเสริมอัลบั้มแรกเพิ่มเติมด้วยการพบปะทักทายกับแฟนเพลง ร้องเพลงที่ได้รับความนิยม และเป็นศิลปินเปิดคอนเสิร์ตให้ศิลปินคนอื่น ๆ[47]
สวิฟต์ได้รับรางวัลจากอัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์ หลายรางวัล เธอเป็นหนึ่งในผู้ที่รางวัลนักแต่งเพลง/ศิลปินแห่งปี โดยสมาคมนักแต่งเพลงแนชวิลล์ ใน ค.ศ. 2007 เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้[48] เธอยังได้รางวัลฮอไรซันอะวอร์ดสาขาศิลปินหน้าใหม่โดยสมาคมดนตรีคันทรี[49] รางวัลอะคาเดมีออฟคันทรีมิวสิกอะวอดส์ สาขานักร้องนำหญิงคนใหม่ยอดเยี่ยม[50] และรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอร์ดสาขาศิลปินคันทรีหญิงคนโปรด[51] เธอยังได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ค.ศ. 2008[52] ในเดือนกรกฎาคมปีนั้น เธอคบหากับโจ โจนาส แต่ความสัมพันธ์จบลงหลังจากนั้นสามเดือน[53][54]
ค.ศ. 2008–2010 : อัลบั้มเฟียร์เลส และการแสดง
[แก้]สตูดิโออัลบั้มที่สองของสวิฟต์ชื่อ เฟียร์เลส วางจำหน่ายวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008[36] ซิงเกิลนำ "เลิฟสตอรี" ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ขึ้นสูงสุดอันดับที่สี่บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[55] และอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย[56] มีซิงเกิลออกจำหน่ายอีกสี่ซิงเกิลตลอด ค.ศ. 2008–2009 ได้แก่ "ไวต์ฮอร์ส" "ยูบีลองวิทมี" "ฟิฟทีน" และ "เฟียร์เลส" เพลง "ยูบีลองวิทมี" เป็นซิงเกิลที่ขึ้นอันดับสูงที่สุดในอัลบั้ม ขึ้นถึงอันดับที่สองบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[57] อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในสหรัฐใน ค.ศ. 2009[58] สวิฟต์ออกทัวร์ของตนเองครั้งแรกส่งเสริมอัลบั้มเฟียร์เลส ในทัวร์ชื่อเฟียร์เลสทัวร์[59] ทำรายได้ได้มากกว่า 63 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[60] ภาพยนตร์คอนเสิร์ต เทย์เลอร์ สวิฟต์: เจอร์นีย์ทูเฟียร์เลส ออกอากาศทางโทรทัศน์และจำหน่ายเป็นดีวีดีและบลูเรย์[61] สวิฟต์ยังแสดงรับเชิญในทัวร์ชื่อ เอสเคปทูเก็ตเทอร์เวิลด์ทัวร์ ของคีท เออร์เบิน[62]
ใน ค.ศ. 2009 มิวสิกวิดีโอเพลง "ยูบีลองวิทมี" ได้รางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ สาขาศิลปินหญิงยอดเยี่ยม[65] ขณะเธอกล่าวรับรางวัล แร็ปเปอร์ คานเย เวสต์ เข้ามาขัดจังหวะ[66] เหตุการณ์ดังกล่าวได้รับความสนใจจากสื่อบ่อยครั้ง ทำให้เกิดอินเทอร์เน็ตมีม[67] เจมส์ มอนต์โกเมอรี จากเอ็มทีวีเถียงว่า เหตุการณ์ดังกล่าวและความสนใจจากสื่อทำให้สวิฟต์กลายเป็น "คนดังตามกระแสอย่างแท้จริง"[68] ในปีเดียวกันนั้น เธอได้รับรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 5 รางวัล รวมถึงรางวัลสาขาศิลปินแห่งปี และอัลบั้มเพลงคันทรีชมเชย[69] บิลบอร์ดแต่งตั้งให้เธอเป็นศิลปินแห่ง ค.ศ. 2009[70] อัลบั้มติดอันดับ 99 ในรายชื่ออัลบั้มเพลงผู้หญิงยอดเยี่ยม จัดอันดับโดยเอ็นพีอาร์[71]
ใน ค.ศ. 2010 สวิฟต์ได้รับรางวัลมากมายจากอัลบั้มเฟียร์เลส ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 52 เฟียร์เลสได้รางวัลอัลบั้มแห่งปี และอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "ไวต์ฮอร์ส" ได้รางวัลเพลงคันทรียอดเยี่ยม และการแสดงเพลงคันทรีหญิงยอดเยี่ยม เธอเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปี[72] ในงาน สวิฟต์ร้องเพลง "ยูบีลองวิทมี" และ "รีแอนนอน" กับสตีวี นิกส์ การแสดงของเธอได้รับคำวิจารณ์และปฏิกิริยาที่ไม่ดีจากสื่อ[68][73] จอน คารามานิกาจากเดอะนิวยอร์กไทมส์เห็นว่า "น่าชื่นใจที่เห็นคนบางคนมีพรสวรรค์จนบางครั้งก็มีผิดพลาดบ้าง" และพูดถึงสวิฟต์ว่าเป็น "ดาราป็อปคนสำคัญที่สุดคนใหม่ในรอบหลายปี"[74] สวิฟต์เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดที่สมาคมดนตรีคันทรีแต่งตั้งเป็นผู้ให้ความบันเทิงแห่งปี[75] อัลบั้มเฟียร์เลสได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปีจากสมาคมดังกล่าวด้วย[76]
สวิฟต์ร้องเบื้องหลังให้เพลง "ฮาล์ฟออฟมายฮาร์ต" ของจอห์น เมเยอร์ เป็นซิงเกิลจากอัลบั้มที่สี่ แบตเทิลสตัดดีส์ (2009)[77] เธอร่วมแต่งและอัดเพลง "เบสต์เดส์ออฟยัวร์ไลฟ์" กับเคลลี พิกเลอร์[78] และร่วมแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์แฮนนาห์ มอนทานา: เดอะมูฟวี สองเพลง ได้แก่ "ยูลออลเวส์ไฟนด์ยัวร์เวย์แบ็กโฮม" และ "เครซีเออร์"[64] สวิฟต์ร้องเพลงให้ซิงเกิล "ทูอิสเบ็ตเทอร์แดนวัน" ของบอยส์ไลก์เกิลส์ แต่งโดยมาร์ติน จอห์นสัน[79] เธอร้องเพลงประกอบภาพยนตร์วาเลนไทน์เดย์ หวานฉ่ำ วันรักก้องโลก หนึ่งในนั้นคือเพลง "ทูเดย์วอสอะเฟรีเทล" กลายเป็นเพลงแรกที่ติดอันดับหนึ่งบนชาร์ตคะเนเดียนฮอต 100 [80][81] ขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องวาเลนไทน์เดย์ หวานฉ่ำ วันรักก้องโลก ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 เธอเริ่มคบหากับนักแสดง เทย์เลอร์ เลาต์เนอร์ แต่เลิกรากันในปีเดียวกัน[82][83] ภาพยนตร์รักตลกเรื่องดังกล่างออกฉายในปีต่อมา เธอแสดงเป็นแฟนสาวทึ่มของหนุ่มบ้านนอกนักเรียนไฮสกูล บทบาทที่ลอสแอนเจลิสไทมส์มองเห็น "ศักยภาพที่ทำให้ดูตลกอย่างจริงจัง"[84] ในบทสัมภาษณ์บทหนึ่ง นิตยสารวาไรตีมองว่าเธอ "ไม่ได้ถูกชี้นำชัดเจน" และแย้งว่า "เธอต้องหาผู้กำกับที่มีความสามารถคอยจำกัดขอบเขตพลังการแสดงที่มีมากเกินไป"[85]
สวิฟต์เริ่มงานแสดงในซีรีส์ ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน ทางช่องซีบีเอส ตอนหนึ่งใน ค.ศ. 2009 รับบทเป็นวัยรุ่นหัวรั้น[86] เดอะนิวยอร์กไทมส์กล่าวว่าตัวละครดังกล่าวทำให้สวิฟต์ดู "ซนเล็กน้อย และซนอย่างเหลือเชื่อ"[87] ในปีเดียวกันนั้น สวิฟต์เป็นทั้งพิธีกรและเป็นแขกรับเชิญตอนหนึ่งในรายการแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์[88] เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลีพูดถึงเธอว่า "เป็นพิธีกรรายการแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ที่ดีที่สุดในฤดูกาลนี้เลย" จากที่เธอ "ดูท้าทายอยู่เสมอ ดูเหมือนจะสนุกสนาน และทำให้นักแสดงที่เหลือเล่นมุกตลกได้หลายมุก" ในปีเดียวกันนั้น สวิฟต์คบหากับนักแสดง เจค จิลเลินฮาล เป็นช่วงสั้น ๆ[89]
ค.ศ. 2010–2014 : อัลบั้มสปีกนาว และ เรด
[แก้]ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 สวิฟต์ออกเพลง "ไมน์" ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มที่สามชื่อ สปีกนาว เข้าชาร์ตที่สหรัฐอันดับที่สาม ทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินคนที่สอง (ถัดจากมารายห์ แครี) ในประวัติศาสตร์ของชาร์ตฮอต 100 ที่เปิดตัวที่ห้าอันดับแรกถึงสองเพลงในปีเดียวกัน อีกเพลงหนึ่งคือ "ทูเดย์วอสอะเฟรีเทล"[90] สวิฟต์แต่งเพลงในอัลบั้มเองและร่วมผลิตทุกเพลง[91] อัลบั้มสปีกนาว วางจำหน่ายวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ เปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 กลายเป็นอัลบั้มที่ 16 ในประวัติศาสตร์สหรัฐที่มียอดขายถึง 1 ล้านชุดในสัปดาห์แรก[92] อัลบั้มทำลายสถิติ "อัลบั้มดิจิทัลที่ขายได้เร็วที่สุดโดยศิลปินหญิง" ด้วยยอดดาวน์โหลด 278,000 ครั้งในหนึ่งสัปดาห์ สวิฟต์จึงมีชื่อบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ เธอยังได้รับบันทึกอีกหนึ่งหัวข้อหลังจากเพลงในอัลบั้มสปีกนาว 10 เพลง เปิดตัวในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ทำได้[93][94] ซิงเกิลสามซิงเกิล "ไมน์" "แบ็กทูดีเซมเบอร์" และ "มีน" ขึ้นถึงสิบอันดับแรกในแคนาดา[81]
เพลง "มีน" ชนะรางวัลเพลงคันทรียอดเยี่ยม และแสดงเดี่ยวเพลงคันทรียอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 54[95] เธอยังแสดงเพลงนี้ในงานด้วย แคลร์ ซัดดาท จากนิตยสารไทม์รู้สึกว่าเธอ "กลับมาร้องเพลงตรงคีย์และเป็นการแก้ตัว"[96] และเจมี เดียร์เวสเตอร์จากยูเอสเอทูเดย์ กล่าวว่า คำตำหนิเธอเมื่อ ค.ศ. 2010 ทำให้เธอ "เป็นนักแต่งเพลงและนักร้องร้องสดที่ดีกว่าเดิม"[97] สวิฟต์ยังได้รับรางวัลอื่น ๆ กับอัลบั้มสปีกนาว เช่น รางวัลนักแต่งเพลง/ศิลปินแห่งปี จากสมาคมนักแต่งเพลงแนชวิลล์ (2010 และ 2011)[98][99] ผู้หญิงแห่งปี จากนิตยสารบิลบอร์ด (2011)[100] และผู้ให้ความบันเทิงแห่งปี จากโรงเรียนดนตรีคันทรี (2011 และ 2012)[101] และสมาคมดนตรีคันทรีใน ค.ศ. 2011[102] สวิฟต์ได้รับรางวัลศิลปินแห่งปีและอัลบั้มเพลงคันทรีชมเชยจากงานประกาศรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 2011[103] อัลบั้มสปีกนาวรวมในรายชื่อ "อัลบั้มเพลงผู้หญิง 50 อัลบั้มยอดเยี่ยมตลอดกาล" ของนิตยสารโรลลิงสโตน เมื่อ ค.ศ. 2012 อยู่ในอันดับที่ 45 นิตยสารเขียนว่า "เพลงของเธออาจเปิดในคลื่นวิทยุเพลงคันทรี แต่เธอเป็นหนึ่งในร็อกสตาร์ที่แท้จริงไม่กี่คนที่เรามีในเวลานี้ ที่มีหูกำหนดสิ่งที่ทำให้เพลงมีคุณภาพอย่างไร้ตำหนิ"[104]
สวิฟต์เริ่มทัวร์ชื่อสปีกนาวเวิลด์ทัวร์ เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ถึงมีนาคม ค.ศ. 2012 และทำรายได้ได้มากกว่า 123 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[105] ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 สวิฟต์ออกอัลบั้มบันทึกการแสดงสด สปีกนาวเวิลด์ทัวร์: ไลฟ์[106] เดือนต่อมา สวิฟต์ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เกมล่าเกม "เซฟแอนด์ซาวด์" ร่วมแต่งและอัดเสียงกับเดอะซีวิลวอส์ และทีโบน เบอร์เน็ตต์ และเพลง "อายส์โอเพน" เพลง "เซฟแอนด์ซาวด์" ได้รับรางวัลแกรมมีสาขาเพลงที่แต่งประกอบสื่อภาพยนตร์ยอดเยี่ยม[107] หลังจากร้องเพลง "โบทออฟอัส" ให้แก่บี.โอ.บี. ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012[108] สวิฟต์คบหากับทายาทนักการเมือง คอเนอร์ เคนเนดี ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ค.ศ. 2012[109] ในเดือนสิงหาคม สวิฟต์ออกซิงเกิล "วีอาร์เนเวอร์เอเวอร์เกตติงแบ็กทูเกเตอร์" และเป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ เรด ซิงเกิลประสบความสำเร็จในต่างประเทศ กลายเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งเพลงแรกในสหรัฐและนิวซีแลนด์[110][111] เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนไอทูนส์หลังเพลงออกได้ 50 นาที เป็น "ซิงเกิลที่ขายได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์เพลงดิจิทัล" บันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์[112] จากนั้นสวิฟต์ออกซิงเกิลที่สอง "บีกินอะเกน" ในเดือนตุลาคม เพลงขึ้นอันดับที่เจ็ดในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[113] และได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี[113] ซิงเกิลอื่น ๆ จากอัลบั้มออกตามมา ได้แก่ "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" "22" "เอเวอรีติงแฮสเชนจด์" "เดอะลาสต์ไทม์" และ "เรด" ซิงเกิล "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ครั้งใหญ่[114] ขึ้นอันดับที่สองในสหรัฐ[113]
อัลบั้มเรดเป็นจุดเปลี่ยนแปลงแนวเพลงของสวิฟต์[36] โดยเธอทดลองแนวเพลงฮาร์ตแลนด์ร็อก ดั๊บสเตป และแดนซ์ป็อป[12] อัลบั้มออกจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ประสบความสำเร็จในด้านคำวิจารณ์และเชิงพาณิชย์ อัลบั้มเปิดตัวอันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขายสัปดาห์แรก 1.21 ล้านชุด เป็นยอดขายเปิดอัลบั้มที่สูงที่สุดในทศวรรษ และทำให้สวิฟต์เป็นผู้หญิงคนแรกที่มีอัลบั้มขายสัปดาห์แรกได้ถึงล้านชุดถึงสองอัลบั้ม บันทึกโดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์[115][116] ในการส่งเสริมอัลบั้ม สวิฟต์เริ่มทัวร์ชื่อ เดอะเรดทัวร์ เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 2014 และทำรายได้ได้มากกว่า 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[117] อัลบั้มเรดได้รับรางวัลหลายรางวัล ได้แก่ เข้าชิงรางวัลแกรมมีในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 56 จำนวน 4 รางวัล[118] ซิงเกิล "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล ได้รับรางวัลวิดีโอผู้หญิงยอดเยี่ยม" จากงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2013[119] สวิฟต์ได้ชื่อว่าศิลปินคันทรีหญิงยอดเยี่ยมในงานอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 2012 และศิลปินแห่งปีในงานของ ค.ศ. 2013[120][121] สมาคมนักแต่งเพลงแนชวิลล์มอบรางวัลนักแต่งเพลง/ศิลปินให้สวิฟต์ติดต่อกันเป็นปีที่ห้าและหกใน ค.ศ. 2012 และ 2013 ตามลำดับ[122] สวิฟต์ยังได้รับรางวัล พินนาเคิลอะวอร์ด จากสมาคม สำหรับความสำเร็จระดับ "ไม่เหมือนใคร" สวิฟต์เป็นผู้รับรางวัลดังกล่าวเป็นคนที่สองถัดจากการ์ท บรุกส์[123]
ใน ค.ศ. 2013 สวิฟต์ร่วมแต่งเพลง "สวีเทอร์แดนฟิกชัน" กับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ ประกอบภาพยนตร์เรื่องขอสักครั้งให้ดังเป็นพลุแตก และได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 71 สาขาเพลงประกอบยอดเยี่ยม[124] เธอร้องรับเชิญให้แม็กกรอว์ ในเพลง "ไฮเวย์โดนต์แคร์" บรรเลงกีตาร์โดยคีท เออร์เบิน[125] สวิฟต์ร้องเพลง "แอสเทียส์โกบาย" กับเดอะโรลลิงสโตนส์ ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ในทัวร์ชื่อ 50 แอนด์เคาน์ติง[126] ต่อมาเธอกล่าวว่าวงนี้มีอิทธิพลหลักต่อภาพลักษณ์งานเพลงของเธอ[127] เธอแสดงกับฟลอริดาจอร์เจียไลน์ในงานคันทรีเรดิโอเซมินาร์ 2013 ในเพลง "ครูส"[128] นอกจากร้องเพลง สวิฟต์พากย์เสียงให้ออเดรย์ คนรักต้นไม้ ในภาพยนตร์แอนิเมชัน คุณปู่โลแรกซ์ มหัศจรรย์ป่าสีรุ้ง[129] ปรากฏในซิตคอม นิวเกิร์ล (2013)[130] เล่นบทรองในภาพยนตร์ พลังพลิกโลก (2014)[131] ในระหว่างนี้ เธอคบหากับนักร้องชาวบริติช แฮร์รี สไตลส์[132]
ค.ศ. 2014–2018 : 1989 และ เรพิวเทชัน
[แก้]ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 สวิฟต์ย้ายมาอาศัยที่แมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก[133] ช่วงนี้เธอกำลังทำสตูดิโออัลบั้มที่ห้า 1989 ร่วมกับนักแต่งเพลง แอนโทนอฟฟ์ มาร์ติน เชลล์แบ็ก อิโมเจน ฮีป ไรอัน เท็ดเดอร์ และอาลี พายามี[134] สวิฟต์ส่งเสริมอัลบั้มผ่านโครงการรณรงค์ต่าง ๆ รวมถึงการเชิญชวนแฟนเพลงให้มาฟังเพลงในอัลบั้มแบบลับ ๆ เรียกว่า "1989 ซีเคร็ตเซสชัน" ด้วย[135] อัลบั้มดูแตกต่างจากอัลบั้มเพลงคันทรีชุดก่อนหน้า สวิฟต์ยกให้เป็น "อัลบั้มแรกที่ถูกบันทึกให้เป็นอัลบั้มเพลงป็อปอย่างเป็นทางการ"[136] อัลบั้มวางจำหน่ายในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกมากมาย[36][137] อัลบั้ม 1989 ขายได้ 1.28 ล้านชุดในสหรัฐในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย และเปิดตัวสูงสุดในชาร์ตบิลบอร์ด 200 ทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินคนแรกที่มีอัลบั้มที่ขายในสัปดาห์แรกเกินหนึ่งล้านชุดถึงสามอัลบั้ม ทำให้เธอได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์[138][139] นับถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 อัลบั้ม 1989 ขายได้มากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก[140] ซิงเกิลนำของอัลบั้ม "เชกอิตออฟ" จำหน่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 และเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[141] ซิงเกิลอื่น ๆ ประกอบด้วยซิงเกิลอันดับหนึ่งได้แก่ "แบลงก์สเปซ" "แบดบลัด" (ร้องรับเชิญโดยเคนดริก ลามาร์) และซิงเกิลที่ขึ้นสิบอันดับแรก ได้แก่ "สไตล์" และ "ไวล์ดิสต์ดรีมส์" และมีซิงเกิล "เอาต์ออฟเดอะวุดส์" และ "นิวโรแมนติกส์"[142] "เชกอิตออฟ" "แบลงก์สเปซ" และ "แบดบลัด" ติดอันดันหนึ่งในออสเตรเลียและแคนาดาด้วย[56][81] หลังจากเพลง "แบลงก์สเปซ" ขึ้นอันดับหนึ่งในสหรัฐตามเพลง "เชกอิตออฟ" สวิฟต์กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่มีเพลงอันดันหนึ่งแทนที่เพลงของตนเองในประวัติศาสตร์ชาร์ตฮอต 100[143] มิวสิกวิดีโอเพลง "แบลงก์สเปซ" เคยเป็นวิดีโอที่มียอดผู้ชมขึ้นถึงหนึ่งพันล้านครั้งเร็วที่สุดในวีโว[144] "แบลงก์สเปซ" และวิดีโอเพลง "แบดบลัด" ได้รับรางวัลสี่รางวัลที่งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2015 โดยเพลง "แบดบลัด" ได้รับรางวัลวิดีโอแห่งปี และเพลงร่วมขับร้องยอดเยี่ยมด้วย[145] ในทัวร์เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 2015 ทัวร์ยังคงทำรายได้ต่อไปได้ถึง 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นหนึ่งในทัวร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดในทศวรรษ[146]
.jpg)
ก่อนออกอัลบั้ม 1989 สวิฟต์เน้นเกี่ยวกับความสำคัญของอัลบั้มเพลงที่มีต่อศิลปินและแฟนเพลง[147] และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เธอลบเพลงทั้งอัลบั้มออกจากสปอทิฟาย โดยแย้งว่าบริการฟรีที่มีโฆษณาสนับสนุนของบริษัทสตรีมมิงบ่อนทำลายบริการระดับพรีเมียมที่ให้ค่าลิขสิทธิ์กับนักแต่งเพลงมากกว่า[148] ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 สวิฟต์ตำหนิแอปเปิลมิวสิกผ่านจดหมาย เนื่องจากไม่จ่ายค่าลิขสิทธิ์แก่ศิลปินระหว่างบริการสตรีมมิงในช่วงทดลองฟรีสามเดือน และกล่าวว่าเธอจะถอดอัลบั้ม 1989 ออกจากรายการ[149] วันถัดมา แอปเปิลประกาศว่าพวกเขาจะจ่ายเงินให้ศิลปินในช่วงทดลองฟรี[150] สวิฟต์จึงยอมให้สตรีมอัลบั้ม 1989 ในบริการสตรีมอีกครั้ง[151] บริษัทที่ดูแลการจัดการสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาของสวิฟต์ชื่อ ทีเอเอสไรส์แมเนจเมนต์ ฟ้องเครื่องหมายการค้า 73 รายการที่เกี่ยวข้องกับตัวนักร้องเองและมีมต่าง ๆ จากอัลบั้ม 1989[152] เธอกลับมาเพิ่มเพลงทั้งหมดมาใส่ในสปอติฟาย อเมซอนมิวสิก และกูเกิล เพลย์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017[153]
สวิฟต์ได้เป็นผู้หญิงแห่งปีของนิตยสารบิลบอร์ดใน ค.ศ. 2014 กลายเป็นศิลปินคนแรกที่ได้ชื่อนี้ถึงสองครั้ง[154] ในปีเดียวกันนั้น เธอได้รับรางวัลดิก คลาร์ก อะวอร์ดสำหรับความดีเลิศที่งานประกาศรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์[155] ที่งานประกาศรางวัลแกรมมี 2015 "เชกอิตออฟ" ได้เข้าชิงสามรางวัล รวมถึงรางวัลแผ่นเสียงแห่งปี และเพลงแห่งปี ขณะที่ในงานประกาศรางวัลบริตอะวอดส์ 2015 สวิฟต์ได้รับรางวัลบริตอะวอดส์สาขาศิลปินเดี่ยวหญิงต่างชาติ[156][157] สวิฟต์เป็นหนึ่งในแปดศิลปินที่ได้รับรางวัลครบรอบ 50 ปีของอะคาเดมีออฟคันทรีมิวสิกอะวอดส์ใน ค.ศ. 2015[158] ใน ค.ศ. 2016 สวิฟต์ได้รับรางวัลแกรมมีสามรางวัลจากอัลบั้ม 1989 ได้แก่ อัลบั้มแห่งปี อัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม และมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม จากเพลง "แบดบลัด" เธอเป็นผู้หญิงคนแรกและเป็นศิลปินคนที่ห้าจากทั้งหมดที่ได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปีถึงสองครั้ง[159]
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 สวิฟต์เริ่มคบหากับดีเจและโปรดิวเซอร์เพลงชาวสก็อต แคลวิน แฮร์ริส[160] ก่อนเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 ทั้งคู่ได้รับการจัดให้เป็นคู่รักคนดังที่มีค่าตัวสูงที่สุดในรอบปีโดยนิตยสารฟอบส์ โดยมีรายได้รวมกันมากกว่า 146 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[161] ในเดือนสิงหาคม สวิฟต์กล่าวว่าแม่ของเธอตรวจพบมะเร็ง และเชิญชวนให้ทุกคนเข้ารับการตรวจสุขภาพทั่วไป[162] ก่อนสวิฟต์กับแฮร์ริสประกาศจบความสัมพันธ์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016[163] ทั้งคู่ร่วมแต่งเพลง "ดิสอิสวอตยูเคมฟอร์" (ร้องรับเชิญโดยรีแอนนา) ซึ่งมีชื่อเธอระบุในนามแฝงว่า Nils Sjöberg[164] ในเดือนตุลาคม เธอแต่งเพลง "เบตเทอร์แมน" ให้วงลิตเทิลบิกทาวน์ ให้แก่อัลบั้มที่เจ็ด เดอะเบรกเกอร์[165] สองเดือนต่อมา สวิฟต์และเซย์น แมลิก ออกซิงเกิลร่วมกันชื่อ "ไอโดนต์วอนนาลิฟฟอร์เอฟเวอร์" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2017)[166] เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศสวีเดน และอันดับสองในสหรัฐ[167][168] ในงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2017 ทั้งคู่ได้รับรางวัลร่วมขับร้องเพลงยอดเยี่ยมจากมิวสิกวิดีโอเพลงดังกล่าว[169] ต้น ค.ศ. 2017 สวิฟต์คบหากับนักแสดงชาวอังกฤษ โจ อัลวิน[170] ในเดือนสิงหาคม สวิฟต์ฟ้องร้องและชนะคดีแพ่งต่อเดวิด มูเอลเลอร์ อดีตนักจัดรายการวิทยุคลื่นไคโกเอฟเอ็ม ใน ค.ศ. 2013 สวิฟต์เคยชี้แจงหัวหน้าของมูเอลเลอร์ว่าเขาเคยล่วงละเมิดเธอโดยการลูบคลำตัวเธอในงานงานหนึ่ง หลังจากเขาถูกไล่ออก มูเอลเลอร์กล่าวหาเธอว่าโกหกและฟ้องร้องเธอจากเหตุที่ทำให้เขาตกงาน หลังจากนั้นไม่นาน สวิฟต์ฟ้องร้องกลับคดีละเมิดทางเพศ ผู้พิพากษาปฏิเสธข้อเรียกร้องของเขาและยกผลประโยชน์ให้สวิฟต์[171] ในเดือนเดียวกันนั้น สวิฟต์ล้างบัญชีสื่อสังคมของเธอทั้งหมด[172] และออกซิงเกิล "ลุกวอตยูเมดมีดู" เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มที่หก เรพิวเทชัน[173] เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐ[174][175] มิวสิกวิดีโอในยูทูบมีผู้ชมมากกว่า 43.2 ล้านครั้งในวันแรก ทำลายสถิติมิวสิกวิดีโอที่มีผู้ชมมากที่สุดภายใน 24 ชั่วโมง[176] ในเดือนตุลาคม สวิฟต์ออกซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม "เรดีฟอร์อิต"[177] เพลงขึ้นอันดับที่สามในออสเตรเลีย และอันดับที่สี่ในสหรัฐ[178][175]
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018]]
อัลบั้มวางจำหน่ายในวันที่ 10 พฤศจิกายน และขายได้ 1.216 ล้านหน่วยภายในสี่วันในสหรัฐ กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในประเทศใน ค.ศ. 2017 และขายได้ 2 ล้านชุดทั่วโลกในสัปดาห์แรก[179] ด้วยความสำเร็จนี้ ทำให้เธอเป็นศิลปินคนแรกที่มีอัลบั้มขายได้มากกว่าหนึ่งล้านอัลบั้มในสัปดาห์แรกในสหรัฐถึงสี่อัลบั้ม[180] อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในหลายประเทศ เช่น สหรัฐ สหราชอาณาจักร แคนาดา และออสเตรเลีย[181][182] หลังจากนั้น สวิฟต์แสดงเพลง "เรดีฟอร์อิต" และ "คอลอิตวอตยูวอนต์" ในรายการแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์[183] "เอนด์เกม" ร้องรับเชิญโดยเอ็ด ชีแรน และฟิวเชอร์ ตามมาเป็นซิงเกิลที่สามในเดือนพฤศจิกายน และขึ้นสูงสุดที่อันดับ 18 ในสหรัฐ[184] ซิงเกิลอื่น ๆ จากอัลบั้ม ได้แก่ "นิวเยียส์เดย์" และ "เดลิเคต" เพลง "นิวเยียส์เดย์" ถูกเปิดตามสถานีวิทยุเพลงคันทรี[185]
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 มีการยืนยันว่าสวิฟต์จะร้องรับเชิญในเพลง "เบบ" ของชูการ์แลนด์ จากอัลบั้ม บิกเกอร์ [a] สวิฟต์ทัวร์คอนเสิร์ตในชื่อ เทย์เลอร์ สวิฟต์ เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เพื่อส่งเสริมอัลบั้มเรพิวเทชัน[187] ทัวร์ทำลายสถิติยอดผู้ชมและรายได้จากหลายสถานที่ในสหรัฐ ทำรายได้ได้ 266.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขายบัตรได้มากกว่าสองล้านใบ สวิฟต์ทำลายสถิติของตนเองในฐานะผู้หญิงที่ทัวร์ในประเทศได้รายได้สูงที่สุด รายได้ทั่วโลกอยู่ที่ 345.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[188] เป็นทัวร์คอนเสิร์ตที่มีรายได้สูงที่สุดอันดับสองของปี[189] ในงานประกาศรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอร์ด 2018 สวิฟต์ได้รับรางวัลทัวร์แห่งปีจากทัวร์ล่าสุด ศิลปินแห่งปี ศิลปินป็อป/ร็อกหญิงชมเชย และอัลบั้มเพลงป็อป/ร็อกชมเชยจากอัลบั้มเรพิวเทชัน จากจำนวนรางวัล 23 รางวัล สวิฟต์จึงเป็นผู้ชนะรางวัลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอร์ด สถิติเดิมคือวิตนีย์ ฮิวสตัน[190]
ค.ศ. 2018–2020: เลิฟเวอร์, โฟล์กลอร์ และ เอฟเวอร์มอร์
[แก้]ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 เธอเซ็นสัญญากับค่ายยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป ซึ่งทำให้ผลงานอัลบั้มต่อมาของเธอได้รับการโปรโมตภายใต้ชื่อรีพับลิกเรเคิดส์[191] ข้อตกลงฉบับนี้ระบุให้สวิฟต์ยังคงเป็นเจ้าของมาสเตอร์เสียงของตัวเอง และในกรณีที่ยูนิเวอร์แซลขายหุ้นบางส่วนในสปอทิฟาย บริษัทตกลงจะแบ่งรายได้ส่วนหนึ่งให้กับศิลปินในสังกัด โดยไม่หักลบกลบหนี้ใด ๆ ทั้งสิ้น[192][193]
อัลบั้มแรกของเทย์เลอร์ สวิฟต์ภายใต้ค่ายรีพับลิกเรเคิดส์ คือ เลิฟเวอร์ ซึ่งออกวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2019[194] โดยเธอร่วมทำอัลบั้มนี้กับแอนโทนอฟฟ์ ลุยส์ เบลล์ แฟรงก์ ดู๊กส์ และโจเอล ลิตเทิล[195] เลิฟเวอร์ ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตในหลายประเทศ เช่น ออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ เม็กซิโก นอร์เวย์ สวีเดน สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา[196] อัลบั้มนี้มีซิงเกิลทั้งหมด 5 เพลง ได้แก่ "มี!", "ยูนีดทูคาล์มดาวน์", "เลิฟเวอร์", "เดอะแมน" และ "ครูลซัมเมอร์" ซึ่งสองเพลงแรกขึ้นสูงสุดที่อันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ส่วน "ครูลซัมเมอร์" กลายเป็นเพลงฮิตอีกครั้งในปี ค.ศ. 2023 และขึ้นอันดับ 1 ได้สำเร็จ[197] เลิฟเวอร์ เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา ปี ค.ศ. 2019 และเป็นอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดของศิลปินเดี่ยวทั่วโลกในปีเดียวกัน[198] อัลบั้มและซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 3 รางวัลในงานประกาศรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 62 ปี ค.ศ. 2020[199] นอกจากนี้ ในงาน เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2019 สวิฟต์คว้ารางวัล 3 รางวัล รวมถึงวิดีโอแห่งปีจากเพลง "ยูนีดทูคาล์มดาวน์" ทำให้เธอกลายเป็นศิลปินหญิงคนแรก และเป็นศิลปินคนที่สองโดยรวมที่ชนะรางวัลในสาขานี้จากมิวสิกวิดีโอที่กำกับเอง[200]
ขณะโปรโมตอัลบั้มเลิฟเวอร์ ในปี ค.ศ. 2019 เทย์เลอร์ สวิฟต์เข้าไปพัวพันกับข้อพิพาทสาธารณะกับผู้จัดการศิลปินชื่อดัง สกูตเตอร์ บราวน์ หลังเขาเข้าซื้อกิจการของบิกแมชีนเรเคิดส์ ซึ่งรวมถึงสิทธิ์ในมาสเตอร์ของอัลบั้มเก่าทั้งหมดของเธอที่ออกกับค่ายนี้[201] สวิฟต์เปิดเผยว่าเธอเคยพยายามซื้อสิทธิ์ในมาสเตอร์เหล่านั้น แต่บิกแมชีนยื่นเงื่อนไขว่าเธอจะได้มาสเตอร์เก่าก็ต่อเมื่อยอมทำอัลบั้มใหม่หนึ่งชุดแลกกับอัลบั้มเก่าแต่ละชุดภายใต้สัญญาใหม่ ซึ่งเธอปฏิเสธที่จะลงนาม[201] ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2020 สวิฟต์เริ่มอัดเสียงใหม่ในผลงานชุดเก่าของตนเอง เพื่อให้เธอได้เป็นเจ้าของมาสเตอร์ชุดใหม่อย่างถูกต้อง และสามารถควบคุมการอนุญาตใช้งานเพลงในเชิงพาณิชย์ แทนที่มาสเตอร์ต้นฉบับที่เป็นของบิกแมชีน[202]
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2020 เทย์เลอร์ สวิฟต์เซ็นสัญญาเผยแพร่ผลงานระดับโลกกับยูนิเวอร์แซลมิวสิกพับบลิชชิงกรุป หลังจากสัญญาเดิม 16 ปีของเธอกับโซนี/เอทีวีสิ้นสุดลง[203] ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ปีเดียวกัน สวิฟต์สร้างความประหลาดใจด้วยการออกอัลบั้ม "พี่น้อง" สองชุด ได้แก่ โฟล์กลอร์ ในเดือนกรกฎาคม และ เอฟเวอร์มอร์ ในเดือนธันวาคม[204] ซึ่งเธอร่วมแต่งและโปรดิวซ์กับแอนโทนอฟฟ์ และแอรอน เดสเนอร์ โดยมีโจ อัลวิน ร่วมแต่งและทำบางเพลงภายใต้นามแฝงวิลเลียม บาวเวอรี[205] ทั้งสองอัลบั้มมีแนวเพลงอินดี้โฟล์กที่เรียบขรึม และแต่ละชุดมีซิงเกิลหลัก 3 เพลง ซึ่งมุ่งเจาะกลุ่มผู้ฟังแนวป๊อป คันทรี และวิทยุแนวทริปเปิลเอ ในสหรัฐ ได้แก่ "คาร์ดิแกน", "เบตตี" และ "เอกไซล์" จากอัลบั้มโฟล์กลอร์ และ "วิลโลว์", "โนบอดี, โนไครม์" และ "โคนีไอส์แลนด์" จากอัลบั้มเอฟเวอร์มอร์[206] โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดในสหรัฐอเมริกา ประจำปี ค.ศ. 2020[207] และเมื่อรวมกับเพลง "คาร์ดิแกน" ก็ทำให้สวิฟต์กลายเป็นศิลปินคนแรกที่เปิดตัวอัลบั้มและเพลงอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดของสหรัฐ ในสัปดาห์เดียวกัน ซึ่งเธอทำได้อีกครั้งกับเอฟเวอร์มอร์ และเพลง "วิลโลว์"[208]
ตามรายงานของบิลบอร์ด เทย์เลอร์ สวิฟต์เป็นนักดนตรีที่มีรายได้สูงที่สุดในสหรัฐฯ และเป็นศิลปินเดี่ยวที่มีรายได้สูงที่สุดในโลกประจำปี ค.ศ. 2020[209] อัลบั้มโฟล์กลอร์ ทำให้สวิฟต์กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่คว้ารางวัลแกรมมี่ สาขาอัลบั้มแห่งปี ได้ถึง 3 ครั้ง โดยเธอได้รับรางวัลนี้ในงานประกาศรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 63 เมื่อปี 2021[210] ในงานอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 2020 สวิฟต์คว้า 3 รางวัลในปี ค.ศ. 2020[211] รวมถึงศิลปินแห่งปี เป็นครั้งที่ 3 และในปี 2021[212] เธอได้รับรางวัลศิลปินหญิงยอดเยี่ยมสายป๊อป/ร็อก และอัลบั้มป๊อป/ร็อกยอดเยี่ยม ในด้านการแสดง สวิฟต์รับบทเป็นบอมบาลูรินา ในภาพยนตร์ดัดแปลงจากละครเวที แคตส์ (2019) ของแอนดรูว์ ลอยด์ เว็บเบอร์ ซึ่งเธอร่วมแต่งและร้องเพลงต้นฉบับ "บิวตีฟูลโกสต์" ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ[213][214] นอกจากนี้ ภาพยนตร์สารคดี มิสอเมริกานา ซึ่งบันทึกเรื่องราวบางช่วงในชีวิตและอาชีพของเธอ ก็เปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ปี 2020[215]
ค.ศ. 2021–2023: การบันทึกเสียงใหม่ และ มิดไนส์
[แก้]การอัดเสียงใหม่ของสตูดิโออัลบั้มหกชุดแรกของเทย์เลอร์ สวิฟต์เริ่มต้นด้วย เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) และ เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) ซึ่งออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายนและพฤศจิกายน ปี 2021 ตามลำดับ ทั้งสองอัลบั้มขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 โดย เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) เป็นอัลบั้มที่อัดใหม่ชุดแรกในประวัติศาสตร์ที่สามารถขึ้นถึงอันดับสูงสุดนี้ได้[216] ซิงเกิลนำคือ "เลิฟสตอรี (เทเลอส์เวอร์ชัน)" ซึ่งทำให้สวิฟต์กลายเป็นศิลปินคนที่สองต่อจากดอลลี ฟาร์ตัน ที่มีทั้งเวอร์ชันต้นฉบับและเวอร์ชันที่อัดใหม่ของเพลงเดียวกันขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอตเพลงคันทรี[217] ส่วนเรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) มีเพลงเด่นคือ "ออลทูเวล (10 มินิตเวอร์ชัน)" ซึ่งกลายเป็นเพลงที่มีความยาวมากที่สุดในประวัติศาสตร์ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ได้สำเร็จ[218]
อัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 10 ชื่อว่า มิดไนส์ วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ปี 2022[219] โดยมีแนวดนตรีหลักเป็นอิเล็กโทรป๊อป[220] และซินธ์ป๊อปในสไตล์ที่เรียบขรึม[221] พร้อมผสมผสานองค์ประกอบของฮิปฮอป อาร์แอนด์บี และอิเล็กทรอนิกา[219][222] ในสหรัฐ มิดไนส์กลายเป็นอัลบั้มลำดับที่ 5 ของสวิฟต์ที่เปิดตัวอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขายมากกว่าหนึ่งล้านชุดในสัปดาห์แรก และเพลงจากอัลบั้มนี้ นำโดยซิงเกิล "แอนตีฮีโร" ทำให้เธอกลายเป็นศิลปินคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ครองอันดับ 1 ถึง 10 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 พร้อมกัน[223] ในระดับโลก มิดไนส์ทำลายสถิติยอดสตรีมสูงสุดในหนึ่งวันและหนึ่งสัปดาห์บนสปอทิฟาย และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตของอย่างน้อย 14 ประเทศ[224] ซิงเกิลอื่นจากอัลบั้ม ได้แก่ "ลาเวนเดอร์เฮซ" และ "คาร์มา" ต่างก็ขึ้นถึงอันดับ 2 บนบิลบอร์ดฮอต 100[225]
ในปี 2023 สวิฟต์ออกอัลบั้มบันทึกเสียงใหม่สองชุด ได้แก่ สปีกนาว (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) ในเดือนกรกฎาคม และ 1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) ในเดือนตุลาคม โดยอัลบั้มแรกได้ทำลายสถิติของบาร์บรา สไตรแซนด์ ในฐานะศิลปินหญิงที่มีอัลบั้มครองอันดับหนึ่งมากที่สุด[226] ในขณะที่อัลบั้มหลังกลายเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งลำดับที่ 13 ของเธอบนชาร์ตบิลบอร์ด 200[227] นอกจากนี้ ซิงเกิล "อิสอิตโอเวอร์นาว?" จากอัลบั้ม 1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) ยังสามารถขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ได้สำเร็จ[228] นอกเหนือจากงานเพลงของตัวเอง สวิฟต์ยังได้ร่วมงานในเพลง "เรเนเกด" และ "เบิร์ช" (2021) ของวงบิกเรดแมชีน[229] เพลง "แก๊สโซลีน" (2021) ของวงไฮม์[230] เพลง "เดอะโจ๊กเกอร์และเดอะควีน" (2022) ของเอ็ด ชีแรน[231] และเพลง "ดิอัลคอตต์" (2023) ของวงเดอะเนชันแนล[232] อีกทั้งเธอยังได้แต่งและบันทึกเสียงเพลง "แคโรไลนา" ประกอบภาพยนตร์ แวร์เดอะครอว์แดดส์ซิง (2022)[233] และร่วมแสดงในบทสมทบของภาพยนตร์ตลกย้อนยุคเรื่องอัมสเตอร์ดัม (2022) ด้วย[234]
ในปี 2022 สวิฟต์ได้รับรางวัลศิลปินแห่งปี จากงานอเมริกันมิวสิกอะวอดส์[235] และรางวัลวิดีโอแห่งปีจากงานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ สำหรับผลงานออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม ซึ่งเป็นภาพยนตร์สั้นที่เธอกำกับด้วยตัวเองเพื่อประกอบเพลง "ออลทูเวล (10 มินิตเวอร์ชัน)" นอกจากนี้ผลงานดังกล่าวยังคว้ารางวัลแกรมมีสาขาวิดีโอเพลงยอดเยี่ยมด้วย[236][237] ในปีต่อมา เธอคว้ารางวัลวิดีโอแห่งปีจากเวทีเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ อีกครั้งจากเพลง "แอนตีฮีโร"[238] และสร้างประวัติศาสตร์เป็นศิลปินคนแรกที่ครองอันดับหนึ่งในรายชื่อศิลปินยอดเยี่ยมประจำปีของบิลบอร์ด ใน 3 ทศวรรษที่แตกต่างกัน (ได้แก่ปี 2009, 2015 และ 2023)[239] นอกจากนี้เธอยังมีอัลบั้มที่ติดโผ 10 อันดับอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา ประจำปีนั้นถึง 5 ชุด ซึ่งถือเป็นสถิติสูงสุดนับตั้งแต่ลูมิเนต เริ่มบันทึกข้อมูลยอดขายเพลงในสหรัฐอเมริกา เมื่อปี 1991[240] และในการประกาศรางวัลแกรมมี่ครั้งที่ 66 ประจำปี 2024 อัลบั้มมิตไนส์ ได้ส่งให้สวิฟต์กลายเป็นศิลปินคนแรกที่คว้ารางวัลอัลบั้มแห่งปีได้ถึง 4 ครั้ง พร้อมทั้งชนะรางวัลอัลบั้มเพลงป๊อปยอดเยี่ยมอีกหนึ่งรางวัล[241]
ค.ศ. 2023–ปัจจุบัน: ดิเอราทัวร์ เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์ และ เดอะไลฟ์ออฟอะโชว์เกิร์ล
[แก้]
ในเดือนมีนาคม 2023 สวิฟต์เริ่มแสดงคอนเสิร์ต ดิเอราส์ทัวร์ ซึ่งเธอตั้งใจให้เป็นการเฉลิมฉลองผลงานเพลงทั้งหมดที่ผ่านมาในชีวิตการทำงาน โดยการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งนี้ดำเนินต่อเนื่องไปใน 5 ทวีปจนถึงเดือนธันวาคม 2024[242] และได้สร้างผลกระทบอย่างมหาศาลทั้งในด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และการเมืองไปทั่วโลก อีกทั้งยังถือเป็นจุดสูงสุดในด้านชื่อเสียงและความนิยมของสวิฟต์อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน[243][244][245] จนสื่อมวลชนต่างขนานนามปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ว่า "สวิฟต์มาเนีย"[246][247] ดิเอราส์ทัวร์สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นทัวร์คอนเสิร์ตแรกที่ทำรายได้ทะลุ 1 พันล้านดอลลาร์ และกลายเป็นทัวร์คอนเสิร์ตที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลด้วยรายได้รวมกว่า 2 พันล้านดอลลาร์[248] นอกจากนี้ ภาพยนตร์บันทึกการแสดงสดที่ออกฉายในปี 2023 ยังทำรายได้สูงถึง 250 ล้านดอลลาร์ กลายเป็นภาพยนตร์คอนเสิร์ตที่ทำรายได้สูงสุดในประเภทเดียวกัน[249] ขณะที่หนังสือรวมภาพถ่ายที่วางจำหน่ายในปี 2024 สามารถทำยอดขายได้เกือบหนึ่งล้านเล่มภายในสัปดาห์แรกที่เปิดตัวในสหรัฐอเมริกา[250] และตามมาด้วยการเผยแพร่สารคดีฉบับมินิซีรีส์ทางดิสนีย์พลัสในปี 2025[251] ทั้งนี้ เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างการทัวร์คอนเสิร์ตยังได้กลายเป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการสร้างสรรค์อัลบั้มชุดที่ 11 และ 12 ของเธอ ซึ่งได้แก่ เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์ ในปี 2024 และเดอะไลฟ์ออฟอะโชว์เกิร์ล ในปี 2025 ตามลำดับ[252][253]
ภายหลังจากที่ยุติความสัมพันธ์กับโจ อัลวิน ในเดือนเมษายน 2023 เทย์เลอร์ สวิฟต์ ได้คบหาดูใจกับศิลปินหนุ่ม แมตตี ฮีลี ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายนปีเดียวกัน[254][255] อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการดำเนินทัวร์คอนเสิร์ตดิเอราส์ทัวร์ กลับมีประเด็นอื้อฉาวเกิดขึ้นหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นข้อถกเถียงเรื่องการผูกขาดทางการค้าของทิกเก็ตมาสเตอร์ ซึ่งนำไปสู่การตรวจสอบทางการเมืองในสหรัฐอเมริกา[256] ปัญหาการจัดการสถานที่จัดงานที่บกพร่องจนส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตในประเทศบราซิล[257] รวมถึงข้อตกลงสิทธิ์ในการจัดคอนเสิร์ตแต่เพียงผู้เดียวของประเทศสิงคโปร์ที่กลายเป็นชนวนความตึงเครียดทางการเมืองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[258] ต่อมาในเดือนมกราคม 2024 ได้เกิดเหตุการณ์ที่มีการเผยแพร่ภาพอนาจารของสวิฟต์ที่สร้างขึ้นโดยปัญญาประดิษฐ์บนแพลตฟอร์มทวิตเตอร์และลุกลามไปยังสื่อสังคมออนไลน์อื่น ๆ ซึ่งก่อให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักและเกิดการเรียกร้องให้มีการปฏิรูปข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง[259] นอกจากนี้ในเดือนกรกฎาคม 2024 ยังเกิดเหตุสะเทือนขวัญเมื่อเด็กสามคนถูกแทงเสียชีวิตในกิจกรรมเวิร์กช็อปธีมเทย์เลอร์ สวิฟต์ ณ เมืองเซาท์พอร์ต ประเทศอังกฤษ จนนำไปสู่เหตุจลาจลและความวุ่นวายในสหราชอาณาจักร[260] และในเดือนถัดมา การแสดงคอนเสิร์ตที่กรุงเวียนนาต้องถูกยกเลิกไปภายหลังการจับกุมผู้ต้องสงสัยที่วางแผนก่อเหตุโจมตีจากกลุ่มผู้ก่อการร้าย[261]
อัลบั้มเดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์ ได้รับการวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 เมษายน 2024 ซึ่งในวันเดียวกันนั้นได้มีการขยายเนื้อหาเป็นอัลบั้มคู่ภายใต้ชื่อรองว่า ดิแอนโทโลจี[262] โดยผลงานชุดนี้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นอัลบั้มแรกที่มียอดสตรีมบนสปอติฟายสูงถึงหนึ่งพันล้านครั้งภายในสัปดาห์เดียว และสามารถขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงของหลายประเทศ อาทิ ออสเตรเลีย แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมนี และสหราชอาณาจักร[263][264] สำหรับในสหรัฐอเมริกานั้น อัลบั้มนี้เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดจำหน่ายสูงถึง 2.6 ล้านหน่วยในสัปดาห์แรก และครองอันดับหนึ่งติดต่อกันนานถึง 17 สัปดาห์ ส่งผลให้กลายเป็นอัลบั้มที่ครองแชมป์ยาวนานที่สุดของสวิฟต์[265] นอกจากนี้ยังเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในโลกประจำปี 2024 ด้วยยอดจำหน่ายแผ่นจริงกว่า 5.6 ล้านหน่วย[266] ในส่วนของรายชื่อเพลงยังส่งให้เธอเป็นศิลปินคนแรกที่ครองสิบสี่อันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ได้ทั้งหมดภายในสัปดาห์เดียว[263] โดยมีซิงเกิลหลักอย่าง "ฟอร์ตไนท์" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดของชาร์ต ขณะที่ซิงเกิลที่สอง "ไอแคนดูอิตวิทอะโบรกเคนฮาร์ต" ขึ้นไปถึงอันดับที่สาม[267] ต่อมาในวันที่ 30 พฤษภาคม 2025 สวิฟต์ได้บรรลุข้อตกลงในการซื้อคืนสิทธิ์ในต้นฉบับเพลงของอัลบั้มหกชุดแรกจากแชมร็อกโฮลดิงส์ ซึ่งเป็นบริษัทที่รับซื้อสิทธิ์ดังกล่าวต่อจากบราวน์ในปี 2020 ได้สำเร็จเป็นที่เรียบร้อย.[268]
เทย์เลอร์ สวิฟต์ ได้เริ่มต้นความสัมพันธ์กับทราวิส เคลซี นักอเมริกันฟุตบอลชื่อดังในเดือนสิงหาคม 2023[269][270] ซึ่งสื่อมวลชนต่างพากันขนานนามทั้งคู่ว่าเป็น "ซูเปอร์คัปเพิล" แห่งยุค[271][272] โดยทั้งสองได้หมั้นหมายกันในเดือนสิงหาคม 2025[273] ซึ่งในเดือนเดียวกันนั้นเอง สวิฟต์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดอะไลฟ์ออฟอะโชว์เกิร์ล ผ่านรายการพอดแคสต์ นิวไฮตส์ ของฝ่ายชาย ก่อนที่อัลบั้มดังกล่าวจะออกวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 ตุลาคม 2025[253] โดยมีการเผยแพร่ภาพยนตร์โปรโมตในชื่อ เทย์เลอร์ สวิฟต์: ดิออฟฟิเชียลรีลีสปาร์ตีออฟอะโชว์เกิร์ล ควบคู่กันไป ซึ่งภาพยนตร์อันดับหนึ่งในตารางบ็อกซ์ออฟฟิศของสหรัฐอเมริกาและทำรายได้จากทั่วโลกไปกว่า 50 ล้านดอลลาร์[274][275] ทางด้านความสำเร็จของตัวอัลบั้ม เดอะไลฟ์ออฟอะโชว์เกิร์ล ได้เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดจำหน่ายในสัปดาห์แรกสูงถึง 4 ล้านหน่วย ซึ่งในจำนวนนี้เป็นยอดจำหน่ายแผ่นจริงถึง 3.4 ล้านหน่วย นับเป็นการสร้างสถิติใหม่ของอัลบั้มที่มียอดเปิดตัวหรือยอดขายสัปดาห์แรกสูงสุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา[276] และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในระดับโลกประจำปี 2025[277] นอกจากนี้ เพลงต่าง ๆ ในอัลบั้มยังสามารถครอง 12 อันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ได้ทั้งหมด โดยมีซิงเกิลหลักอย่าง "เดอะเฟตออฟโอฟีเลีย" ขึ้นสู่อันดับหนึ่ง[278] และกลายเป็นเพลงแรกของเธอที่ครองแชมป์บนชาร์ตได้ยาวนานรวมถึง 10 สัปดาห์[279] ขณะที่ "โอพาลไลต์" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่สองของอัลบั้ม ก็สามารถขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตฮอต 100 ได้เช่นกัน[280]
การเป็นศิลปิน
[แก้]อิทธิพล
[แก้]
ความทรงจำเกี่ยวกับดนตรีเรื่องหนึ่งที่สวิฟต์จำได้คือขณะฟังยาย มาร์จอรี ฟินเลย์ ร้องเพลงที่โบสถ์[2] เมื่อตอนเป็นเด็ก สวิฟต์ชอบฟังเพลงประกอบภาพยนตร์ของดิสนีย์ "พ่อแม่ของฉันสังเกตว่า เมื่อใดที่ฉันหมดคำพูด ฉันจะคิดคำพูดของตัวเองขึ้นมา"[281] สวิฟต์เคยกล่าวว่าแม่ของเธอทำให้เธอมีความมั่นใจ แม่ช่วยเธอเตรียมตัวนำเสนอหน้าชั้นเมื่อเธอเป็นเด็ก[282] เธอยังกล่าวว่าแม่ทำให้เธอ "หลงใหลในการเขียนและเล่าเรื่อง"[283] สวิฟต์ชอบเล่าเรื่องเกี่ยวกับดนตรีคันทรี[284] และได้รู้จักแนวเพลงนี้จาก "ศิลปินคันทรีหญิงยุค 1990" เช่น ชะไนยา ทเวน เฟธ ฮิลล์ และดิกซีชิกส์[285][286] ทเวนเป็นทั้งนักแต่งเพลงและนักร้อง และเป็นอิทธิพลที่สำคัญที่สุดของสวิฟต์[287] ฮิลล์เป็นบุคคลตัวอย่างของสวิฟต์ในวัยเด็ก "ทุกอย่างที่เธอพูด ทำ ชุดที่เธอใส่ ฉันพยายามเลียนแบบทั้งหมด"[288] เธอชื่นชมทัศนคติที่ชอบท้าทายของดิกซีชิกส์ และการที่วงเล่นเครื่องดนตรีของตนเอง[289] เพลง "คาวบอยเทกมีอะเวย์" เป็นเพลงแรกที่สวิฟต์ใช้หัดเล่นกีตาร์[290] สวิฟต์ยังตามฟังเพลงของนักร้องคันทรีเก่า ๆ เช่น แพตซี ไคลน์ ลอเร็ตตา ลินน์[13] ดอลลี พาร์ตัน และแทมมี ไวเน็ตต์[13][291] เธอเชื่อว่าพาร์ตันเป็น "ตัวอย่างที่น่าเหลือเชื่อให้แก่นักแต่งเพลงหญิงทุกคน"[292] เธอยกย่องศิลปินออลเทอร์นาทิฟคันทรี เช่น ไรอัน แอดัมส์[293] แพตตี กริฟฟิน[294] และลอรี แม็กเคนนา[4]
สวิฟต์ยกให้พอล แม็กคาร์ตนีย์ เดอะโรลลิงสโตนส์[127] บรูซ สปริงส์ทีน เอมมีลู แฮร์ริส คริส คริสตอฟเฟอร์สัน และคาร์ลี ไซมอน เป็นบุคคลตัวอย่างในอาชีพของเธอ "พวกเขาได้ลองเสี่ยงหลายครั้ง แต่พวกเขาก็ยังเป็นศิลปินคนเดิมตลอดอาชีพของเขา"[4][295] แม็กคาร์ตนีย์ ทั้งในนามเดอะบีเทิลส์และศิลปินเดี่ยว ทำให้สวิฟต์รู้สึก "ราวกับว่าฉันได้เข้าไปอยู่ในหัวใจและจิตใจของเขา... นักดนตรีคนไหน ๆ ก็ฝันถึงสิ่งสืบทอดเหล่านั้นได้"[296] เธอชื่นชมสปริงสทีนเพราะเขา "ยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งทางดนตรีแม้เวลาจะผ่านมานาน"[297] เธอต้องการเป็นอย่างแฮร์ริสเมื่อเธอแก่ตัวลง "มันไม่ได้เกี่ยวกับชื่อเสียง แต่มันเกี่ยวกับดนตรี"[298] สวิฟต์กล่าวว่า "[คริสตอฟเฟอร์สัน]โดดเด่นในเรื่องการแต่งเพลง เขาเป็นเพียงหนึ่งในกลุ่มคนที่อยู่ในธุรกิจนี้มาหลายปี แต่คุณบอกได้ว่ามันไม่ได้ทำลายเขาเลย"[299] เธอชื่นชม "การแต่งเพลงและความซื่อสัตย์" ของไซมอน "เธอเป็นที่รู้จักว่าเป็นคนเจ้าอารมณ์แต่เป็นคนที่แข็งแกร่งด้วย"[300]
สวิฟต์ยังได้รับอิทธิพลจากศิลปินแนวอื่น ๆ อีกมากมาย ช่วงก่อนวัยรุ่น เธอฟังศิลปินแนวบับเบิลกัมป็อป เช่น แฮนสัน และบริตนีย์ สเปียส์ สวิฟต์เคยกล่าวว่าเธอได้ "อุทิศตนอย่างแนวแน่" ให้สเปียส์[301][302] ในช่วงไฮสกูล สวิฟต์ฟังวงดนตรีร็อกหลายวง เช่น แดชบอร์ดคอนเฟชชันเนิล[303] ฟอลเอาต์บอย[304] และจิมมีอีตเวิลด์[305] เธอยังแสดงความชื่นชมนักร้องและนักแต่งเพลงร่วมสมัย เช่น มิเชลล์ แบรนช์[305] อลานิส มอริสเซตต์[306] แอชลี ซิมป์สัน[307] เฟเฟ ดอบสัน[305] และจัสติน ทิมเบอร์เลก[308] สวิฟต์กล่าวว่าเธอ "หลงใหล" ศิลปินยุค 1960 เช่น เดอะชิเรลส์ ดอริส ทรอย และเดอะบีชบอยส์ด้วย[309][310] อัลบั้มที่ห้าของสวิฟต์ 1989 ซึ่งเป็นแนวป็อป ได้รับอิทธิพลจากศิลปินเพลงป็อปยุค 1980 เช่น แอนนี เลนนิกซ์ ฟิล คอลลินส์ และ "มาดอนน่า ยุคที่มีเพลงไลก์อะเพรเยอร์"[311]
แนวดนตรี
[แก้]
แนวเพลงของสวิฟต์เป็นแนวป็อป ป็อปร็อก และคันทรี[312] เธอตั้งตัวเองเป็นศิลปินคันทรีจนกระทั่งออกอัลบั้ม 1989 ใน ค.ศ. 2014 ซึ่งเธอบรรยายว่าเป็น "อัลบั้มที่มีเพลงป็อปอยู่ติดกัน"[313] นิตยสารโรลลิงสโตนประเมินว่า "เพลงของ [สวิฟต์] อาจได้เปิดเพลงในสถานีวิทยุเพลงคันทรี แต่เธอเป็นร็อกสตาร์แท้ ๆ หนึ่งในไม่กี่คนที่เรามีในทุกวันนี้"[314] เดอะนิวยอร์กไทมส์กล่าวว่า "ในเพลงของสวิฟต์ไม่มีสิ่งใดบ่งบอกถึงความคันทรีมากนัก มีเพียงเสียงแบนโจ ใส่รองเท้าบูทคาวบอยคู่หนึ่งบนเวที และกีตาร์ที่ทำให้ตาลายตัวหนึ่ง แต่มีบางอย่างในการสื่ออารมณ์ที่มีเสน่ห์และบอบบางในตัวสวิฟต์ที่เป็นเอกลักษณ์กับแนชวิลล์"[315] เดอะการ์เดียนเคยกล่าวว่า สวิฟต์ "ทำเมโลดีออกมาเร็วด้วยประสิทธิภาพของอุตสาหกรรมเพลงป็อปสแกนดิเนเวียนอย่างไร้ความสงสาร"[316]
เสียงร้องของสวิฟต์นั้น โซฟี ชิลลาชี จากเดอะฮอลลิวูดรีพอร์เตอร์ บรรยายว่า "หวาน แต่นุ่มนวล"[317] ในระหว่างการอัดเสียงในสตูดิโอ หนังสือพิมพ์ลอสแอนเจลิสไทมส์นิยามเสียงร้องของสวิฟต์ว่า "เส้นร้องที่ไหลลงเหมือนกับเสียงถอนหายใจด้วยความพอใจ หรือไหลขึ้นเหมือนตอนเลิกคิ้ว ทำให้ความเป็นวัยสาวที่น่ารักของเธอชวนให้คุ้นเคยได้ง่าย"[318] ในบทวิจารณ์อัลบั้มสปีกนาว นิตยสารโรลลิงสโตนกล่าวว่า "เสียงของสวิฟต์ไม่กระทบอะไรมากพอถึงระดับที่จะปิดบังความมืออาชีพที่เธอเป็นในฐานะนักร้อง เธอลดเสียงลงขณะร้องท่อนที่ทุกคนร้องได้ในแบบคลาสสิกที่เด็กสาวขี้อายคนหนึ่งพยายามจะพูดให้กลัว"[319] ในบทวิจารณ์อัลบั้มสปีกนาวอีกบท หนังสือพิมพ์เดอะวิลเลจวอยซ์กล่าวว่าก่อนหน้านี้ การใช้ถ้อยคำของเธอ "เคยฟังดูจืดและดูสับสน แต่มันเปลี่ยนไปแล้ว เธอยังฟังดูตึงและบาง และเสียงมักจะหลงไปอยู่ระดับเสียงที่ทำให้คนบางคนเป็นบ้าได้ แต่เธอเรียนรู้แล้วว่าจะสื่อสารความหมายของคำแต่ละคำได้อย่างไร"[320] เสียงร้องสดของเธอเคยถูกลดระดับลงเป็น "พอใช้ได้" แต่ไม่เคยเท่าเพื่อน ๆ ของเธอ[317] ใน ค.ศ. 2009 เคน ทักเกอร์ จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี พูดถึงเสียงร้องของสวิฟต์ว่ายังมีเสียง "ราบเรียบ บาง และบางครั้งไม่มั่นคงพอ ๆ กับคนไม่มีประสบการณ์"[321][322] แต่อย่างไรก็ตาม สวิฟต์ได้รับคำชมที่เธอไม่ได้ใช้ออโตทูนปรับระดับเสียงตนเอง[323]
ในบทสัมภาษณ์กับเดอะนิวยอร์กเกอร์ สวิฟต์ตั้งตนเองเป็นนักแต่งเพลงคนหนึ่ง "ฉันแต่งเพลง และเสียงของฉันเป็นแค่ทางเชื่อมเนื้อเพลงเหล่านั้น"[4][324] นักเขียนคนหนึ่งจากเดอะเทนเนสเซียนยอมรับใน ค.ศ. 2010 ว่าสวิฟต์ "ไม่ใช่นักร้องทางเทคนิคที่ดีที่สุด" แต่พูดถึงเธอว่าเป็น "นักสื่อสารที่ดีที่สุดที่เรามี"[325] เสียงร้องของสวิฟต์เป็นอะไรที่สัมพันธ์กับเธอ และเธอได้ "พยายามอย่างหนัก" เพื่อปรับปรุง[326] มีรายงานใน ค.ศ. 2010 ว่าเธอยังคงเข้าเรียนร้องเพลง[327] เธอเคยกล่าวว่าเธอจะรู้สึกกังวลเวลาแสดง "ก็ต่อเมื่อฉันไม่มั่นใจว่าผู้ฟังคิดอย่างไรกับฉัน เหมือนตอนงานประกาศรางวัล"[328]
การแต่งเพลง
[แก้]สวิฟต์ใช้ประสบการณ์ตรงเป็นแรงบันดาลใจในการแต่งเพลง[329] ในเพลงของเธอ สวิฟต์มักพูดถึง "คนนิรนามที่เธอแอบชอบในช่วงเรียนไฮสกูล" และคนดัง[330] สวิฟต์มักวิพากษ์วิจารณ์คนรักเก่าอยู่บ่อย ๆ[331] ซึ่งเป็นมุมมองการแต่งเพลงที่เดอะวิลเลจวอยซ์สบประมาทไว้ "การได้ฟังว่าสิ่งที่เพลงสื่อนั้นเหมือนกับมีศาสตราจารย์ที่วางมาด และมันเป็นภัยต่อการประเมินพรสวรรค์ของสวิฟต์ ซึ่งดูไม่เป็นการสารภาพ แต่ดูเหมือนละคร"[332] แต่นิตยสารนิวยอร์กเชื่อว่า การที่สื่อพินิจพิเคราะห์การตัดสินใจของเธอที่จะ "ขุดชีวิตส่วนตัวมาใส่ในเพลงนั้น [...] เป็นการแบ่งแยกเพศ เนื่องจากไม่ได้มีการขอเพื่อนผู้ชายเลย"[333] ตัวสวิฟต์เองเคยกล่าวว่า ไม่ใช่ทุกเพลงที่แต่งจากเรื่องจริง และบางครั้งเกิดจากการสังเกตการณ์[334] นอกจากคำบอกใบ้ของเธอในเพลง สวิฟต์พยายามไม่พูดถึงประเด็นของเพลงแบบเจาะจง "เพราะคนเหล่านี้คือคนจริง ๆ คุณพยายามหยั่งรู้ถึงพื้นเพที่คุณมาเป็นนักแต่งเพลง โดยไม่ต้องเสียเพื่อนจากความเห็นแก่ตัว"[335]
สำหรับผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งเพลงเกี่ยวกับความรู้สึกตัวเอง และถูกนำไปถ่ายทอดในฐานะแฟนสาวที่สิ้นหวัง ขาดสติ และติดกับผู้อื่น ที่ต้องการให้คุณแต่งงานและมีลูกกับเธอ ฉันคิดว่านั่นต้องใช้บางอย่างที่ต้องฉลอง นั่นคือผู้หญิงที่แต่งเพลงสารภาพความรู้สึกของตัวเอง นั่นจะเปลี่ยนมันเป็นอะไรที่แบ่งแยกเพศอย่างเปิดเผย
— สวิฟต์กล่าวตอบคำวิจารณ์เกี่ยวกับการแต่งเพลงของเธอ[336]
หนังสือพิมพิมพ์เดอะการ์เดียนยกย่องสวิฟต์เกี่ยวกับการเขียน "ระลึกความหลังโทนซีเปียด้วยความโหยหา" ในช่วงวัยรุ่น ตลอดสองอัลบั้มแรก[316] นิตยสารนิวยอร์กกล่าวว่านักร้องนักแต่งเพลงหลายคนทำเพลงดี ๆ ไว้เมื่อครั้งเป็นวัยรุ่น แต่ "ไม่มีใครทำเพลงดี ๆ ที่เกี่ยวกับช่วงวัยรุ่นได้ชัดเจน" นิตยสารเปรียบเธอกับไบรอัน วิลสัน[337] สำหรับภาพนิยายปรัมปราบนปกอัลบั้มเฟียร์เลส เธอได้ศึกษาความไม่เชื่อมโยงกันระหว่าง "นิทานปรัมปราและความเป็นจริงของความรัก"[338] อัลบั้มถัดจากนั้นพูดถึงความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่มากขึ้น[295] นอกจากความโรแมนติกและความรักแล้ว เพลงหลายเพลงของสวิฟต์ยังพูดถึงความสัมพันธ์แบบพ่อแม่ลูก มิตรภาพ[339][340] ความห่างเหิน ชื่อเสียง และความทะเยอทะยานในการทำงาน[283] สวิฟต์มักใส่ "วลีที่คิดขึ้นฉับพลันเพื่อแสดงสิ่งที่ยิ่งใหญ่และจริงจังที่ไม่เข้ากับเพลง สิ่งที่เพิ่มหรือล้มล้างเรื่องเล่าในเพลง"[341]
โรลลิงสโตนยกให้เธอเป็น "นักปราชญ์แต่งเพลงที่มีพรสวรรค์ตั้งแต่เกิดในการแต่งเพลงตามโครงสร้าง เวิร์ส-คอรัส-บริดจ์"[342] จากข้อมูลของเดอะวิลเลจวอยซ์ สวิฟต์ใช้แต่งให้เนื้อเพลงพลิกแพลงในท่อนเวิร์สที่สามอยู่บ่อย ๆ[341] ในเรื่องของกระบวนการจินตภาพ สิ่งที่เห็นได้ชัดในการแต่งเพลงของสวิฟต์คือการกล่าวซ้ำ ในคำกล่าวของเดอะการ์เดียน กล่าวว่า "เธอใช้เวลาจูบกันท่ามกลางสายฝนมากจนดูเหมือนปาฏิหาริย์ที่เท้าของเธอไม่เคยเปื่อยเลย"[316] นิตยสารสแลนต์แม็กกาซีนเสริมว่า "สวิฟต์ศึกษาแนวเรื่องใหม่ตลอดการทำอัลบั้ม [ที่สี่ของเธอ]"[343] ขณะที่บทวิจารณ์งานเพลงของสวิฟต์เป็น "ด้านบวกแทบจะเป็นเสียงเดียวกัน" เดอะนิวยอร์กเกอร์กล่าวว่าเธอถ่ายทอด "ในฐานะนักเทคนิคผู้เชี่ยวชาญได้มากกว่าในฐานะนักคิดแบบดีแลน"[4]
ภาพลักษณ์ในที่สาธารณะ
[แก้]ชีวิตส่วนตัวของสวิฟต์เป็นประเด็นที่สื่อให้ความสนใจอย่างต่อเนื่อง[344] ใน ค.ศ. 2013 แอเบอร์ครอมบีแอนด์ฟิตช์ทำการตลาดโดยใช้คำโปรยเสื้อยืดโดยมีคำว่า "โสเภณีน่าอาย" (slut-shaming) ตั้งใจสื่อถึงเธอโดยตรง[345] เดอะนิวยอร์กไทมส์ยืนยันว่า "ประวัติการคบผู้ชายของสวิฟต์เริ่มทำให้เกิดจุดเริ่มต้นของการตอกกลับ" และตั้งคำถามว่าสวิฟต์กำลังตกอยู่ท่ามกลาง "วิกฤตในชีวิตช่วง 25 ปีแรกของเธอหรือไม่"[346] สวิฟต์เคยกล่าวว่าเธอไม่อยากเล่าถึงชีวิตส่วนตัวออกสื่อสาธารณะ[344] เนื่องจากเธอเชื่อว่า การพูดถึงมันอาจเป็น "จุดอ่อนในการทำงาน" ได้[347]
โรลลิงสโตนกล่าวถึงมารยาทที่เหมาะสมของสวิฟต์ว่า "ถ้านี่เป็นการเล่นหน้าเล่นตาของสวิฟต์ มันจะต้องเป็นดั่งรอยสัก เพราะมันจะไม่หลุดหายไป"[348] นิตยสารดังกล่าวยังสนใจ "การต้อนรับอย่างอบอุ่น" ของสวิฟต์ด้วย[33] นิตยสารเดอะฮอลลิวูดรีพอร์เตอร์ให้เธอเป็น "บุคคลยอดเยี่ยมนับตั้งแต่บิล คลินตัน"[349] ในขณะมอบรางวัลด้านมนุษยธรรมให้สวิฟต์ใน ค.ศ. 2012 มิเชล โอบามา กล่าวยกย่องเธอว่าเป็นคนที่ "ทะยานขึ้นจุดสูงสุดของอุตสาหกรรมดนตรีแต่เท้ายังติดดิน คนที่ทำลายมาตรฐานที่คาดไว้ของสิ่งที่คนอายุ 22 ปีจะทำสำเร็จได้"[350] สวิฟต์ยกให้โอบามาเป็นบุคคลตัวอย่างคนหนึ่ง[351] สวิฟต์เป็นหนึ่งในบุคคลที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในสื่อสังคม และเป็นที่รู้กันว่าเธอมีปฏิสัมพันธ์เป็นมิตรกับแฟนเพลง[352][353] เธอเคยส่งของขวัญวันหยุดให้แฟนเพลงผ่านทางจดหมาย และส่งให้ด้วยตนเอง เรียกของชิ้นนั้นว่า "สวิฟต์มาส" (Swiftmas)[354] เธอมองว่าเป็น "ความรับผิดชอบ" ที่ต้องตระหนักว่าเธอมีอิทธิพลต่อแฟนเพลงหนุ่มสาว[355] และเคยกล่าวว่าแฟนเพลงของเธอเป็น "ความสัมพันธ์ที่ยาวนานและดีที่สุดที่เธอเคยมี"[356]
สื่อมักเรียกสวิฟต์บ่อย ๆ ว่า "หวานใจของอเมริกา"[357] แต่สวิฟต์ยืนยันว่า "ฉันไม่ได้อยู่กับกฎแปลก ๆ แข็งกระด้างที่ล้อมกรอบฉัน ฉันแค่ชอบแบบที่ฉันรู้สึกและทำให้ฉันรู้สึกเป็นอิสระ" เธอปฏิเสธที่จะถ่ายแบบยั่วยวนทางเพศ[358] แต่บลูมเบิร์ก แอล.พี. มองสวิฟต์เป็นสัญลักษณ์ทางเพศคนหนึ่ง[359] ใน ค.ศ. 2011 เธอได้ชื่อว่าสัญรูปแห่งวิถีชีวิตอเมริกัน แต่งตั้งโดยนิตยสารโว้ก[360] ใน ค.ศ. 2014 เธออยู่อันดับหนึ่งในรายชื่อผู้แต่งตัวดูดีที่สุดประจำปีโดยนิตยสารพีเพิล[361] ใน ค.ศ. 2015 ที่งานแอลสไตล์อะวอดส์ เธอได้ชื่อว่า ผู้หญิงแห่งปี[362] และติดอันดับหนึ่งในรายชื่อคนฮอต 100 คนของนิตยสารแม็กซิม[363]
สวิฟต์ยังมีชื่อติดอยู่ในหลายรายชื่อ เธอเป็นหนึ่งใน 100 ผู้มีอิทธิพลที่สุดประจำปี ใน ค.ศ. 2010 และ 2015 จัดโดยนิตยสารไทม์ด้วย[364] ตั้งแต่ ค.ศ. 2011–2015 เธอเป็นหนึ่งในสามอันดับแรกของผู้หญิงที่มีรายได้สูงสุดในวงการดนตรีจัดโดยนิตยสารฟอบส์ โดยเธอมีรายได้ 45 ล้าน, 57 ล้าน, 55 ล้าน, 64 ล้าน และ 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐตามลำดับ[365] ใน ค.ศ. 2015 เธอเป็นผู้หญิงอายุน้อยที่สุดที่อยู่ในรายชื่อผู้หญิงที่มีอิทธิพลที่สุดของฟอบส์ 100 คน อยู่ในอันดับที่ 64[366] ใน ค.ศ. 2016 สวิฟต์เป็นคนดังที่มีค่าตัวสูงที่สุด 170 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เธอยังอยู่ในสิบอันดับแรกใน ค.ศ. 2011, 2013 และ 2015[367] เธอเป็นหนึ่งในรายชื่อบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ค.ศ. 2014[368] ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 รายได้สุทธิของสวิฟต์ประมาณอยู่ที่ 280 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[369] ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ฟอบส์ปรับปรุงรายได้สุทธิโดยประมาณของสวิฟต์อยู่ที่ 320 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[370]
กิจกรรมอื่น ๆ
[แก้]การกุศล
[แก้]กิจกรรมการกุศลของสวิฟต์เป็นที่จดจำจากรางวัลดูซัมทิงอะวอดส์ และบริการสำหรับผู้ประสบภัยพิบัติที่เทนเนสซี[371][372] เธอยังได้รับรางวัลเดอะบิกเฮลป์อะวอร์ด จากที่เธอ "อุทิศตนช่วยเหลือคนอื่น ๆ" และ "บันดาลใจให้คนอื่นลงมือทำ"[373] และรางวัลริปเพิลออฟโฮป เนื่องจากเธอ "อุทิศตนช่วยเหลือตั้งแต่อายุยังน้อย เทย์เลอร์เป็นผู้หญิงประเภทที่เราอยากให้ลูกสาวของเราเป็น"[374] ใน ค.ศ. 2008 เธอบริจาคเงิน 100,000 ดอลลาร์ให้แก่หน่วยงานกาชาดเพื่อช่วยเหลือเหยื่อผู้ประสบอุทกภัยในรัฐไอโอวา ค.ศ. 2008[375] สวิฟต์แสดงในคอนเสิร์ตการกุศล เช่น ซาวด์รีลีฟที่ซิดนีย์[376] เธอยังอัดเพลงใส่อัลบั้มโฮปฟอร์เฮตินาวด้วย[377] จากเหตุอุทกภัยในรัฐเทนเนสซีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สวิฟต์บริจาคเงิน 500,000 ดอลลาร์ระหว่างเทเลธอนจัดโดยช่อง WSMV[378] ใน ค.ศ. 2011 สวิฟต์ซ้อมคอนเสิร์ตสปีกนาวทัวร์รอบสุดท้ายในอเมริกาเหนือเพื่อหารายได้ให้เหยื่อทอร์นาโดครั้งล่าสุดในสหรัฐ รวบรวมรายได้ได้มากกว่า 750,000 ดอลลาร์[379] ใน ค.ศ. 2012 สวิฟต์ส่งเสริมเทเลธอนชื่อรีสโตร์เดอะชอร์ขององค์กรอาร์คิเท็กเชอร์ฟอร์ฮิวแมนิตี หลังเกิดพายุหมุนเขตร้อนแซนดี[380] ใน ค.ศ. 2016 เธอบริจาคเงินให้โครงการบรรเทาทุกข์อุทกภัยที่ลุยส์เซียนา และกองทุนอัคคีภัยดอลลี พาร์ตัน[381][382]
สวิฟต์เป็นผู้สนับสนุนศิลปะและได้บริจาคเงิน 75,000 ดอลลาร์ให้แก่โรงเรียนแนชวิลส์เฮนเดอร์สันวิลล์ไฮสกูล เพื่อช่วยปรับปรุงระบบแสงและเสียงในหอประชุมของโรงเรียน[383] ใน ค.ศ. 2012 เธอมอบเงิน 4 ล้านดอลลาร์เพื่อเป็นทุนก่อสร้างศูนย์การเรียนแห่งใหม่ที่หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์ดนตรีคันทรีที่แนชวิลล์[384] ใน ค.ศ. 2012 สวิฟต์เป็นหุ้นส่วนกับบริษัทเช่าตำราเรียนชื่อ เชกก์ บริจาคเงิน 60,000 ดอลลาร์ให้แก่สาขาวิชาดนตรีในวิทยาลัยหกแห่ง[385] สวิฟต์ส่งเสริมการรู้หนังสือของเด็ก ๆ ด้วย ใน ค.ศ. 2009 เธอบริจาคเงิน 250,000 ดอลลาร์ให้แก่โรงเรียนหลายแห่งทั่วประเทศ[386] ความพยายามในการส่งเสริมการรู้หนังสืออย่างอื่น ได้แก่ ห้องสมุดสาธารณะเรดิง รัฐเพนซิลเวเนีย 6,000 เล่ม[387] ห้องสมุดสาธารณะแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี 14,000 เล่ม[388] หนังสือเรียน 2,000 เล่มมอบให้ศูนย์สุขภาพเด็ก โรงพยาบาลเรดิง[389] และโรงเรียนหลายแห่งในนครนิวยอร์ก 25,000 เล่มเมื่อปี ค.ศ. 2015[390]
ใน ค.ศ. 2007 เธอออกโครงการรณรงค์ปกป้องเด็กจากผู้ร้ายออนไลน์ หุ้นส่วนกับสมาคมอธิบดีกรมตำรวจเทนเนสซี[391] ใน ค.ศ. 2009 สวิฟต์บันทึกเสียงโฆษณาประชาสัมพันธ์บริการสาธารณะให้ผู้ฟังตระหนักถึงความสำคัญของการฟัง "อย่างมีความรับผิดชอบ" เพื่อป้องกันหูหนวก[392] เธอเคยบริจาคเงินให้มูลนิธิการกุศลมากมาย ได้แก่ มูลนิธิโรคเอดส์เอลตันจอห์น ยูนิเซฟแทปโปรเจกต์ มิวสิแคส์ และฟีดิงอเมริกา[393] ใน ค.ศ. 2011 ในฐานะผู้ให้ความบันเทิงแห่งปีของโรงเรียนดนตรีคันทรี สวิฟต์บริจาคเงิน 25,000 ดอลลาร์ให้แก่โรงพยาบาลวิจัยเด็กเซนต์จูด รัฐเทนเนสซี[394] ใน ค.ศ. 2012 สวิฟต์ร่วมในเทเลธอนสแตนด์อัปทูแคนเซอร์ ร้องเพลง "โรแนน" ซึ่งเธอแต่งให้แก่เด็กชายอายุสี่ขวบคนหนึ่งที่เสียชีวิตจากนิวโรบลาสโตมา เพลงมีให้ดาวน์โหลด รายได้จากการดาวน์โหลดบริจาคให้แก่องค์กรการกุศลที่เกี่ยวกับโรคมะเร็ง[395] ใน ค.ศ. 2014 เธอบริจาคเงิน 100,000 ดอลลาร์ให้แก่มูลนิธิ V เพื่อศูนย์วิจัยมะเร็ง[396] และ 50,000 ดอลลาร์ให้โรงพยาบาลเด็กฟิลาเดลเฟีย[397] สวิฟต์เคยแวะเยี่ยมผู้ป่วยและคอยช่วยเหลือตามโรงพยาบาลต่าง ๆ เป็นการส่วนตัว[398] สวิฟต์เชิญชวนให้คนวัยหนุ่มสาวอาสาในชุมชนท้องถิ่นตนเองเป็นส่วนหนึ่งของวันบริการเยาวชนโลก[399] ในปี ค.ศ. 2018 เธอกับผู้หญิงอีก 300 คนในฮอลลิวูดก่อตั้งขบวนการไทมส์อัปเพื่อปกป้องผู้หญิงจากการกดขี่ข่มเหงและการกีดกัน[400]
การเมือง
[แก้]ระหว่างการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 2008 สวิฟต์สนับสนุนการรณรงค์เอเวอรีวูแมนเคานส์ มีเป้าหมายให้ผู้หญิงมีส่วนร่วมในการเมือง และเป็นหนึ่งในศิลปินคันทรีที่ได้บันทึกเสียงโฆษณาบริการสาธารณะให้โครงการโหวต (ฟอร์ยัวร์) คันทรี[401] เธอกล่าวว่า "ฉันคิดว่าฉันไม่ได้มีหน้าที่พยายามโน้มน้าวผู้คนว่าให้เลือกใคร"[13] หลังประธานาธิบดีโอบามากล่าวคำสัตย์ปฏิญาณ เธอกล่าวกับโรลลิงสโตนว่าเธอสนับสนุนเขา "ฉันยังไม่เคยเห็นประเทศนี้มีความสุขกับการตัดสินใจทางการเมืองตั้งแต่ฉันเกิด ฉันดีใจที่นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกของฉัน"[402]
ในบทสัมภาษณ์ ค.ศ. 2012 สวิฟต์กล่าวว่า แม้ว่าเธอจะยึดตัวเองเป็น "ผู้มีการศึกษาและมีความรู้มากเท่าที่จะเป็นไปได้" เธอไม่ขออภิปรายทางการเมือง โดยเกรงว่ามันอาจกลายเป็นอิทธิพลต่อคนอื่นได้[403] สวิฟต์เคยใช้เวลาอยู่กับครอบครัวเคนเนดี[404] และเคยกล่าวชื่นชมอีเทล เคนเนดี[299] เธอเป็นนักสิทธิสตรีด้วย[405] เธอต่อต้านการเหยียดรสนิยมทางเพศ หลังจากเหตุฆาตกรรมแลร์รี คิง ใน ค.ศ. 2008 เธอบันทึกเสียงโฆษณาบริการสาธารณะให้องค์กรเครือข่ายให้การศึกษาเกย์ เลสเบียน และรสนิยมต่างเพศ (GLSEN) เพื่อสู้กับอาชญากรรมความเกลียดชัง[406] หลังครบรอบการเสียชีวิตของคิงหนึ่งปี สวิฟต์กล่าวกับเซเวนทีนว่า พ่อแม่สอนไม่ให้เธอ "ตัดสินคนอื่นโดยมองว่าเขารักใคร สีผิวอะไร หรือศาสนาอะไร"[407] มิวสิกวิดีโอเพลง "มีน" ต่อต้านการกลั่นแกล้ง มีส่วนเกี่ยวข้องกับโฮโมโฟเบียในไฮสกูล วิดีโอได้เข้าชิงรางวัลกิจกรรมทางสังคมของเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ ใน ค.ศ. 2011 ด้วย[408][409] เดอะนิวยอร์กไทมส์เชื่อว่าเธอเป็นหนึ่งใน "คลื่นลูกใหม่ของผู้หญิง (รสนิยมต่างเพศ) วัยสาวที่ทำเพลงให้แก่แฟนคลับเกย์ที่ยอมรับตัวตนของตัวเองในเวลาที่มีประเด็นทางวัฒนธรรมที่ชวนสับสน"[408]
ก่อนการเลือกตั้งสหรัฐกึ่งวาระ ค.ศ. 2018 สวิฟต์ประกาศสนับสนุนผู้ลงเลือกตั้งพรรคเดโมแครตสองคน[410][411] ได้แก่ จิม คูเปอร์ สมาชิกรัฐสภา สำหรับการลงเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ และอดีตผู้ว่าการรัฐเทนเนสซี ฟิล เบรเดเซน สำหรับลงเลือกตั้งวุฒิสภา เธอออกมากล่าวต่อต้านผู้คัดค้านเบรเดเซน มาร์ชา แบล็กเบิร์น สมาชิกวุฒิสภาหญิงของพรรครีพับลิกัน กล่าวว่าการโหวตของเธอ "ทำให้เธอกลัว" เธอออกมาแจ้งความประสงค์สนับสนุนสิทธิของ LGBT และความเท่าเทียมกันทางเพศและเชื้อชาติ และประนามการเหยียดชาติพันธุ์[412] โหวต.โออาร์จี กล่าวถึงโพสต์ของสวิฟต์ รายงานว่ามีคนลงเลือกตามโพสต์ของเธอถึง 65,000 คนใน 24 ชั่วโมง จำนวนผู้โหวตที่ไม่คาดคิดนี้ เกิดจากมีผู้สมัครมากขึ้นตามปกติเมื่อใกล้ถึงกำหนดเวลา[413][414] ระหว่างการประกาศรับรางวัลศิลปินแห่งปีในงานอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 2018 เธอโน้มน้าวให้แฟนเพลงเลือกตั้งในการเลือกตั้งกึ่งวาระ 2018[190]
การสนับสนุนผลิตภัณฑ์
[แก้]ขณะส่งเสริมอัลบั้มแรก สวิฟต์เป็นหน้าตาให้แก่โครงการโมบายล์มิวสิกของบริษัทเวริซันไวร์เลส[415] ในยุคอัลบั้มเฟียร์เลส เธอออกสินค้าเสื้อผ้าซันเดรสให้บริษัทแอล.อี.ไอ. (l.e.i.) วางจำหน่ายที่วอลมาร์ต[416] และออกแบบบัตรให้บริษัทอเมริกันกรีทิงส์ และตุ๊กตาแจ็กส์แปซิฟิก[417][418] เธอเคยเป็นโฆษกให้ทีมแนชวิลล์พรีเดเตอร์ของเนชันแนลฮอกกีลีก (NHL) และกล้องดิจิทัล โซนี ไซเบอร์ช็อต[419][420] ในยุคอัลบั้มสปีกนาว เธอออกอัลบั้มรูปแบบพิเศษจำหน่ายผ่านทาร์เกต[421] สวิฟต์เคยเป็นโฆษกให้ยี่ห้อคัฟเวอร์เกิร์ล[422] ออกน้ำหอมเอลิซาเบธ อาร์เดน สองรุ่น ได้แก่ วันเดอร์สตรัก และวันเดอร์สตรักเอ็นแชนเทด[423]
ขณะส่งเสริมอัลบั้มที่สี่ เรด สวิฟต์ส่งเสริมอัลบั้มด้วยโปรโมชันเฉพาะผ่านทาร์เกต[424] พาพาจอนส์พิซซ่า[425] และวอลกรีนส์[426] เธอเคยเป็นโฆษกให้ไดเอตโค้ก และรองเท้ากีฬาเคดส์[427] ออกน้ำหอมเอลิซาเบธ อาร์เดนรุ่นที่สามชื่อ เทย์เลอร์ บาย เทย์เลอร์ สวิฟต์[428] และเป็นหุ้นส่วนกับโซนีอิเล็กทรอนิกส์ และอเมริกันกรีทิงส์[429][430] สวิฟต์ยังเคยเป็นหุ้นส่วนกับบริษัทแอร์เอเชีย[431] และควอนตัส[432] ในระหว่างทัวร์เรดทัวร์ด้วย นับว่าเป็นสายการบินทางการในช่วงทัวร์ทวีปออสเตรเลียและเอเชีย และไอศกรีมคอร์เนตโตเป็นผู้สนับสนุนทัวร์ในทวีปเอเชีย[433] ในระหว่างส่งเสริมอัลบั้ม 1989 สวิฟต์โฆษณาให้ซับเวย์ เคดส์ ทาร์เกต และไดเอตโค้ก[434] ใน ค.ศ. 2014 สวิฟต์ออกน้ำหอมรุ่นที่สี่ชื่อ อินเครดิเบิลทิงส์[435]
ใน ค.ศ. 2016 สวิฟต์เซ็นสัญญาหลายปีกับเอทีแอนด์ที[436] จากนั้นสวิฟต์ได้ลงพาดหัวอีเวนต์ซูเปอร์แซเทอร์เดย์ไนต์ของไดเรกทีวี[437] ในคืนก่อนงานซูเปอร์โบวล์ 2017 ขณะส่งเสริมอัลบั้มเรพิวเทชัน สวิฟต์ออกชุดเบื้องหลังวิดีโอแสดงกระบวนการอัดเสียงลงอัลบั้มผ่านทางไดเรกทีวี[438] ใน ค.ศ. 2018 สวิฟต์ออกภาพยนตร์โฆษณาให้เอทีแอนด์ทีสองตัว[439][440] สวิฟต์หุ้นส่วนกับฟูจิฟิล์มในผลิตภัณฑ์กล้องอินสแต็กซ์รุ่นพิเศษที่เธอลงลายเซ็น มีโหมดถ่ายตัวเองและโหมดถ่ายภาพซ้อน วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018[441][442]
รางวัลและความสำเร็จ
[แก้]สวิฟต์ได้รับรางวัลและเกียรติยศมากมาย ได้แก่ รางวัลแกรมมี 12 รางวัล[443] อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด 40 รางวัล[444] บิลบอร์ดมิวสิกอะวอร์ด 23 รางวัล[445] รางวัลสมาคมดนตรีคันทรี 12 รางวัล รางวัลอะคาเดมีออฟคันทรีมิวสิกอะวอดส์ 8 รางวัล[446] บริตอะวอดส์ 2 รางวัล[157] และครีเอทีฟอาร์ตเอ็มมีอะวอร์ด 1 รางวัล[447] ในฐานะนักแต่งเพลง เธอได้รับเกียรติจากสมาคมนักแต่งเพลงแนชวิลล์[48][448] และหอเกียรติยศนักแต่งเพลง[449] และถูกรวมในรายชื่อนักแต่งเพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล 100 คน จัดอันดับโดยโรลลิงสโตนเมื่อ ค.ศ. 2015[450][451]
ก่อนต้น ค.ศ. 2016 สวิฟต์ขายอัลบั้มได้มากกว่า 40 ล้านอัลบั้ม ขายซิงเกิลดาวน์โหลดได้ 130 ล้านซิงเกิล และเป็นหนึ่งในห้านักดนตรีที่มียอดขายดิจิทัลสูงที่สุดทั่วโลก[140] สตูดิโออัลบั้มของสวิฟต์ เทย์เลอร์ สวิฟต์ เฟียร์เลส สปีกนาว เรด และ 1989 ขายได้มากกว่า 4 ล้านหน่วยในสหรัฐ[452] สวิฟต์เป็นศิลปินที่ขายซิงเกิลดิจิทัลได้มากเป็นอันดับสามในสหรัฐ โดยมียอดขายรวม 106.5 ล้านหน่วย ตามข้อมูลของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา[453]
ผลงานเพลง
[แก้]|
สตูดิโออัลบั้ม
|
บันทึกเสียงใหม่
|
ผลงานการแสดง
[แก้]
|
ภาพยนตร์สารคดีและคอนเสิร์ต
|
คอนเสิร์ตทัวร์
[แก้]- เฟียร์เลสทัวร์ (2009–2010)
- สปีกนาวเวิลด์ทัวร์ (2011–2012)
- เดอะเรดทัวร์ (2013–2014)
- เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015)
- เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ (2018)
- ดิเอราส์ทัวร์ (2023–2024)
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ เดิมที เพลงแต่งโดยสวิฟต์และแพต โมนาฮาน นักร้องนำวงเทรน ลงอัลบั้มเรด[186]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Taylor Swift Biography: Singer (1989–)". FYI. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 30, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 9, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Jepson, Louisa (2013). Taylor Swift. Simon and Schuster. น. 1. ISBN 978-1-4711-3087-8. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 16, 2016.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Roth, Madeline (พฤษภาคม 19, 2015). "Taylor Swift's Brother Had The Most Epic Graduation Weekend Ever". MTV News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 23, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 5 6 7 Widdicombe, Lizzie (ตุลาคม 10, 2011). "You Belong With Me". The New Yorker. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2014. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 11, 2011.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Raab, Scott (ตุลาคม 20, 2014). "Taylor Swift Interview". Esquire. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Photos Students at Alvernia Montessori School sending Taylor Swift a valentine". Reading Eagle. กุมภาพันธ์ 13, 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 16, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hatza, George (ธันวาคม 8, 2008). "Taylor Swift: Growing into superstardom". Reading Eagle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 1, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mennen, Lauren (พฤศจิกายน 12, 2014). "Taylor Swift's Wyomissing childhood home on the market for $799,500". Philadelphia Daily News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 17, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 13, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Returns to Reading Pennsylvania as Maid of Honor in Friend's Wedding". WCAU. กุมภาพันธ์ 22, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 16, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift, Age 12". New York Daily News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 27, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cooper, Brittany Joy (เมษายน 15, 2012). "Taylor Swift Opens Up About a Future in Acting and Admiration for Emma Stone". Taste of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 17, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 MacPherson, Alex (ตุลาคม 18, 2012). "Taylor Swift: 'I want to believe in pretty lies'". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 26, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 Rolling Stone Interview: The Unabridged Taylor Swift, December 2, 2008
- 1 2 3 Morris, Edward (ธันวาคม 1, 2006). "When She Thinks 'Tim McGraw', Taylor Swift Savors Payoff: Hardworking Teen to Open for George Strait Next Year". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Diu, Nisha Lilia (เมษายน 3, 2011). "Taylor Swift: 'I won't do sexy shoots'". The Daily Telegraph. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 6, 2013. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "News : CMT Insider Interview: Taylor Swift (Part 1 of 2)". CMT. พฤศจิกายน 26, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 23, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. พฤษภาคม 2, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 10, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Martino, Andy (มกราคม 10, 2015). "EXCLUSIVE: The real story of Taylor Swift's guitar 'legend'". New York Daily News (ภาษาอังกฤษ). New York. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Martino, Andy (มกราคม 10, 2015). "Exclusive: The real story of Taylor Swift's guitar 'legend'". New York Daily News. New York. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "americanbar.org PDF" (PDF). Americanbar.org. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 11, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "On tour with Taylor Swift – Dateline NBC". MSNBC. พฤษภาคม 31, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 5, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Castro, Vicky (กุมภาพันธ์ 6, 2015). "How to Succeed as an Entrepreneur, Taylor Swift Style". Inc. Monsueto Ventures. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 24, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 9, 2015.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Jo, Nancy (มกราคม 2, 2014). "Taylor Swift and the Growing of a Superstar: Her Men, Her Moods, Her Music". Vanity Fair. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "News : Taylor Swift's High School Names Auditorium in Her Honor". CMT. กันยายน 23, 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2014. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grigoriadis, Vanessa (มีนาคม 5, 2009). "The Very Pink, Very Perfect Life of Taylor Swift". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 15, 2012. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 31, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. พฤษภาคม 2, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 7, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Songwriter Taylor Swift Signs Publishing Deal With Sony/ATV". Broadcast Music, Inc. พฤษภาคม 12, 2005. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 4, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 20, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kosser, Michael (มิถุนายน 3, 2010). "Liz Rose: Co-Writer to the Stars". American Songwriter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 24, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Leahey, Andrew (ตุลาคม 24, 2014). "Songwriter Spotlight: Liz Rose". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 26, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 24, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ DeLuca, Dan (พฤศจิกายน 11, 2008). "Focused on 'great songs' Taylor Swift isn't thinking about "the next level" or Joe Jon as gossip". Philadelphia Daily News. น. 1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Preston, John (เมษายน 26, 2009). "Taylor Swift: the 19-year-old country music star conquering America – and now Britain". The Daily Telegraph. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 5, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rapkin, Mickey (กรกฎาคม 27, 2017). "Oral History of Nashville's Bluebird Cafe: Taylor Swift, Maren Morris, Dierks Bentley & More on the Legendary Venue". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 29, 2017. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 28, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Hiatt, Brian (ตุลาคม 25, 2012). "Taylor Swift in Wonderland". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 31, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Greenburg, Zack O'Malley (มิถุนายน 26, 2013). "Toby Keith, Cowboy Capitalist: Country's $500 Million Man". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 27, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Citation/CS1 บรรทัดที่ 4414: attempt to concatenate local 'template_name' (a nil value)
- 1 2 3 4 Solin, Jennifer (สิงหาคม 10, 2016). "Taylor Swift New Album Release Date Postponed; Is She Laying Low After Kim Kardashian, Kanye West Drama?". International Business Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (กันยายน 5, 2008). "A Young Outsider's Life Turned Inside Out". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (ตุลาคม 29, 2009). "Chart Beat Thursday: Taylor Swift, Tim McGraw Linked Again". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 7, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Total Album Sales". Statistic Brain Research Institute. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 30, 2016. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (กุมภาพันธ์ 5, 2008). "Taylor Swift's Road to Fame". Entertainment Weekly. น. 3. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 22, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cowling, Lauren (พฤศจิกายน 12, 2014). "5 of Taylor Swift's Most Country Performances". Country Outfitter Life. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Joins Rascal Flatts Tour". CMT. ตุลาคม 18, 2006. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 7, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 11, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift No. 1 on iTunes". Great American Country. ธันวาคม 19, 2007. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ "Teardrops on My Guitar – Taylor Swift". Billboard. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 15, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift owns top of country chart". Country Standard Time. กรกฎาคม 23, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 31, 2008. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Wal-Mart "Eyes" New Taylor Swift Project". Great American Country. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 24, 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ Rosa, Christopher (มีนาคม 24, 2015). "Opening Acts Who Became Bigger Than The Headliner". VH1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Taylor Swift Youngest Winner of Songwriter/Artist Award". Great American Country. ตุลาคม 16, 2007. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ "Photos : All Taylor Swift Pictures : Horizon Award Winner Poses in the Pressroom". CMT. กันยายน 7, 2007. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Photos : 43rd Annual ACM Awards – Onstage: Winners : Acceptance Speech". CMT. พฤษภาคม 18, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift, Rascal Flatts, Carrie Underwood Score at 2008 AMA Awards" (Blog). Roughstock.com. พฤศจิกายน 24, 2008. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 10, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Amy Winehouse Wins Best New Artist, Kanye West Pays Tribute to Mom – Grammy Awards 2008, Grammy Awards". People. ตุลาคม 2, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caplan, David (กันยายน 8, 2008). "Scoop". People. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rizzo, Monica (พฤศจิกายน 24, 2008). "Scoop – Couples, Camilla Belle, Joe Jonas". People. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Love Story – Taylor Swift". Billboard. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 5, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Discography Taylor Swift". ARIA Charts. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 23, 2012. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2010.
- ↑ Ben-Yehuda, Ayala (สิงหาคม 13, 2009). "Black Eyed Peas, Jason Mraz Tie Records on Billboard Hot 100". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2013. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grein, Paul (มีนาคม 16, 2012). "Chart Watch Extra: Top Albums Of Last 10 Years" (Blog). Yahoo! Music. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Herrera, Monica (ตุลาคม 8, 2009). "Taylor Swift's "Fearless" Tour Returns March 2010". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 18, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mapes, Jillian (พฤศจิกายน 23, 2010). "Taylor Swift Announces 'Speak Now' World Tour". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Weiss, Dan (ธันวาคม 12, 2011). "Taylor Swift: Journey To Fearless DVD". American Songwriter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 15, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ryan, Sarah (สิงหาคม 10, 2009). "Taylor Swift Pranks Keith Urban" (Blog). Great American Country. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Akers, Shelley (มิถุนายน 9, 2008). "Taylor Swift to Appear in Hannah Montana Movie". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 27, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 27, 2017.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Hannah Montana: The Movie (Original Motion Picture Soundtrack) by Hannah Montana". iTunes Store. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 2, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Kanye calls Taylor Swift after 'View' appearance". MSNBC. กันยายน 15, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2013. สืบค้นเมื่อ กันยายน 16, 2009.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Thanks "Gracious" Beyonce for Inviting Her Onstage After Kanye Stunt at VMAs". Rolling Stone. กันยายน 14, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 15, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Anderson, Kyle (กันยายน 16, 2009). "Kanye West's VMA Interruption Gives Birth To Internet Photo Meme". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 3, 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Montgomery, James (กุมภาพันธ์ 2, 2010). "Why You Shouldn't Hate on Taylor Swift". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
- ↑ Ditzian, Eric (2009). "Taylor Swift, Michael Jackson Big Winners at American Music Awards". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "2009 Artists of the Year". Billboard. ธันวาคม 10, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 4, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The 150 Greatest Albums Made By Women". NPR. กรกฎาคม 24, 2017. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kreps, Daniel (กุมภาพันธ์ 1, 2010). "Beyonce, Taylor Swift Dominate 2010 Grammy Awards". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2012. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kreps, Daniel (กุมภาพันธ์ 4, 2010). "Taylor Swift's Label Lashes Out at Critics of Grammy Performance". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 19, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (กุมภาพันธ์ 1, 2010). "For Young Superstar Taylor Swift, Big Wins Mean Innocence Lost". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 28, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kaufman, Gil (พฤศจิกายน 12, 2009). "Taylor Swift Dominates CMA Awards". MTV News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 6, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 13, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Wins Album of the Year at Academy of Country Music Awards". Big Machine Records. เมษายน 6, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 16, 2009. สืบค้นเมื่อ เมษายน 7, 2009 – โดยทาง PR Newswire.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Vena, Jocelyn (พฤศจิกายน 6, 2009). "John Mayer Talks Taylor Swift Collaboration 'Half of My Heart'". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Kellie Pickler Has Her 'Best Days' Thanks To Taylor Swift". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 1, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Boys Like Girls Dish on Taylor Swift". Seventeen. ธันวาคม 15, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Vena, Jocelyn (ธันวาคม 28, 2009). "New Taylor Swift Song Included In 'Valentine's Day' Featurette". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "Taylor Swift – Chart history on Canadian Hot 100". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Park, Michael Y.; Sia, Nicole (ธันวาคม 29, 2009). "Taylor & Taylor Romance Was Overblown, Says Source". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Billboard Bits: Taylor Swifts Offers 'Apology' To Taylor Lautner, Christina Aguilera Confirms Split". Billboard. ตุลาคม 10, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 5, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sharkey, Betsy (กุมภาพันธ์ 12, 2010). "Review: 'Valentine's Day' – Page 2". Los Angeles Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 11, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McCarthy, Todd (กุมภาพันธ์ 7, 2010). "Valentine's Day – Film Reviews". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 29, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ryan, Joal (มีนาคม 6, 2009). "Wild Card American Idol Holds Off Taylor Swift CSI". E!.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (มีนาคม 6, 2009). "OMG! Taylor Swift Does 'CSI'!". The New York Times (Blog). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 14, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 7, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Strecker, Erin (มกราคม 2, 2015). "Remember When Taylor Swift Shined as 'Saturday Night Live' Host?". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 24, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hammel, Sara (มกราคม 4, 2011). "Taylor Swift & Jake Gyllenhaal Break Up: Source". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 9, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Pietroluongo, Silvio (สิงหาคม 11, 2010). "Taylor Swift Makes Sparkling Hot 100 Entrance". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 31, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 25, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (ตุลาคม 20, 2010). "Taylor Swift, Angry on 'Speak Now'". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 21, 2010. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2010.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kaufman, Gil (พฤศจิกายน 3, 2010). "Taylor Swift's Speak Now Tops 1 Million in First Week". MTV News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Fastest-selling digital album in the US by a female artist". Guinness World Records. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Most simultaneous US hot 100 hits by a female". Guinness World Records. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Wyland, Sarah (กุมภาพันธ์ 12, 2012). "Taylor Swift Takes Home Two GRAMMYs at Tribute-Filled Show". Great American Country. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Suddath, Claire (กุมภาพันธ์ 12, 2012). "Taylor Swift, "Mean" | The Best and Worst of the 2012 Grammys". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 24, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 22, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Deerwester, Jayme (กุมภาพันธ์ 12, 2012). "Adoration for Adele: 6 Grammys". USA Today. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 26, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 22, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Shelburne, Craig (ตุลาคม 18, 2010). "Taylor Swift Named NSAI's Songwriter-Artist of the Year". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Smith, Hazel (ตุลาคม 24, 2011). "News : Hot Dish: Taylor Swift Sings Alan Jackson's Masterpiece at Nashville Songwriters Celebration". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2014. สืบค้นเมื่อ เมษายน 22, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Roland, Tom (ธันวาคม 2, 2011). "Taylor Swift: Billboard's Woman of the Year". Billboard. น. 1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift wins ACM entertainer of the year". Yahoo!. Associated Press. เมษายน 1, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 23, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "CMA Awards 2011: Taylor Swift wins entertainer of the year". CBS News. พฤศจิกายน 9, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kellogg, Jane (พฤศจิกายน 20, 2011). "AMAs 2011: Winners and Nominees Complete List". The Hollywood Reporter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Women Who Rock: The 50 Greatest Albums of All Time". Rolling Stone. มิถุนายน 23, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 10, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Allen, Bob (มีนาคม 29, 2012). "Hot Tours: Taylor Swift, George Strait, Cirque Du Soleil". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 10, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift News and Blog". Taylorswift.com. กันยายน 21, 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 11, 2011. สืบค้นเมื่อ กันยายน 21, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Herrera, Monica (มีนาคม 15, 2012). "Taylor Swift, Arcade Fire Talk 'Hunger Games'". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 27, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 10, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Horowitz, Steven J. (เมษายน 20, 2012). "B.o.B Explains Origins of Taylor Swift Collaboration "Both of Us"". HipHopDX. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 10, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Toomedy, Alyssa. "Taylor Swift and Conor Kennedy Breakup: Anatomy of a Split". E!. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 4, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (สิงหาคม 22, 2012). "Taylor Swift Scores First Hot 100 No. 1". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 22, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Discography Taylor Swift". New Zealand Charts. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-07-29. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 26, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lynch, Kevin (กันยายน 4, 2013). "Calvin Harris trumps Michael Jackson feat to join Taylor Swift, Rihanna and One Direction in Guinness World Records™ 2014 book". Guinness World Records. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "Taylor Swift – Chart history". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 26, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Apodaca, Joseph. "Billboard names Taylor Swift 2014's No. 1 music Money Maker — see who made the top 10". KABC-TV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 19, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift's 'Red' Sells 1.21 Million; Biggest Sales Week for an Album Since 2002". Billboard. กันยายน 14, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 7, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Greenwald, David (กันยายน 6, 2013). "Taylor Swift, Rihanna, Justin Bieber Among 2014 Guinness Record-Setters". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 8, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Allen, Bob (กรกฎาคม 3, 2014). "Taylor Swift's Red Wraps as All-Time Country Tour". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 1, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Grammys 2014: The complete list of nominees and winners". Los Angeles Times. มกราคม 26, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "VMAs: The 2013 Winner's List". Entertainment Weekly. สิงหาคม 25, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Gregoire, Carolyn (พฤศจิกายน 19, 2012). "Taylor Swift AMA Awards 2012: Pop Star Performs 'I Knew You Were Trouble' (Video)". The Huffington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 26, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Payne, Chris (พฤศจิกายน 25, 2013). "Taylor Swift & Justin Timberlake Win Big at American Music Awards". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "NSAI Songwriter/Artists of the Year". Nashville Songwriters Association International. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 19, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (พฤศจิกายน 7, 2013). "Country Awards Hold Swift Close". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2013. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Labrecque, Jeff (ธันวาคม 12, 2013). "'12 Years a Slave' and 'American Hustle' lead Golden Globe nominees". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 23, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 12, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bonaguro, Alison (มกราคม 25, 2013). "News : Offstage: Tim McGraw Wanted to Make Taylor Swift Duet an Event". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 12, 2015. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Blistein, Doyle (มิถุนายน 4, 2013). "Taylor Swift Joins Rolling Stones for 'As Tears Go By'". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 9, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 The Rolling Stones (2013-06-04), The Rolling Stones & Taylor Swift - As Tears Go By - Live in Chicago, สืบค้นเมื่อ 2017-08-23
- ↑ "Taylor Swift Joins Florida Georgia Line Onstage for 'Cruise'". Taste of Country. มีนาคม 2, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 16, 2013. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 29, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Collin, Robbie (กรกฎาคม 26, 2012). "The Lorax, review". The Daily Telegraph. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 17, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Beard, Lanford (พฤษภาคม 1, 2013). "Taylor Swift says 'I do' to 'New Girl'". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Busis, Hillary (กันยายน 27, 2013). "Taylor Swift will co-star in long-awaited adaptation of 'The Giver'". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift's Boyfriend Timeline: 10 Relationships & Their Songs". Billboard. ธันวาคม 30, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 26, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Peterson, Price (มีนาคม 31, 2014). "Taylor Swift Moves into NYC Apartment Built Over Mysterious River of Pink Slime". The Atlantic. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 27, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 31, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Citation/CS1 บรรทัดที่ 4414: attempt to concatenate local 'template_name' (a nil value)
- ↑ Stutz, Colin (ตุลาคม 16, 2014). "Watch Taylor Swift's '1989' Secret Sessions Behind The Scenes Video". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 5, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mansfield, Brian (สิงหาคม 18, 2014). "Taylor Swift debuts 'Shake It Off,' reveals '1989' album". USA Today. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 19, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 19, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "1989 by Taylor Swift". Metacritic. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 17, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (พฤศจิกายน 4, 2014). "Taylor Swift's "1989" debuts with 1.287 million copies sold". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Swatman, Rachel (สิงหาคม 31, 2015). "Taylor Swift enters Guinness World Records 2016 with yet another record-breaking achievement". Guinness World Records. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 3, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 31, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Taylor Swift named IFPI Global Recording Artist of 2014". International Federation of the Phonographic Industry. กุมภาพันธ์ 23, 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 18, 2015. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 24, 2015.
- ↑ Trust, Gray (สิงหาคม 27, 2014). "Taylor Swift's 'Shake It Off' Debuts At No. 1 On Hot 100". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 21, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 27, 2014.
- ↑ "Taylor Swift – Chart History: Hot 100". Billboard. สืบค้นเมื่อ กันยายน 18, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (พฤศจิกายน 19, 2014). "Taylor Swift Makes Hot 100 History With 'Blank Space'". Billboard. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 29, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Strecker, Erin (กรกฎาคม 6, 2015). "Taylor Swift's 'Blank Space' the Fastest Video to Reach 1 Billion Views on Vevo". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Stutz, Colin (กรกฎาคม 21, 2015). "2015 MTV Video Music Awards Nominees Revealed: Taylor Swift, Kendrick Lamar, Ed Sheeran & More". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Live Music's $20 Billion Year: The Grateful Dead's Fare Thee Well Reunion, Taylor Swift, One Direction Top Boxscore's Year-End". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 14, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Weissmann, Jordan (กรกฎาคม 7, 2014). "Taylor Swift Has Written an Op-Ed in the Wall Street Journal". Slate (Blog). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 23, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 23, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Knopper, Steve (พฤศจิกายน 8, 2014). "Taylor Swift's Label Head Explains Spotify Removal". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 21, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Peters, Mitchell (มิถุนายน 21, 2015). "Taylor Swift Pens Open Letter Explaining Why '1989' Won't Be on Apple Music". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 22, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Halperin, Shirley (มิถุนายน 21, 2015). "Apple Changes Course After Taylor Swift Open Letter: Will Pay Labels During Free Trial". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 22, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rosen, Christopher (มิถุนายน 25, 2015). "Taylor Swift is putting 1989 on Apple Music". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 26, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 25, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Daly, Thomas J. (มกราคม 13, 2016). "Taylor Swift's Trademark Play". The National Law Review. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 23, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift returns to Spotify on the day Katy Perry's album comes out". BBC News. มิถุนายน 9, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 9, 2017. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 9, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift: 2014 Billboard Woman of the Year". Billboard. ตุลาคม 10, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 1, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Payne, Chris (พฤศจิกายน 23, 2014). "Taylor Swift Wins Dick Clark Award of Excellence at 2014, Presented by Diana Ross". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 4, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Leight, Elias (กุมภาพันธ์ 8, 2015). "Taylor Swift Talks Nominated 'Shake It Off' on the Grammys Red Carpet". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 17, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Jonze, Tim (กุมภาพันธ์ 25, 2015). "Taylor Swift wins international female solo artist at Brit awards 2015". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 1, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Betts, Stephen L. (มีนาคม 25, 2015). "2015 ACM Award Milestone Winners Include Swift, Lambert". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lynch, Joe (กุมภาพันธ์ 19, 2016). "Taylor Swift Joins Elite Club to Win Grammy Album of the Year More Than Once: See the Rest". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 1, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 31, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lara, Maria Mercedes. "Calvin Harris Spends the Night at Taylor Swift's LA Home". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 29, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 24, 2015.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rhodan, Maya (มิถุนายน 25, 2015). "Taylor Swift and Calvin Harris Are the Highest-Paid Celebrity Couple". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 29, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Schillaci, Sophie (สิงหาคม 18, 2015). "Taylor Swift Tearfully Addresses Mom's Cancer Battle as She Performs 'Ronan'". Entertainment Tonight. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 27, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Chiu, Melody (มิถุนายน 1, 2016). "Taylor Swift and Calvin Harris Split After 15 Months Together". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-29. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 1, 2016.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Spanos, Brittany (กรกฎาคม 13, 2016). "Taylor Swift Co-Wrote Calvin Harris' Smash Hit 'This Is What You Came For'". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 30, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 31, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bailey, Alyssa (พฤศจิกายน 1, 2016). "Which Ex Is This New Taylor Swift Song "Better Man" About?". Elle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hunt, Elle (ธันวาคม 9, 2016). "Taylor Swift and Zayn Malik release surprise duet for Fifty Shades Darker soundtrack". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Discography Taylor Swift". Swedish Charts. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 23, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (กุมภาพันธ์ 21, 2017). "Ed Sheeran Tops Hot 100, Katy Perry Debuts at No. 4 & Bruno Mars, Rihanna & The Weeknd All Hit Top 10". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ France, Lisa Respers (สิงหาคม 28, 2017). "MTV Video Music Awards 2017: Winners list". CNN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 27, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Contreras, Cydney (กันยายน 19, 2018). "Joe Alwyn Dishes On Relationship With Taylor Swift For the First Time". E!. สืบค้นเมื่อ กันยายน 21, 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Gonzalez, Sandra; McLean, Scott; Weisfeldt, Sara; Gauk-Roger, Topher (15 สิงหาคม 2017). "Taylor Swift wins court case". CNN. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Speculation rife over Swift's social media disappearance". News.com.au. สิงหาคม 19, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 19, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Aswad, Jem (สิงหาคม 24, 2017). "Taylor Swift's New Single, 'Look What You Made Me Do,' Arrives (Listen)". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 28, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 29, 2017.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Peak positions:
"Taylor Swift Scores Fifth No. 1 Single". Australian Recording Industry Association. กันยายน 2, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 2, 2017. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
"IRMA – Irish Charts". Irish Recorded Music Association. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 14, 2017. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
"NZ Top 40 Singles Chart". Recorded Music NZ. กันยายน 4, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 1, 2017. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
White, Jack (กันยายน 1, 2017). "Taylor Swift scores first Number 1 on the Official Singles Chart with 'LWYMMD'". Official Charts Company. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 2, 2017. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Trust, Gary (กันยายน 11, 2017). "Taylor Swift at Nos. 1 & 4 on Billboard Hot 100, as Cardi B Moves Up to No. 2". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 21, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2017.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lewis, Randy (สิงหาคม 29, 2017). "Taylor Swift's 'Look What You Made Me Do' video bashes another YouTube record". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 29, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Top 40 Rhythmic Future Releases". All Access Media Group. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 23, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift holds No. 1 for second week". Australian Recording Industry Association. กันยายน 9, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 17, 2017. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 7, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Levine, Robert (พฤศจิกายน 22, 2017). "Taylor Swift Schools the Music Industry Once Again, While Streaming Services Wring Their Hands". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 30, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2017.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Official: Taylor Swift's 'Reputation' Album Sells 1.2M Copies in US During First Week". Billboard. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Brandle, Lars (พฤศจิกายน 20, 2017). "Taylor Swift's 'Reputation' Rules Australia's Albums Chart". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 20, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2017.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Chart History". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 7, 2017. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2017.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Aswad, Jem (พฤศจิกายน 12, 2017). "Taylor Swift Strips Things Down for 'Saturday Night Live' Performances (Watch)". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Chart History". Billboard. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2018.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary. "Taylor Swift's 'New Year's Day' Goes to Country Radio: Is Country Ready for It?". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 5, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 13, 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Braca, Nina. "Taylor Swift to Release 'Delicate' Music Video at iHeart Radio Music Awards". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 14, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 13, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hudak, Joseph. "Sugarland Announce New Album 'Bigger,' Taylor Swift Collaboration". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 14, 2018. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Stubblebine, Allison (พฤศจิกายน 13, 2017). "Taylor Swift Announces First Round of Reputation Stadium Tour Dates". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 14, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2017.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Frankenberg, Eric (ธันวาคม 6, 2018). "Taylor Swift Closes Reputation Stadium Tour with $345 Million". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 9, 2018. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 22, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McIntyre, Hugh (ธันวาคม 6, 2018). "These Are The 10 Highest-Grossing Tours of 2018". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 7, 2018. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 22, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Havens, Lyndsey (ตุลาคม 9, 2018). "Taylor Swift Breaks an All-Time AMA Record -- And Urges People to Vote In Midterm Elections". Billboard. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 10, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2018.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris; Aswad, Jem (พฤศจิกายน 19, 2018). "Taylor Swift Signs Landmark New Deal With Universal Music Group". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2018. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Wang, Amy X. (พฤศจิกายน 19, 2018). "Taylor Swift's New Record Deal Affects Thousands of Other Musicians". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 17, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grady, Constance (พฤศจิกายน 19, 2018). "What Taylor Swift's New Record Deal Means for the Music Industry—And for Her Image". Vox. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 20, 2021. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2021.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McKenna, Lyndsey (สิงหาคม 23, 2019). "Stream Taylor Swift's New Album, 'Lover'". NPR. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2020. สืบค้นเมื่อ กันยายน 10, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Catucci, Nick (สิงหาคม 23, 2019). "Taylor Swift Reaches For New Heights of Personal and Musical Liberation on Lover". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 23, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ingham, Tim (กันยายน 4, 2019). "Taylor Swift's Lover: A Lightning Rod For a Record Industry Struggling to Define Its Own Success". Music Business Worldwide. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 1, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Molanphy, Chris (ตุลาคม 27, 2023). "Why Is a 4-Year-Old Taylor Swift Song No. 1?". Slate. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Arashi Best-Of Tops Taylor Swift for IFPI's Best-Selling Album of 2019". Billboard. มีนาคม 19, 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 19, 2020. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 21, 2020.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "2020 Grammy Awards: Complete Winners List". The Recording Academy. พฤศจิกายน 20, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 22, 2020. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2021.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grein, Paul (สิงหาคม 26, 2019). "12 Records That Were Set at the 2019 VMAs". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 30, 2020. สืบค้นเมื่อ มกราคม 11, 2020.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Grady, Constance (กันยายน 1, 2019). "The Taylor Swift/Scooter Braun Controversy, Explained". Vox. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2020. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 23, 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (พฤศจิกายน 16, 2020). "Taylor Swift Confirms Sale of Her Masters, Says She Is Already Re-Recording Her Catalog". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 3, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2020.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (กุมภาพันธ์ 6, 2020). "Taylor Swift Moves to Universal Music Publishing Group with New Pact". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2020. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 6, 2020.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Campoamor, Danielle (ธันวาคม 11, 2020). "Taylor Swift Dropped Two Albums This Year". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Atkinson, Katie (ธันวาคม 15, 2020). "Taylor Swift Isn't So Sure She & Joe Alwyn Would Have Made Music Together If It Weren't for Lockdown". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 11, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (มกราคม 28, 2021). "Taylor Swift's 'Coney Island' and 'No Body, No Crime' Debut on Airplay Charts, Joining 'Willow'". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 16, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (มกราคม 7, 2021). "Lil Baby's My Turn Is MRC Data's Top Album of 2020, Roddy Ricch's 'The Box' Most-Streamed Song". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 7, 2021. สืบค้นเมื่อ มกราคม 7, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (ธันวาคม 21, 2020). "Taylor Swift's 'Willow' Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 22, 2020. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Christman, Ed (กรกฎาคม 19, 2021). "Billboard's U.S. Money Makers: The Top Paid Musicians of 2020". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2021. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
• Christman, Ed (กรกฎาคม 19, 2021). "Billboard's 2020 Global Money Makers: The 5 Top Highest Paid Musicians". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 23, 2021. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2021.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (มีนาคม 14, 2021). "Taylor Swift Becomes First Woman to Win Album of the Year Grammy Three Times". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 2, 2021. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 15, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (พฤศจิกายน 23, 2020). "Taylor Swift Wins Three American Music Awards, Says She's MIA Because of 'Recording All of My Old Music'". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 2, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 25, 2020.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Atkinson, Katie (พฤศจิกายน 22, 2021). "Here Are All the 2021 American Music Awards Winners". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Aniftos, Rania (พฤศจิกายน 15, 2019). "Taylor Swift Releases 'Beautiful Ghosts,' Co-Written With Andrew Lloyd Webber for 'Cats' Film". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2019.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Golden Globes 2020: full list of nominations". The Guardian. ธันวาคม 9, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 10, 2019. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mamo, Heran (มกราคม 15, 2020). "Taylor Swift Miss Americana Netflix Doc Has a Release Date & We're So Ready for It". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 24, 2020. สืบค้นเมื่อ มกราคม 19, 2020.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Espada, Mariah (กรกฎาคม 6, 2023). "Taylor Swift Is Halfway Through Her Rerecording Project. It's Paid Off Big Time". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 27, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Asker, Jim; Trust, Gary (กุมภาพันธ์ 22, 2021). "Taylor Swift's 'Love Story (Taylor's Version)' Debuts at No. 1 on Hot Country Songs Chart: 'I'm So Grateful to the Fans'". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 22, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2021.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McCluskey, Megan (ธันวาคม 8, 2023). "Breaking Down Taylor Swift's 2023 Impact By the Numbers". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 26, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Taylor Swift's New Album Breaks Spotify Streaming Record". The Guardian. ตุลาคม 22, 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 22, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 22, 2022.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Light, Alan (ตุลาคม 24, 2022). "Taylor Swift's Midnights Does Something Astonishing. Even For Her". Esquire. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 17, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Petridis, Alexis (ตุลาคม 21, 2022). "Taylor Swift: Midnights Review – Small-Hours Pop Rich with Self-Loathing and Stereotype-Smashing". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 22, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 21, 2022.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Richardson, Mark (ตุลาคม 24, 2022). "Midnights Review: Taylor Swift After Dark". The Wall Street Journal. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dailey, Hannah (ธันวาคม 6, 2022). "Here Are All of Taylor Swift's Biggest Accomplishments in 2022". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 30, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 7, 2022.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Young, Alex (ตุลาคม 31, 2022). "Taylor Swift Broke 73 Records with Release of New Album Midnights". Consequence. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 31, 2022. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (มิถุนายน 5, 2023). "Morgan Wallen's 'Last Night' No. 1 on Hot 100 for Ninth Week, Taylor Swift & Ice Spice's 'Karma' Blasts to No. 2". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 26, 2023. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 21, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (กรกฎาคม 16, 2023). "Taylor Swift's Re-Recorded Speak Now Debuts at No. 1 on Billboard 200 With 2023's Biggest Week". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 6, 2025. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 16, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (พฤศจิกายน 5, 2023). "Taylor Swift's 1989 (Taylor's Version) Debuts at No. 1 on Billboard 200 With Biggest Week in Nearly a Decade". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (พฤศจิกายน 6, 2023). "Taylor Swift's 'Is It Over Now? (Taylor's Version)' Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 6, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 6, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cohen, Jonathan (มิถุนายน 29, 2021). "Aaron Dessner, Justin Vernon Rev Up Big Red Machine With Help From Taylor Swift". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 23, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 10, 2022.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Strauss, Matthew (กุมภาพันธ์ 19, 2021). "Haim Enlist Taylor Swift for New 'Gasoline' Remix". Pitchfork. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 10, 2022.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dailey, Hannah (กุมภาพันธ์ 11, 2022). "Ed Sheeran & Taylor Swift Release 'The Joker and the Queen' Remix: Watch the Video". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2022.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rowley, Glenn (มกราคม 18, 2023). "The National Unveils First Two Pages of Frankenstein Tracklist With Taylor Swift, Phoebe Bridgers & Sufjan Stevens". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 18, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 18, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Davis, Clayton (ธันวาคม 21, 2022). "Taylor Swift Doesn't Make Oscar Shortlist for All Too Well Short Film, but Advances for 'Carolina' Original Song". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 24, 2022. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 24, 2022.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ King, Jack (ตุลาคม 7, 2022). "Let's Talk About Taylor Swift Getting [Redacted] in Amsterdam". British GQ. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grein, Paul (พฤศจิกายน 21, 2022). "Taylor Swift, BTS & More Record-Setters at 2022 American Music Awards". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Corcoran, Nina (สิงหาคม 28, 2022). "Taylor Swift Announces New Album Midnights, Breaks Record for Most Video of the Year Wins at 2022 VMAs". Pitchfork. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 29, 2022. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2022.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Horton, Adrian; Lee, Benjamin (กุมภาพันธ์ 6, 2023). "Grammy Awards 2023: List of Winners". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 6, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 6, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Blistein, Jon; Guglielmi, Jodi (กันยายน 13, 2023). "Taylor Swift Makes History at 2023 VMAs". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 13, 2023. สืบค้นเมื่อ กันยายน 13, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (พฤศจิกายน 21, 2023). "Taylor Swift Is Billboard's Top Artist of 2023". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (มกราคม 10, 2024). "Morgan Wallen's One Thing at a Time Is Luminate's Top Album of 2023 in U.S." Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 10, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ West, Bryan (กุมภาพันธ์ 5, 2024). "Taylor Swift Makes Grammys History with Fourth Album of the Year Win for Midnights". USA Today. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 5, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 5, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sisario, Ben (สิงหาคม 5, 2023). "How Taylor Swift's Eras Tour Conquered the World". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 16, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Adamczyk, Alicia; Abrams, Joseph (กรกฎาคม 25, 2023). "The Brilliant Marketing Synergy of Taylor Swift's Eras Tour and Her Rerecorded Albums". Fortune. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 21, 2023. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 21, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lynskey, Dorian (มิถุนายน 1, 2024). "It's the Age of Swiftonomics – But Will Taylor Swift's Phenomenal Success Trickle Down?". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 9, 2024. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ingham, Tim (มิถุนายน 14, 2023). "Reliving the Taylor Swift Catalog Sale Saga (And Following the Money...)". Music Business Worldwide. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 14, 2023. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Wood, Mikael; Brown, August (สิงหาคม 1, 2023). "It's a Love Story, L.A. Just Says Yes: How Taylormania Took Over the World". Los Angeles Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 1, 2023. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 1, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Marsden, Harriet (มิถุนายน 13, 2024). "Taylor Swift vs. The Beatles: Who's Bigger?". The Week. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2025. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 20, 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sisario, Ben (ธันวาคม 9, 2024). "Taylor Swift's Eras Tour Grand Total: A Record $2 Billion". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 9, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kaufman, Gil (พฤศจิกายน 28, 2023). "Taylor Swift's 'Eras Tour' Concert Movie Passes $250 Million in Worldwide Grosses". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 1, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 1, 2023.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Perez, Lexy (ธันวาคม 6, 2024). "Taylor Swift Eras Tour Book Sells Nearly 1M Copies in First Week". The Hollywood Reporter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2025. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 20, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Han, Angie (ธันวาคม 12, 2025). "'The End of an Era' review: Taylor Swift takes a well-earned victory lap in Disney+'s pleasantly sweet docuseries". The Hollywood Reporter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 13, 2025. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 14, 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "Sisario-2024" - 1 2 Dunn, Jack; Horowitz, Steven J. (สิงหาคม 13, 2025). "Taylor Swift's The Life of a Showgirl Sets October Release Date and Debuts Album Cover, Sabrina Carpenter Feature". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 14, 2025. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 13, 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Travis, Emlyn (ธันวาคม 19, 2025). "Taylor Swift Makes Rare Comment About Matty Healy, Joe Alwyn Breakups in Eras Tour Docuseries". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 19, 2025. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2026.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dailey, Hannah (ธันวาคม 19, 2025). "Taylor Swift Reveals the 'Only Thing' That Kept Her Going After 'Hard' Matty Healy, Joe Alwyn Breakups". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 19, 2025. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2026.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Valinsky, Jordan (พฤศจิกายน 17, 2022). "Taylor Swift Ticket Snafu Caused by Ticketmaster Abusing Its Market Power, Senate Antitrust Chair Says". CNN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2022.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Savarese, Mauricio (ธันวาคม 28, 2023). "Heat Exhaustion Killed Taylor Swift Fan Attending Rio Concert, Forensics Report Says". Associated Press News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 27, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 28, 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cepeda, Mara (กุมภาพันธ์ 29, 2024). "'Not What Good Neighbours Do': Philippine Lawmaker Hits Out at Singapore Over Taylor Swift Deal". The Straits Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Goujard, Clothilde (กุมภาพันธ์ 6, 2024). "Taylor Swift Deepfakes Nudge EU to Get Real About AI". Politico. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2024. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Picheta, Rob (สิงหาคม 5, 2024). "Violent, Far-Right Riots Overran Some UK Cities This Weekend. What Happened, and What Comes Next?". CNN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 6, 2024. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 6, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Shows in Vienna Canceled After 2 Arrested For Planning ISIS-Inspired Terror Plot". ABC News. สิงหาคม 8, 2024. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 9, 2024. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Zemler, Emily (เมษายน 19, 2024). "Taylor Swift Unveils Double Album The Tortured Poets Department: The Anthology". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 19, 2024. สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Dailey, Hannah (พฤษภาคม 2, 2024). "The Tortured Poets Department: All the Records Taylor Swift's New Album Has Broken (So Far)". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 23, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 8, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sisario, Ben (เมษายน 29, 2024). "Taylor Swift's Tortured Poets Breaks Records With Blockbuster Debut". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2024. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (ธันวาคม 15, 2024). "Taylor Swift's The Tortured Poets Department Logs 17th Week at No. 1 on Billboard 200". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 15, 2024. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 15, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dalugdug, Manny (กุมภาพันธ์ 18, 2025). "Taylor Swift Was IFPI's Biggest-Selling Recording Artist Globally in 2024 – For a Record Fifth Time". Music Business Worldwide. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2025. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (เมษายน 29, 2024). "Taylor Swift Claims Record Top 14 Spots on Billboard Hot 100, Led by 'Fortnight' with Post Malone". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 29, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 9, 2024.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (พฤษภาคม 30, 2025). "Taylor Swift Shocker: Singer Buys Back and Will Reissue First Six Albums—Even as Reputation (Taylor's Version) 'Can Still Have Moment to Reemerge' Later". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 1, 2025. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift and Travis Kelce Are Engaged". Glamour. สิงหาคม 26, 2025. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 7, 2026. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2026.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Reynolds, Abbie (กุมภาพันธ์ 9, 2024). "Taylor Swift Shares Relationship Secret About Travis Kelce to Time Magazine". Capital. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 6, 2026. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2026.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Đukić, Tara (ธันวาคม 18, 2025). "Celebrities Whose Weddings We're Eagerly Anticipating in 2026". Vogue Adria. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2026. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2026.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Endara, Maria Elena Little (กันยายน 25, 2023). "Taylor Swift and Travis Kelce? The Possibility Has Led to Memes Galore". The Boston Globe. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2023. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Moreau, Jordan; Ramos Bechara, Diego (สิงหาคม 26, 2025). "Taylor Swift and Travis Kelce Are Engaged". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2025. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ D'Alessandro, Anthony (ตุลาคม 6, 2025). "Taylor Swift: Showgirl Kicks Higher To $34M, Still An Anomaly For Album Pic Launch; Dwayne Johnson's Lowest Opening Ever The Smashing Machine At $5.9M – Box Office Update". Deadline Hollywood. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 6, 2025. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 15, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Keegan, Rebecca (ตุลาคม 7, 2025). "Taylor Swift's Showgirl Film Dominated the Box Office. But Did It Help Cinemas?". NBC News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 11, 2025. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 15, 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sisario, Ben (ตุลาคม 13, 2025). "Taylor Swift Smashes Another Record With Showgirl". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 14, 2025. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Smith, Thomas (กุมภาพันธ์ 20, 2026). "Taylor Swift's 'The Life of a Showgirl' Named IFPI's Biggest-Selling Global Album in 2025". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2026. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2026.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (ตุลาคม 13, 2025). "Taylor Swift Takes Top 12 Spots on Billboard Hot 100, Led by 'The Fate of Ophelia'". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2026. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 14, 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (มกราคม 13, 2026). "10 Weeks After Nearly 20 Years: The Rarity of Taylor Swift's Hot 100 Reign With 'The Fate of Ophelia'". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 14, 2026. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2026.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Trust, Gary (กุมภาพันธ์ 23, 2026). "Taylor Swift's 'Opalite' Shines as Her 14th Billboard Hot 100 No. 1". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2026. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2026.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cairns, Dan (มีนาคม 5, 2009). "Swift rise of the anti-diva". The Australian. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 24, 2014. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 2, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bream, Jon (ธันวาคม 7, 2007). "Music: OMG! Taylor's senior year". Star Tribune. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 12, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Newman, Melinda (ธันวาคม 19, 2008). "Taylor Swift Sessions Interview". AOL. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 9, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 25, 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Swift starts world tour in Asia, pushes "Speak Now' in NY". Country Standard Time. ตุลาคม 23, 2007. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "News : 20 Questions With Taylor Swift". CMT. พฤศจิกายน 12, 2007. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2014. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McCafferty, Dennis (เมษายน 13, 2008). "Taylor's Swift rise". USA Weekend. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 14, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Interview with Taylor Swift". Time. เมษายน 23, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 23, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Style: Singer Won't Take Her Clothes Off, Wants People To Focus On Music". The Huffington Post. ตุลาคม 23, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 4, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "InStyle meets country singing sensation Taylor Swift". InStyle UK. ตุลาคม 26, 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 27, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bonaguro, Alison (กรกฎาคม 25, 2011). "News : Offstage: Taylor Swift Plays Dixie Chicks for a Dixie Chick". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Blender, April 2008, page 52
- ↑ Roland, Tom (ธันวาคม 2, 2011). "Taylor Swift: Billboard's Woman of the Year". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Goes Record Shopping with EW". Entertainment Weekly. ตุลาคม 15, 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 29, 2015. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift's Favorite Music". The Oprah Winfrey Show. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Mansfield, Brian (ตุลาคม 23, 2010). "Taylor Swift learns to 'Speak Now,' reveal her maturity". USA Today. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Rolling in the Trophies? – Adele". People. กุมภาพันธ์ 6, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 1, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Goes Record Shopping with EW". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 2, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Our Interview with Taylor Swift" (Blog). Channelguidemagblog.com. พฤศจิกายน 2, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Van Meter, Jonathan (มกราคม 17, 2012). "Taylor Swift: The Single Life". Vogue. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Adams, Cameron (พฤษภาคม 16, 2013). "Taylor Swift is happy to be your break-up musician". News.com.au. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 19, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Vena, Jocelyn (มกราคม 26, 2009). "Taylor Swift Blogs About 'Life-Changing' Cameo On 'CSI,' Britney Spears Poster". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Loves Hanson". Fox.com.au. พฤษภาคม 9, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 2, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Tweets Her Love of Dashboard Confessional". Taste of Country. เมษายน 1, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 1, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bonaguro, Alison (สิงหาคม 10, 2011). "News : Offstage: Taylor Swift Covers Fall Out Boy". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "See Taylor Swift's List of Music You Should Hear". Amazon.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 4, 2014. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift talks about Red". Chicago Tribune. ตุลาคม 18, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 24, 2012. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Us Weekly: Taylor Swift Inside My World, "What's on my iPod?", page 24
- ↑ Kaufman, Gil (เมษายน 4, 2016). "Taylor Swift Calls Justin Timberlake 'Hero' & 'All Time Fav' After iHeartRadio Music Awards". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 9, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 27, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rolling Stone, August 18, 2011, page 28, Q&A: Taylor Swift by Austin Scaggs
- ↑ Glock, Allison. "The Sweet, Charmed Life of Taylor Swift". Delta Air Lines. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 20, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Eells, Josh (กันยายน 8, 2014). "The Reinvention of Taylor Swift". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 4, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 8, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Biography". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 9, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cooper, Peter (ตุลาคม 26, 2014). "Taylor Swift reaches a turning point with '1989'". The Tennessean. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 24, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Women Who Rock: The 50 Greatest Albums of All Time: Taylor Swift, 'Speak Now'". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 12, 2014. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite web}}: ตราเวลาใน|archive-date=/|archive-url=ไม่ตรงกัน; แนะนำค่า กรกฎาคม 12, 2012 แทน (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Pop and Rock Listings July 22 – 28". The New York Times. กรกฎาคม 21, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 28, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 12, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 Petridis, Alexis (มีนาคม 6, 2009). "Taylor Swift: Fearless". The Guardian. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 16, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Schillaci, Sophie A. (สิงหาคม 25, 2011). "Taylor Swift at Staples Center: Concert Review". The Hollywood Reporter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Powers, Ann (ตุลาคม 25, 2010). "Album review: Taylor Swift's 'Speak Now'". Los Angeles Times (Blog). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 28, 2010. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 25, 2010.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sheffield, Rob (ตุลาคม 26, 2010). "Speak Now". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 18, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Weber, Theon (พฤศจิกายน 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 3, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Serjeant, Jill (พฤศจิกายน 17, 2009). "Taylor Swift – "Fearless" or tone-less?". Reuters. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 21, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 2, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Tucker, Ken (พฤศจิกายน 12, 2009). "CMA Awards best and worst, starring Taylor Swift, the ghost of Kanye West, and Carrie Underwood's purple sequined hot-pants". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-03-23. สืบค้นเมื่อ 2016-08-07.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Reed, James (ตุลาคม 24, 2010). "Swift's ascent continues with arrival of new album". Boston Globe. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 27, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 23, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ DeLuca, Dan (พฤศจิกายน 11, 2008). "Focused on 'great songs' Taylor Swift isn't thinking about "the next level" or Joe Jonas gossip". Philadelphia Daily News. น. 3. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-16. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift gets mixed reviews at Grammys". The Tennessean (Blog). กุมภาพันธ์ 1, 2010. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ Roland, Tom (ตุลาคม 15, 2010). "Taylor Swift: The Billboard Cover Story". Billboard. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 18, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (ตุลาคม 20, 2010). "Taylor Swift Is Angry, Darn It". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 11, 2012. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift in Her Own Words: Teen Vogue Cover Shoot". Teen Vogue. สิงหาคม 2011. ISSN 1540-2215. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 19, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 29, 2016.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Farley, Christopher John (ตุลาคม 22, 2010). "Taylor Swift's Solo Act". The Wall Street Journal. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 24, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caramanica, Jon (ตุลาคม 20, 2010). "Taylor Swift Is Angry, Darn It". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 11, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 2, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "John Mayer: Taylor Swift's 'Dear John' Song 'Humiliated Me'". Rolling Stone. มิถุนายน 6, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 23, 2012. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 24, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Weber, Theon (พฤศจิกายน 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Stop Asking Taylor Swift to Apologize for Writing Songs About Ex-Boyfriends – The Cut". New York. พฤศจิกายน 16, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 27, 2012. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Her Song: Talking Taylor Swift – Post Rock". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-08-12. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dominus, Susan (พฤศจิกายน 16, 2012). "The Many Insecurities of Taylor Swift". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 17, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Cover Preview: Taylor Swift Fights Back About Her Love Life, the Hyannis Port House—and Has Words for Tina Fey and Amy Poehler". Vanity Fair. มีนาคม 5, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 8, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (ตุลาคม 10, 2010). "Princess Crossover". New York. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 27, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kelly, James (สิงหาคม 26, 2009). "Taylor Swift writing her own songs and rules". The Atlanta Journal-Constitution. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Yuan, Jada (ธันวาคม 30, 2009). "Microwaving a tragedy: The marriage of romance and romanticism in '00s pop". Las Vegas Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rotman, Natalie (มกราคม 9, 2009). "Colbie Caillat has 'Breakthrough' with sophomore CD". Reading Eagle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Weber, Theon (พฤศจิกายน 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. New York. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 7, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 12, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rosen, Jody (พฤศจิกายน 13, 2008). "Fearless". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 15, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Keefe, Jonathan (ตุลาคม 22, 2012). "Taylor Swift: Red". Slant Magazine. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - 1 2 Meddings, Jacqui (ตุลาคม 31, 2014). "Taylor Swift is our new cover goddess". Cosmopolitan. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 14, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The Taylor Swift Slut-Shaming Continues – The Cut". New York. มิถุนายน 28, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 12, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Chang, Bee-Shyuan (มีนาคม 15, 2013). "Taylor Swift Gets Some Mud on Her Boots". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 22, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "On the Road with Best Friends Taylor Swift and Karlie Kloss". Vogue. กุมภาพันธ์ 13, 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grigoriadis, Vanessa (มีนาคม 5, 2009). "The Very Pink, Very Perfect Life of Taylor Swift". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 24, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 12, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Willman, Chris (ตุลาคม 17, 2012). "Taylor Swift Tapes VH1 'Storytellers'". The Hollywood Reporter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 23, 2012. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Moss, Hilary (เมษายน 2, 2012). "Michelle Obama Honors Taylor Swift, Taylor Swift So Honored". New York. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 28, 2013. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Pacella, Megan (เมษายน 15, 2012). "Taylor Swift Reflects on Meeting First Lady Michelle Obama". Taste of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 14, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Berg, Madeline (พฤศจิกายน 18, 2015). "Taylor Swift Vs. Katy Perry: Which Star Rules Social Media?". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 27, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 23, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Strecker, Erin (มกราคม 27, 2015). "Read Taylor Swift's Sweet Message to Bullied Fan". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 30, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Taylor Swift's Gift Giving of 2014. ธันวาคม 31, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 29, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2015 – โดยทาง YouTube.
{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Stein, Jeannine (พฤศจิกายน 18, 2011). "Taylor Swift weighs in on being a role model". Los Angeles Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 15, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McKnight, Jenni (พฤษภาคม 20, 2013). "Billboard Music Awards: Taylor Swift thanks her fans for being her 'longest and best relationship'". Metro. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 10, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 4, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Jo Sales, Nancy; Diehl, Jessica (เมษายน 2013). "Taylor Swift's Telltale Heart". Vanity Fair. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 30, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Nisha Lilia Diu (เมษายน 3, 2011). "Taylor Swift: 'I won't do sexy shoots'". The Daily Telegraph. London. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 30, 2012. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Kessler, Zara (พฤศจิกายน 5, 2014). "Taylor Swift's Sexual Temptation". Bloomberg L.P. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 28, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 24, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Holt, Emily (กรกฎาคม 1, 2011). "American Idols: Icons of Stateside Style – Vogue Daily". Vogue. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 8, 2014. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "People's Best Dressed, Taylor Swift Best Dressed 2014". People. กันยายน 17, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 3, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 1, 2015.
{{cite web}}: ตราเวลาใน|archive-date=/|archive-url=ไม่ตรงกัน; แนะนำค่า กุมภาพันธ์ 20, 2016 แทน (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Powell, Hannah Lyons (กุมภาพันธ์ 24, 2015). "Taylor Swift wins Woman Of The Year award – ELLE Style Awards 2015". Elle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 27, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 1, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Roy, Jessica (พฤษภาคม 18, 2015). "Taylor Swift Tops the 2015 Maxim Hot 100". Maxim. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 1, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Nicks, Stevie (เมษายน 29, 2010). "The 2010 Time 100: Taylor Swift". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2013. สืบค้นเมื่อ เมษายน 22, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Vena, Jocelyn (เมษายน 16, 2015). "Taylor Swift, Kanye West, Kim Kardashian Make Time's 100 Most Influential People List". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 25, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2016.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Greenburg, Zack O'Malley (ธันวาคม 14, 2011). "The Top-Earning Women In Music 2011". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 27, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Greenburg, Zack O'Malley (ธันวาคม 12, 2012). "The Top-Earning Women In Music 2012". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 12, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Greenburg, Zack O'Malley (ธันวาคม 11, 2013). "The Top-Earning Women In Music 2013". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 15, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Greenburg, Zack O'Malley (พฤศจิกายน 4, 2014). "The Top-Earning Women In Music 2014". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 27, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Greenburg, Zack O'Malley (พฤศจิกายน 4, 2015). "The World's Highest-Paid Women In Music 2015". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "#8 Taylor Swift". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 28, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Celebrity 100 2011". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 5, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Schumann, Rebecka (พฤษภาคม 26, 2013). "Forbes Lists Top 100 Most Powerful Celebrities in 2013: Oprah Winfrey Takes Number One Spot [Full list]". International Business Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 15, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Greenburg, Zack O'Malley (มิถุนายน 29, 2015). "Celebrity 100: The World's Highest-Paid Superstars Of 2015". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 1, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Greenburg, Zack O'Malley (กรกฎาคม 11, 2016). "Taylor Swift Is The World's Top-Earning Celebrity With $170 Million In 2016". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 3, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Stampler, Laura (ธันวาคม 8, 2014). "This is the Shortlist for TIME's Person of the Year 2014". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 12, 2016. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 15, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Greenburg, Zack O'Malley (มิถุนายน 5, 2017). "Taylor Swift's Net Worth: $280 Million In 2017". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 5, 2017. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 22, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hoffower, Hillary (สิงหาคม 18, 2018). "Taylor Swift is worth more than $300 million". Business Insider. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Couch, Robbie (มีนาคม 2, 2015). "Taylor Swift Named Most Charitable Celeb For Supporting Feminist Causes, Education, More". The Huffington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Pacella, Megan (มิถุนายน 13, 2012). "Taylor Swift Receives Star of Compassion Award". Taste Of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 27, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cooper, Brittany Joy (มีนาคม 27, 2012). "Taylor Swift to Receive 'Big' Honor From Michelle Obama at Kids' Choice Awards". Taste of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 12, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Honored With RFK Center's Ripple of Hope Award". PR Newswire. ธันวาคม 4, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 7, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lee, Ken (สิงหาคม 9, 2009). "Taylor Swift donates $100,000 to victims of Iowa Flood". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 7, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 9, 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Moran, Jonathon (มีนาคม 8, 2009). "Kylie to play at Sound Relief with Coldplay, Midnight Oil". The Daily Telegraph (Australia). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 24, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2009.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Vena, Jocelyn (มกราคม 26, 2010). "Better Than Ezra 'Honored' By Taylor Swift's Performance Of 'Breathless' At Haiti Telethon". MTV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 12, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Talbott, Chris (พฤษภาคม 7, 2010). "Taylor Swift Donates $500,000 to Nashville Flood Relief". CNS News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 8, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lewis, Randy (พฤษภาคม 23, 2011). "Taylor Swift benefit concert raises more than $750,000 for tornado victims". Los Angeles Times (Blog). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 6, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sciarretto, Amy (พฤศจิกายน 13, 2012). "Taylor Swift Sends 'Love and Support' to Hurricane Sandy Victims, Asks Fans to Help 'Restore the Shore'". Taste of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 11, 2014. สืบค้นเมื่อ เมษายน 21, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift gives $1m to help Louisiana flood relief efforts". The Guardian. สิงหาคม 17, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 17, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Muhammad, Latifah (ธันวาคม 9, 2016). "Taylor Swift Donates $100,000 to Dolly Parton Fire Fund". Entertainment Tonight. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 13, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 11, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift becomes namesake of Hendersonville High School auditorium". The Tennessean (Blog). กันยายน 23, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2011.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ McKinley, James C. (พฤษภาคม 17, 2012). "Taylor Swift to Donate $4 Million to the Country Hall of Fame". The New York Times (Blog). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 5, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Golden, Zara (ตุลาคม 1, 2012). "And The Taylor Swift VH1 Storytellers Contest Winner Is ... Harvey Mudd College! – | VH1 Tuner". VH1. สืบค้นเมื่อ เมษายน 21, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sanz, Cynthia (ธันวาคม 14, 2009). "Taylor Swift Gives Big as She Turns 20 – Good Deeds, Taylor Swift". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 17, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Urban, Mike (ตุลาคม 14, 2011). "Taylor Swift donates 6,000 books to Reading Library". Reading Eagle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 12, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cooper, Brittany Joy (กุมภาพันธ์ 2, 2012). "Taylor Swift Donates 14,000 Books to Nashville Public Library". Taste of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 17, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift, Scholastic donate books to Reading Hospital | Regional: Berks – Home". Wfmz.com. มกราคม 18, 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Zhu, Danielle (พฤศจิกายน 17, 2015). "Taylor Swift partners with Scholastic to donate 25,000 books". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 14, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Helps With 'Delete Online Predators' Campaign". Nash Country Weekly. กันยายน 18, 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Sound Matters – Taylor Swift". Sound Matters. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 20, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "19th Annual Elton John AIDS Foundation Academy Awards Viewing Party". PR Newswire. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 8, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
"Taylor Swift Teams Up With UNICEF Tap Project Initiative". Taste of Country. มีนาคม 17, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 1, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
"Taylor Swift Among Participants in MusiCares Back To School Charity Auction". Rttnews.com. กรกฎาคม 28, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 17, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
"Feed America With George Clooney's Bowl". Looktothestars.org. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 29, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift and ACM Lifting Lives present $50,000 donation to St. Jude". The Tennessean (Blog). มิถุนายน 13, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ "New and Hot Video: Taylor Swift Debuts 'Ronan' at Stand Up To Cancer Benefit". Rolling Stone. กันยายน 8, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Knight, Joey (พฤษภาคม 17, 2014). "Dick Vitale holds annual fundraiser for pediatric cancer". Tampa Bay Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 14, 2014. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 30, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift donates $50K to CHOP to help teens with cancer". The Business Journals. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 5, 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Von Dobeneck, Monica. "South Middleton girl gets toys for fellow patients at St. Jude Children's Research Hospital". The Patriot-News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Ryan, Kiki (สิงหาคม 27, 2010). "Swift's soldier visit". Politico. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 12, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
"Taylor Swift performs at Vanderbilt children's hospital, in pictures". The Tennessean (Blog). ธันวาคม 25, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 12, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 10, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hardiman, Tim (เมษายน 20, 2007). "Taylor Swift Encourages Teen Volunteers". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Littleton, Cynthia (มกราคม 1, 2018). "Hollywood A-Listers Launch Time's Up Initiative to Fight Sexual Harassment Across the U.S. Workforce". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 4, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2018.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Every Woman Counts: Funny Taylor Swift Interview Before 2008 ACM Awards. Lifetime. พฤษภาคม 30, 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2010. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Grigoriadis, Vanessa (มีนาคม 5, 2009). "The Very Pink, Very Perfect Life of Taylor Swift". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 24, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Macsai, Dan (ตุลาคม 19, 2012). "Taylor Swift on Going Pop, Ignoring the Gossip and the Best (Worst) Nickname She's Ever Had". Time. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 27, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Malkin, Marc. "Taylor Swift: Kennedys Should Be So Lucky to Have Her in the Family, Says Boyfriend Conor's Grandmother". E!. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 2, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hoby, Hermione (สิงหาคม 23, 2014). "Taylor Swift: 'Sexy? Not on my radar'". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 10, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Malkin, Marc (มีนาคม 10, 2010). "Portia Joins Ellen To Stop The Hate". E!. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 12, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Koday, Dan (มีนาคม 28, 2009). "Taylor Swift's Mission: Take a Stand Against Hate!". Seventeen. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 29, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Hawgood, Alex (พฤศจิกายน 5, 2010). "For Gays, New Songs of Survival". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 9, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mayberry, Carly; Tourtellotte, Bob (สิงหาคม 4, 2011). "MTV adds social activism category to VMAs". Reuters. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 12, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Zimmerman, Amy (ตุลาคม 8, 2018). "Taylor Swift Finally Got Political. Why Now?". The Daily Beast. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 9, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Parkinson, Hannah Jane (ตุลาคม 8, 2018). "Taylor Swift finally makes a political intervention – will it sway voters?". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 8, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Buitrago, Juan (ตุลาคม 8, 2018). "What about her reputation? Taylor Swift's political stance draws praise, backlash". USA Today. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 8, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ France, Lisa Respers (ตุลาคม 9, 2018). "Voter registration reportedly spikes after Taylor Swift post". CNN. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 9, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Haag, Matthew (ตุลาคม 9, 2018). "Voter Registrations Spike as Deadlines Loom. Taylor Swift Had Something to Do With It". The New York Times (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 9, 2018. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift at Top for Fourth Week". Great American Country. สิงหาคม 20, 2007. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ Kaplan, Julee (มกราคม 29, 2009). "Taylor Swift Launches Sundress Line – Ready-to-Wear and Sportswear – Media". Women's Wear Daily. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 29, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift to have greeting card line". USA Today. พฤศจิกายน 18, 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 14, 2009. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Serpe, Gina (ตุลาคม 29, 2008). "Taylor Swift Gets All Dolled Up" (Blog). E!. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 5, 2011. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift: NHL's New Spokesperson". AOL. กุมภาพันธ์ 3, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2010.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Sony Electronics News and Information". Sony. เมษายน 26, 2010. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Vomhof Jr., John. "Target lands Taylor Swift exclusive – Minneapolis / St. Paul Business Journal". The Business Journals. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 12, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bratskeir, Anne (พฤษภาคม 3, 2010). "Taylor Swift, a new CoverGirl". Newsday. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 28, 2014. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 7, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Nika, Colleen (กรกฎาคม 3, 2012). "Taylor Swift to Launch Second Fragrance, 'Wonderstruck Enchanted'". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Malkin, Marc. "First Look Taylor Swift Flies High in New Target Commercial". E!. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Plans TV Appearances For 10/22 Launch Of "Red" Album, Paid Song Downloads Top 3.8 Million In Advance Of Release". PR Newswire. ตุลาคม 17, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 19, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hampp, Andrew (ตุลาคม 9, 2012). "Taylor Swift Teams With Walgreens For Exclusive Store To Promote 'Red'". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Zmuda, Natalie; Parekh, Rupal (มกราคม 25, 2013). "Diet Coke Signs Taylor Swift As Brand Ambassador". Advertising Age. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 22, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ DelliCarpini Jr., Gregory (พฤษภาคม 29, 2013). "Taylor Swift Reveals Third Fragrance: Taylor by Taylor Swift". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sciarretto, Amy (ธันวาคม 24, 2012). "Taylor Swift Is Photogenic in Sony Camera Commercial". Taste Of Country. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 8, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "American Greetings Sends Taylor Swift Greeting Card Mobile App Abroad". PR Newswire. กันยายน 24, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 8, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Corosu, Irene (มิถุนายน 17, 2014). "AirAsia unveiled as the official airline of Taylor Swift's Red Tour throughout South East Asia". PHAR Partnerships. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 16, 2016. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Qantas named exclusive official airline for Australia and New Zealand leg of Taylor Swift's The Red Tour". Qantas. สิงหาคม 21, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 8, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Reed, Chris (พฤศจิกายน 25, 2015). "Taylor Swift melts Cornetto's brand image in Asia" (Blog). Campaign Asia. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 6, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 20, 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mychaskiw, Marianne (ตุลาคม 1, 2014). "Taylor Swift Is Launching Her Fourth Fragrance!". InStyle. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 7, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ McIntyre, Hugh. "Taylor Swift Has Signed A Multi-Year Deal With AT&T". Forbes. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Signed a 'Multi-Year' Deal with AT&T". Fortune. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Signed a 'Multi-Year' Deal with AT&T". Fortune. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Chen, Joyce (กันยายน 7, 2017). "Taylor Swift Spars With Andy Samberg, Steals Cookie Dough in Promo Video". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Rides a Magical Caticorn in DirectTV NOW Commercial". Billboard. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mele, Sofia (สิงหาคม 22, 2018). "Taylor Swift Unveils Her Special-Edition Instax Camera: Watch the Videos". Billboard. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Collins, Katie (สิงหาคม 22, 2018). "Taylor Swift teases her special edition Instax camera in three videos". CNET. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift". The Recording Academy. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 12, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ อเมริกันมิวสิกอะวอดส์"Winners of 3 American Music Awards". taylorswift.com. พฤศจิกายน 22, 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 16, 2021. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite web}}: ตราเวลาใน|archive-date=/|archive-url=ไม่ตรงกัน; แนะนำค่า พฤษภาคม 16, 2016 แทน (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (พฤษภาคม 31, 2016). "Top Billboard Music Award Winners of All Time (1990–2016)". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 2, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 1, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Taylor Swift Nashville Tickets". Excite. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 3, 2015. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Friedlander, Whitney (กันยายน 10, 2015). "Taylor Swift, Jimmy Fallon Among Juried Emmy Award Winners". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 15, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 3, 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Shelburne, Craig (ตุลาคม 18, 2010). "Taylor Swift Named NSAI's Songwriter-Artist of the Year". CMT. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 14, 2014. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Songwriters Hall of Fame". Songwriters Hall of Fame. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2014. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Songwriters Hall of Fame". Songwriters Hall of Fame. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 29, 2014. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Bob Dylan – 100 Greatest Songwriters of All Time". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 2, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Caulfield, Keith (มกราคม 23, 2015). "Billboard 200 Chart Moves: Taylor Swift's '1989' Hits 4 Million in U.S. Sales". Billboard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 18, 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RIAA – Top Artists (Digital Singles)". Recording Industry Association of America. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
- เทย์เลอร์ สวิฟต์ ที่เว็บไซต์ Curlie
- เทยเลอร์ สวิฟต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| สตูดิโออัลบั้ม | |
|---|---|
| บันทึกเสียงใหม่ | |
| อีพี | |
| อัลบั้มบันทึกการแสดงสด | |
| คอนเสิร์ตทัวร์ | |
| ภาพยนตร์ | |
| ครอบครัว |
|
| มรดก | |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | |
- บทความคัดสรร
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- เทย์เลอร์ สวิฟต์
- นักร้องอเมริกัน
- นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
- บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
- นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
- ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
- นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
- นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
- นักร้องหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
- นักร้องป็อปหญิงชาวอเมริกัน
- นักดนตรีป็อปเด็ก
- นักการกุศลชาวอเมริกัน
- ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
- ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
- ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
- ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
- ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
- นักร้องโฟล์กอเมริกัน
- มหาเศรษฐีชาวอเมริกัน