การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาปี พ.ศ. 2551
สหรัฐ
พ.ศ. 2547 ←
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
→ พ.ศ. 2555

ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง 61.6% (มีสิทธิเลือกตั้ง) [1]
  Barack Obama.jpg John McCain official photo portrait-cropped.JPG
ผู้แทนพรรค บารัก โอบามา จอห์น แมคเคน
พรรค พรรคเดโมแครต พรรครีพับลิกัน
ถิ่นพำนัก รัฐอิลลินอยส์ รัฐแอริโซนา
รองผู้ท้าชิง โจ ไบเดน ซาราห์ แพลิน
คะแนนเสียงจากผู้แทน 365 156
รัฐที่ชนะ 28 + ดี.ซี. + เนบราสกา เขต 2 22
คะแนนเสียง 69,498,516 59,948,323
ร้อยละ 52.9% 45.7%

ElectoralCollege2008.svg

ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
สีน้ำเงิน แสดงถึงรัฐหรือเขตที่โอบามา/ไบเดนชนะ
สีแดง แสดงถึงรัฐหรือเขตที่แมคเคน/แพลินชนะ
ตัวเลขหมายถึงจำนวนคะแนนเสียงของคณะผู้เลือกตั้งซึ่งจะเป็นของผู้ชนะในเขตนั้น

ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ก่อนการเลือกตั้ง

จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
พรรครีพับลิกัน

ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ที่ได้รับเลือกตั้ง

บารัก โอบามา
พรรคเดโมแครต

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551 (United States presidential election, 2008) มีกำหนดเลือกตั้งในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยจะเป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดี และรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ครั้งที่ 56 ซึ่งเลือกตั้งทุก 4 ปี ในการเลือกตั้งครั้งนี้ยังจะเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา จำนวน 435 คน และสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา อีก 34 คน (คิดเป็น 1 ใน 3 ของทั้งหมด) ไปพร้อม ๆ กัน

ด้วยผลตามมาตรา 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา ที่มาจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 12 ผู้ที่ชนะคะแนนเสียงข้างมากของอิเล็กทอรัลโหวตในการเลือกตั้งประธานาธิบดี จะขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 44 ของสหรัฐอเมริกา แต่ต้องมีคะแนนเสียงขั้นไม่ต่ำกว่า 270 เสียงอิเล็กทอรัลโหวตจึงจะถือว่าเป็นเสียงข้างมาก ถ้าไม่มีผู้สมัครคนไหนได้เสียงข้างมาก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจะเป็นผู้โหวตเลือกประธานาธิบดี โดยแต่ละรัฐจะมีคะแนนเสียง 1 คะแนน เช่นเดียวกัน ผู้ที่ชนะคะแนนเสียงข้างมากของอิเล็คทอรัลโหวตในการเลือกตั้งรองประธานาธิบดี จะขึ้นดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ถ้าไม่มีผู้สมัครคนไหนได้เสียงข้างมาก สมาชิกวุฒิสภาจะเป็นผู้โหวตเลือกรองประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม ในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกามีเหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นเพียง 2 ครั้งเท่านั้น คือในปี พ.ศ. 2368 และ พ.ศ. 2380

การกำหนดอิเล็กทอรัลโหวตของแต่ละรัฐนั้นจะใช้ข้อมูลจากการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อปี 2543 เช่นเดียวกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2547 สำหรับประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีที่ชนะการเลือกตั้งนั้นจะขึ้นดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2552

การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2471 ที่ประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ไม่ลงสมัครเข้าแข่งขัน (ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ดำรงตำแหน่งครบวาระ และรองประธานาธิบดีดิก ชีนีย์ แสดงจุดยืนว่าจะไม่ลงสมัคร)

ผู้สมัครชิงตำแหน่ง[แก้]

พรรคเดโมแครต[แก้]

ผู้สมัครชุดล่าสุดก่อนได้ตัวแทนพรรค
ผู้สมัครที่ถอนตัว

พรรครีพับลิกัน[แก้]

ตัวแทนพรรค
ผู้สมัครชุดล่าสุดก่อนได้ตัวแทนพรรค
ผู้สมัครที่ถอนตัว

พรรคอื่น ๆ[แก้]

พรรครัฐธรรมนูญ (Constitution Party)

ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรครัฐธรรมนูญ

พรรคกรีน (Green Party)

ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรคกรีน

ผู้ที่อยู่ระหว่างการสมัคร
พรรคเสรีนิยม (Libertarian Party)

ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรคเสรีนิยม

อ้างอิง[แก้]

  1. "2008 General Election Turnout Rates". George Mason University. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2557. 
  2. "Gilmore drops longshot bid for presidential nomination", Warren Fiske, The Virginian-Pilot, July 14, 2007.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]