ยูรี อันโดรปอฟ
ยูรี อันโดรปอฟ | |
|---|---|
| Юрий Андропов | |
ภาพถ่ายทางการของอันโดรปอฟ ถ่ายเมื่อ ค.ศ. 1982 | |
| เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต | |
| ดำรงตำแหน่ง 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 | |
| ก่อนหน้า | เลโอนิด เบรจเนฟ |
| ถัดไป | คอนสตันติน เชียร์เนนโค |
| ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต | |
| ดำรงตำแหน่ง 16 มิถุนายน ค.ศ. 1983 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 | |
| ก่อนหน้า | วาซีลี คุซเนตซอฟ (รักษาการ) |
| ถัดไป | วาซีลี คุซเนตซอฟ (รักษาการ) |
| ประธานคณะกรรมการความมั่นคงแห่งรัฐคนที่ 4 | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1967 – ค.ศ. 1982 | |
| ก่อนหน้า | วลาดิมีร์ เซมิชาสต์นี |
| ถัดไป | วิทาลี เฟโดร์ชุค |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1914 สตาฟโรโปล จักรวรรดิรัสเซีย |
| เสียชีวิต | 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 (69 ปี) กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต |
| เชื้อชาติ | รัสเซีย |
| พรรคการเมือง | พรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต |
| คู่สมรส | ทัทยานา อันโดรปอฟ |
| ลายมือชื่อ | |
ยูรี วลาดีมีโรวิช อันโดรปอฟ (รัสเซีย: Юрий Владимирович Андропов, อักษรโรมัน: Yuriy Vladimirovich Andropov, สัทอักษรสากล: [ˈjʉrʲɪj vlɐˈdʲimʲɪrəvʲɪtɕ ɐnˈdropəf]; 15 มิถุนายน [ตามปฏิทินเก่า: 2 มิถุนายน] ค.ศ. 1914 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984)[1] เป็นนักการเมืองชาวโซเวียตที่ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตตั้งแต่ช่วงปลายปี ค.ศ. 1982 จนกระทั่งการถึงแก่อสัญกรรมของเขาเมื่อปี ค.ศ. 1984 ก่อนหน้าที่อันโดรปอฟจะมาดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการเพื่อความมั่นคงแห่งรัฐระหว่างปี 1967 ถึงปี 1982 อีกด้วย
เมื่อช่วงเริ่มต้นในเส้นทางการเมืองของเขา เขาเคยทำหน้าที่เป็นเอกอัครทูตสหภาพโซเวียตประจำสาธารณรัฐประชาชนฮังการีระหว่างปี 1954 ถึงปี 1957 ในระหว่างการดำรงตำแหน่งของเขานั้น เขาได้มีส่วนร่วมในการปราบปรามการปฏิวัติฮังการีเมื่อปี 1956 ร่วมด้วย ภายหลังด้วยการขึ้นรับตำแหน่งผู้นำสหภาพของเลโอนิด เบรจเนฟ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมาธิการเพื่อความมั่นคงแห่งรัฐเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1967 หลังจากเบรจเนฟได้ป่วยลงด้วยโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันในปี 1975 ที่ซึ่งทำให้เบรจเนฟไม่สามารถที่จะทำหน้าที่ปกครองสหภาพโซเวียตได้อย่างเต็มที่ อันโดรปอฟ ร่วมด้วยดมีตรี อุสตีนอฟ, อันเดรย์ เกรชโค, และอันเดรย์ โกรมืยโค เริ่มเป็นผู้ออกนโยบายของสหภาพโซเวียตแทนตัวเบรจเนฟเอง[ต้องการอ้างอิง]
เมื่อเบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 1982 อันโดรปอฟได้ถูกรับเลือกให้เป็นผู้สืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟในฐานะเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต หลังจากการขึ้นดำรงตำแหน่งของเขา อันโดรปอฟมีความแสวงหาในการปราบปรามการธุจริตและแก้ไขการดำเนินการอันไร้ประสิทธิภาพของประเทศโดยการทำให้การไม่มาทำงานเป็นระยะเวลานานโดยใช้เหตุผิดกฎหมาย รวมทั้งการจัดการสอบสวนเจ้าหน้าที่ที่ดำรงตำแหน่งมานานฐานละเมิดวินัยของพรรคด้วยเช่นกัน ภายใต้การนำของอันโดรปอฟ สงครามเย็นได้ทวีความตรึงเครียดขึ้นในขณะที่ทางรัฐบาลพยายามจะจัดการกับวิกฤติเศรษฐกิจที่กำลังเกิดขึ้นมาในสหภาพโซเวียต อันโดรปอฟเป็นหนึ่งในผู้ปฏิรูปที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังในโซเวียตยุคปลาย อันเป็นแรงบันดาลใจให้กับเยกอร์ ลิกาชอฟ, นิโคไล รืชคอฟ และมีฮาอิล กอร์บาชอฟอีกด้วย[2]
หลังจากการป่วยด้วยภาวะไตวายของเขาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 1984 สุขภาพของอันโดรปอฟเริ่มที่จะเสื่อมลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 1984 ด้วยวัย 69 ปีหลังจากการดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสหภาพโซเวียตมาเป็นระยะเวลา 15 เดือน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Encyclopedia of Contemporary Russian Culture. Routledge. 28 October 2013. ISBN 9781136787850 – โดยทาง Google Books.
- ↑ Mauricio Borrero, "Andropov, Yuri Vladimirovich 1914–1984." Encyclopedia of Modern Dictators (2006), pp. 7–10.