เจียง ไคเชก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจียง ไคเชก
蔣中正 / 蔣介石
ประธานรัฐบาลจีนชาตินิยม สมัยที่ 1, 3
ดำรงตำแหน่ง
10 ตุลาคม 1928 – 15 ธันวาคม 1931
นายกรัฐมนตรี Tan Yankai
สุ้ง สือเหวิน
ก่อนหน้า Gu Weijun (รักษาการณ์)
ถัดไป หลิน เสิน
ดำรงตำแหน่ง
1 สิงหาคม 1943 – 20 พฤษภาคม 1948
รักษาการณ์ถึง 10 ตุลาคม 1943
นายกรัฐมนตรี สุ้ง สือเหวิน
ก่อนหน้า หลิน เสิน
ถัดไป เจียง ไคเชก (ในฐานะประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน)
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
20 พฤษภาคม 1948 – 21 มกราคม 1949
นายกรัฐมนตรี จาง จุน
หว่อง เหวินห่าว
Sun Fo
รองประธานาธิบดี หลี่ ซงเหริน
ก่อนหน้า เจียง ไคเชก (ในฐานะประธานรัฐบาลจีนชาตินิยม)
ถัดไป หลี่ ซงเหริน (รักษาการณ์)
ดำรงตำแหน่ง
1 มีนาคม 1950 – 5 เมษายน 1975
นายกรัฐมนตรี Yen Hsi-shan
เฉิน เฉิง
Yu Hung-Chun
เฉิน เฉิง
Yen Chia-kan
เจียง จิ่งกั๊วะ
รองประธานาธิบดี หลี่ ซงเหริน
เฉิน เฉิง
Yen Chia-kan
ก่อนหน้า หลี่ ซงเหริน (รักษาการ)
ถัดไป Yen Chia-kan
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐจีน สมัยที่ 3, 7, 9, 11
ดำรงตำแหน่ง
4 ธันวาคม 1930 – 15 ธันวาคม 1931
ก่อนหน้า สุ้ง สือเหวิน
ถัดไป Chen Mingshu
ดำรงตำแหน่ง
7 ธันวาคม 1935 – 1 มกราคม 1938
ประธานาธิบดี หลิน เสิน
ก่อนหน้า หวัง จิงเว่ย
ถัดไป Hsiang-hsi Kung
ดำรงตำแหน่ง
20 พฤศจิกายน 1939 – 31 พฤษภาคม 1945
ประธานาธิบดี หลิน เสิน
ก่อนหน้า Hsiang-hsi Kung
ถัดไป สุ้ง สือเหวิน
ดำรงตำแหน่ง
1 มีนาคม 1947 – 18 เมษายน 1947
ก่อนหน้า สุ้ง สือเหวิน
ถัดไป จาง จุน
ผู้อำนวยการใหญ่พรรคก๊กมินตั๋ง สมัยที่ 1, 3
ดำรงตำแหน่ง
29 มีนาคม 1938 – 5 เมษายน 1975
ก่อนหน้า Hu Hanmin
ถัดไป เจียง จิ่งกั๊วะ (ในฐานะประธานพรรคก๊กมินตั่ง)
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887(1887-10-31)
เฟิงหัว, จักรวรรดิต้าชิง
เสียชีวิต 5 เมษายน ค.ศ. 1975 (87 ปี)
ไทเป, ไต้หวัน, สาธารณรัฐจีน
พรรคการเมือง พรรคก๊กมินตั๋ง
คู่สมรส ซ่ง เหม่ยหลิง
บุตร เจียง จิ่งกั๊วะ
เจียง เว่ยกั๊วะ
ศิษย์เก่า โรงเรียนนายร้อยทหารบกแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
อาชีพ ทหาร (จอมพล),
นักการเมือง
ศาสนา คริสต์โปรแตสแตนท์ (สายเมทอดิสต์)[1]
ลายมือชื่อ
การเข้าเป็นทหาร
ชื่อเล่น "Generalissimo"or "Red General"[2]
allegiance =  สาธารณรัฐจีน (2455-2492)
สังกัด Flag of the Republic of China Army.svg กองทัพบก
ปีปฏิบัติงาน 1911–1975
ยศ จอมพลสูงสุด
General Special Class rank insignia (ROC).svg
การยุทธ์ การปฏิวัติซินไฮ่, การกรีฑาทัพขึ้นเหนือ, สงครามจีน-ธิเบต, กบฎคูมูล, วิกฤติการณ์โซเวียตในซินเจียง, สงครามกลางเมืองจีน, สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง, Kuomintang Islamic Insurgency in China (1950–1958)
บำเหน็จ เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งชาติ, เครื่องอิสริยาภรณ์ตะวันฉาย ฟ้าใส, ชั้นที่ 1 เครื่องอิสริยาภรณ์คนโฑศักดิ์สิทธิ์, ลีเจียนออฟเมอริต

เจียง ไคเชก (อักษรโรมัน: Chiang Kai-shek; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887 — 5 เมษายน ค.ศ. 1975) หรือชื่อตามภาษาจีนมาตรฐาน คือ เจี่ยง จงเจิ้ง (蔣中正) หรือ เจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) เป็นผู้นำจีน

เจียงจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยของญี่ปุ่นและกลับมาเป็นขุนศึกค้ำบัลลังก์ของซุน ยัตเซน ได้เป็นผู้นำของจีนระหว่าง ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1949 ต่อมาได้ไปตั้งรัฐบาลจีนคณะชาติที่ไต้หวัน เป็นผู้หนึ่งที่ร่วมอยู่ในการปฏิวัติ ค.ศ. 1911 ต่อต้านรัฐบาลของหยวน ซื่อไข่ และตั้งแต่ ค.ศ. 1918 ได้เข้าร่วมรัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งของ ซุน ยัตเซน และเมื่อ ซุน ยัตเซน ถึงแก่อสัญกรรม ใน ค.ศ. 1925 เจียง ไคเชกได้เป็นผู้นำพรรคแทน และพยายามรวบอำนาจในพรรคด้วยการกำจัดแกนนำพรรคคนอื่น ๆ ด้วยวิธีการต่าง ๆ ทั้งด้วยอำนาจทหารและอำนาจเงิน โดยมีการต่อท่อสายสัมพันธ์อันดีกับสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่น กระทั่งสามารถยกตนเองก้าวขึ้นเป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจีน และได้รับยกย่องเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐจีนจากคำบรรยายใต้ภาพดังนี้ 「蔣公於民國三十七年當選中華民國第一任總統」 ใน ค.ศ. 1948[ต้องการอ้างอิง]

เจียง ไคเชกย้ายที่ตั้งรัฐบาลไปอยู่เมืองหนานจิง (นานกิง) ซึ่งอยู่ใกล้กับภูมิลำเนาเดิมบ้านที่มณฑลเจ้อเจียง แต่จากปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวง และถูกซ้ำเติมด้วยการรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นจนเกิดความเดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า เป็นเหตุให้เกิดกลุ่มต่อต้านขึ้นมามากมายเพื่อโค่นล้มการปกครองของพรรคก๊กมินตั๋ง กลุ่มที่สำคัญที่สุดคือ พรรคคอมมิวนิสต์จีน (จงกว๋อก้งฉ่านต่าง) โดยมีเหมาเจ๋อตุง เป็นแกนนำสำคัญของพรรคนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1921 จนกระทั่งกลายเป็นสงครามกลางเมือง ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1937 และระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1949 แต่บางครั้งทั้งสองฝ่ายก็หันมาร่วมมือกัน เช่น ในสงครามจีน-ญี่ปุ่น ระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง ค.ศ. 1945 และในสงครามโลกครั้งที่สอง

โดยในช่วงหลัง ค.ศ. 1945 การทำสงครามกับฝ่ายคอมมิวนิสต์ รัฐบาลเจียง ไคเชกเป็นฝ่ายแพ้ต้องอพยพไปตั้งรัฐบาลจีนคณะชาติที่ไต้หวันใน ค.ศ. 1949 ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาด้วยดีตลอดมาจนถึง ค.ศ. 1971 จีนคณะชาติที่ไต้หวันถึงถูกถอดออกจากการเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ เปิดทางให้สาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าเป็นสมาชิกแทน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 蒋介石宋美龄结婚照入《上海大辞典》
  2. Hannah Pakula (2009). The last empress: Madame Chiang Kai-Shek and the birth of modern China. Simon and Schuster. p. 346. ISBN 1-4391-4893-7. สืบค้นเมื่อ June 28, 2010. 
  3. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๑, ตอน ๒๒ ง, ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๐๗, หน้า ๕๗๒
ก่อนหน้า เจียง ไคเชก ถัดไป
วอลลิส ซิมป์สัน ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ 2leftarrow.png บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์
(ค.ศ. 1937
ร่วมกับ มาดามซ่งเหม่ยหลิง ภริยา)
2rightarrow.png อดอล์ฟ ฮิตเลอร์